Zijderups van Robert Gailbraith

OUDERWETS SPEURWERK IN ‘ZIJDERUPS’ VAN ROBERT GALBRAITH

Omdat het voor mij nagenoeg onmogelijk is om maar één boek met een seriepersonage te lezen, heb ik Zijderups van Robert Galbraith uit de stapel gevist. Af en toe houd ik van een boek dat niet bol staat van spanning, een ouderwetse detectiveroman om bij te ontspannen biedt dan een mooi alternatief.

Dat J.K. Rowling schuilgaat achter de naam Robert Galbraith is een publiek geheim. Deze schrijfster hoeft amper nog introductie nadat ze wereldwijd doorbrak met haar Harry Potter boeken. Zijderups is het tweede boek rond detective Cormoran Strike, een veteraan die na het verlies van zijn been een detectivebureau heeft opgestart.

De publiciteit rond het oplossen van de moord in Koekoeksjong heeft het detectivebureau van Cormoran Strike geen windeieren gelegd. In Zijderups wordt de hulp van Strike en zijn assistente Robin Ellacott ingeroepen door Leonora Quine, die bezorgd is na de verdwijning van haar man en schrijver Owen. Met deze zaak dreigt de detective alweer in het vaarwater van de politie terecht te komen, die de bezorgdheid van de vrouw niet ernstig nemen. De toon voor een onvervalste detectiveroman is gezet, wat volgt is een aangenaam leesbaar verhaal dat zich langzaam ontplooit en regelmatig verzand in overbodige details. Hier en daar wordt de spanning langzaam opgedreven, de subplots zijn grotendeels voorspelbaar en te vanzelfsprekend, de plot daarentegen is goed uitgebouwd en kan verrassend genoemd worden.

De afkomst van de auteur is onmiskenbaar aanwezig met de nodige dosis relativeringsvermogen en een gevoel voor humor, eigen aan de Britten. De personages zijn stereotiep met elk hun eigenzinnige of bizarre kantjes die toch geloofwaardig overkomen. Naast het detectiveverhaal is er de nodige aandacht voor ontwikkelingen in het privéleven van de hoofdpersonages, die als een rode draad door het verhaal loopt.

Het taalgebruik is eenvoudig, zonder gebruik van ingewikkelde zinsconstructies of moeilijke woorden. De opbouw van de verhaallijn is logisch en loopt soms vast in te uitgebreide beschrijvingen en details, wat het boek geen recht aandoet. Een voorbeeld hiervan is de vondst van Owen Quine, die weerzinwekkend is met veel gruwelijke details. De spanning loopt nergens hoog op en toch boeit het tot het einde.

Galbraith heeft ook met Zijderups een detective pur sang geschreven. Het doet ouderwets aan vanwege het langzame tempo, wat een zeldzaamheid geworden is in de moderne literatuur.

Het boek is ontspannende lectuur en krijgt een gemiddelde beoordeling van 3 sterren.

Tilly Hoskens

Recensie verscheen eerder op Tilly  eigen site:https://www.leveninextratijd.be

Dag des oordeels van Elizabeth George

WAAR IS DE VERTROUWDE BARBARA HAVERS GEBLEVEN IN ‘DAG DES OORDEELS’ VAN ELIZABETH GEORGE

Het laatste deel in de Lynley & Havers reeks Dag des oordeels lag alweer een hele tijd naar mij te roepen. Ik ben benieuwd of Elizabeth George haar oude drive teruggevonden heeft na een paar mindere boeken in de reeks. Toch vind ik het een goede serie met meer goede dan ‘slechte’ boeken.

Elizabeth George is een Amerikaans schrijfster, ze studeerde Engels en doceerde dat vak ook een aantal jaar. Haar liefde voor Groot-Brittannië komt duidelijk naar voor in de boekenreeks met inspecteur Lynley en brigadier Havers in de hoofdrol. Ze heeft diverse prijzen in de wacht gesleept met verschillende boeken. Dag des oordeels is het 19e boek in deze reeks.

In Dag des oordeels wordt de vrijheid van Barbara Havers aanzienlijk beknot. Na haar eigengereide optreden in Italië is de maat vol voor hoofdinspecteur Isabelle Ardery en moet Barbara zich strikt aan de regels houden, wil ze haar job bij de Londense Met behouden. Inspecteur Lynley maakt zich zorgen omdat Barbara’s denkvermogen en capaciteiten door deze beperkingen aangetast lijken.

Als de feministische bestsellerauteur Clare Abbott vermoord wordt teruggevonden op haar hotelkamer in Cambridge, mag Barbara zich bezighouden met het onderzoek met in haar kielzog Wilson Nkata. Ze krijgt de instructie om nooit op eigen houtje te handelen, toch komt de oude Barbara af en toe terug om het hoekje piepen. Het onderzoek leidt al snel naar de Goldacres, een familie die erg te lijden heeft onder de zelfmoord van zoon William.

Elizabeth George bevestigt met Dag des oordeels nog maar eens waarom ze steevast op de bestsellerlijsten terecht komt. Het boek leest vlot in haar vertrouwde schrijfstijl. Het boek begint met de periode die voorafgaat aan de zelfmoord van William, wat zeker bijdraagt aan de sterkte van het boek. De personages worden degelijk uitgediept waardoor hun rol verduidelijkt wordt. Regelmatig wordt de lezer op het verkeerde been gezet, de subplots zijn uitstekend uitgewerkt, het verhaal is origineel. Het verschil in de Britse klassen waarvoor Engeland alom bekend staat, komt ook in dit boek meermaals aan bod.

Na een aantal mindere boeken in de Lynley & Havers serie zit George duidelijk terug op de goede weg. Dag des oordeels is een onvervalste whodunit van de bovenste plank, hoewel de spanning niet te snijden is. Soms is het verhaal een beetje voorspelbaar, de plot daarentegen is op zijn minst verrassend te noemen.

Het verhaal is origineel en eindigt verrassend waardoor het 4 sterren verdient.

Tilly Hoskens

Eerder verschenen op https://www.leveninextratijd.be

Ik ben Pelgrim van Terry Hayes

EINDELIJK heb ik de kans gezien om Ik ben Pelgrim van Terry Hayes te lezen. Een boek waar ik met enige terughoudendheid aan begon omdat het enorm gehypet is. De reserves vielen al snel weg in de duizelingwekkende spiraal van terrorisme en de geheimen van de inlichtingendiensten. Het jaar is nog maar pas begonnen en ik heb het gevoel dat ik dit jaar geen thriller meer zal lezen die zo ingenieus, spannend en van hoogstaand niveau is. Terry Hayes, ik kijk reikhalzend uit naar de uitgave van je nieuwe boek in mei 2018.

Terry Hayes (1951) is een voormalig journalist en scriptschrijver. Hij was correspondent in New York en later onderzoeksjournalist, politiek commentator en columnist. Daarna werd hij producent van een actualiteitenprogramma en schreef hij diverse scripts voor bekende Hollywoodfilms. Terry Hayes is getrouwd en heeft vier kinderen. Ik ben Pelgrim is zijn debuut als auteur.

Ik ben Pelgrim komt wat moeizaam op gang, de eerste 100 pagina’s zijn op het eerste zicht een samenraapsel van losstaande gebeurtenissen. Eens de samenhang duidelijk wordt, kom je terecht in een wereld van spionage en contraspionage en de jacht op een terrorist waarvan bijna geen sporen te vinden zijn. Toch dekt de term spionageverhaal niet de hele lading, het boek is veel meer dan dat. Terry Hayes schetst een indringend portret en een inzicht in de psyche van een terrorist, wiens daden geenszins goed te praten zijn maar waarvoor je ondanks alles begrip kan opbrengen. De enige geknipte man die deze terrorist kan tegenhouden, heeft de gevaarlijke wereld van de spionage de rug toegekeerd. David McKinley, Fluisteraar genoemd en directeur van de Nationale Inlichtgendienst van de VS, en president Grosvenor overreden Pelgrim om deze opdracht aan te nemen in de nasleep van 9/11.

De dreiging die van dit boek uitgaat, is zo weerzinwekkend dat het je de adem beneemt. Het verhaal is zo ongeloofwaardig en wordt ingenieus en tot in detail uitgewerkt dat het onmogelijke mogelijk lijkt. De personages worden grondig psychologisch uitgediept met elk een eigen verleden dat blijvend invloed heeft. Het boek is ingedeeld in vier delen en beschrijven een periode die min of meer kan afgesloten worden aan het einde van elk deel. De subplots zijn subliem opgebouwd en verhogen aanzienlijk de spanning, die bijna ondraaglijk wordt naar het einde toe.

Eens in de zoveel tijd wordt een thriller uitgegeven die naar de keel grijpt. Het boek is dan ook moeilijk weg te leggen want het verhaal laat je niet meer los. Hoewel dit een debuut is, zijn er weinig losse eindjes die niet op zijn plaats vallen. Het enige minpunt is de grootheidswaanzin en de overheersing van de Amerikanen.

‘Niet om op te scheppen, maar de andere twee leden van de groep – Fluisteraar en ikzelf – behoorden tot de besten van de wereld, gewapend met alle hulpmiddelen en technologie die het machtigste land op aarde maar kon ophoesten.’

De hype was in dit geval volledig gerechtvaardigd, het boek benadert bijna de perfectie en krijgt 5 sterren.


Tilly Hoskens

Deze recensie verscheen eerder op:  https://www.leveninextratijd.be/

Pas op voor de buren van Hilde Vandermeeren

Auteur: Hilde Vandermeeren
Titel: Pas op voor de buren
Uitgeverij: Uitgeverij Q

Citaat:

Achterflap:

Een straat met vier huizen.
En vijf geheimen.

Ruth is een thrillerauteur die onder pseudoniem schrijft. Dat is echter niet haar enige geheim. Ze verzwijgt een gruwelijke gebeurtenis uit haar verleden voor haar vriend Matthew en ook voor de buren. Haar moeder heeft haar geleerd dat je die nooit mag vertrouwen.
Dan gebeuren er vreemde dingen in haar omgeving en wordt ze geconfronteerd met haar grootste angst: dat ze even geestesziek is als haar moeder. Bij haar moeder had de ziekte fatale gevolgen. Kan Ruth haar eigen gedachten en waarnemingen nog vertrouwen? Of is er meer aan de hand?

Over de auteur:

Hilde Vandermeeren (°1970) woont met haar gezin in Torhout. Ze studeerde psychologie in Leuven en gaf ruim tien jaar les in het secundair onderwijs. Ze debuteerde in 2001 met een jeugdroman en heeft ondertussen meer dan 40 jeugd- en kinderboeken geschreven waarvan er dertig vertaald werden in het Deens, Duits, Spaans, Frans, Koreaans en Chinees. Ze won diverse literaire prijzen waaronder een Zilveren Griffel (2005), twee Vlag en Wimpels (2006 en 2013), een White Raven (2007) en een Boekenwelp (2007). In 2009 kreeg ze zilver en brons voor de Prijs Letterkunde Jeugdliteratuur van de Provincie West-Vlaanderen. In 2006 is ze voltijds auteur, in 2007 werd ze hoofdredacteur van Kits, een actualiteitenkrant voor 10-plussers uitgegeven door De Eenhoorn. Met haar thrillerdebuut Als alles duister wordt (2013) won ze de Knack Hercule Poirot Publieksprijs 2013 Daarna verschenen De toeschouwers (2014), Stille grond (2015), die de shortlist van de Gouden Strop 2016 haalde en Scorpio (2016). In 2017 verscheen haar vijfde thriller Schemerzone, waarmee ze de Knack Hercule Poirotprijs 2017 won en bovendien  de longlist BookSpot Gouden Strop 2018. haalde  Deze thrillers verschenen bij de Nederlandse uitgeverij Q (Singel Uitgeverijen), het zijn standalones die los van elkaar kunnen worden gelezen. Haar zesde thriller Pas op voor de buren verscheen in mei 2018.

Het boek:

Ruth is een thrillerschrijfster die aan het einde van een doodlopende straat met slechts vier huizen woont. De relatie met haar vriend Matthew is niet al te best. In de straat wonen verder de Morgans, die zich wantrouwig opstellen tegenover de buren, Brenda Owen, die vaak afwezig is en van haar huis een ondoordringbare burcht heeft gemaakt vol camerabewaking, en Luke, die voor zijn dochtertje Katie zorgt na de dood van zijn vrouw Michelle. Het lijkt wel of er iemand het op Ruth begrepen heeft als er steeds meer onverklaarbare dingen in haar omgeving gebeuren. De angst dat ze dezelfde psychische aandoening als haar moeder heeft, neemt alsmaar toe. Ze wordt heel achterdochtig, wat leidt tot een breuk maar Matthew. Na diens vertrek dreigt de angst de overhand te nemen als er geen einde blijkt te komen aan de eigenaardige gebeurtenissen in de buurt. Zo raakt ze samen met het buurmeisje Katie opgesloten in het ijzeren tuinhuis van Brenda bij een zoektocht naar Beanie, Katies kat. Tijdens het schrijven waarvoor Ruth zich afzondert in een houten blokhut in de tuin denkt ze dat er mensen rondsluipen. Haar vermoeden wordt bevestigd als de blokhut afbrandt maar dat is zeker niet het einde van de ellende. Verder ga ik niet uitweiden om spoilers te vermijden.

Mijn mening:

In het eerste hoofdstuk wordt de toon meteen gezet, zelfs een autorit in regenachtige omstandigheden wordt een spannend avontuur, wat meteen een trigger is voor wat nog komen gaat. De spanning wordt vakkundig verder opgebouwd door een opeenvolging van onverklaarbare zaken die even later worden opgehelderd. Samen met de spanning neemt ook de angst van het hoofdpersonage toe, die wel eens beklijvend overkomt. De auteur blinkt uit in de sfeer die ze kan toveren met woorden zonder overbodige details. De dialogen vormen een spiegel voor de moeizame relatie van de buurtbewoners. De personages worden goed uitgediept, hun levenswijze wordt uitstekend beschreven. De ene verrassende verhaalwending volgt op de andere en worden stuk voor stuk meesterlijk uitgewerkt. Vandermeeren werkt naar een onverwachte apotheose, die zo verrassend is dat ze je bij de keel grijpt. Het verhaal moet toch even bezinken na het lezen van de laatste pagina. Hilde Vandermeeren bewijst met Pas op voor de buren waarom ze aan de top van het Vlaamse thrillertoneel staat en haar werk regelmatig bekroond wordt door onderscheidingen.

De vakkundig opgebouwde spanning en de bijna voelbare angst die van dit boek uitgaat, maken van dit boek een absolute topthriller van eigen bodem (althans voor mij) die zonder twijfel 5 kraaien verdient.

Eindbeoordeling:

Originaliteit: 5
Leesplezier: 5
Psychologie: 5
Schrijfstijl: 5
Spanning: 5
Plot: 5

Deze recensie is mits kleine aanpassingen conform de vormgeving ook te lezen op https://www.leveninextratijd.be/

Tilly Hoskens

De kluizenaar van Jørn Lier Horst

Auteur: Jørn Lier Horst
Titel: De kluizenaar
Uitgeverij: A.W. Bruna

Citaat: “Deze zaak heeft eigenlijk twee vertakkingen, dacht hij en hij stond op. Ze moesten natuurlijk de dader opsporen. Maar deze keer was de identiteit van het slachtoffer een even groot mysterie.”

Achterflap:

Buiten is het ijzig koud. Viggo Hansen zit thuis voor de tv. Hij is al vier maanden dood.
De dood is zeer dicht bij William Wistings privéleven gekomen. Drie huizen naast het zijne wordt het lichaam aangetroffen van een man die voor zijn tv zit. Hij blijkt daar al vier maanden zo te zitten.
De politie treft geen sporen van geweld aan, maar Viggo Hansens dood is toch zeer verontrustend, omdat kennelijk niemand hem al die maanden gemist heeft.
Eén journalist kan de zaak niet loslaten – Line, William Wistings dochter. Zij besluit te onderzoeken wat het levensverhaal is van de kluizenaar Hansen.
Dan wordt er in het bos opnieuw een lichaam gevonden, wat de aanleiding vormt voor een van de grootste klopjachten in de Noorse politiegeschiedenis.

Over de auteur:

Jørn Lier Horst (1970, Bamble Noorwegen) was sinds 1995 tot aan zijn 'pensionering' in 2013 politieman in het Larvik. Hij leidde daar het team rechercheurs. De werkplek van het personage William Wisting was maar een paar deuren verwijderd van Horsts eigen politiebureau. Horst debuteerde met Nøkkelvitnet, een thriller gebaseerd op een waargebeurde moord. Hij schrijft ook spannende boeken voor young adult-lezers en voor kinderen. Hij ontving de Glazen Sleutel 2013 voor beste Scandinavische misdaadroman en de Gouden Revolver 2013 voor beste Noorse thriller. De kluizenaar is een thriller in de serie rond inspecteur William Wisting.

Het boek:

Zelden laat ik mij verleiden door de tekst op de achterflap maar Buiten is het ijzig koud. Viggo Hansen zit thuis voor de tv. Hij is al vier maanden dood, is een zin die in mijn hoofd kruipt. Meer aanleiding heb ik niet nodig om deze thriller te lezen en voor Thrillerlezers! te recenseren.

Bij toeval wordt het stoffelijk overschot van Viggo Hansen vier maanden na zijn dood aangetroffen in een buurhuis van William Wisting. Line, Wistings dochter, die als journalist werkt bij het misdaadteam van de krant VG wil hierover een bijdrage schrijven voor de weekendbijlage uit persoonlijke interesse. Met de kerstvakantie voor de deur krijgt ze toestemming van haar baas Knut A. Sandersen om zich in het onderwerp te verdiepen, ze vraagt zich af hoe het kan dat iemand vier maanden dood kan zijn zonder dat iemand dat opmerkt. Horst omschrijft dit heel treffend in volgend citaat:

“Hij was iemand geweest die voor zijn omgeving niet bestond. Een mens die niet werd gezien door anderen, ook al leefde hij in hun midden.”

William is ondertussen druk bezig met de zaak van een lijk dat op landgoed Halle verstopt onder een kerstboom is gevonden. De man eigenaardig genoeg niet op de lijst met vermisten voor. Het team merkt de overeenkomst met Viggo Hansen maar kan geen verband vinden. Het vermoeden groeit dat het in dit geval om een buitenlands toerist gaat. Bij het DNA-onderzoek naar de haren in de hand van de dode blijkt dat deze afkomstig zijn van Robert Godwin, een Amerikaan die als vierde op de lijst staat van meest gezochte personen in de VS, die in 1989 spoorloos verdwenen is. Drie FBI-agenten komen naar Larvik, samen met Leif Malm en Anne Finstad van de Landelijke recherche. Een mooi voorbeeld van details die de auteur typeren:

“De dode man had een gevecht geleverd. Een gevecht op leven en dood. De mand op de foto had verloren, maar niet zonder zijn moordenaar tegenstand te bieden.”

Terwijl Lines zoektocht tot weinig of niets leidt, wordt Wisting steeds meer in beslag genomen door het moordonderzoek en het bijstaan van de FBI-agenten. Onafhankelijk van elkaar volgen ze elk hun eigen piste en hebben amper tijd om met mekaar te praten. William ontdekt echter aanknopingspunten en vreest dat zijn dochter Line gevaar kan lopen. Hij probeert haar te stoppen, zij is echter voor geen rede vatbaar en gaat onverzettelijk verder met haar journalistieke werk waardoor William alleen maar kan hopen dat ze zonder kleerscheuren haar werk kan afmaken.

Mijn mening:

De politie-ervaring van Jørn Lier Horst is merkbaar in de benadering van het recherchewerk in het boek. Het perspectief lijkt daardoor meer uit te gaan van het hoofdpersonage en de weerslag op de familierelatie. Toch werkt dit in het voordeel van de lezer omdat het de gelegenheid biedt om aspecten en gevoeligheden aan bod te laten komen die door andere schrijvers dikwijls over het hoofd worden gezien. Die persoonlijke betrokkenheid is ook te merken aan de manier waarop maatschappelijke thema’s onbevooroordeeld aan bod komen in het boek, zoals daar is de vereenzaming van een deel van de Noorse bevolking en de verdwijningen die onder de radar kunnen blijven om er maar een paar te noemen. De dialogen zijn sober en getuigen van de geslotenheid van de personages, de details van de lijken en de vindplaatsen worden zonder poespas beschreven. Verder slaagt de auteur erin om de onmetelijkheid van de natuur perfect weer te geven. Hoewel het boek best spannend is, ligt de nadruk op de opbouw van het verhaal en de verbanden die ondubbelzinnig aan mekaar geknoopt worden. Door de vele ontwikkelingen wordt de aandacht niet afgeleid en komt helemaal op scherp naarmate de ontknoping dichterbij komt. De auteur slaagt erin om een onverwacht en onvoorspelbaar plot uit te werken.

De kluizenaar is een meer dan degelijk opgebouwd politieverhaal, ongetwijfeld zal dit boek in mijn herinnering opduiken als ik over de behandelde thema’s iets lees of zie in de toekomst.

Een goed geschreven verhaal dat net niet uitmuntend is, verdient 4,5 kraaien.

Eindbeoordeling:

Originaliteit: 5
Leesplezier: 4
Psychologie: 4
Schrijfstijl: 4
Spanning: 4
Plot: 5

Deze recensie is mits kleine aanpassingen conform de vormgeving ook te lezen op https://www.leveninextratijd.be/

Tilly Hoskens

Valkuil van Arnaldur Indriðason

 Auteur: Arnaldur Indriðason

Titel: Valkuil
Uitgeverij: Uitgeverij Q

Achterflap:

In Finland wacht een jonge IJslandse vrouw op haar geliefde. Ze willen per schip naar IJsland terug, om de oorlog te ontvluchten die zich nu tot de noordelijke landen heeft uitgebreid. Haar verloofde komt echter niet opdagen.
Een paar jaar later heeft de Tweede Wereldoorlog een hoogtepunt bereikt en is IJsland bezet door geallieerde troepen. In Reykjavík is de bevolking in rep en roer, omdat aan het strand van Nauthólsvík een lichaam is aangespoeld. Niet veel later wordt een jongen aangevallen achter een legerkroeg en wordt een vrouw die veel contacten heeft onder militairen als vermist opgegeven. Thorson en Flóvent volgen tegenstrijdige en gevaarlijke sporen naar een gruwelijke ontknoping.

Over de auteur:

Arnaldur Indriðason (1961) is historicus en schrijver van fictieve detectives. Hij was journalist en filmcriticus bij de IJslandse krant Morgunblaðið, waarna hij als freelance schrijver werkte. Hij woont en werkt in Reykjavik en is uitgegroeid tot de bekendste auteur van IJsland. Hij ontving tal van prijzen, waaronder tweemaal achtereen de Glazen Sleutel, de prijs voor de beste Scandinavische misdaadroman, in 2002 voor Noorderveen en in 2003 voor Moordkuil. De meeste romans van Arnaldur Indriðason draaien om Erlendur Sveinsson, een moeilijk te benaderen man, die als rechercheur echter over een groot invoelingsvermogen beschikt. Arnaldur verweeft graag maatschappelijke problemen in zijn boeken. Valkuil is het derde boek met rechercheur Flóvent en MP’er Thorson, de serie die zich afspeelt tijdens de geallieerde bezetting in de Tweede Wereldoorlog. Niet onbelangrijk is dat Thorson een West-IJslander is, wat betekent dat zijn familie geëmigreerd is naar het Westen, meer bepaald Canada. Door zijn afkomst spreekt hij de taal waardoor hij minder als een indringer wordt beschouwd.

Het boek:

In Valkuil wacht een jonge vrouw tevergeefs op haar verloofde Ósvaldur om in het Finse Petsamo in te schepen op het schip Esja richting Reykjavik. Het eerste schip in lange tijd dat de toestemming krijgt om IJslanders die in het buitenland werken of studeren terug te brengen naar huis. De ambassade zet alle middelen in om de ware reden van zijn verdwijning te achterhalen en komt zo te weten dat Ósvaldur naar een concentratiekamp is gevoerd en daar waarschijnlijk al is overleden. Tijdens de zeereis verdwijnt Ingimar spoorloos van boord, aangenomen wordt dat de jonge man overboord is gevallen 

Even later spoelt een lijk aan op het strand van Nauthólsvik. Tijdens de autopsie blijkt dat de man een inenting gehad heeft met een verlammend middel. In een steeg achter de Piccadilly, een kroeg waar zowel burgers als militairen komen, wordt een jonge man in militair uniform meer dood dan levend en zwaar verwond door een mes teruggevonden. Het café staat erom bekend dat militairen hier vaak IJslandse vrouwen en meisjes oppikken en er dan mee naar Falcon Point te rijden. De jonge man blijkt een IJslander te zijn die afkomstig uit de Polen, een armenwijk in de buurt van Reykjavik. Met beperkte middelen slaagt Flóvent erin om samen met Thorson, die als MP’er toegang heeft tot de militaire rangen, de feiten te achterhalen en de nodige verbanden te leggen. Naast de professionele samenwerking wordt de vriendschap tussen de twee mannen dieper.

Indriðason verweeft deze drie verhaallijnen tot een spannend boek waarin zijn opleiding als historicus met een duidelijke voorkeur voor de gebeurtenissen tijdens WO II duidelijk van pas komt. Het tempo is relatief laag, de ontwikkelingen in de verhaallijnen worden echter ingenieus uitgewerkt zodat de aandacht vastgehouden wordt. Het verhaal is fictief en is geschreven in een sobere vertelstijl met een duidelijke focus op het oplossen van de misdaden, dat geloofwaardig overkomt. Uit de korte dialogen blijkt de geslotenheid van de IJslandse bevolking waar informatie onwillig en geheimen zelden worden prijsgegeven. Ook de onwil van de militairen om zelfs voor het oplossen van een moord samen te werken met de burgerbevolking wordt in de verf gezet. Het leven op IJsland waar het barre klimaat en de afgelegen kleine gemeenschappen in het desolate landschap een grote rol spelen weet de auteur onnavolgbaar over te brengen. Hoewel het soms lijkt dat verhaalwendingen logisch en voorspelbaar zijn, zet Indriðason de lezer regelmatig op het verkeerde been. De opeenvolging van zowel verwachte als onverwachte subplots mondt uiteindelijk uit in een verrassende afloop.

Valkuil heeft mij meer dan overtuigd als lezer van thrillers uit Scandinavische landen en interesse in WO II. Een absolute aanrader voor liefhebbers van een goed uitgewerkt misdaadverhaal tijdens de jaren van de geallieerde militaire bezetting in de Tweede Wereldoorlog.

Volgens mij is er weinig aan te merken op de vakkundigheid waarmee dit boek uitgewerkt is, waarmee het de volle 5 kraaien meer dan verdiend.

Eindbeoordeling:

Originaliteit: 5
Leesplezier: 4
Psychologie: 5
Schrijfstijl: 5
Spanning: 4
Plot: 5

Deze recensie is mits kleine aanpassingen conform de vormgeving ook te lezen op https://www.leveninextratijd.be/

Tilly Hoskens

Grote zus van Varg Veum

Auteur: Gunnar Staalesen

Titel: Grote zus
Uitgeverij: Uitgeverij Marmer

Citaat:

“Het spreekwoord dat alle wegen naar Rome leiden, klopte niet. Vanuit Buvik leidden ze naar Bergen.”

Achterflap:

Varg Veum krijgt bezoek van een vrouw die zich tot zijn verbazing voorstelt als zijn halfzuster. Maar ze is niet gekomen om de familie­banden aan te halen, ze wil dat hij haar petekind zoekt, de 19-jarige Emma, die naar Bergen is vertrokken om daar te studeren. Na haar verhuizing uit het studentenhuis is ze spoorloos verdwenen zonder een adres achter te laten.
Het onderzoek voert Veum naar het ruige kustgebied tussen Bergen en Haugesund, waar een criminele motorbende de lakens uitdeelt. Natuurlijk laat Veum zich door het brute geweld niet afschrikken, maar dan neemt de zaak een onverwachte wending die hem ook persoonlijk raakt.

Over de auteur:

Gunnar Staalesen (1947, Bergen Noorwegen) werd na zijn studie aan de universiteit van Bergen in 1987 full-time schrijver. Hij schrijft Staalesen misdaadromans, literaire romans en kinderboeken. Vast hoofdpersoon in de misdaadromans is de privé-detective Varg Veum die werkzaam is in Bergen en zijn mannetje staat.
Varg Veum debuteert als privé-detective in 1977 in het boek Bukken til havresekken. De boeken met Veum ontwikkelen zich tot maatschappijkritische misdaadromans, waarvan er inmiddels een aantal zijn verfilmd. Staalesen won tweemaal Den gyldne revolver, voor Som i et speil in 2002 en voor Rygg i rand, to i spann in 1975, een misdaadroman zonder Veum. Een aantal boeken met Varg Veum zijn naar het Nederlands vertaald. Grote zus uit 2016 verscheen in mei 2018.

Over het boek:

Varg Veum krijgt in zijn kantoor in Bergen het bezoek van Norma Johanne Bakkevik, ze vertelt hem dat ze zijn halfzus is en wil de detective laten uitzoeken wat er met haar petekind Emma Hagland. Ze is verdwenen kort nadat ze in Bergen is komen wonen om daar te studeren. Haar beste vriendin Åsa Lavik, die in Berlijn studeert, heeft ook al lang geen contact meer gehad met Emma. Haar moeder Ingeborg vermoedt dat Emma contact gezocht heeft met haar vader Robert Høie Hansen, die na de scheiding niets meer met zijn dochter wil te maken hebben. Hij is hertrouwd met Liv en ze wonen in Bergen met hun zoon Andreas. De zaak brengt hem naar Haugesund en omgeving, waar Veum stuit op een verkrachtingszaak uit 1975. De daders zijn nooit gevonden en het slachtoffer Veslemøy verblijft sindsdien in een psychiatrisch centrum. Als Varg John in gezelschap ziet van de broers Rorfinn en Åsmund Vangen, leden van de motorclub Bacchus waar de politie al jaren een onderzoek naar voert. De zaak komt in een stroomversnelling, de ontknoping nadert met rasse schreden.

Staalesen laat in Grote zus een behoorlijk aantal personages de revue passeren die schijnbaar allemaal ongelukkig zijn. Daardoor duurt het lang voor de verhoudingen en relaties duidelijk worden. De persoonlijke betrokkenheid van het hoofdpersonage is zeker een meerwaarde. De verkrachtingszaak en de ontwikkelingen rond de motorbende maken het verhaal verwarrend, vooral omdat heel veel informatie gegeven wordt en de verbanden nog niet kunnen gelegd worden. Af en toe moest ik het boek even terzijde leggen om alles even te laten bezinken en aanknopingspunten te ontdekken, wat niet altijd lukte. Algemeen beschouwd is het boek wel aangenaam om lezen vooral door het vlotte taalgebruik en de beknopte omschrijvingen van Bergen en de omgeving waar het verhaal zich afspeelt. De dialogen zijn levendig, doen ter zake en werpen een licht op de verhoudingen. De verhaalwendingen zijn goed uitgewerkt en prikkelen de nieuwsgierigheid waardoor de aandacht wordt vastgehouden. De verschillende verhaallijnen vallen samen, de ontknoping is onvoorspelbaar maar te abrupt en wekt de indruk dat de inspiratie van de schrijver was uitgeput. Na het lezen van dit boek blijft de indruk bestaan dat het verhaal niet helemaal af is. Hoewel de daders gevonden zijn, blijft het zoeken naar de missende schakel die ik althans niet gevonden heb. Het boek heeft me nog enkele dagen beziggehouden, niet omdat het extreem pakkend was maar omdat ik bleef zoeken naar kleine elementen die de plot konden verduidelijken.

Toch is dit een goed geschreven detectiveboek, die de aard van de Noorse bevolking perfect weet te schetsen en ook de overweldigende schoonheid van de natuur beknopt aan bod laat komen. Echter het gevoel iets gemist te hebben laat mij geen andere mogelijkheid dan het te beoordelen met 3,5 kraaien.

Eindbeoordeling:

Originaliteit: 4
Leesplezier: 3
Psychologie: 3
Schrijfstijl: 4
Spanning: 3
Plot: 3

Deze recensie is mits kleine aanpassingen conform de vormgeving ook te lezen op https://www.leveninextratijd.be/

Tilly Hoskens

Wat niemand weten mocht van Marianne en Theo Hoogstraaten

Auteur: Marianne en Theo Hoogstraaten
Titel: Wat niemand weten mocht
Uitgeverij: Crime Compagnie

Citaat:

“Wat was het heerlijk om na al die jaren in Munna weer door een kamenierster te worden geholpen met aankleden. Als jong meisje had ze dat maar niets gevonden, herinnerde ze zich met een glimlach. Blijkbaar moest je ouder zijn, of door een hel zijn gegaan, om zulke dingen op waarde te kunnen schatten.”

Achterflap:

Engeland, 1013. Een plunderend Vikingleger loopt het land onder de voet. Samen met de koninklijke familie vlucht Dagna, een jonge edelvrouw, naar Normandië. Daar zal ze echter nooit aankomen.
Jaren later spoelt ze aan op een zandstrand. Waar is ze? Wat is er met haar gebeurd?

Over de auteurs:

Theo en Marianne Hoogstraaten vormen een Nederlands schrijversechtpaar.  Theo begon zijn carrière als schrijver van lesmethodes en later van jeugdboeken. Zijn vrouw Marianne fungeerde als redacteur en kritische meelezer. Haar rol veranderde langzaam in die van co-auteur en samen schreven ze nog meerdere jongerenromans. In 2005 maakten ze samen hun thrillerdebuut met Een middag aan zee. Inmiddels hebben Theo en Marianne Hoogstraaten meerdere succesvolle thrillers voor volwassenen op hun naam staan waarin vaak actuele, maatschappelijke thema’s aan bod komen. In hun laatste thrillers wordt een link gelegd tussen gebeurtenissen uit het heden en de geschiedenis. Het auteursduo doet altijd uitvoerig research voor hun boeken. Met Wat niemand weten mag slaan ze een nieuwe weg in naar de historische roman.

Het boek:

Wat niemand weten mocht speelt zich af in de 11^e eeuw. Europa heeft erg te lijden onder de aanvallen van de vikingen die overal terreur zaaien. Ook Engeland ontsnapt niet aan de aanvallen. Koning Ethelred en zijn gemalin Emma nemen de vlucht over de Noordzee. Samen met hun hofhouding willen ze bescherming zoeken bij Emma’s broer Richard van Normandië. Een schip met verschillende hofdames en hun kinderen dwaalt echter af en strandt op de kust van West-Frisia. Wat er met de schipbreukelingen gebeurd is, blijft een groot raadsel. Vijf jaar later spoelt Dagna van Wessex aan op de kust, ze lijdt aan ernstig geheugenverlies. Ze wordt gevonden door Enar van Hauteville, die zelf aan wal gezet is door zijn muitende bemanning. Na een schermutseling vinden ze onderdak bij Graaf Dirk en zijn vrouw Othelhilde. Gaandeweg herinnert Dagna zich wat er gebeurd is, ze keert terug naar Engeland in de hoop met koningin Emma in contact te komen. Hoe het afloopt, laat ik in het midden om geen spoilers vrij te geven.

Wat niemand weten mocht is een verhaal waarin machtsvertoon, intriges maar ook liefde een grote rol spelen. Een goed geschreven boek waarin historische feiten gekoppeld worden aan een fictief verhaal dat boeiend is om lezen. De ontwikkelingen volgen mekaar in hoog tempo op met een ongecompliceerd woordgebruik en een goed gevoel voor humor zodat het boek niet gaat vervelen Beeldende beschrijvingen van omgeving en gebeurtenissen worden afgewisseld met treffende dialogen. De personages worden mooi uitgediept, toch had het soms beter geweest als de schrijvers wat extra informatie hadden gegeven. De verhoudingen tussen de personen ontwikkelen zich samen met de verhaallijn zonder onnodige zijsprongen die weinig of niets met het verhaal te maken hebben. In de loop van het boek blijven er losse puzzelstukjes liggen die uiteindelijk hun plaats krijgen maar soms is het wat wachten om de context te kunnen plaatsen. De aandacht verslapt nauwelijks door de vele verwikkelingen en een afloop die het verhaal mooi afrondt en allesbehalve teleurstelt. Deze historische roman is zeker de moeite van het lezen waard, de gebeurtenissen zijn onwaarschijnlijk maar worden realistisch beschreven wat de geloofwaardigheid verhoogd. De afbeelding op de cover hoort zeker bij het verhaal, de rug van de gekroonde blonde vrouw geeft niets prijs en is een duidelijke verwijzing naar de titel.

Het is duidelijk dat Marianne en Theo Hoogstraaten met Wat niemand weten mocht een nieuwe richting hebben gekozen. Ze bewijzen dat het mogelijk is om verscheidene genres te combineren in een schrijverscarrière. Het boek is een volwaardige historische roman die, hoewel boeiend geschreven, weinig met een thriller gemeen heeft. Wat mij betreft een meer dan geslaagde poging naar een categorie die mij zeker kan bekoren en regelmatig lees als afwisseling met thrillers.

Het boek is zeker goed genoeg voor 4 sterren (kraaien lijken me niet aan de orde).

Eindbeoordeling:

Originaliteit: 4
Leesplezier: 4
Psychologie: 3
Schrijfstijl: 5
Plot: 4

Deze recensie is mits kleine aanpassingen conform de vormgeving ook te lezen op https://www.leveninextratijd.be/

Tilly Hoskens

De vrouw die terug moest van Lina Bengst dotter

Auteur: Lina Bengtsdotter
Titel: De vrouw die terug moest
Uitgeverij: HarperCollins

Achterflap:

Op een warme zomeravond verdwijnt de zeventienjarige Annabelle uit het afgelegen dorpje Gullspång. De politie kan geen enkele aanwijzing vinden, de ouders zijn radeloos. In Stockholm krijgt de ervaren rechercheur Charline 'Charlie' Lager te horen dat zij op de zaak wordt gezet. Met tegenzin begeeft Charlie zich naar Gullspång – het dorp waar ze is geboren. Ze is er sinds haar veertiende niet meer geweest, en met reden. Tijdens haar zoektocht naar de waarheid over Annabelle wordt ze hardhandig geconfronteerd met haar eigen verleden, en de geheimen die in Gullspång altijd diep weggestopt werden. Kan ze iets voor de verdwenen Annabelle doen? En kan Charlie zelf nog wel geholpen worden?

Over de auteur:

Lina Bengtsdotter (1977) groeide op in Gullspång, heeft in Groot-Brittannië en Italië geleefd. Ze keerde naar Zweden, waar ze nu in de buurt van Stockholm leeft met haar drie kinderen en doceert in Zweeds en psychologie. Verschillende Scandinavische kranten en tijdschriften hebben korte verhalen van haar gepubliceerd. De vrouw die terug moest is haar thrillerdebuut en tevens het begin van de Charlie Lager serie, die zich afspeelt in Gullspång.

Over het boek:

De bewoners van Gullspång zijn in de ban van de verdwijning van Annabelle Roos en organiseren zoekacties. Charlie Lager die na het overlijden van haar moeder Betty weggelopen is uit deze kleine gemeenschap, is rechercheur bij de Stockholmse politie en wordt samen met Anders door haar baas Challe naar het afgelegen dorp gestuurd. Samen met het plaatselijke politieteam proberen ze het kluwen rond de verdwijning te ontwarren. Al snel is duidelijk dat in de kleine gemeenschap waar iedereen elkaar kent, de geheimen angstvallig worden toegedekt en buitenstaanders niet kunnen doordringen door de muur vol stilzwijgen. Het onderzoek verloopt stroef en vordert heel langzaam. De vrienden van Annabelle kunnen zich bijna niets meer van die bewuste avond omdat ze stomdronken waren, Annabelle blijkt een oudere minnaar te hebben. Nora, Annabelles moeder, is overbeschermend voor haar dochter terwijl Fredrik, haar vader, veel toleranter is. Als Charlie persoonlijk betrokken raakt, wordt ze van de zaak gehaald. Ze trekt zich terug in haar geboortehuis en gaat eindelijk de confrontatie met het verleden aan en de geheimen stilaan opgelost worden.

De vrouw die terug moest is een scandi thriller van de bovenste plank. Het politieduo dat bestaat uit een gehuwde man wiens vrouw jaloers is en een eenzelvige vrouw met bindingsangst die regelmatig te diep in het glas kijkt. De geslotenheid van de kleine gemeenschap waar indringers met moeite getolereerd worden en geheimen angstvallig verborgen worden, de uitzichtloze situatie van de leefomstandigheden. Een voor een vormen ze steevast een onderdeel van thrillers uit de noordelijke regionen. De auteur maakt van drie aparte verhaallijnen, die op het eerste zicht weinig met mekaar te maken hebben, een samenhangend geheel met een gezonde portie spanning waarin de puzzelstukjes stuk voor stuk op hun plaats vallen. De korte hoofdstukken verhogen het tempo en lenen zich er uitstekend toe om nog snel even door te lezen. Het dorpsleven en de verhoudingen tussen de personages worden realistisch geschetst, de beschrijvingen zijn treffend, de dialogen vallen op in soberheid.

Het is een prettig leesbaar boek in een subtiele mysterieuze sfeer dat je moeilijk kan wegleggen. De ontknoping lijkt voorspelbaar maar is origineel en bijzonder verrassend. Toch overheerst het gevoel dat de auteur nog beter kan, weliswaar wegens een gebrek aan ervaring. Lina Bengtsdotter heeft een uitstekend debuut gemaakt, een veelbelovend talent in het genre. Ik kijk alvast uit naar het volgende boek in deze serie met een gezonde portie nieuwsgierigheid.

Een boek van een veelbelovend auteur in een genre dat mij helemaal ligt, 4 kraaien meer dan waard.

Eindbeoordeling:

Originaliteit: 4
Leesplezier: 4
Psychologie: 3
Schrijfstijl: 4
Spanning: 4
Plot: 5

Deze recensie is mits kleine aanpassingen conform de vormgeving ook te lezen op https://www.leveninextratijd.be/

Tilly Hoskens

Macbeth van Jo Nesbø

Auteur: Jo Nesbø
Titel: Macbeth
Uitgeverij: Nijgh & Van Ditmar

‘Hij keek naar het vaandel met het motto van SWAT onder een rode, vuurspugende draak. Trouw en broederschap, gedoopt in vuur, verenigd in bloed.’

Achterflap: Een donker, vervallen, corrupt fabrieksstadje in het Schotland van de vroege jaren 70. Een politiemacht die worstelt met een aanhoudend drugsprobleem. De illegale handel wordt beheerst door twee drugsbaronnen en één van hen – een meester in manipulatie genaamd Hecate – heeft connecties met de allermachtigsten, en is niet bang deze tegen elkaar uit te spelen.

Centraal aan Hecates sluwe plan ligt de geleidelijke manipulatie van inspecteur Macbeth: hoofd van het SWAT-team en behoorlijk paranoïde en vatbaar voor geweld. Wat volgt is een meeslepend verhaal van liefde en schuld, politieke ambitie en hebzucht, langs de donkerste hoekjes van de
menselijke natuur.

In Jo Nesbø’s Macbeth barst de strijd los tussen de ambities van een corrupte politieman en zijn loyale collega’s, tussen een met drugs doordrenkte onderwereld en de greep van jeugdvriendschappen. Bereid je voor op een zinderende rit door de donkerste tunnels van de mensheid!

Over de auteur:

Jo Nesbø (Oslo, 1960) geldt als de belangrijkste en populairste misdaadauteur van Noorwegen. Voor hij zich op het schrijven ging richten, was hij profvoetballer en beurshandelaar. Naast schrijver is hij popmuzikant, componist en wereldreiziger. Hij schrijft kinderboeken met Dr. Proktor in de hoofdrol. Hij schreef ook vier kinderboeken in de populaire Dr. Proktor-serie, waarvan het eerste deel, Dr. Proktors schetenpoeder, in 2007 werd gepubliceerd. Nesbø schreef ook een aantal standalones, waaronder De zoon  (Sønnen, 2014). In 2014 kondigde Nesbø een nieuwe thrillerserie aan onder het pseudoniem Tom Johansen. Uiteindelijk is de serie onder zijn naam met Blod på snø  (Bloed op sneeuw) gestart. In zijn boeken schuwt Nesbø het geweld en de gruwelijkheden niet. Zijn verhalen zijn harder, donkerder en rauwer dan de meeste andere Scandinavische thrillers. Thrillerliefhebbers kennen hem vooral van de serie rond Harry Hole, waarvan de 11 delen naar het Nederlands zijn vertaald. Zijn werk werd talloze malen genomineerd en bekroond. In 2013 ontving hij de Noorse Peer Gynt Prize voor zijn werk en inzet, en de internationale betekenis ervan voor Noorwegen. Macbeth is veruit het meest bloedige en gewelddadige verhaal dat hij tot nu toe uitgebracht heeft en is geïnspireerd door de tragedie van William Shakespeare.

Al meer dan 400 jaar worden de toneelstukken van Shakespeare opgevoerd, gelezen en herverteld. Oorspronkelijk werd het Hogarth Shakespeare Project in 1917 werd het door Virginia en Leonard Woolf in het leven geroepen. In 2012 werd Hogarth gelanceerd in Londen en New York en worden hervertellingen gepubliceerd door succesvolle auteurs. De serie startte in oktober 2015 en wordt gepubliceerd in verschillende landen.

Over het boek:

Macbeth is een hervertelling van de bloedige tragedie en staat bol van corruptie, geweld, loyaliteit en wraak. Jo Nesbø schetst een wereld vol machtswellustige mensen die beheerst wordt door drugs. Het boek staat bol van nietsontziend geweld, beschreven in bloederige details. De personages worden uitstekend geschetst, de (machts)verhoudingen worden heel duidelijk omschreven. De auteur is er zeker in geslaagd om actuele thema’s te verwerken, de motieven voor de misdaden over te brengen en een gezonde portie spanning eraan toe te voegen. Het is een crime noir van het zuiverste water waarin de verhaallijn van het origineel meesterlijk bewerkt is. Nesbø heeft er onmiskenbaar zijn eigen stempel op gedrukt, beknopte beschrijvingen worden afgewisseld door rake dialogen en zijn talent voor psychologisch inzicht komt het boek ten goede. Het is een absolute aanrader voor lezers die weinig belang hechten aan de geloofwaardigheid van een boek, fictie van de bovenste plank met een gezonde korrel zout te nemen.

Een toneelstuk hervertellen in een boek vol actuele thema’s, verdient 5 kraaien.

Eindbeoordeling:

Originaliteit: 5
Leesplezier: 5
Psychologie: 5
Schrijfstijl: 5
Spanning: 5
Plot: 5

Deze recensie is mits kleine aanpassingen conform de vormgeving ook te lezen op https://www.leveninextratijd.be/

Tilly Hoskens

Wildernis van Jane Harper

Auteur: Jane Harper
Titel: Wildernis
Serie: Aaron Falk
Uitgeverij: A.W. Bruna

Citaat:

“De dichtstbijzijnde bomen en struiken waren in een rode gloed gehuld, en het kampvuur gaf de illusie van schokkerige beweging. Daarachter was het alsof je in een afgrond staarde.”

Achterflap:

‘Is Alice hier? Heeft ze het gehaald? Is ze veilig? In de chaos, in het donker was het onmogelijk om te zeggen wie van de vier vrouwen dit riep. Later, toen alles erger werd, zou ieder van hen beweren dat zij het was geweest…’
Met enige tegenzin beginnen vijf vrouwen aan een zware, regenachtige trektocht. Slechts vier van hen bereiken de eindstreep. De tocht door het ruige achterland van Australië was bedoeld om de vijf collega’s uit hun kantoorbubbel te halen en zo meer kracht en teamgevoel te creëren.
Aaron Falk, agent bij de federale politie, is extra geïnteresseerd in de vermiste vrouw, Alice Russel. Ze is de klokkenluider in Falks onderzoek – en wist bepaalde geheimen. Over de firma waar ze werkte en over haar collega’s.

In plaats van over een trektocht met een hechte samenwerking als resultaat, krijgt Falk verhalen te horen over een tocht vol beschuldigingen, agressie en afbrokkelend vertrouwen. En hoe dieper hij in de verdwijningszaak duikt, hoe groter de gevaren lijken te worden…

Jane Harper verhuisde als kind van Groot-Brittannië naar Australië. Ze keerde later terug naar Hampshire en studeerde Engels en geschiedenis aan de universiteit van Kent. Na haar studies werkte ze dertien jaar als journalist voor ze terug verhuisde naar Australië. Vorig jaar debuteerde ze met De droogte, dat een wereldwijde bestseller werd. Wildernis is haar tweede thriller waarin terug een hoofdrol is weggelegd voor financieel rechercheur Aaron Falk.

Het boek begint op het moment dat slechts vier vrouwen van de vijf te laat terugkeren op de ontmoetingsplaats na een survivaltocht van drie dagen door de wildernis van het Giralanggebergte. In dit uitgestrekte gebied heeft Martin Kovac twintig jaar geleden vijf vrouwen vermoord waarvan één lijk nooit gevonden is. Een mannen- en vrouwenteam met elk vijf deelnemers moeten afzonderlijk de trektocht maken zonder onderling contact met mekaar hebben met de bedoeling aan teambuilding te doen.
De vermiste vrouw Alice Russell heeft Aaron Falk beloofd om jarenlange fraude op grote schaal bij haar werkgever BaileyTennants, een accountantskantoor in Melbourne, aan het licht te brengen. Het eigenaardige is dat hij op zaterdagnacht op het moment dat Alice verdwijnt een voicemail met een rare boodschap heeft ontvangen. Hij vertrekt samen met zijn collega Carmen Cooper naar de afgelegen plek, waar hij samenwerkt met brigadier King en zijn team.
De andere vrouwen van het team Jill Bailey en Lauren Shaw logeren in de lodge terwijl de tweelingzussen Bree en Beth McKenzie nog verzorgd worden in het plaatselijke ziekenhuis voor hun verwondingen die ze opgelopen hebben. Alice trekt elke beslissing in twijfel en is een bedreiging voor de teamgeest. De vermoeidheid en de honger brengen de scherpe kantjes naar boven, de sfeer in de groep raakt ernstig verstoord. Als blijkt dat ze verdwaald zijn, hebben de vrouwen over de kleinste dingen meningsverschillen, die op elk moment kunnen escaleren. Falk krijgt stilaan inzicht in de gebeurtenissen tijdens de survivaltocht en slaagt erin de ware toedracht rond de verdwijning tot een goed einde te brengen.

Wildernis is een thriller waaruit de liefde van de auteur voor Australië en de natuur blijkt. Ze weet het gevoel van wanhoop en het beklemmende van de wildernis perfect weer te geven. Beknopte beschrijvingen worden afgewisseld door spitse dialogen. De personages worden genuanceerd uitgewerkt, de verhoudingen zijn realistisch geschetst. De hoofdstukken over het onderzoek naar de verdwijning worden afgewisseld met flashbacks die de gebeurtenissen van de tocht beschrijven. De voortdurend toenemende spanning wordt zinderend naarmate de ontknoping nadert. Het boek eindigt in een moeilijk voorspelbaar maar minder verrassend plot.

Na haar schitterende debuut bevestigt ze haar talent om een goede thriller te schrijven waarin natuur en omgeving een grote rol spelen. Ze creëert een sfeer die zindert van spanning zonder gruwelijke details en bloederige scènes.

Dit boek heeft van begin tot einde geboeid en is uitstekend opgebouwd, wat resulteert in een beoordeling van 4,5 kraaien.

Eindbeoordeling:

Originaliteit: 4
Leesplezier: 5
Psychologie: 4
Schrijfstijl: 5
Spanning: 5
Plot: 4

Deze recensie is mits kleine aanpassingen conform de vormgeving ook te lezen op https://www.leveninextratijd.be/

Tilly Hoskens