Vlaamse Sterre Carron in Breda

Zaterdag 9 juni kwam Sterre Carron naar een boekwinkel in Breda. Helemaal duidelijk of het op uitnodiging van Mustreadornot was, was het voor mij niet. Wel dat Mustread het interview zou doen. Helaas had de oproep op het desbetreffende blog niet voor veel bezoekers gezorgd, mede door het warme weer bleek het bij binnenkomen van boekhandel Van Kemenade en Hollaers  niet zo druk.
Best heel rustig zeg maar. 


Ook was maar de helft van het duo #mustread aanwezig en de wel aanwezige Caroline leek nogal nerveus. 

Keurig werd het standaardlijstje met vragen afgewerkt en hoorden de aanwezigen naast de nieuwe titel voor het volgende boek, nummer elf, verder weinig nieuws. Handiger was geweest bij het zien van de aanwezigen om het lijstje vragen aan de kant te gooien en een gewoon spontaan gesprek te voeren. Maar interviewen is gewoon lastig, als het je vak niet is, met een groep mensen die naar je zitten te kijken. En ach, met dit publiek was het ook helemaal niet zo belangrijk of het keigoed ging. Gewoon al knap dat iemand het lef toont om te proberen.  
Volgende keer Moon erbij en dan oogt het al meer ontspannen. Denk ik.

Nu zijn jullie misschien benieuwd naar de nieuwe titel? Ik stond druk te kletsen met auteur Linda Jansen en haar man. Het duurde even voor we alle drie dezelfde titel tegen elkaar noemden: het ging van pitabroodje , naar bitta, bita en pitta.  Wij zagen de volgende boekpresentatie al voor ons met biertjes en shoarma in klein pitabroodjes. Bij deze melden we ons vast aantrouwens.
Het had iets met rood en haar te maken. Mara ook dat wisten we niet helemaal zeker. Kortom dit moeten we toch eens beter checken bij Sterre Carron.

Na afloop werd het signeren en een wijntje. Ach en Sterre Carron is Sterre Carron: altijd even vrolijk, enthousiast en lief tegen iedereen.
Een hoop mensen hebben het gemist deze spontane auteur te ontmoeten en ik kan jullie toch aanraden een volgende keer toch eens te komen kennismaken met deze spontane Vlaamse dame.
Maar je kan ook gewoon het boek Preta oppakken en gaan lezen. Dan heb je bij die ontmoeting een mooi gespreksonderwerp.

(Na afloop nog even in gesprek met Sjors bij mij thuis)



Sterre

Thrillers in de boekenzaak

Ik was onlangs bij een boekpresentatie in Breda. Deze vond plaats bij Van Kemenade en Hollaers. Voorheen zaten ze in een prachtig pand, maar ze zijn verhuisd naar dichterbij het centrum van de stad.
 In de hele zaak staat 1 smal kastje met thrillerboeken. Op de collagefoto zie je het totale aanbod van de thrillers die je daar direct kan kopen.



 Een paar dingen vallen op
:
1. Er staat geen 1 van de boeken waar ik vorige boekpresentaties van bijwoonde. Waarvan de eigenaar dan ook altijd even enthousiast vertelt hoe goed hij het boek vindt. Oke, al die titels zouden natuurlijk toevallig net allemaal uitverkocht kunnen zijn.

2. Het is allemaal oude meuk. Sommigen van echt jaren geleden. Bijna antiek te noemen. Het heeft dus als thrillerliefhebber geen enkel nut om er gewoon als klant langs te gaan. Als je het vergelijkt met Libris Buitelaar op de Grote markt in dezelfde stad waar wel een enorm en actueel  aanbod van spannende boeken, is het bijna om te huilen. Gelukkig voor mij als veellezer van spannende boeken, woon ik in een stad en daar zijn altijd meerdere boekhandels. Een echte boekenwurm houdt van de pret in een winkel om het ene na het andere boek op te pakken, achterflap te lezen, in het boek een stukje mee te pikken en vervolgens met de keuze van de dag naar huis te vertrekken.
Groot voordeel van boekhandel Van Kemenade en Hollaers: ik zie nooit een spannend boek wat ik perse wil kopen. Goed voor de huishoudknip zeggen we dan.

Hoe is het bij jullie boekhandels? Leuk zou ik het vinden als je toch langsgaat bij  de winkel waar jij altijd komt, je eens een foto van de thrillerhoek maakt en die stuurt. En jouw boekhandel vindt dat vast ook erg leuk. Dan publiceren wij die fot's hier op het blog.

Boekpresentatie De verkeerde vriend van Gert-Jan van den Bemd

Zaterdag 17 maart vond de boekpresentatie plaats van De verkeerde vriend van Gert- Jan van den Bemd. Een ijzig koude dag in heel Nederland, maar onder de rivier ook met sneeuw, weerhield de mensen niet om in grote getale naar boekhandel Van Kemenade in Breda.

Het eerste exemplaar, al is die term altijd raar ,want nooit krijgt iemand echt het allereerste exemplaar uitgereikt op zo'n dag, was voor Hans van der Prijt. Slechts 1 jaar had Gert-Jan les van deze docent op de middelbare school. Maar deze Hans zette de kraan open om met taal bezig te gaan. Regelmatig gaan ze nu nog naar een museum of uit eten.
Hans vertelt dat de auteur toen al opviel. Hij zat altijd achterin de klas en had net iets meer haar dan nu, maar had een bijzonder mysterieuze glimlach. 
Gert-Jan schijnt een zeer bescheiden man te zijn, want zoals op zijn website te zien is, is de man een veelzijdig kunstenaar:  beeldend kunstenaar, wetenschapsjournalist en publicist van verhalen, columns, blogs, gedichten en essays. Momenteel staat er ook werk in het Stedelijk museum van Breda. Qua schrijven debuteerde hij  in 1993 in Mens & Gevoelens van Margreet Dolman / Paul Haenen. In 2013 won hij de Delta Lloyd poëzieprijs van België en in 2014 de eerste prijs in de schrijfwedstrijd van literair tijdschrift Tirade. In 2015 won hij Heel Nederland Schrijft.
Maar waar het echt begon te lopen met schrijven, was toen hij in 2016 de Aspe Award won in België. Aspe is wereldberoemd in België, dus de prijs stelt daar echt wat voor. Alhoewel Gert-Jan had gehoopt de derde prijs te winnen, want dat was een jaar gratis Omer bier drinken. Trouwens vers op de tap bij de Boterhal Gert-Jan! Aspe persoonlijk en o.a. Ish Ait Hamou koos uit de stapel inzendingen van rond de 150 de enige Nederlandse inzender van de shortlist. Hij kwam vervolgens in gesprek met Manteau en had een klik. Nog wat heen en weer over hoe het einde van het boek zou moeten zijn, kwam het dan uiteindelijk dit jaar op de markt.
Er is ook een audioversie, maar dat is wel voor de luie lezers, meent hij, want er gaat niets  boven een  papieren boek.

Gert-Jan leest nog wat voor, meldt dat je het boek het beste kan lezen in de zomer, maar dat het ook weer geen vakantieboek is. Volgt u het nog?
In een recensie werd gemeld dat het boek leest als een Thalystrein die steeds sneller gaat. Je bijt je vast en laat nooit meer los.

Daarna staat er een enorme rij van mensen die het boek kochten en willen laten signeren. Echt leuk om te zien.
Ik zelf heb lang staan kletsen met Alice die de pr doet voor de uitgeverij en die maakte mij zo enthousiast met haar verhaal dat ik het snel ga lezen binnenkort. Ook had ze nog twee leuke nieuwtjes over twee Vlaamse auteurs, maar daar volgt binnenkort nieuws over.



Ink