De freule op de Avond van het Spannende boek

Jaja! Afgelopen donderdag 2 juni was het zover, de Avond van het Spannende Boek! Tijdens deze avond worden de Gouden Strop en de Schaduwprijs uitgereikt en zijn de aftrap voor de Spannende Boeken Weken. Voorheen was dit de Maand van het Spannende boek, maar dit bleek toch wat te lang. Dus dit jaar voor het eerste de Spannende Boeken Weken.

Afgelopen donderdag moest ik eerst hard werken, een klinische les geven (Blegh!), werkoverleg en toen snel naar huis om te douchen. Om 16 uur zat ik in de auto om naar Amsterdam te scheuren. Na enig oponthoud om 18.15 uur de andere dames gevonden (Ink, Miriam en Diana) in WG café. Eenmaal binnen heb ik m’n gat nog niet neergezet of ik krijg al een menukaart onder m’n neus geduwd met de mededeling: Wij hebben al besteld! Ow oké, binnen 1 minuut stond er ook al een serveerster naast de tafel, doe dan maar de spareribs. Na een poosje gekletst te hebben wordt het eten geserveerd en zit ik naast een stuiterende Ink. Het enige wat ze besteld heeft is een kopje soep en zelfs dat krijgt ze al niet weg. Een beetje last van zenuwen noemt ze dat..
Nadat iedereen zijn eten op heeft (behalve Ink) gaan we op weg naar Lab 111 waar het spektakel staat te gebeuren.

Bijna daar bedenk ik me ineens dat ik nog niet betaald heb om te parkeren. Even snel terug op m’n hakjes, op hoop van zegen! Gelukkig geen bon. Maar zie dan maar eens een parkeerautomaat te vinden… Nergens 1 te zien! Gelukkig kwam er net een mevrouw naar buiten. Blijkt dat de parkeerautomaat bijna 1 km (!!) verderop staat! Welke idioot verzint dat nou!? Als je dus niet bekend bent ga je er dus vanuit dat je niet hoeft te betalen. Eindelijk bij de parkeerautomaat aangekomen, blijkt dat je je kenteken in moet voeren, want het gaat digitaal… (KAK!) Weet ik veel wat m’n kenteken is.. Op hoop van zegen wat ingetoetst (ook gewoon niet erover denken om dan even naar Ink te bellen of ze even wil kijken..), kom ik terug bij m’n auto, verkeerd! Shit.. toch maar het bonnetje voor eigen administratie achter het raam gelegd. ’s Avonds geen bon, mooi! Wat valt er gisteren op de deurmat??? EEN BON!!! 50 euro alsjeblieft. Jammer joh.

Maar goed, ik ben terug gestrompeld op mijn hakken naar Lab 111 en ondertussen sluiten er nog een aantal aan bij de groep. Zoals Ika Gerritsen, Pjotr Vreeswijk, Joyce Spijker, Nathalie Pagie, Diana Ruwaard, en Linda Jansma. Eenmaal binnen worden we onthaalt met “bloedrode” cava, het thema is tenslotte Bloed in de Polder. Eerst de jassen even ophangen en dan de zaal in waar de prijzen worden uitgereikt. Wat is het daar warm!! Blijken er ook nog eens te weinig stoelen te zijn, dus die moeten nog ergens vandaan getoverd worden. Als ik een stoel krijgt aangeboden kom ik gezellig naast Melissa Skaye te zitten. Even gezellig gekletst over het derde deel in de VT-reeks van haar en ze vertelt dat deze eindelijk oktober dit jaar uit gaat komen.

Zodra het programma begint krijgen we een introducerend verhaal te horen over het thema Bloed in de Polder. Hierbij wordt het Spannende Boekenweek geschenk geïntroduceerd, namelijk Vector van Simon de Waal. Hij krijgt zelf het eerste exemplaar uitgereikt en verteld zelf dat er een introductiemuziekstuk bij hoort. Dit wordt ook gespeeld. Daarnaast vertelt hij dat het in de planning staat om het boekje te verfilmen.

Daarna wordt het geschenkboekje voor nieuwe leden van de bibliotheek voor gedragen. Kwade zaken is een boekje dat ter gelegenheid van het 30-jarig bestaan van GNM (Genootschap van Nederlandse Misdaadauteurs) tot stand kwam. Zestien misdaadauteurs spraken met strafrechtadvocaten en lieten zich op deze manier inspireren voor een thriller.

Ondertussen zit ik druk foto’s te schieten. “FLITS” Recht in Ink haar gezicht, die bedacht net op dat moment even om te draaien en is dus gelijk verblind.

En dan begint het echte programma (terwijl wij langzaam zitten te vergaan van de hitte)! Ze starten met de uitreiking van De Schaduwprijs, de prijs voor het beste debuut. Hiervoor waren genomineerd: Marlen Beek-Visser, Max van Olden en Lucas de Waard. Op het podium wordt er kort met ze gesproken over het boek en de nominatie. De uiteindelijk prijs wordt uitgereikt door Jo Claes de winnaar van de Gouden Strop van 2015. 

And the winner is: MAX VAN OLDEN MET ZIJN LIEVE EDELACHTBARE!

Ik heb geen van de boeken gelezen dus geen idee of het een terechte winnaar is.

Na de Schaduwprijs is de Gouden Strop aan de beurt. Ik ben er stellig van overtuigd dat Michael Berg deze zal winnen, zie mijn blog van afgelopen week (welke meer dan 1000x gelezen is! WOW!)  http://thrillerlezers.blogspot.nl/2016/05/de-freule-over-meisje-op-de-weg-van.html

De genomineerden voor 2016 zijn: Michael Berg, Bart-Jan Kazemier, Hilde Vandermeeren en Esther Verhoef. De uitreiking van de Gouden Strop werd gedaan door Antoinette Hertsenberg, presentatrice van Radar en Opgelicht?!. Nadat ze een heel verhaal heeft verteld over de bijna 100 boeken die ze heeft gelezen en dat alle juryleden het unaniem eens waren welke 4 genomineerd moesten worden, vertelde ze daarna dat alle juryleden het daarna helemaal niet unaniem eens waren over welk boek er nu moest winnen. Na lang beraad, veel overleggen en veel luisteren naar meningen zijn ze er toch uitgekomen. 

And the winner is: ESTHER VERHOEF MET HAAR LIEVE MAMA!

Ik ben in shock, en met mij vele anderen om mij heen. Uiteraard ben ik heel blij voor Esther dat ze na 4 eerdere nominaties nu eindelijk eens gewonnen heeft. Esther is zelf ook totaal verrast en helemaal happy! Na een korte toespraak word er medegedeeld dat de bar is geopend!

Iedereen verplaatst zich naar het bargedeelte en nadat we even met Esther gesproken hebben en haar hebben gefeliciteerd met haar prijs gaan wij ook eens wat drinken.

Bij de bar is het een komen en gaan van allerlei auteurs, bekend en wat minder bekend. Ik ga dan ook niet opnoemen wie ik daar allemaal gezien heb, bang dat ik iemand vergeet! Met een aantal mensen even staan kletsen, zoals Ika Gerritsen en Marlen Beek-Visser.

Daarnaast ook nog kennis gemaakt met heul veul nieuwe mensen! En uiteraard heb ik veel foto’s gemaakt en zelf op de foto geweest. Uiteindelijk was het ineens alweer 1 uur en de hoogste tijd om richting Zeeland te gaan, aangezien ik eerst nog via Alphen aan de Rijn en over Breda moest had ik nog een aantal uren voor de boeg. Bij Miriam thuis aangekomen ontdekt ze ineens dat haar auto nog bij het station staat, dus omdraaien en daar eerst nog even heen. Handug! ;-)

Zo, nu Ink er thuis nog even uitschoppen en dan kan ik ook naar mijn bed. Maar wij hebben nog het goede idee dat we nog wat moeten eten (Ink had natuurlijk maar een half kopje soep op en had ondertussen reuze honger). Blijkt er nergens meer een MC open te zijn natuurlijk. Dus waar komen we uit? Bij een tankstation dat 24 uur per dag open is. Keuze? Chocolade, koekjes, zompige sandwiches of chips. Nou, doe dan maar chips, bij gebrek aan beter. ;-) Uiteindelijk om even na 2 in Breda aangekomen en hier afscheid genomen van Ink. Nog een uurtje rijden en dan ben ik ook thuis. Om half 4 kroop ik lekker in mijn bedje, eindelijk! Wat was ik moe. 
Maar wat een leuke en zeer geslaagde avond was het! Heel gezellige, lekker druk en veel mensen ontmoet. Super! Ik hoop nog vaak naar zulke leuke boekenfeesten te mogen namens Thrillerlezers! Iedereen bedankt voor de leuke en gezellige avond en tot een volgende ronde!

Groetjes,

Amanda

De freule over Meisje op de weg van Michael Berg

Hoe moeilijk is het om als fanatiek thrillerlezer een boek uit te kiezen welke je favoriet is? En dan ook nog van een Nederlandse schrijver of schrijfster. De laatste jaren worden er zoveel goede en spannende Nederlandse boeken uitgegeven dat je door de bomen het bos bijna niet meer ziet! Naast de “oude bekende” auteurs komen er ook steeds meer nieuwelingen bij die, laten we wel wezen, ook vrij aardig kunnen schrijven. (Ik doe het ze niet na.)

Als ik dan toch echt een favoriet moet kiezen en ik bedenk wat ik de laatste periode heb gelezen, springt er 1 bovenuit. En dat is Michael Berg met Het meisje op de weg. Toevallig ook 1 van de genomineerden voor de Gouden Strop van 2016. En met die nominatie ben ik het meer dan eens, ik vind zelfs dat hij het verdient om te winnen.

Het meisje op de weg is een thriller zoals een thriller hoort te zijn. Doordat het verhaal zich in heden en verleden afspeelt krijg je een ruim perspectief te zien binnen het verhaal. Zodra je begint te lezen in het boek, grijpt het je naar de strot en zorgt ervoor dat je een aantal slapeloze nachten in het verschiet hebt. De plot is erg goed uitgewerkt en bevat alles wat een thriller behoort te bevatten. Een behoorlijke dosis spanning waardoor het water je na aan de lippen staat:

“Het koude zweet brak me uit. Waar lag mijn mobiel? Wat was het noodnummer? Terwijl ik de cijfercombinatie op een rij probeerde te krijgen, hoorde ik buiten iets wat op knerpend grind leek. Sloop er iemand langs het huis of verbeeldde ik me dat?”

Mooie dialogen, goed uitgewerkte personages, een vleugje romantiek en erotiek:

“Guido- na een uur neuken, tongen, strelen, krabben en kussen hadden we de tijd gevonden om onze voornamen uit te wisselen – had iets aangeboord waarvan ik vergeten was dat het bestond. Lust, genot, pure geilheid.”

 en beeldende beschrijvingen van het landschap:

“De hemel is strakblauw. De weilanden geuren naar hooi. Terwijl de wind zacht door de eiken ruist, kwetteren de vogels hun lied. Een fraaie septemberdag…”

Wat wil een thrillerlezer nou nog meer? Nou, complottheorieën zijn ook welkom. En ja, zelfs die zitten er in!
Je valt van de ene spannende plotwending in de andere en op den duur weet je niet meer wie je kan vertrouwen. Want waar doet Anne goed aan? Kan ze Guido nog wel vertrouwen? Wie is Guido eigenlijk?

Langzaam maar zeker ontvouwt zich een ingenieus in elkaar gedraaid plot waar je U tegen zegt. Dan denk je te weten hoe het gaat aflopen, wordt je weer op het verkeerde been gezet! De spanning wordt zo opgebouwd dat je op den duur met een beklemmend gevoel op de bank zit te lezen.

Michael weet dit verhaal met veel vaart, spanning en realistisch beeldende beschrijvingen te brengen waardoor de lezer zich in Frankrijk waant. 

Wat een verhaal, het voert van het ene ongeloof naar het andere, hoe kan iemand zo goed van vertrouwen zijn en zo weinig weten van de persoon waar je mee samenleeft? Het is zo boeiend en spannend geschreven dat je aan het boek gekluisterd bent, stoppen is geen optie. Het verhaal heeft een sublieme spanningsopbouw met een weergaloos einde.

Gewoon lezen dus! 5 enorm sprankelende sterren

Amanda

Opening Spannende boekenweken

Dit jaar vindt de openingsavond van de spannende weken plaats op donderdag 2 juni. De avond zal opnieuw plaatsvinden in het voormalig mortuarium Lab 111 in Amsterdam. Het CPNB ziet het als een feest voor uitgevers en schrijvers van spannende boeken, voor recensenten. Op deze avond worden de winnaars van de Gouden Strop, de prijs voor het beste Nederlandstalige spannende boek, en de Schaduwprijs, de bekroning van het beste Nederlandstalige thrillerdebuut bekend gemaakt.
Begin mei wordt de shortlist voor de Gouden Strop bekend gemaakt.
Voor de gewone thrillerlezer zal Paagman samen met Hebban op 3 juni een spannende avond organiseren in Den Haag. Vorig jaar startten deze twee met dit initiatief. Helaas was de animo toen niet al te groot en waren er vele lege plaatsen tijdens de interviews. Ik stel voor boeken daar uit te reiken voor de leesclubs.