Kort geding, deel 2 met Vermist Simon Beckett.

 

In Vermist zijn het niet de vermisten die in gevaar zijn, maar degenen die zijn achtergebleven… Vermist is het eerste deel in de nieuwste huiveringwekkende serie van bestsellerauteur Simon Beckett. Tien jaar geleden werd het leven van agent Jonah Colley verwoest door de verdwijning van zijn jonge zoon Theo. Een vraag om hulp van een oude vriend leidt Jonah naar de ontdekking van vier lichamen – genadeloos toegetakeld en voor dood achtergelaten. Er is nog maar een slachtoffer in leven. Colley wordt vervolgens zelf verdachte in de zaak, maar hij ontdekt ook een netwerk van leugens en geheimen over de mensen die hij dacht te kennen. Het dwingt hem vragen te stellen over wat er werkelijk al die jaren geleden is gebeurd...

 

Drie lezers

Drie meningen

Drie cijfers

Hilona:

 Met de leesclub Kort Geding van Thrillerlezers lazen wij het boek Vermist van Simon Beckett. Dit
boek was 1 van de Bookchoice boeken van de maand oktober. Voor mij was het de eerste kennismaking met deze auteur.

Het boek begint vanaf de eerste bladzijde heel sterk. Ik zit vrijwel direct in het verhaal en de spanning is goed voelbaar. De schrijfstijl is prettig en de bladzijden vliegen voorbij. Daarnaast weet Beckett goed de emoties weer te geven wat maakt dat ook mijn emoties alle kanten op vliegen tijdens het lezen. Vooral de verhaallijn rondom Theo intrigeert en ik kan de wanhoop van Jonah, de hoofdpersonage voelen tijdens het lezen. Knap gedaan.

Halverwege het boek gaat de vaart er helaas uit en na ongeveer driekwart kakt het jammer genoeg helemaal in. Dit gaat uiteindelijk ten koste van de geloofwaardigheid en als ik heel eerlijk ben voelen de laatste hoofdstukken ten opzichte van het sterke begin een beetje afgeraffeld en slordig aan. De keuzes die Jonah dan maakt in het verhaal kan ik niet rijmen met het eerste deel en laat me met te veel vragen zitten wanneer ik het boek dicht sla. Echt jammer want het begin was zo ontzettend sterk en veelbelovend.

 

Dat alles maakt dat ik als waardering voor Vermist van Simon Beckett helaas niet hoger kom dan 3.5 kraai.

 

 

Jantsje:

 

De eerste vijftig bladzijden lazen als een trein, en waren spannend. Er gebeurde zoveel dat ik na die vijftig bladzijden gelezen te hebben, het gevoel had alsof ik een heel boek had gelezen. Daarna zakte het in, het verhaal werd minder boeiend. Het ging er de hele tijd over dat Jonah een bepaald persoon verdacht. Jonah verdacht deze persoon van de moord op zijn zoon maar ook van andere moorden en ontvoeringen. Misschien was het de bedoeling van de auteur om te laten zien dat Jonah aan tunnelvisie leed. maar naar mijn idee kwam dat het boek niet ten goede.

Ik vond het daardoor wat langdradig, chaotisch en sommige stukjes zelfs saai worden, want het ging teveel over die ene persoon.

Ik vond het einde wat afgeraffeld, soms waren dingen nogal ver gezocht en vroeg ik me af of bepaalde dingen wel konden. Toen ik het boek uit had bleef ik nog met veel vragen zitten, en volgens mij was het geen boek met een open einde, of wel en komt er nog een vervolg?

Ik vond het wel vlot lezen, en heb er toch wel van genoten, ook al vond ik het na zo’n veelbelovend goed begin verder wat teleurstellend.

 

Ik geef het 2,5 kraaien.

 

Karin V:

 

Een behoorlijk sterk begin, en tot ruim over de helft blijft het boek me ook zeker boeien, maar jammer genoeg neemt het verhaal in kracht af, zo moet ik de nieuwe - langverhoopte - Beckett omschrijven. Hoewel ik geïntrigeerd blijf door de verhaallijn rond Theo, moet ik bekennen dat de hoofdlijn van 'Vermist' mijn interesse gaandeweg verliest. Het verhaal wordt - voor mij - op sommige moment te complex of te gekunsteld. Te veel toevalligheden vallen samen en ingewikkelde zaken worden te gemakkelijk en te snel uitgeklaard. Hierdoor begin ik minder geconcentreerd te lezen en raakt de auteur mij min of meer kwijt.

Ik ben wel positief over hoe het verhaal Theo, en de wanhoop daarrond, mij weet te raken.

Ik las eerder 'De geur van sterfelijkheid' van deze schrijver, en dat boek wist me echt van de eerste tot de laatste pagina in spanning te houden, dat gevoel mis ik hier, en dat vind ik spijtig.

 

Uiteraard is dit een persoonlijke mening, maar 'Vermist' landt bij mij op een eindoordeel van 3 kraaien : op zich zeker een OK boek, maar het onderscheidt zich niet.

 

Kort geding met het boek Vermist geschreven door Simon Beckett Deel 1

 

1 boek Vermist van Simon Beckett
3 lezers Karin K, Jolanda en Silvie
3 meningen

 

Karin K:

 

Door een ijzersterk en spannend begin zit je direct middenin het verhaal. Dat deze hoge spanningsboog

onmogelijk het hele boek door kan blijven bestaan is logisch. De 1e helft las erg prettig weg en was boeiend, maar wat mij wel opviel was dat de zinsopbouw soms wat te wensen overliet. Ongetwijfeld is hier de vertaler debet aan, en dat is jammer.

Helaas kon de 2e helft mij toch wat minder boeien en vond ik de situaties in het boek te veel van hetzelfde. Bovendien vond ik het plot, hoe verrassend ook, afgeraffeld. Het lijkt alsof alle losse eindjes nog even snel in een enkel laatst hoofdstukje aan elkaar geknoopt moesten worden.

Het boek over het geheel genomen was geen nare leeservaring, verre van zelfs, maar ook zeker geen wow-gevoel.

Na zijn vorige reeks die startte met het oer spannende ‘De geur van sterfelijkheid’ had ik gewoon meer van dit boek en deze nieuwe reeks verwacht.

 3,5 Kraaien.

 

Jolanda:

 

Soms heb je van die boeken die alleen maar beter worden gedurende het lezen, maar bij dit boek was bij mij helaas het tegenovergestelde het geval.

Het boek begint ontzettend sterk met een lugubere vondst in een pakhuis, lichamen die verdwijnen én de vermissing van een klein kind. Genoeg elementen om je meteen het verhaal in te zuigen. Beckett heeft een vlotte pen en de vele plotwendingen maakten dat ik door het verhaal heen vloog.

Maar dan…… op 80 procent van het boek was ik het helemaal kwijt. Eerlijk gezegd begon het al wat langdradig te worden maar op dat moment komt er een plotwending. Een ietwat voorspelbare weliswaar, maar a la, dat vergaf ik ‘m nog. Maar vervolgens neemt het hoofdpersonage Jonah een paar voor mij volstrekt onbegrijpelijke beslissingen en gebeuren er dingen die ik niet begrijp (Wie? Hoe? Waarom?). Het was voor mij zo’n gehaast en gekunsteld einde dat ik het boek uiteindelijk teleurgesteld dichtsloeg. Zo jammer!

 

Het had zo mooi kunnen zijn, maar verder dan een krappe waardering van drie kraaien kom ik niet.

 

Silvie:

 

'Vermist' begint ijzersterk en de eerste hoofdstukken zijn enorm spannend. Er is meteen volop actie en je wordt helemaal meegezogen in het verhaal.

Jonah ontdekt vrij snel de vier lichamen en het is onduidelijk wie er achter deze moorden zit. Ondertussen lees je ook in het verleden over de bewuste dag dat zijn zoontje Theo vermist raakt. Door deze sprongen in de tijd blijft het verhaal heel erg boeiend. Je blijft je afvragen wie de daders zijn... Of was de verdwijning van Theo toch een ongeluk?

De spanning is eigenlijk continu voelbaar en ik kon, eerlijk gezegd, bijna niet stoppen met lezen. Toch was de tweede helft van het boek ietsje minder spannend en het ging ook een andere kant op dan dat ik had verwacht/gehoopt.

Het einde viel mij persoonlijk een beetje tegen en ik weet nog steeds niet zo goed wat ik er van moet denken. Het plot kwam, ondanks mijn andere verwachtingen, toch niet geheel onverwachts. Ik had na een tijdje namelijk toch een beetje een vermoeden hoe het zou zitten.

Ondanks deze paar puntjes heb ik toch voor een enorm groot deel van dit verhaal genoten en kijk ik zeker uit naar het vervolg!

 

Beoordeling: 4,0 Kraaien.

De geur van sterfelijkheid van Simon Beckett

 

Wat vind ik van de cover?

Een duistere cover, met een korrelige achtergrond en centraal een geel-zwarte vlinder. Eigenlijk wel een onheilspellende cover.

Wat verwacht ik van tevoren?
Op een dag verschijnt op de FaceBookpagina van Thrillerlezers! een vraag: “welk ouder boek zouden onze recensenten eens moeten gaan lezen?” Ik voel me natuurlijk weer aangesproken, maak een lijstje en stel me kandidaat voor bepaalde titels, waaronder dus deze 'De geur van sterfelijkheid'. Dat is één van de boeken die me destijds heel erg aanspraken, die ik dus ook al een hele tijd heb, maar op één of andere manier telkens opnieuw worden voorbijgestoken door nieuwere boeken. Hoog tijd dus om dit eerste boek rond David Hunter eindelijk op te pakken, wie weet wil ik wel gelijk de hele reeks van 5 boeken gaan lezen! Ik ben heel erg benieuwd waarom iemand dit boek als suggestie plaatste.

Mijn recensie:
Het boek begint behoorlijk plastisch, ik ben lichtjes aangedaan door de beschrijvingen en de directheid. Ik hoop dat dit vooral een manier is om de aandacht van de lezer te trekken en niet de sfeer van het volledige boek zal zijn. Ik ben wel wat gewend als regelmatige thrillerlezer, of dat dacht ik tenminste toch.

Na dat de eerste plastische paar pagina's wisselt inderdaad de sfeer (wat mij betreft gelukkig maar), je leert heel wat personages kennen, en ik voel al heel snel sympathie voor de voorlopig ietwat mysterieuze en getormenteerde David Hunter.

Regelmatig zijn er in het verhaal een aantal beschrijvingen, dat rust brengen in de gruwel van de moorden. Er wordt voldoende aandacht besteed aan de hoofdpersonages, het plot is ronduit spannend en de ontknoping is mooi uitgewerkt. En ondanks het feit dat ik voor een keer eens op het juiste spoor zat, weet het boek me toch nog te verrassen op het einde, heel prettig!

'De geur van sterfelijkheid' leest heel erg aangenaam en vlot, en ondanks het feit dat het boek al dateert van 2006, en dus bijna 15 jaar oud is, voelt het helemaal niet gedateerd aan.

Graag gelezen, ik geef het boek graag een score van 3,5 kraaien.

Bedankt voor de suggestie, de rest van de serie ga ik zeker lezen, en ik heb zelfs gezien dat er ook een 6^e  – nog niet vertaalde – boek is, mooie vooruitzichten dus!

3,5 kraaien

Karin V.

De favoriete boeken van Saskia

Wat las je vroeger graag en welk boek is je daar speciaal van bijgebleven

Mijn favoriete kinderboek was altijd Hummeltje, een kabouter met een pratend belletje. Als kind had ik al een grote fantasie en dit in combinatie met zijn dierenvriendjes uit het bos, was voor mij een feestje.

Het waren korte kabouterverhaaltjes: Hummeltje, de grappige boskabouter met het sprekende belletje aan zijn puntmuts, beleeft samen met Hansje Bosmuis, de broertjes Konijn, Snebbeltje Eend en alle andere vriendjes uit het Sprookjesbos elke dag weer nieuwe avonturen.

Wanneer greep het leesvirus jou?

Hoewel lezen nu 1 van mijn favoriete hobby’s is, is dit zeker niet altijd zo geweest. Vroeger had ik zelfs een hekel aan lezen. Echter, toen ik in mijn tienerjaren zat ging ik het steeds meer waarderen. Nu lees ik regelmatig dikke pillen en verslind boeken bij de vleet. Heerlijk om even ontspannen, je verstand op 0 te zetten en je te begeven in een andere wereld.

Welke boeken zijn nu als volwassene jouw favoriete boeken?

Ik heb een aantal favoriete schrijvers waar ik alles van heb: Dit zijn o.a. Karin Slaughter, Camilla Läckberg, Simon Beckett, Sebastian Fitzek en Nora Roberts.

Zijn er titels die je iedereen aanraadt en waarom die?

Dat zijn verschillende: mijn favoriete series zijn toch wel die van Camilla Läckberg en Sebastian Fitzek, vooral omdat het psychologische thrillers zijn. Lekker doordenkers met gruwelijke moorden. Maar ook zeker de boekenreeks van Karin Slaughter of het boek Vleugels van Ruth Newman niet te vergeten. Een boek, die mij door het einde nog een dag erna bezig hield. Dat is voor mij dan ook de definitie van een goed boek .