De freule op de Avond van het Spannende boek

Jaja! Afgelopen donderdag 2 juni was het zover, de Avond van het Spannende Boek! Tijdens deze avond worden de Gouden Strop en de Schaduwprijs uitgereikt en zijn de aftrap voor de Spannende Boeken Weken. Voorheen was dit de Maand van het Spannende boek, maar dit bleek toch wat te lang. Dus dit jaar voor het eerste de Spannende Boeken Weken.

Afgelopen donderdag moest ik eerst hard werken, een klinische les geven (Blegh!), werkoverleg en toen snel naar huis om te douchen. Om 16 uur zat ik in de auto om naar Amsterdam te scheuren. Na enig oponthoud om 18.15 uur de andere dames gevonden (Ink, Miriam en Diana) in WG café. Eenmaal binnen heb ik m’n gat nog niet neergezet of ik krijg al een menukaart onder m’n neus geduwd met de mededeling: Wij hebben al besteld! Ow oké, binnen 1 minuut stond er ook al een serveerster naast de tafel, doe dan maar de spareribs. Na een poosje gekletst te hebben wordt het eten geserveerd en zit ik naast een stuiterende Ink. Het enige wat ze besteld heeft is een kopje soep en zelfs dat krijgt ze al niet weg. Een beetje last van zenuwen noemt ze dat..
Nadat iedereen zijn eten op heeft (behalve Ink) gaan we op weg naar Lab 111 waar het spektakel staat te gebeuren.

Bijna daar bedenk ik me ineens dat ik nog niet betaald heb om te parkeren. Even snel terug op m’n hakjes, op hoop van zegen! Gelukkig geen bon. Maar zie dan maar eens een parkeerautomaat te vinden… Nergens 1 te zien! Gelukkig kwam er net een mevrouw naar buiten. Blijkt dat de parkeerautomaat bijna 1 km (!!) verderop staat! Welke idioot verzint dat nou!? Als je dus niet bekend bent ga je er dus vanuit dat je niet hoeft te betalen. Eindelijk bij de parkeerautomaat aangekomen, blijkt dat je je kenteken in moet voeren, want het gaat digitaal… (KAK!) Weet ik veel wat m’n kenteken is.. Op hoop van zegen wat ingetoetst (ook gewoon niet erover denken om dan even naar Ink te bellen of ze even wil kijken..), kom ik terug bij m’n auto, verkeerd! Shit.. toch maar het bonnetje voor eigen administratie achter het raam gelegd. ’s Avonds geen bon, mooi! Wat valt er gisteren op de deurmat??? EEN BON!!! 50 euro alsjeblieft. Jammer joh.

Maar goed, ik ben terug gestrompeld op mijn hakken naar Lab 111 en ondertussen sluiten er nog een aantal aan bij de groep. Zoals Ika Gerritsen, Pjotr Vreeswijk, Joyce Spijker, Nathalie Pagie, Diana Ruwaard, en Linda Jansma. Eenmaal binnen worden we onthaalt met “bloedrode” cava, het thema is tenslotte Bloed in de Polder. Eerst de jassen even ophangen en dan de zaal in waar de prijzen worden uitgereikt. Wat is het daar warm!! Blijken er ook nog eens te weinig stoelen te zijn, dus die moeten nog ergens vandaan getoverd worden. Als ik een stoel krijgt aangeboden kom ik gezellig naast Melissa Skaye te zitten. Even gezellig gekletst over het derde deel in de VT-reeks van haar en ze vertelt dat deze eindelijk oktober dit jaar uit gaat komen.

Zodra het programma begint krijgen we een introducerend verhaal te horen over het thema Bloed in de Polder. Hierbij wordt het Spannende Boekenweek geschenk geïntroduceerd, namelijk Vector van Simon de Waal. Hij krijgt zelf het eerste exemplaar uitgereikt en verteld zelf dat er een introductiemuziekstuk bij hoort. Dit wordt ook gespeeld. Daarnaast vertelt hij dat het in de planning staat om het boekje te verfilmen.

Daarna wordt het geschenkboekje voor nieuwe leden van de bibliotheek voor gedragen. Kwade zaken is een boekje dat ter gelegenheid van het 30-jarig bestaan van GNM (Genootschap van Nederlandse Misdaadauteurs) tot stand kwam. Zestien misdaadauteurs spraken met strafrechtadvocaten en lieten zich op deze manier inspireren voor een thriller.

Ondertussen zit ik druk foto’s te schieten. “FLITS” Recht in Ink haar gezicht, die bedacht net op dat moment even om te draaien en is dus gelijk verblind.

En dan begint het echte programma (terwijl wij langzaam zitten te vergaan van de hitte)! Ze starten met de uitreiking van De Schaduwprijs, de prijs voor het beste debuut. Hiervoor waren genomineerd: Marlen Beek-Visser, Max van Olden en Lucas de Waard. Op het podium wordt er kort met ze gesproken over het boek en de nominatie. De uiteindelijk prijs wordt uitgereikt door Jo Claes de winnaar van de Gouden Strop van 2015. 

And the winner is: MAX VAN OLDEN MET ZIJN LIEVE EDELACHTBARE!

Ik heb geen van de boeken gelezen dus geen idee of het een terechte winnaar is.

Na de Schaduwprijs is de Gouden Strop aan de beurt. Ik ben er stellig van overtuigd dat Michael Berg deze zal winnen, zie mijn blog van afgelopen week (welke meer dan 1000x gelezen is! WOW!)  http://thrillerlezers.blogspot.nl/2016/05/de-freule-over-meisje-op-de-weg-van.html

De genomineerden voor 2016 zijn: Michael Berg, Bart-Jan Kazemier, Hilde Vandermeeren en Esther Verhoef. De uitreiking van de Gouden Strop werd gedaan door Antoinette Hertsenberg, presentatrice van Radar en Opgelicht?!. Nadat ze een heel verhaal heeft verteld over de bijna 100 boeken die ze heeft gelezen en dat alle juryleden het unaniem eens waren welke 4 genomineerd moesten worden, vertelde ze daarna dat alle juryleden het daarna helemaal niet unaniem eens waren over welk boek er nu moest winnen. Na lang beraad, veel overleggen en veel luisteren naar meningen zijn ze er toch uitgekomen. 

And the winner is: ESTHER VERHOEF MET HAAR LIEVE MAMA!

Ik ben in shock, en met mij vele anderen om mij heen. Uiteraard ben ik heel blij voor Esther dat ze na 4 eerdere nominaties nu eindelijk eens gewonnen heeft. Esther is zelf ook totaal verrast en helemaal happy! Na een korte toespraak word er medegedeeld dat de bar is geopend!

Iedereen verplaatst zich naar het bargedeelte en nadat we even met Esther gesproken hebben en haar hebben gefeliciteerd met haar prijs gaan wij ook eens wat drinken.

Bij de bar is het een komen en gaan van allerlei auteurs, bekend en wat minder bekend. Ik ga dan ook niet opnoemen wie ik daar allemaal gezien heb, bang dat ik iemand vergeet! Met een aantal mensen even staan kletsen, zoals Ika Gerritsen en Marlen Beek-Visser.

Daarnaast ook nog kennis gemaakt met heul veul nieuwe mensen! En uiteraard heb ik veel foto’s gemaakt en zelf op de foto geweest. Uiteindelijk was het ineens alweer 1 uur en de hoogste tijd om richting Zeeland te gaan, aangezien ik eerst nog via Alphen aan de Rijn en over Breda moest had ik nog een aantal uren voor de boeg. Bij Miriam thuis aangekomen ontdekt ze ineens dat haar auto nog bij het station staat, dus omdraaien en daar eerst nog even heen. Handug! ;-)

Zo, nu Ink er thuis nog even uitschoppen en dan kan ik ook naar mijn bed. Maar wij hebben nog het goede idee dat we nog wat moeten eten (Ink had natuurlijk maar een half kopje soep op en had ondertussen reuze honger). Blijkt er nergens meer een MC open te zijn natuurlijk. Dus waar komen we uit? Bij een tankstation dat 24 uur per dag open is. Keuze? Chocolade, koekjes, zompige sandwiches of chips. Nou, doe dan maar chips, bij gebrek aan beter. ;-) Uiteindelijk om even na 2 in Breda aangekomen en hier afscheid genomen van Ink. Nog een uurtje rijden en dan ben ik ook thuis. Om half 4 kroop ik lekker in mijn bedje, eindelijk! Wat was ik moe. 
Maar wat een leuke en zeer geslaagde avond was het! Heel gezellige, lekker druk en veel mensen ontmoet. Super! Ik hoop nog vaak naar zulke leuke boekenfeesten te mogen namens Thrillerlezers! Iedereen bedankt voor de leuke en gezellige avond en tot een volgende ronde!

Groetjes,

Amanda

Genomineerden Schaduwprijs

Voor De Schaduwprijs, de prijs voor het beste debuut, zijn de volgende boeken genomineerd: 

Stem! van Marlen Beek-Visser
Lieve edelachtbare van Max van Olden 
De kamers van Lucas de Waard. 

Deze prijs wordt op de Avond van het Spannende boek uitgereikt.
De Schaduwprijs wordt dit jaar voor de 20e keer uitgereikt. 
De winnaar ontvangt een geldbedrag van duizend euro en een kunstwerk van Daan Jippes. De jury van de Schaduwprijs bestaat uit juryvoorzitter Wendela de Vos, de thrillerauteurs John Brosens, Linda Jansma, Peter Römer en Marian Lerchbaumer van de Bibliotheek Kennemerwaard.

Opening Spannende boekenweken

Dit jaar vindt de openingsavond van de spannende weken plaats op donderdag 2 juni. De avond zal opnieuw plaatsvinden in het voormalig mortuarium Lab 111 in Amsterdam. Het CPNB ziet het als een feest voor uitgevers en schrijvers van spannende boeken, voor recensenten. Op deze avond worden de winnaars van de Gouden Strop, de prijs voor het beste Nederlandstalige spannende boek, en de Schaduwprijs, de bekroning van het beste Nederlandstalige thrillerdebuut bekend gemaakt.
Begin mei wordt de shortlist voor de Gouden Strop bekend gemaakt.
Voor de gewone thrillerlezer zal Paagman samen met Hebban op 3 juni een spannende avond organiseren in Den Haag. Vorig jaar startten deze twee met dit initiatief. Helaas was de animo toen niet al te groot en waren er vele lege plaatsen tijdens de interviews. Ik stel voor boeken daar uit te reiken voor de leesclubs.

Avond van het Spannende Boek - door Juul

Plaats delict: Lab 111 in Amsterdam

Datum: 28 mei 2015

Delict: Avond van het Spannende Boek

Was ik in oktober (bij het Thrillerfestival in Zoetermeer) nog de schaduw van de Bende van Ellende. Deze dag was ik mee als volwaardig (althans, dat maak ik mezelf graag wijs) lid.

Omdat er voorafgaand aan deze avond nogal wat gedoe was, omdat het CPNB had besloten alleen mensen uit het boekenvak toe te laten, en wij wel al allemaal vrij hadden geregeld, hadden we met de bende afgesproken gezellig bij Ann thuis een High Tea te gaan houden. Dat we uiteindelijk toch allemaal een kaartje hadden voor de AvhSB was een onverwacht cadeautje. Maar goed....ook naar de High Tea hadden we uitgekeken. Dus besloten we er een bende-dag van te maken. Alleen 's middags ontbraken er 2 en 's avonds 1, jammer, maar alle begrip.

Ann had de tafel al prachtig gedekt, het leek wel een koninklijke High Tea. We hadden allemaal ons steentje bijgedragen aan bakken en andere lekkere dingen. Mijn bijdrage was een overheerlijke worteltaart.

Op alle bordjes stond ook een mooi ingepakt cadeautje: een leuke mok van Ann. Thanks lieverd, had echt niet gehoeven! Maar het gaat zeker mijn favo-mok worden :).

De HT was supergezellig, veel tranen van het lachen en buikpijn. Lekker eten, lieve mensen en goede gesprekken. Wat een rijkdom om zo'n groep mensen om je heen te hebben.

Veel te snel moesten we alweer op weg naar Amsterdam. De gesprekken ging onverminderd verder, het lachen ook. De mensen in de coupe bij ons hebben geweten dat wij er waren en dat we het naar ons zin hadden...zij wat minder. Tja...je neemt het mee, maar....wat een "Herkenning"!

In Amsterdam was het even zoeken naar de locatie. We moesten er toch echt bijna zijn. Druk aan het zoeken hadden we weinig oog voor de omgeving, behalve Lydia, die stond plots stil, want daar op een muurtje zaten Linda Jansma en Puck Vermeulen heerlijk te genieten van het zonnetje. Wij zijn er toen maar even bijgeschoven en hebben gezellig gebabbeld. Linda en ik raakten in gesprek over van die irritante sleurkarretjes die mensen zo graag meenemen naar evenementen als de Huishoudbeurs, Libelle-week, Margriet-fair en hoe al die dingen ook mogen heten....Pffff, zo irritant en als jij er dan wat van zegt ben jij een zeurpiet terwijl zij die dingen overal doorheen sleuren of er nou iemand staat of niet....Dat dus....

Marlen Beek-Visser waaide ook nog even voorbij op zoek naar een parkeerautomaat.

Opeens zag ik de overige leden van de bende naar binnen gaan, dus wij er snel achteraan. Bij de ingang stond een wulpse agente die controleerde of je wel naar binnen mocht, zo ja, dan kreeg je groen licht. Gelukkig kregen we dat allemaal!

Eenmaal binnen werden we ontvangen met een een glas blauwe prosecco. Geinig en ook best te drinken, vond ik als enige van de bende...

Al snel was het bommetje vol en stond iedereen geanimeerd te kletsen. Tot het tijd werd om naar de grote zaal te gaan voor de uitreiking van de Schaduwprijs en de Gouden Strop. Het werd, net als vorig jaar, gepresenteerd door Isolde Hallensleben, die we oa kennen van DWDD, daar was ze een Jakhals.

Ik weet niet wat voor een bui ze had, maar ik vond dat ze zich gedroeg als een Frans Zuchtmeisje, veel gekir, gezucht, fout geflirt. Ik werd er een beetje iebel van.

Van de Schaduwprijs had ik geen van de boeken gelezen. De winnaar werd Tunis van René van Rijckevoorsel. En eerlijk gezegd ben ik nu best nieuwsgierig geworden naar dat boek. Hij staat nu in ieder geval op mijn NTL.

Van de genomineerden voor de Gouden Strop had ik maar 1 van de 5 boeken gelezen. En eerlijk gezegd vond ik dat een slecht boek. Hoopte dus heel erg dat dat boek niet zou winnen. En gelukkig was dat ook zo. De winnaar van de Gouden Strop werd Jo Claes, ook een schrijver die op mijn NTL komt, en eigenlijk al stond.

In zijn dankwoord sprak hij over de "Chinese Muur" die zich literair tussen Nederland en Vlaanderen bevindt. Het is onbegrijpelijk dat Nederlandse (thriller-)schrijvers bijna niet te verkrijgen zijn in Vlaanderen en andersom. En dat is het natuurlijk ook. Zoals er in Nederland goede schrijvers rondlopen, is dat in Vlaanderen natuurlijk ook het geval. Maar om hier een boek van een Vlaamse schrijver te bemachtigen kun je niet zomaar een boekhandel binnenwandelen. Je moet bijna altijd online bestellen. Raar en een gemiste kans, want onontgonnen lezerspubliek.

Na de uitreiking kon iedereen socializen onder het genot van een drankje van de open bar. Het was behoorlijk druk en erg leuk om mensen te kijken. Uiteraard ook, vooral, veel leuke schrijvers gesproken. Ilse Ruijters, Olga Hoekstra, Nathalie Pagie en voor mezelf een hoogtepunt: Simon de Waal. Ik had eerder dit jaar een stukje geschreven over de overeenkomsten die mij opvielen tussen de Noordzeemoorden van Isa Maron en de serie Noord Zuid, waar Simon de Waal één van de schrijvers van was. Hij en Isa hadden uitgebreid op dat stukje gereageerd en daar was (en ben) ik natuurlijk trots op. En dus vond ik het ook heel bijzonder om hem even daarover te spreken.

Met Olga Hoekstra had ik afgesproken de eerstvolgende keer dat wel elkaar zouden treffen, dat we dan een Shoefie zouden maken. Ik was er op voorbereid, had leuke bloemetjesschoenen aan, maar Olga....echt een leuk, lief en geweldig mens hoor, echt! Maar die schoenen van donderdag....

Op weg naar de hal, even uit de drukte, liep ik langs een behoorlijk lange man. Ik viel met mijn 1,62 echt in het niet. Dat vonden we zo grappig dat we er echt een foto van moesten maken. Geen idee wie die man was, maar grappig was het wel. Ook wel weer typisch iets voor mij om te gebeuren.

Veel te snel was het tijd om naar huis te gaan. Nadat we onze jassen en tassen hadden gehaald zag ik die nogal grote meneer weer. Ik was toch nieuwsgierig en ging mezelf even voorstellen. Wat bleek....het was thrillerauteur Ed van Eeden. Ik heb zelfs een boek van hem in de boekenkast staan: Dossier Jeugdbende. Heel grappig!

Doodmoe, maar zo blij over de geweldige dag ben ik gaan slapen.

Juul

Avond van het Spannende Boek

De Avond van het Spannende Boek; dit keer met weinig gewoon publiek. Slechts tien mensen wonnen kaarten die samen met iemand te gast waren. Voor de rest vooral heel erg veel mensen van de uitgeverijen en wat schrijvers. 
Heerlijk om het allemaal op de mierenhoop te zien kroelen die avond.

Eerst echter een hapje eten in het WG café. We waren niet de enigen die deze plek uitkozen. Er zat een grote tafel van De Fontein en verderop een tafel van Overamstel. Ik zag al snel de altijd vriendelijke Ingrid Oonincx zitten. Begin 2016 gaat er weer een nieuw boek komen. Ze is net deze week begonnen met een column in het Brabants Dagblad waar ze wekelijks voor gaat schrijven. Daarnaast werkt ze drie dagen op de Fontys. Dus dat ze überhaupt nog tot een boek komt... Maar ik kijk er weer naar uit.
Ook even een praatje met Ilse Ruijters en dan snel naar mijn disgenoten. Lekker gegeten en gekletst. Grootste deel van de tafel aan de kogelbiefstuk, want dat vonden ze wel toepasselijk. We hadden twee mensen van een uitgeverij aan tafel en het is echt heel leuk om alle kanten van het boeken uitgeven te horen. Nu konden deze twee daar ook smakelijk over vertellen.

Om half 8 op weg naar het Lab 111 waar we ontvangen werden door een agente die haar bekkie wel bij haar had. We werden gecontroleerd op geldige toegang. Gelukkig kregen we groen licht op haar stoplichtbordje en mochten we naar binnen.
Met een glas blauwe prosecco werden we begroet. Perskaartje opgeknoopt en de zaal in waar de prijzen uitgereikt werden.

Isolde Hallesleben, normaal een leuke enthousiaste presentatrice, maar dit keer tamelijk slecht voorbereid leek. De vragen die ze aan de schrijver van Tunis stelde, maakte erg duidelijk dat ze niet wist

Bianca Nederlof en Linda Jansma

dat het verhaal stoelde op een waargebeurd verhaal toen de schrijver in Tunis werkte.

Nathalie Pagie

Ook het interview met Marion Pauw riep flink wat gemompel op onder het publiek. In ieder geval bedankte Marion Pauw uitgebreid haar goede vriend de psychiater die haar zo hielp bij het schrijven. Glunderend werd de psychiater op de schouders geklopt in de rij voor ons. Het geschenkboekje 'Grijs gebied' werd uitgereikt aan twee mannen die haar tijdens de schrijftijd hebben voorzien van biefstukken en drank.

Dat Rene van Rijckevorsel er vandoor ging met de Schaduwprijs, zorgde helemaal voor flink wat opmerkingen in schrijfland. Weer een protegé van Tomas Ross? Vorig jaar ook. Al weer een boek waar bijna geen gewone lezer het over heeft? Laten we hopen dat Tunis wat meer gaat verkopen dan Versleuteld van Nolet vorig jaar.

Arjan Hoks

Tunis kon wel een prijs gebruiken om het weer in de publiciteit te hebben. Is Tunis het beste debuut van het afgelopen jaar? Smaken verschillen altijd en elke jury bestaat maar uit een klein aantal mensen. Deze jury bestond uit Wim Krings, Linda Jansma, John Brosens en Wendela Vos (vergeet ik nu iemand?). Ik miste heel erg Ilse Ruijters met De onderkant van sneeuw op de lijst. 

Ilse Ruijters

Ik ben benieuwd hoe vaak het boek Tunis nu gaat opdagen in de groep van 2500 fanatieke thrillerlezers. Tot op heden hoor ik weinig mensen over dit boek. 

Dat Jo Claes vervolgens met zijn Mythe van Methusalem de Gouden Strop inpikte leek het grootste deel van het publiek wel te waarderen. Jo was de gedoodverfde winnaar. Hij sprak in zijn dankspeech wel iets belangrijks uit. Twee jaar geleden was hij ook genomineerd, maar toen ging Michael Berg er vandoor met de hoofdprijs. Jo ging toen in Leuven op zoek naar het boek, want dat wilde hij graag lezen. In geen van de boekwinkels was het boek echter te vinden.
Zoals mij al heel wat jaren opvalt, liggen Vlaamse auteurs nauwelijks hier in de boekhandel en andersom ook niet. Ik kom regelmatig over de grens (Breda ligt er bijna tegenaan) en kan dan heerlijk neuzen tussen boeken die mij nog totaal onbekend zijn, maar als ik dan even check of mijn geliefde auteurs er ook liggen dan heb ik bijna altijd nul op het rekest.

Je kan je markt zo makkelijk uitbreiden zodat beide landen een grotere afzetmarkt hebben, maar het gebeurt niet. Ik weet niet hoe het met de Nederlandse auteurs zit, mij viel het vorig jaar erg op dat de Vlaamse auteurs ook weinig moeite over hebben om iets extra's aan publiciteit te doen. Met de uitzonderingen daar gelaten dan. Jo Claes is in ieder geval een auteur die je het van harte gunt dat deze prijs voor extra publiciteit gaat zorgen rondom zijn boeken! Eerdere Vlaamse winnaars heb ik wel degelijk in stapels in verschillende boekhandels zien liggen. Ik zal eens gaan rond speuren de komende weken.

Na de prijzen werd aangekondigd dat de drank gratis was aan de bar en dat zorgde voor een rappe uitstroom uit de zaal . Nog even Janneke Siebelink van Bol.com gegroet en op naar het vocht.
Leuke mensen ontmoet, grappige en interessante gesprekken. Stoere, mooie, lieve mensen uit het vak. Met hier en daar een graadje arrogantie van mensen die zich graag alleen met hun eigen bekenden bezig houden. Groot gelijk! Lekker bij je vriendinnen plakken en biertjes mee drinken. Iemand zei voor de gein dat we echte starfuckers zijn, omdat we iedereen herkennen en met bijna iedereen een kletspraatje kunnen houden. Boekensletten is een toepasselijke term...

Het is serieus leuk om in de loop van de avond mensen te horen die spontaan je blog gaan roemen (ziet er goed uit, veel kennis, we kijken echt vaak etc etc). Ook een debuterend schrijver die mij aansprak op een tweet met betrekking tot zijn boek. Waarna hij aangaf dat hij het zeer waardeert als iemand zijn mening gewoon geeft. Thrillerlezers staat bekend om de toch eerlijke meningen. Leuk, goed, gaaf, is leuk, goed, gaaf... en een waardeloos boek met niet kloppende verhaallijnen, taalfouten enzovoort mag zo benoemd worden. Als het maar onderbouwd is.
We hebben vrij snel vanaf het begin al duidelijk ons eigen pad gevolgd. Maar ik hoor dat de passie en enthousiasme van ons blog springen, dus dat geeft een boost.
Er was beloofd dat er gedanst kon worden op het feestje, maar het was vol en druk dus het limbodansen met Olga Hoekstra hebben we aan ons voorbij laten

gaan. Ik vraag me nog steeds af of ik met de echte Olga Hoekstra heb staan praten: ze was erg look-a-like, maar droeg zulke gewone schoenen dat ik nog steeds twijfel. Olga ontdekte trouwens Halina van Reijn op het feestje. Heerlijk mens die Olga: elke ontmoeting met haar zorgt voor minimaal 1 anekdote die nog jaren herhaald zal worden in gesprekken. 

Aangezien er nog een trein richting zuiden gehaald moest worden (en die gemist werd), besloten we maar eens de jassen op te gaan halen. Maar ja als je dan weer overal blijft kletsen...

Simon de Waal en Anna Drijver

Marelle Boersma

Terug in de hal zag ik teamlid Juul (best klein) naast een best lange meneer staan kletsen. Die raakten ook in gesprek juist door het verschil in lengte. Daar een deel van de boeken van deze meneer ook bij mij in de kast staan, ging ik er bij staan. Tegen het einde wees hij mij op het aanwezige decoratiemateriaal wat toch wel heel leuk voor ons van Thrillerlezers zou zijn. Enneh wordt op het echte boekenbal ook niet altijd een stukje van het meubilair meegenomen? Uhm uhm...huppetup de zaal in en een stukje decoratie vertrok mee naar Breda. 
Even Marelle Boersma uitzwaaiend op de parkeerplaats tijdens de tocht richting tram: wat straalt deze vrouw met haar nieuwe man en haar plannen voor Portugal!

En nog steeds geniet ik na van de donderdagavond.... Jammer dat het weer een jaar duurt!

INK

Verslag 1 van AVSB door Moon

De Avond van het Spannende boek 2015

Kaarten check

treinkaart check

outfit check.

Moon kan op stap! 

Op pad naar de Avond van het Spannende boek. En echt, dat is best spannend, want de Gouden Strop wordt uitgereikt en de Schaduwprijs voor beste debutant. En spannend wie we allemaal gaan ontmoeten.

Sowieso de bendeleden (ons team), wat op zich altijd al een groot feest is. Door onze 6 gewonnen en andere verkregen kaarten konden we allemaal mee naar de avond. Hoe leuk allemaal die zwarte T-shirts! Hierdoor werd je ook herkend. Nathalie Pagie vroeg me wie ik was, waarop ik mijn voornaam noem. Nathalie maakt het gelijk af met mijn achternaam. 

Al om drie uur s'middags zat ik in de trein op weg naar Amsterdam . De andere bendeleden zijn eerst op de High Tea in Den Haag bij Ann. Ann, ik weet niet wat je ze gevoerd hebt maar volgens mij meer dan genoeg: allemaal bolle koppies kwamen het Lab 111 binnen lopen!

Ink en ik hadden afgesproken 16.30 uur op het station Amsterdam Centraal.....Das groot daar… Vind elkaar dan maar eens , maar gelukt :lang leve de mobieltjes.. 

Ook Miriam zou daar heen komen rond die tijd alleen had ze de bus gemist, oepsss. Wat nu? Tijd voor de Starbucksontmaagding! Voor de allereerste keer naar een Starbucks. Ohh wat is dat lekker zeg: een heerlijk Machiatto met Caramel. Daar ga ik voortaan niet meer zomaar voorbij lopen.

Toen de koffie op was en wij ietwat bijgekletst hadden en inmiddels ook Miriam was gearriveerd, gingen de dames op pad in de grote stad. Nu kom ik zelf uit een prachtig klein dorp, dus echt veel gewend ben ik niet. Met de tram en de Moon Moon, kwamen we iets later dan verwacht in WG café waar Ink en Mir hadden afgesproken om iets te gaan eten met wat mensen van een uitgeverij. 

Als thrillerlezer neem je dan natuurlijk KOGELbiefstuk. 

Heerlijk gegeten en enorm gezellig gekletst en naar mate het dichterbij 19.30 uur kwam begonnen de zenuwen toch wel te komen. Bianca Nederlof van LetterRijn was genomineerd voor de Schaduwprijs voor haar boek 'Ongrijpbaar'. Echt super spannend dan natuurlijk, en ik heb het boek gelezen en het zou wat mij betreft een terechte winnaar zijn. Maar we wachtten het even af.

19.30 uur: De deuren gingen open en we werden ontvangen door een wel heel streng ogende politiemevrouw. Onder het genot van een heerlijk zoet blauw drankje in de ontvangsthal, wachtten we geduldig tot de uitreiking zou beginnen. Ondertussen flink bijkletsen en de eerste schrijvers al een hand geven en een praatje maken.

Genomineerde Bianca met de mensen van LetterRijn

Een spannend moment voor alle genomineerden en hun uitgevers natuurlijk,want ik ben er wel achter dat het echt niet zomaar iets is om uitgever te zijn en een boek van iemand uit te geven. Maar ook voor de schrijvers: er zit zoveel werk in en dan een prijs winnen is helemaal top natuurlijk.

Al gauw begon het met de Schaduwprijs, die gewonnen werd door René van Rijckevorsel, met zijn boek Tunis. Zo enorm jammer vind ik dit. Ik had het Bianca enorm gegund! Maar genomineerd zijn is ook al heel stoer en dan ook nog lovende woorden uit het jury rapport aan horen, daar mag je al zo trots op zijn!

De Gouden strop, de prijs der prijzen in thrillerland met een cheque van 10.000 euro. Dat is niet mis toch? Er waren 5 genomineerden en van elk boek werd het juryrapport voorgelezen. Bij het luisteren klikte ik in mijn hoofd al aan welke op mijn NTL lijstje kan gaan zetten. De winnaar is Jo Claes met 'De Mythe van Methusalem'. Ik heb al zoveel lovende woorden over de boeken van Jo Claes gehoord van Linda Jansma dat mijn interesse toch al was gewekt en nu helemaal.

Jo begon in zijn dankwoord vooral over het niet te verkrijgen van Belgische boeken in Nederland en andersom. En dit is iets waar ik het helemaal mee eens ben. Zo zijn de boeken van Sterre Carron hier echt niet te krijgen. Ze lagen niet in de winkel en ook niet in de bibliotheek. Dat is toch echt wel een gemis. Je zou elkaar toch moeten versterken en zo missen we heel veel grote boeken. Ik ben momenteel in Mara bezig van Sterre Carron en die  had ik echt niet willen missen.

Na het officiële gedeelte was het tijd om te socializen, onder het genot van een drankje en een bitterbal. We hebben echt leuke gesprekken gevoerd met meerdere schrijvers. Met Ilse Ruijters over de Hello Kitty sokjes en fouten die in een boek kunnen sluipen, met Marlen Beek-Visser over Stem! en hoe enthousiast ik er over was. Nathalie Pagie dat ze bezig was met boek drie en ik ben dus weer nieuwsgierig, met Olga Hoekstra over schoenen en haar nieuwe boek 'Nevel'. En in de hal op het einde nog met Linda Jansma en Puck Vermeulen .Waar heb je het met Linda over? Nou natuurlijk hoe nieuwsgierig je bent naar haar nieuwe boek. Nog 1 week geduld! 
Toen zag ik in mijn ooghoek Anna Drijver lopen... ik denk : 'durf ik?, durf ik?'. Linda zegt: 'doen joh'. Heel brutaal gevraagd of ik op de foto mocht met haar :wat een mooie vrouw. En ondanks dat ze de jas al aan had en echt weg moest toch even een kiekje. Blij!!

Toen maar eens checken hoe laat het was en hoe laat de trein ging naar het mooie Julianadorp.... OEPS dat was echt een slimme actie, want ik moest echt gaan! Snel iedereen, die ik zo snel zag, gedag gezegd en rennen. Eerst met de tram, die ik nu in 1 keer vond. Net op tijd bij het station en gelukkig had de trein vertraging en kon ik zo instappen. Moe, maar zeer voldaan van een echt hele gezellige avond met mega lieve mensen heb ik lekker in de trein - je raadt het al - zitten lezen, met mijn gedachten af en toe teruggaand aan de fijne gesprekken die ik heb gevoerd.

CPNB bedankt voor de kaarten, ik had het voor geen Gouden strop willen missen!