Leesclub met Fatale prikkels met Sterre Carron

 

Op een noodlottige nacht ontdekt Marthe het levenloze lichaam van haar vriend. Werd een spelletje soloseks hem fataal of schuilen er duistere geheimen? In paniek zoekt ze koortsachtig naar haar dochtertjes, maar haar speurtocht wordt abrupt verstoord door een vreemde man op de trap. Kan ze tijdig hulp inroepen of wordt ze zelf een weerloze prooi? Rani Diaz en haar toegewijde team worden op de zaak gezet. Wat ze aantreffen op de plaats delict tart alle verbeelding. Wanneer de eigenaar van een massagesalon op beestachtige wijze wordt vermoord, is het hek helemaal van de dam. Terwijl het aantal slachtoffers blijft toenemen, rijst de vraag: zijn de getroffenen willekeurig gekozen, of is er een sinistere connectie die hen verbindt? In een jachtige race tegen de klok zoeken de inspecteurs naar een verband. Slagen ze erin om deze gewelddadige dader te stoppen, of blijft hij of zij ongrijpbaar? Terwijl het team dieper in de zaak duikt, komen ze zelf zwaar onder vuur te liggen. De inzet is hoog en niemand is veilig in deze adembenemende thriller. 

Wij mochten een leesclub draaien met het nieuwe boek en in aanwezigheid van Sterre Carron die veelvuldig op alle vragen en reacties reageerde. Aangezien mensen geen ellenlange verslagen lezen, maken wij altijd een Kort geding waar elke deelnemer in maximaal 15 zinnen zijn leeservaring deelt.

Hilona:

Voor de leesclub Kort Geding van Thrillerlezers mocht ik het boek Fatale Prikkels van Sterre Carron lezen.
Direct vanaf het allereerste hoofdstuk is de toon gezet. Het verhaal begint beklemmend en aangrijpend en na de eerste hoofdstukken heb ik even tijd nodig om mezelf te herpakken. Hiermee laat Sterre een nieuwe kant van zichzelf zien die me absoluut aanspreekt. Het voelt vertrouwd om alle bekende personages weer tegen te komen en ik geniet er enorm van. Met dit boek laat Sterre een rauwe kant zien, die ik nog niet eerder heb ervaren. Het verhaal leest als een trein en ik kan het daarom ook maar moeilijk naast me neer leggen. Als een ware Diaz ben ik ervan overtuigd te weten wie het monsterlijke
brein achter alle ellende is, al houd ik ook een kleine slag om de arm. In shock ben ik wanneer het verhaal zich na een flinke plottwist ontrafelt. Een einde dat ik absoluut niet zag aankomen.
Fatale Prikkels van Sterre Carron krijgt van mij 4.5 kraai.

Hilona

 

Wendy:

Sterre heeft zichzelf weer overtroffen met deze billenknijpende thriller. Vanaf bladzijde 1 werd ik meegetrokken in dit spannende verhaal waarin team Diaz te maken krijgt met een gruwelijke seriemoordenaar die nergens voor schuwt. Een vlot lezende thriller waarin de stukken van de seriemoordenaar in de ik-vorm geschreven zijn. Dit meekijken door de ogen van de moordenaar maakt de leeservaring extra spannend. De bekende personages worden neergezet zoals we ze kennen. Goed, duidelijk en met hun eigen specifieke karaktertrekken. De personages die deel uit maken van dit verhaal worden mysterieus en verdacht neergezet wat maakte dat ook ik op het verkeerde been werd gezet. De spanning loopt goed op naar een voor mij verrassende climax! Gaandeweg het verhaal zag ik het wel aankomen. Maar het verrassingseffect en het ongeloof waren er niet minder door. Ik heb genoten van Fatale Prikkels.

Wendy

Het krijgt van mijn 4 vette kraaien.

 

Karin:

Een nieuw deel in de Rani Diaz reeks en deze was voor mijn gevoel nog heftiger en harder dan gebruikelijk. Vanaf de eerste blz. zit de lezer te gruwen bij de daden van een steeds verder ontsporende misdadiger. Geschreven in de ik-persoon ben je deelgenoot van diens gedachten en acties en dat zijn geen fraaie. Het taalgebruik van deze moordenaar is grof en ook dit was even wennen, maar was wel passend bij het alles behalve innemende personage. Het taalgebruik van de rest van het boek is zoals gebruikelijk van Sterre: vlot, plezierig en snel weg lezend. Ook de thuissituatie en privé problemen van de teamleden komen uitgebreid aan bod, wat op zich echt erg leuk is maar heel soms ook iets afleidt van de case. Gestaag wordt er toegewerkt naar de onthulling van de dader en de uiteindelijke climax. Geen complete verrassing, maar dat doet aan het plezier en het verhaal niks af. Ook een nieuw personage dit keer, zal het een blijvertje zijn? Het lijkt me leuk en verfrissend, dus ik hoop van wel. Al met al een heerlijk boek dat ik met veel plezier heb gelezen.

Ik geef het 3,75 Kraaien.

 

Karin

Anita:

Van een aftrap gesproken! Het begin van ‘Fatale prikkels’ is er ééntje om ‘U’ tegen te zeggen!

De dader die als ‘ik’-personage heel nabij voelt, trekt je onmiddellijk mee in het verhaal. Het is een echte horrorstart. ‘Ik’ ontbindt zonder dralen de gruwelduivels: plastisch en tot in het detail komen de misdaden in beeld.

Anita

Sterre Carron tapt in deze 21 ste Rani Diaz uit een enigszins ander vaatje: rauw, eng en beklemmend zijn de woorden die het best de sfeer vatten waarin ‘Fatale prikkels’ baadt. Niemand lijkt gespaard te worden. Niets is wat het lijkt te zijn. Het team moet alle zeilen bijzetten; Rani heeft de grootste moeite én om haar team in het gareel te houden én om de dader te ontmaskeren. Er worden veel brokken gemaakt en het is maar de vraag of het Mechelse team deze zaak tot een goed einde kan brengen. Lezer, wees op je hoede!

4 Kraaien!

 

Renée:

Vanaf het begin van het boek zit de spanning er erg goed in. Ik geniet erg van het mooie taalgebruik, de vele mooie uitspraken en het stukje humor wat in de tekst verweven is..

Sterre beschrijft met details, zonder dat het daarbij teveel wordt. Na de 2e moord had ik even een dipje zo van en de volgende maar weer. Dat was maar van korte duur. Het boek pakte me daarna weer helemaal.

In het boek lees je ook het verhaal van de dader. Dit maakt dat je zijn daden een beetje anders bekijkt, maar toch is het ook weer niet zo dat je sympathie met hem krijgt. Het boek blijft tot het einde erg spannend, ook omdat je mee wilt speuren en ook daarna blijft het bij je.

Sterre heeft er een nieuwe fan bij. Ik geef dan ook 4,5 kraai.

 

Jantsje:

Na het lezen van sommige boeken blijven vaak alleen de grote lijnen hangen, niet de details. Maar daar had ik bij het boek ‘Fatale prikkels’ helemaal geen last van. Zelfs toen ik door omstandigheden een paar dagen niet kon lezen bleef het prikkelen. Mede daardoor valt dit boek onder de categorie betere of beste boeken voor mij. Dit was naar mijn idee ook de beste uit de Rani Diaz serie. Geen moment heb ik me verveeld want het bleef spannend. Ze wist me zelfs weer op het verkeerde been te zetten door een verhaallijn die ik niet had verwacht.

Sterre heeft me door het Vlaamse taalgebruik weer wat nieuwe uitdrukkingen en woorden in het Vlaams geleerd. Bij de meeste woorden kon je door een zin eruit halen wat er werd bedoeld, maar soms moest ik googlen of Sterre vragen wat ze ermee bedoelde. Ik vond dat niet storend maar juist leuk. Jammer dat het vooral in het eerste gedeelte van het boek voorkwam, of was ik er zo aan gewend dat het me niet is opgevallen? Door de vlotte manier waarop het boek is geschreven is het gemakkelijk om te volgen, maar het is beslist geen Jip en Janneke taal.  Ook vind ik het fijn om te lezen dat er eens een begripvolle partner is, dat is in heel veel boeken wel anders.
Eigenlijk kan ik geen minpuntje ontdekken, behalve dat ik ervan baal wanneer het uit is.
Mijn fatale conclusie heeft me geprikkeld tot het geven van 5 kraaien.

Alles opgeteld, gedeeld, staartdelingen enzovoort, komt het cijfer uit op:

Kort geding met De nazaten van Saskia Noort

 Jantsje:

In het begin had ik even moeite om het verhaal te volgen omdat ik niet meer wist wie de personen waren, waar het boek over ging. Het was zo lang geleden dat ik ‘De eetclub’ en ‘Debet’ heb gelezen. Gelukkig kwam het allemaal terug naarmate het boek vorderde, en zat ik er gelijk goed in.  
Eigenlijk bevat het hele boek ontvoeringen, bedreigingen, moord, drugs en heel weinig over de andere dingen die ik had verwacht (gezinsperikelen, luxe, liefde, vreemdgaan, en een klein deel criminele activiteiten). Criminele activiteiten waren er genoeg.

Karen is een moeder die alles voor haar kinderen over heeft omdat ze heel veel van hun houdt, van alle drie, al zien haar dochters Sophie en Annabelle dat anders. Ik heb ook lang getwijfeld over wie Karen haar zoon Mik had ontvoerd, er waren zoveel mogelijke daders.
Het was een beetje teveel misdaad als ik het vergelijk met ‘De eetclub’en ‘Debet’ vind ik. Die boeken lezen iets lekkerder weg. Saskia Noort wist mijn aandacht wel goed vast te houden, want ik las het spannende boek in één ruk uit omdat ik wilde weten wie er achter zat. Aan het einde van het verhaal zat nog een wending die ik niet had verwacht, waarvan ik wel een brok in mijn keel kreeg en een beetje verdrietig gevoel.
De nazaten krijgen van mij 4 kraaien

 

Silvie:

'De Nazaten' is het derde deel van De Eetclub serie en in dit deel draait het voornamelijk om de kinderen. Het is misschien wel verstandig om de voorgaande delen te lezen, want daar zijn ontzettend veel dingen gebeurd en in dit verhaal gaat het daar verder over.

Je leest onder andere vanuit Karen en haar twee dochters: Annabelle en Sofie. Ook heeft ze een zoontje Mik en hij wordt op een dag vanuit haar auto ontvoerd. Dit gebeurt al vrij snel in het verhaal, dus de spanning is dan al aanwezig. Vervolgens begint de zoektocht naar Mik. Niemand mag de politie inschakelen want dan zien ze Mik niet meer levend terug.

Ik vond de vorige delen van 'De eetclub' leuk om te lezen. De schrijfstijl van Saskia is vlot en niet al te moeilijk en dat was met dit verhaal weer zo. Er zitten een aantal stukken vol actie in, dus als je hier van houdt dan is dit boek zeker een aanrader.

Er wordt regelmatig teruggekeken naar het verleden en er zijn bepaalde ontwikkelingen tussen een aantal personages (o.a. de kinderen). Je vraagt je wel de hele tijd af wie achter de ontvoering van Mik zit.

'De nazaten' is een boek waar je niet teveel bij hoeft na te denken. Het is laagdrempelig en ik vond het een prima boek om gelezen te hebben. Wel eerlijk puntje: het is niet het beste deel van de serie.

Beoordeling: 3,0 kraaien

 

Ink:

Zoals de titel al luid gaat het over de kinderen van de hoofdpersonages van de leden van de eetclub.

Los leesbaar is het boek niet van de vorige delen. Je hebt dan werkelijk geen idee van alle intriges al wordt er veel kort aangehaald. Al snel heb je, als je ze wel las, weer door wie wie is en wat er gebeurde.

Saskia schrijft zeer leesbaar zonder dat het simpel is en je schiet door de blz. heen. In tegenstelling tot de vorige twee boeken, zit er flink wat vaart in met allerlei criminele activiteiten en is het spannend hoe de ontvoering zal aflopen en wie de daders zijn. Er wordt geschoten, bedreigd en gedood.

Geen 1 personage roept echt sympathie op. Het waren en zijn zulk verwende lui die sch... aan iedereen hebben en voor status en veel geld gaan, dat je nauwelijks medelijden kan hebben. Zelfs de wanhoop van de moeder deed mij weinig door haar oude gedrag en het over zich zelf afroepen van veel problemen.

Einde: Dan verrast de auteur mij toch nog even met een niet geheel verwacht einde.

Tip van flip voor de lezer: 

mocht je de mogelijkheid hebben om (een stuk van) het luisterboek te kunnen afspelen dan absoluut doen. Vooral als je uit Brabant komt. Hilarisch slecht probeert daar iemand Brabants te praten. Een blijspel is  er niks bij.

Tip van flip voor de auteur:

Je haalt Limburg en Brabant door elkaar en je bent van harte uitgenodigd om een worstenbroodje bij de koffie in Breda te komen eten.

 

Kort geding met Dana Smit – Zonder Boete

 

Twee lezers lezen 1 boek. Komen hun meningen overeen? Ze lazen eht boek Zonder boete van Dana Smit

Hilona:

Zonder Boete is het 2e deel in de Hazel Kramer serie en het vervolg op de debuutthriller Zonder

Schuld van Dana Smit, dat ik eerder ook voor Thrillerlezers heb gelezen. Ondanks dat dit het 2e deel is, denk ik dat je dit verhaal ook prima los kunt lezen.

Het verhaal:

Een politicus verdwijnt, Hazel wordt als profiler ingehuurd door het parlement. Er volgen terroristische aanslagen, waarna Hazel moet samenwerken met de anti-terreur eenheid. Een coldcase waarbij Hazel overtuigd is dat een jonge vrouw geen zelfmoord heeft gepleegd maar vermoord is en hierdoor wordt geconfronteerd met haar eigen verleden.

Dana heeft een fijne schrijfstijl en het duurt dan ook niet lang of ik zit helemaal in het verhaal. Het verhaal wordt verteld in de ik-persoon en speelt zich afwisselend in het heden (verdwijning politicus en de cold case zaak) en verleden (sessies die Hazel heeft met haar psycholoog) af. Hierdoor krijg ik nog meer sympathie voor Hazel en leer je haar personage nog beter kennen. Daarnaast wordt ook nog een stukje vanuit het perspectief van de dader verteld. Dit maakt dat het verhaal boeit en in combinatie met de fijne vlotte schrijfstijl, de korte hoofdstukken en de continue spanning kan ik het boek maar moeilijk neerleggen. Wanneer dan alle lijntjes lijken samen te komen, trakteert Dana ons nog op een onverwachte plottwist en een verpletterende cliff hanger, wat maakt dat ik nu al uitkijk naar het volgende deel.

Zonder Boete van Dana Smit krijgt van mij 4 kraaien.

 

Jantsje:

Quote: ‘Bijna niemand in de politiek is echt onschuldig, anders houd je het niet vol’

Na het eerste deel van deze Hazel Kramer serie ‘Zonder schuld’ was ik erg nieuwsgierig naar dit vervolg ‘Zonder boete’. Op zich zijn de boeken wel los van elkaar te lezen, maar het is beter om ze op volgorde te lezen.

 In het eerste deel maken we al kennis met Hazel Kramer, en in dit tweede deel leer je haar beter kennen en kom je dingen over haar verleden te weten en waarom ze profiler is geworden. Dit tweede deel heeft meer psychologische diepgang dan de vorige. 

Wel moest ik goed mijn aandacht erbij houden anders was ik het zo weer vergeten.’ Zonder boete’ bleef op de één of andere manier niet zo goed hangen als het eerste deel ‘Zonder schuld’. Het boek ‘Zonder boete’ heeft 2 hoofdlijnen: 'Nu' en 'Toen'. ‘Toen’ is weer onderverdeeld in sessies met ‘’Mama’ (hoofdstuk 1-7), ‘Oma’ (hoofdstuk 8-13), ‘Emilia’ (hoofdstuk 14-20), ‘Ethan Grant’ (hoofdstuk 21-29) vervolgens weer een ‘Mama’(hoofdstuk 1). Het ‘nu’ bestaat uit hoofdstukken 1-63. Dit vond ik erg verwarrend doordat er alleen maar hoofdstuk nummer... boven staat en geen naam. En je hebt twee keer dezelfde hoofdstuknummers. Vooral in het begin werd er veel in de ‘ík’ vorm gesproken zodat ik vaak niet gelijk wist over wie het hoofdstuk ging. Als je het boek in één keer uitleest zal je er minder last van hebben maar omdat ik het boek in meerdere dagen las werkte het voor mij verwarrend en vond ik het niet fijn lezen en moest ik goed mijn aandacht erbij houden anders was ik het weer vergeten. Het bleef op de één of andere manier niet zo goed hangen als het eerste deel.  

Het gedeelte 'Nu' gaat het over de ontvoering van Richard Hall. Dat was een verhaal met een verrassende ontknoping. Hazel verteld de psycholoog niet alles dus ik ben benieuwd of we in een derde boek nog meer over haar verleden te weten komen. Ik ben erg nieuwsgierig naar haar verdere verhaal over wat er precies met haar moeder is gebeurd en over de dood van een meisje dat tien jaar geleden plaats vond. Ik blijf dus nadat ik dit boek gelezen heb nog met veel vragen zitten.

Ik geef het boek 3 kraaien

Kort geding met We hebben een geheimpje van Mariska Noordeloos

 

1 boek

6 lezers

6 meningen

Eindcijfer 2,75

Hilona:

Voor de leesclub Kort Geding van Thrillerlezers! hebben we het boek We hebben een geheimpje van Mariska Noorderloos gelezen. In dit boek wordt een zwaarbeladen thema, namelijk kindermisbruik/pedofilie beschreven.

Mariska heeft een vlotte schrijfstijl en het verhaal wordt in een langzame opbouw vanuit verschillende gezichtspunten verteld. Ook krijg je een inzicht in het verleden, wat helpt om het verhaal beter te begrijpen. Ik voel tijdens het lezen dat er heftige emoties bij mij opkomen en ik wil vooral in het begin Marianne regelmatig wakker schudden en een schop onder haar kont geven. Verdriet, walging en woede wisselen zich af. Na ongeveer 2/3e deel krijgt het verhaal een stroomversnelling en in korte tijd gebeurt er ontzettend veel. Ik moet eerlijk bekennen dat ik dit niet altijd helemaal kan volgen. Ik had liever ook hier wat meer inleiding gezien, zoals in het eerste 2/3e deel. Nu oogt dit vind ik wat rommelig en chaotisch. Ook mis ik een beetje de psychologische diepgang.

Wij hebben een geheimpje van Mariska Noorderloos is een vlot geschreven aangrijpend verhaal met een gedurfd thema. Het krijgt van mij 3 inktpotjes.

 

Karin:

Mariska Noordeloos heeft een snel weg lezende manier van schrijven en gebruikt hierbij gangbare (straat)taal. Het boek is geschreven in de ik-vorm en bezien vanuit verschillende personages. Bovendien lees je ook stukjes over vroeger waardoor het hier en nu verklaarbaarder wordt. Het heeft op zich een sterk en vooral heftig plot, maar ik denk dat er iets meer in had kunnen zitten.

Ik miste de echte psychologische diepgang. Ondanks dat de dingen die ik las echt verschrikkelijk waren, kon ik ze niet echt onderhuids voelen.

De climax van het verhaal vond ik helaas ook wat ‘over the top’ en er zaten voor mij wat (te) veel onwaarschijnlijkheden in. Om die reden zie ik het minder als een psychologische thriller maar meer als een drama of roman met spanning.

Niet een boek dat mij echt wist te raken, daardoor kom ik helaas uit op: 2,5 kraaien.

 

Tamara:

Om te beginnen is het een heel heftig boek. Ik raad het de tere zieltjes ook niet aan om het op te pakken.

In het begin komt het boek langzaam op gang (wat goed is). Je maakt kennis met Remon en Marianne. Hoe Remon zich vergrijpt aan kleine kinderen en wat dat voor gevolgen heeft. Maar ook hoe het voor Marianne is. Hoelang blijft ze geloven in de onschuld van haar man?

Na de helft komt er ineens vaart in het boek, dan gebeuren er ineens heel veel dingen tegelijk en dat maakt het voor mij af toe wat verwarrend. Het einde is ook echt meteen het einde, dat had voor mij beter uitgewerkt mogen worden. Niet nagelbijtend spannend of een "wauw" gevoel.

Mariska Noordeloos heeft een fijne manier van schrijven en blijft je triggeren om door te lezen.

Ik geef dit boek 3 kraaien.

 

Jolanda:

Ik vond dit verhaal over pedofilie erg heftig. Het verhaal, vanuit verschillende perspectieven verteld is soms wat lastig te volgen maar tot op 2/3 e van het boek is de verhaallijn nog wel duidelijk. Daarna is niets meer wat het lijkt en lijkt het verhaal een beetje op hol te slaan. Verrassend is het wel, maar van mij had er wel wat minder mogen gebeuren. Aan het einde van het boek, waarin ik hoopte op wat gerechtigheid, bleek alles nog eens veel erger dan ik van tevoren had kunnen bedenken. Meer is in dit geval niet beter.

Het boek heeft mijn verwachtingen helaas niet waar kunnen maken. Het is meer een verschrikkelijk drama wat nog eens verschrikkelijker afloopt dan dat het bij mij spanning opriep.

2,5 kraai

 

Jantsje:

Wij hebben een geheimpje is een boek wat vlot leest. Door de beschrijvingen van wat te dader deed is gelukkig niet tot in de kleine details weer gegeven, maar toch net genoeg om het niet vlak te maken. Ik wilde het boek verder lezen maar eigenlijk wilde ik het ook aan de kant gooien. Omdat ik zelf kinderen en kleinkinderen heb had ik soms moeite om het verder te lezen. Sommige dingen maakten me echt kwaad en kon ik wel janken toen ik over de kinderen las.

Door de sprongetjes in de tijd leerde je de personen goed kennen, maar daarom nog niet begrijpen. Je moet wel goed in je vel zitten om over dit moeilijke onderwerp te lezen en is daardoor niet voor iedereen weggelegd.

Aan het eind van het boek gebeurde veel dingen tegelijk. Met een niet verwachte uitkomst. Toch vind ik het boek 3 kraaien waard.

 

Wendy:

Wij hebben een Geheimpje is vlot geschreven. In ieder hoofdstuk gebeurt veel. Verschillende personages vertellen vanuit de ik-vorm. Aan het begin van het hoofdstuk staat vermeld welk personage dit is. Desondanks merkte ik dat het toch op bepaalde momenten voor wat verwarring zorgde en ik even terug moest bladeren om e.e.a. duidelijk te krijgen.

De personages hadden wat mij betreft veel meer uitgediept mogen worden. Wat extra emoties, gedachtegangen en meer dialogen hadden de spanning nog wat verder op kunnen voeren. Verder wil ik graag als tip aandragen dat kortere zinnen prettiger lezen als hele lange. Het plot ontwikkelt zich naast verassend helaas ook zeer ongeloofwaardig.

Dit alles maakt dat ik Wij hebben een Geheimpje met 2.5 kraai heb beoordeeld.

Kort geding met Volledig Verknipt van Dennis Biesma

 

Dit keer hadden we Volledig verknipt van Dennis Biesma in onze leesclub:

5 lezers die hetzelfde boek lezen en vijf meningen geven.

 

Jolanda:

Na het lezen van het eerste boek van Dennis Biesma, ‘De regen kwam van binnen’, was ik al gecharmeerd van zijn prettige en open manier van schrijven. Ik was heel benieuwd hoe dit in een thriller zou uitpakken.

Ik raakte echter aan het begin van dit verhaal nogal overrompeld door Lara’s personage. Ze voelde voor mij aan als een wervelwind waar ik nauwelijks grip op kreeg. Even was ik bang dat dit geen boek voor mij zou worden maar wat ben ik blij dat ik heb doorgezet.

Naarmate het verhaal vorderde kreeg het verhaal mij steeds meer in zijn greep. Vooral alle details in het boek maken het verhaal tot een bijzondere ervaring. Doordat Dennis Lara niet alleen in het boek maar ook daarbuiten tot leven brengt, met o.a. een eigen Instagram-account, een LinkedIn-pagina en Spotify-lijst, nestelde dit bijzondere meisje zich steeds meer in mijn hoofd, en aan het eind zelfs in mijn hart. Daarnaast trokken de historische feitjes die in het verhaal gebruikt zijn mij steeds dieper in het verhaal.

Van het scheppingsverhaal tot de Egyptische oudheid naar moderne DNA-technieken, langzaam ontvouwt zich een plausibel maar ook ontzettend spannend verhaal. Tel daar nog eens een geweldig taalgebruik bij op, en je krijgt een thriller waar je nog even over na blijft denken.

Wat voor mij met een ‘mwah’-gevoel begon, eindigde als een ‘wauw’-ervaring. Wat een ontzettend knap thriller-debuut!

4 kraaien.

Ink:

Ik las de biografie De regen kwam van binnen van Dennis over zijn tijd bij de Jehova's en hoe hij daar uit kwam. Een mooi open en rauw boek, waar het genieten was van de schrijfstijl van de auteur.

Maar een thriller is andere koek. Als je al een jaar of 40 spannende boeken leest, wordt je niet heel vaak nog verrast. Als dat een enkele keer per jaar gebeurt, ben je eigenlijk al blij. Volledig verknipt is voor mij zo'n boek.

Terwijl de anderen van de leesclub al begonnen waren en ik van alles opving hoe men aan het googelen was geslagen, besloot ik puur voor het boek te gaan. Ik werd al vrij snel verrast met een mooie opwindende scene tussen het hoofdpersonage en haar vriendin. 

Maar wat volgt is een enorm intrigerend verhaal waar de auteur er voor zorgt dat je in de huid van Lara kruipt, grinnikt om de humor in de tekst en mee gaat in de vaart van de rollercoaster als het verhaal barst van de spanning.

Wat een bijzonder boek!

4,5 kraaien

 

Wendy:

Vanaf de eerste bladzijde word ik meegezogen in het leven van Lara. De boeiende manier van schrijven van Dennis maakt dat ik het boek moeilijk weg kan leggen. Alles wordt levendig beschreven: “Tussen mijn wimpers door laat ik mijn ogen voorzichtig wennen aan het flauwe schijnsel dat zichzelf langs mijn half opengeslagen gordijn naar binnen wurmt”. Met een flinke vleug humor weet Dennis aan een sombere depressieve episode een dusdanige draai te geven dat het geheel minder zwaar leest en ik zelfs meerdere malen met een brede lach op mijn gezicht in mijn stoel zat.

Het personage van Lara-Jade is tot in het kleinste detail uitgewerkt. Onder de pen van Dennis is ze tot leven gekomen. De ik-vorm waarin het boek is geschreven helpt hieraan mee. Lara-Jade heeft zelfs haar eigen Facebook, LinkedIn en Spotify Play list. Prachtig hoe Lara steeds een stukje blootgeeft over hoe het in haar hoofd werkt en hoe dit zich uit en ontwikkelt gedurende het verhaal. Hiermee worden ook steeds kleine beetjes vrijgegeven over het mysterie waarin Lara terechtgekomen is.

Super interessant is het non-fictie verhaal over Lilith. Nooit geweten dat er voor Eva een andere vrouw in het leven van Adam was. De manier waarop het verhaal verteld wordt is boeiend en is een zeer waardevol onderdeel van het geheel. Meer verklap ik er nog niet over. Dit boek moet gewoon gelezen worden!

De spanning had wat mij betreft nog wel wat verder op mogen lopen. Maar dat neemt niet weg dat het verhaal prima is opgebouwd. Alles klopt gewoon. 

Ik heb in een woord GENOTEN van Volledig Verknipt. Een briljante combinatie van werkelijke feitengegoten in een fictief mysterieus verhaal.

De 5 kraaien zijn dan ook zeker dik verdiend.

 

Karin:

Volledig Verknipt is geschreven in de ik-vorm en vanuit hoofdpersonage Lara, een jonge vrouw die zich al van jongs af aan anders voelt. Ze heeft een stem in haar hoofd waar ze niet zo goed raad mee weet, en heeft af en toe black-outs. Tijdens zo’n black-out heeft zich iets tragisch voorgedaan, maar wat, dat kan Lara zich niet herinneren. Of heeft ze het weggestopt? Een mysterie dat de lezers voert langs de goden van het oude Egypte, de oermoeder Lilith en hedendaagse DNA-technieken.

Dennis heeft een boeiende en verhalende manier van schrijven, vol met prachtige zinnen en vergelijkingen in combinatie met heerlijke, licht-cynische, humor. Zijn Lara is met recht ‘anders.’ Ze is stoer, drinkt, rookt, vloekt en valt op vrouwen maar ze is ook zacht, lief, zorgzaam en vertederend en zodra je wat verder in het boek komt, bekruipt je het gevoel dat Lara wel erg realistische trekjes heeft. Als je er dan ook nog eens achter komt dat ze haar eigen Facebookpagina, LinkedIn pagina en Spotify-lijst heeft, maar bovenal een zeer uitgebreide internetpagina met daarop o.a. haar reizen, haar kunst, haar schrijfsels en nog veel en veel meer, dan begin je je soms af te vragen wat werkelijkheid is en wat fictie?

Volledig Verknipt is een zeer origineel verhaal dat langzaam wordt opgebouwd. De hoofdpersonages zijn flink uitgediept en het verhaal zit goed in elkaar. Echter, diegene die het meest geboeid raken van snelle acties en emmers vol met bloed kunnen beter een ander boek kiezen. Degene die wél geraakt worden door een mysterieuze en psychologische thriller komen ruimschoots aan hun trekken. En als je het dan toch gaat lezen vergeet dan vooral het mooie nawoord niet, en ga ook eens Googlen op Lara Jade.

Ik geef het boek Volledig Verknipt, in combinatie met alles dat er op internet te vinden is, 4,5 kraaien.

 

Hilona:

Dennis heeft een fijne schrijfstijl en het verhaal leest heerlijk weg. Ik geniet van het mooie taalgebruik. De langzame opbouw klopt en ik vind het fijn hoe je steeds een beetje meer te weten komt. Dat bouwt de spanning op een mooie manier op en zo leer je de hoofdpersonages ook steeds een beetje beter kennen. Als een achtbaan, langzaam naar het hoogtepunt om vervolgens in volle vaart van het ene spannende moment naar het volgende spannende moment te denderen, waarbij ik het boek niet meer kan wegleggen en ik uiteindelijk om 5.30 uur de laatste bladzijde lees. Ik vind de opbouw van het verhaal echt heel fijn, de eerste helft voorzichtig, maar genoeg om de aandacht te houden, de spanningsboog steeds een stukje strakker. Het onderbuikgevoel dat ik had wordt bevestigd.

Er zijn van die zeldzame boeken, die lees je niet, maar die beleef je en dit boek is er zo eentje. Regelmatig ben ik dusdanig nieuwsgierig geworden dat ik er wild op los google. Feit en fictie, maar ook heden en verleden lopen door elkaar heen, maar alles klopt. Zo heeft Lara haar eigen internetsite, Spotify Playlist en is ze op verschillende platformen te vinden. Hoe gaaf is dat dan! Mede daardoor voelt het alsof ik Lara persoonlijk heb leren kennen en komt ze steeds meer tot leven.

Ik heb menig traantje weggepinkt, maar ook zitten grinniken bij de heerlijke humor die er zeker ook in zit. Het nawoord bevestigde wat ik dacht en ik vind het geweldig mooi hoe de auteur van zijn kwetsbaarheid een kracht heeft weten te maken. Lara Jade Cains heeft een plekje in mijn hart veroverd en ik hoop haar in de toekomst nog beter te leren kennen. Ik ga haar volgen.

Mijn eindoordeel: Volledig Verknipt van Dennis Biesma heeft mij aangenaam verrast. De energie die Dennis niet alleen in het verhaal, maar ook in het tot leven brengen van de hoofdpersonage heeft gestoken, spat van elke bladzijde af. Daarom krijgt Volledig Verknipt van Dennis Biesma van mij 5 kraaien.

Eindcijfer:

Kort geding met De Plicht van Karin Thomas, deel 1

 

Het geluk lacht Jef Dekker, een advocaat bij een klein kantoor, toe. Zijn vrouw Eva is zwanger van hun eerste kind en ze verhuizen van Amsterdam naar een prachtige villa in een nieuwbouwwijk in Lelystad. Als Jef de strafzaak onderhanden krijgt van de nietsontziende crimineel Herman H. krijgt zijn leven een heel andere wending. De zaak slokt hem volledig op en hij is blij dat zijn vrouw een hechte vriendschap opbouwt met hun buurvrouw Ellen. Echter, niets is wat het lijkt. Zijn de motieven van Ellen van puur vriendschappelijke aard of is zij betrokken bij een vooropgezet plan? De verkeerde keuzes van Jef resulteren in een dodelijk kat-en-muisspel die het leven van zijn vrouw en pasgeboren dochter op het spel zet.

Een kort geding:

3 deelnemers

1 boek

3 meningen

 

Wendy:

De Plicht is vlot geschreven. De gebeurtenissen volgen elkaar in een rap tempo op. Er worden sprongetjes in de tijd gemaakt. Dit zorgt soms voor wat verwarring, maar zodra je verder leest is het al snel weer duidelijk waar het verhaal zich bevindt op de tijdlijn. De personages worden goed omschreven, met name die van Jef en Eva. Eva’s personage wordt in de ik-vorm geschreven wat een leuke twist geeft aan het verhaal. Ik miste een stukje diepgang in de emoties van de personages. Ze maken beide een gruwelijke periode door en hier wordt voor mijn gevoel in sommige gedeeltes van het boek te snel overheen gegaan.

Een confrontatie wordt dan min of meer afgekapt en in een volgend hoofdstuk als samenvatting in een gedachtegang verwerkt. Dat vind ik persoonlijk jammer. Het levensverhaal van Herman H. is dusdanig goed beschreven dat ik in eerste instantie echt medelijden met hem had. Hij heeft het niet gemakkelijk gehad in zijn jeugd. Het is duidelijk dat die periode van grote invloed is geweest op zijn verdere ontwikkeling en levenspad.

De spanning loopt goed op. Het boek is dusdanig geschreven dat ik als lezer zelf ook even ging twijfelen over wie wel te vertrouwen is en wie niet. Verassende wendingen in het verhaal houden het spannend tot het einde. Mooi om te lezen hoe Eva’s moederinstinct haar laat groeien doorheen het boek en haar de kracht geeft om te blijven vechten voor haar kindje.

De Plicht is een realistisch boek. Het laat zien hoeveel macht de grootste criminelen hebben ook al zitten ze achter slot en grendel. Ook blijkt maar weer hoe beïnvloedbaar mensen kunnen zijn zodra er geld in het spel komt. Ik heb dit boek met plezier gelezen. Ik hoop dat er nog meer thrillers in jouw pen zitten Karin!

De Plicht krijgt van mij 3,5 ster.

 

Anita: 

Wires crossed (Draadjes in de knoop)

Jef Dekker en Eva lijken een fantastische toekomst tegemoet te gaan. Jef krijgt een ophefmakende zaak toegewezen (de verdediging van Herman Hobbema) die hem naam en faam zal bezorgen; Eva verwacht hun eerste kindje. Ze verruilen hun woonst in Amsterdam voor een riante villa in Lelystad.

Wat bindt Jef en Eva Dekker, Stefan en Ellen Wachters, Herman H.? ‘De plicht’ trekt zich langzaam op gang. De plot zit goed in elkaar. Altijd blijft het verhaal realistisch en geloofwaardig. Karin Thomas’ pen is heel vlot.

De tijdlijn, hoewel een tijdlang geschakeld wordt tussen heden en verleden, functioneert perfect. De auteur observeert door de ogen van Eva hoe het intrige zich ontvouwt. Vrij vlug rijgen de vreemde voorvallen zich aan elkaar. Er ‘schuurt’ nogal wat in de plot! Het wantrouwen groeit gestaag. Eva heeft grote moeite om de tekens te interpreteren, iets waar ze dan eerst ook faliekant in mislukt. Het gevoel van steeds erger onheil gaat crescendo, gevoed door de beschrijving van beelden die zich op je netvlies branden. Naar de ontknoping toe wordt het boek heel spannend.

‘De plicht’ lezen is een zaak van trial and error. Niets is wat het lijkt! Wat houdt die fameuze verplichting nu juist in? Karin Thomas heeft er een handje van weg om je een bepaalde richting uit te duwen om de ingeslagen piste dan na een tijdje volledig op te blazen. Van een mindfuck

gesproken! Een prima thriller, ‘De plicht’!

4 kraaien

 

Jolanda:

Voor mij is dit boek een eerste kennismaking met deze auteur.

Wat mij direct opviel was dat Karin Thomas een prettige en vlotte schrijfstijl heeft. Het boek leest vlot en het taalgebruik is aangenaam.

In het eerste deel van het boek word je al snel het verhaal ingetrokken. Er worden flink wat rookgordijnen opgetrokken en na zo’n 50 pagina’s heb je al de eerste plotwending te pakken, en het zal de laatste niet zijn. Het spoort absoluut aan tot doorlezen en daarin word je als lezer niet teleurgesteld. Tot het einde aan toe gebeuren er dingen die ik echt niet had kunnen voorspellen. Nu ja, daar deed ik keer op keer wel een poging toe, maar blijkbaar was ik telkens toch op het verkeerde been gezet. Sommige dingen vond ik wat onrealistisch overkomen. Grote sommen van geld die onopgemerkt van eigenaar wisselden, een baby van een paar weken oud die bij de oppas wordt achtergelaten, paniekaanvallen die ik zelf gevoeld zou hebben maar waar de personages blijkbaar minder last van bleken te hebben. Maar zo blijkt maar weer uit de arrestatie van advocate Inez Weski pasgeleden: in het echte leven zijn de dingen soms nog veel gekker. Dit boek heeft me geregeld aan deze zaak doen denken. Het lijkt wel of Karin Thomas een vooruitziende blik heeft gehad.

Ook ergerde ik me wel behoorlijk aan het naïeve karakter van personage Eva. Gelukkig bleek ze aan het einde toch wat doortastender dan ik had verwacht. Ergernis aan een personage hoeft niet persé een slecht teken te zijn, want de personages zijn stuk voor stuk best goed uitgewerkt. En ondanks dat ik persoonlijk niet zo houd van verhalen die vanuit de ik-vorm geschreven zijn, geven de delen van het verhaal waarbij Karin Thomas dit perspectief gebruikt juist een stukje afwisseling die heel prettig is.

Ik heb dit boek dan ook met plezier gelezen en ben erg benieuwd naar nieuwe (psychologische) thrillers van deze auteur.

3,5 kraaien

 

Jantsje:

Het is mijn eerste boek van deze auteur en ik was erg nieuwsgierig hoe zij schrijft.

Het boek begint met een spannende proloog van iemand die personen in zijn huis hoort binnen komen. Al lezende verwachtte ik een andere uitkomst van deze proloog. Dat vond ik op zich al leuk dus zo begon het boek al goed voor mij.

Ik leerde alle personages goed kennen door de rustige start, en door de goed uitgewerkte karakters. Neem nu Herman Hobbema, de grootste crimineel. De hoofdstukken van Hobbema wisselen zich af van tegenwoordige tijd naar verleden tijd. Daarin lees je hoe hij is geworden zoals hij is. Vanaf klein jochie werd hij al geconfronteerd met seks, drugs, en criminaliteit. Ik had ondanks dat hij verschrikkelijke dingen deed medelijden met wat de jonge Herman allemaal moest doormaken. En enigszins begrijp ik wel dat hij daardoor zo hard is geworden.

Ook bij de hoofdpersoon Eva heb ik gemengde gevoelens. Ik vroeg mij af waarom ze niet meer achter haar baby aanging. Ik voelde haar radeloosheid en machteloosheid en verderop in het verhaal ging ze eindelijk tot actie over.

Over buurvrouw Ellen had ik een raar onderbuikgevoel, waarom bemoeide zij zich zo met Eva. Of wilde ze gewoon een goede vriendin zijn?

Karin Thomas heeft een hele levendige en vlotte schrijfstijl waardoor je echt in het verhaal zit en je het verhaal het liefst in één keer uit wilt lezen. Je word steeds heen en weer geslingerd tussen de verschillende mogelijke scenario’s, het lukt de auteur om je steeds weer op het verkeerde been te zetten. Aan het eind van het verhaal kwam alles samen en had ik bij sommigen de gedachte ‘Dus toch’.

Ik vind het daarom 4,5 kraai waard.

Kort geding met De Koffer, geschreven door Steve Beirnaert

 

Op een vroege zaterdagochtend sluipt August Desmedt zijn huis uit, een koffer stevig in de hand geklemd. August vlucht weg van een grijs, uitzichtloos leven en vooral van een verstikkend huwelijk. Maar de vlucht van August heeft fatale gevolgen. Slechts enkele uren later wordt hoofdinspecteur Frederick Swarts opgetrommeld voor de onrustwekkende verdwijning. In een mum van tijd zit de hoofdinspecteur opgezadeld met een moordzaak waarin niets is wat het lijkt. Swarts heeft al zijn intelligentie nodig (en bovenal die van zijn bijzonder scherpe echtgenoot Ollie) om de ware toedracht in deze mysterieuze zaak te kunnen ontrafelen.

Vijf lezers

1 boek

Vijf meningen

 

Karin K:

August heeft het helemaal gehad met zijn dominante vrouw. Op een vroege zaterdagochtend pakt hij zijn koffer en ontvlucht zijn uitzichtloze situatie maar helaas, zo simpel blijkt het niet te zijn!

Een vermakelijke detective die nog het meeste lijkt op een mengeling van Agatha Christie en de Gebroeders Coen.

De schrijfstijl is vlot, plezierig lezend en humorvol en het verhaal zit vol met aparte personages. Zo is daar de alsmaar treiterende Dorothea, haar super sullige echtgenoot August, de elegante speurneus Frederick Swarts en zijn 10 jaar jongere, zorgzame en intuïtief ingestelde partner Olivier ‘Ollie’ Breeker. Het verhaal zit leuk en goed doordacht in elkaar en heeft bovendien een hele rits aan verdachten. Het is geen dik boek, slechts 190 pagina’s, maar precies goed voor dit verhaal.

Ik vermoed dat we nog meer gaan horen van het duo Frederick en Ollie, en ik ben dan ook heel benieuwd naar een vervolg en een verdere verdieping van hun karakters.

 Ik geef dit verrassende en verfrissende debuut 3,75 Kraaien!

(3,5 voor het verhaal en 4 voor het super duo Frederick en Ollie)

 

Hilona:

Voor Thrillerlezers leesclub Kort Geding las ik het boek De Koffer van Steve Beirnaert. De koffer vertelt het verhaal van August, die het na jarenlange onderdrukking en verstikking, helemaal gehad

heeft met zijn dominante vrouw. Op een vroege zaterdagochtend ontvlucht hij zijn huis met een koffer stevig in de hand geklemd. De vlucht van August blijkt fatale gevolgen te hebben, waarbij niets is wat het lijkt.

De schrijfstijl is lekker vlot en leest prettig. Toch weet ik aanvankelijk niet helemaal wat ik van het verhaal vind. De humor kan ik waarderen, maar ik mis vooral in de eerste helft een beetje de spanning. De personages worden goed uitgediept en gaandeweg het verhaal leer je ze steeds beter kennen en groeien ze ook bij me. Ik irriteer me mateloos aan Dorothea, maar ook August vind ik een ongelooflijke oen. Bizar dat je zo over je heen laat lopen. Hoofdinspecteur Frederick Swarts wordt geholpen door zijn man Olivier (Ollie) Breeker. Geweldig dat er nu eens niet voor een traditioneel man/vrouw-huwelijk is gekozen, al moet ik eerlijk bekennen dat ook ik aanvankelijk dacht in stereotypen en in mijn hoofd Ollie voordat duidelijk werd dat het een man was bij mij toch echt een vrouw was. Ik vind ze een geweldig leuk duo en ben nu al benieuwd naar de nieuwe mysteries die ze mogelijk nog samen gaan oplossen.

Vanaf de 2e helft krijgt het verhaal steeds meer vat op mij en uiteindelijk kom ik tot de conclusie dat het verhaal gewoon heeft moeten groeien. Er komt voor mijn gevoel meer snelheid en spanning en ik kan niet anders dan doorlezen, nieuwsgierig naar het uiteindelijke plot.

De koffer van Steve Beirnaert krijgt van mij 3.5 kraai.

 

 

Jolanda:

Gemengde gevoelens heb ik na het lezen van ‘De koffer’ van Steve Beirnaert. Het verhaal over August die op een vroege ochtend zijn huis uit sluipt met een koffer met duistere inhoud leest aan de ene kant vlot weg en heeft een intrigerend begin. Ik zie hem zo staan, de kleurloze figuur August Desmedt die op het punt staat het leven met zijn tirannieke vrouw Dorothea te ontvluchten. Wat volgt is een bizarre treinreis waar ik om een paar kolderieke scenes hardop heb zitten lachen. Welke misdaad er gepleegd is en door wie weet de lezer dan al (tenminste, dat denk je te weten), maar hoofdinspecteur Frederick Swarts is hier nog niet van op de hoogte. Hij heeft de opdracht gekregen de vermissing op te lossen van het echtpaar Desmedt. Frederick en zijn levenspartner Ollie zijn samen een verfrissend speurders-duo, heerlijk anders dan de getroebleerde inspecteurs die tegenwoordig de dienst uit lijken te maken in veel thrillers.

Echter, het boek pakte toch niet helemaal uit zoals ik had verwacht. Het had van mij allemaal nog wel iets absurder gemogen. En ook het ontmaskeren van de dader was voor mij een anticlimax. Niet omdat ik de dader had verwacht maar eerder omdat ik op een andere dader had gehoopt. Ik kan hier natuurlijk niet verklappen wie, maar wel dat het mij de ultieme pesterij had geleken. Maar zo liep het niet, en het is natuurlijk ook niet aan mij om zelf een einde in elkaar te knutselen.

 

Voor mij dus een boek met voor- en tegens die ik voor het vermaak toch 3 kraaien toebedeel.

 

Fany:

Wanneer de steeds weer vernederde August vertrekt met een koffer met een geheim begint een avontuur vol hilarische maar ook tragische scènes. Al snel blijkt dat August zijn vlucht van zijn tirannieke vrouw Dorothea niet zonder gevolgen is. Voor iedereen lijkt deze zaak zo klaar als een klontje maar niets is minder waar.

De kleurrijke personages zijn zeker niet de stereotiepe die we vaak tegenkomen . Het onverwachte speurdersduo Frederick en Ollie zijn twee heerlijke mannen die een koppel vormen en ook de buren en familie van de allesoverheersende Dorothea hebben karakter.

Ik ben niet iemand die vergelijkingen maakt omdat elke auteur uniek is. Toch passen de verwijzingen naar de gebroeders Coen en Tarantino perfect om de sfeer te beschrijven die 'De koffer' kenmerken.

Wat heb ik genoten van dit aparte mysterie en de speciale humor die verpakt is in een goed opgebouwd verhaal. Ik kijk uit naar nieuwe belevenissen van dit bijzondere duo.

 

4 kraaien.

 

Anita:

Het is een zaterdagmorgen, wanneer August Desmedt in alle vroegte zijn woning uit sluipt erop lettend vooral niet te veel lawaai te maken. De grote koffer die hij meeneemt laat zich amper dragen, zo zwaar is hij. Na tientallen jaren te hebben vastgezeten in een ongelukkig huwelijk ontvlucht hij – oh ironie! – de Bevrijdingstraat, op zoek naar persoonlijke vrijheid. Waarom spoort August in ’t geniep naar Amsterdam en wat maakt de koffer toch zo zwaar?

De aaneenschakeling van tegenslagen en absurde voorvallen die August verhinderen om zijn plan met succes uit te voeren lezen als een tragikomedie: August maakt plan na plan maar ze zijn stuk voor stuk gedoemd tot mislukken. Het is inmiddels duidelijk wat er gebeurd is en voor hoofdinspecteur Swarts en de lezer lijkt het een uitgemaakte zaak. Een plottwist zorgt er echter voor dat alles te herbeginnen is. Iedereen is verrast, niet in het minst August.

Met ‘De koffer’ maakt Frederick Swarts zijn intrede in thrillerland. Wat een verfrissende verschijning! Samen met Olivier (Ollie) Breeker vormt hij een gelukkig paar. Eindelijk een hoofdinspecteur van politie die niet een hele karrevracht aan trauma’s met zich meesleept.

‘De koffer’ is het debuut van Steve Beirnaert. Een heerlijke whodunit! Aan alles ervaar je dat het boek met plezier werd geschreven en het leest navenant. Duimen maar dat er voor Frederick Swarts een lange carrière in het verschiet ligt!

 

4 kraaien

 

 

Kort geding, deel 2 met Hoog Spel, geschreven door Patrick de Bruyn.

 

Drie lezers lazen hetzelfde boek en wel Hoog spel.

Wat is hun mening over dit boek?

 

Hilona:

Een nieuw Kort Geding met voor mij een nieuwe auteur. Veel positieve recensies van gelezen dus ik keek met groot plezier uit naar deze nieuwe leesclub.

Het verhaal begint direct met een spannende proloog. Dat belooft wat. Toch ben ik 2 x opnieuw begonnen met lezen omdat het maar niet lukte om in het verhaal te komen. Lag achteraf helemaal aan mezelf, want na een goede nachtrust en een nieuwe start vlogen de bladzijden voorbij. Patrick de Bruyn heeft een fijne schrijfstijl en verschillende thema's vliegen in een moordend tempo over de bladzijden. Beroving, bedreiging, chantage, mensensmokkel, politiek gekonkel, de jetset en natuurlijk heel veel illegale geldtransacties. Allemaal in korte hoofdstukken verwerkt en ik heb tot ver in het verhaal geen enkel idee hoe al deze verschillende lijnen met elkaar verbonden zijn. 

De personages blijven voor mij wat oppervlakkig, maar toch lukt het Patrick de Bruyn om me mateloos te laten irriteren aan Amy, 1 van de hoofdpersonages. Wat een onnozele doos is dat zeg. Ik moet hierbij eerlijk bekennen dat daardoor sommige verhaallijnen wel een beetje ongeloofwaardig overkomen. Terwijl de eerste helft van het boek leest als een sneltrein, kabbelt het verhaal vind ik, in de tweede helft van het boek een beetje voort en mist het de spanning uit het eerste deel. Ik hoopte op een spetterend einde, maar de climax bleef uit en voelde voor mij zelfs als een anticlimax. Ik houd doorgaans enorm van een open eind, maar dit was zelfs voor mij een beetje te open. Ietwat teleurgesteld sloeg ik het boek dicht.

Hoog spel van Patrick de Bruyn krijgt hierdoor van mij 3 kraaien.

 

Tamara:

Dit is mijn eerste kennismaking met Patrick de Bruyn en ik ben helaas niet heel gecharmeerd. Ondanks dat zijn manier van schijven vlot is, is het net wat te over de top. Soms had ik echt een "goh, wat een verrassing" moment. Amy vond ik een beetje een dom gansje. Zo makkelijk hoe zij zich liet Ompraten, ondanks alle rode vlaggen. Ze gaat gewoon zomaar naar Genève en als ze hoort dat ze een koffer moet ophalen, doet ze het ook gewoon.

De briefjes naar Bavo vond ik niet echt een meerwaarde en ook wat vergezocht. Toen er werd verteld wie daar schreef zat, gingen mijn wenkbrauwen allebei even omhoog. Wie had ik niet geraden, de reden waarom vond ik apart

Het begin was verwarrend, wie was wie en wie doet wat. Later wordt het wel duidelijk.

Helaas ben ik geen fan geworden van Patrick de Bruyn. Ik geef dit boek 2,5 kraai.

 

Ink:

Dat werd eens tijd dat er een nieuw boek van Patrick verscheen. Elke keer werd het weer uitgesteld. Maar daar viel hij dan echt door de brievenbus.

De proloog begint goed en daarna volgen de personages in schijnbaar losstaande verhaaltjes. Natuurlijk valt later in het verhaal alle stukjes samen. Maar dan heb je een lange weg van mensensmokkel, misbruik van macht en mensen, en corruptie.

Helaas heb ik mij enorm zitten irriteren aan een van de personages: Amy. Hoe dom en naief kan je zijn. Werkelijk wat een simpele. Ik dacht eigenlijk dat niemand zon personage verzint en verwachtte constant dat de aap uit de mouw zou gaan springen en ze dus juist heel sluw zou blijken te zijn. Volg je het nog? Maar helaas... Het haalde voor mij echt het leesplezier weg en was wel degelijk teleurgesteld toen ik het boek dichtsloeg,

3 kraaien

 

Duo met Alter Ego van Esther Verhoef

 

Een sterrenkok, zijn jonge vrouw... en haar minnaar

Het leven lacht Lynn eindelijk toe. Ze is getrouwd met de twintig jaar oudere Camiel Storm, een bekende chef-kok, en verzorgt met verve de pr voor diens sterrenrestaurant De Luwte. Voor de buitenwereld vormen de twee een succesvol powerkoppel. Maar terwijl Camiel avond na avond de sterren van de hemel staat te koken, onderhoudt Lynn een passievolle affaire met de jonge, opvliegende Laurens.

Door ambitieuze uitbreidingsplannen komt het huwelijk verder onder druk te staan. En wanneer er onverklaarbare dingen gebeuren in en rond de villa van Camiel en Lynn, kan Lynn bij niemand terecht.

Wendy: Het boek heeft een eenvoudige maar veelzeggende cover. Een zwarte achtergrond waarop een stuk van een rode appel afgesneden wordt. Een prachtige manier om de titel uit te beelden. Alter Ego

betekent ook wel “andere ik”. Een stukje van jezelf (de appel ) wat anders is.  Met het openslaan van Alter Ego, het nieuwste boek van Esther Verhoef, zit je gelijk in het verhaal. De jonge Lynn groeit op in een gezin waarin huiselijk geweld orde van de dag is. Deze rugzak moet ze in haar verdere leven met zich meesjouwen. Terug in het heden lijkt Lynn het voor de buitenwereld goed voor elkaar te hebben als vrouw van de 20 jaar oudere top kok Camiel. Ze hebben een eigen restaurant en zijn bezig met het openen van meerdere locaties in het land. Schijn bedriegt…Lynn zit vaak alleen thuis omdat Camiel het te druk heeft met de zaak. Zijn ex vrouw Christine speelt nog steeds een belangrijke rol in zijn leven. Dit tot ergernis van Lynn die op haar beurt een affaire met de jonge opvliegende Laurens heeft.  Dan gebeuren er een reeks onverklaarbare dingen in en om de villa van Camiel en Lynn. Lynn weet niet wie ze nog kan vertrouwen en moet alle zeilen bijzetten om zichzelf staande te houden in deze mysterieuze situatie.

 

Jantsje: In ‘Alter ego’ voelde ik gelijk sympathie voor Lynn. Ze heeft net als ik zijdehoenderkippen, Mees en Muis. Ik begreep haar volkomen dat zij steeds bang was dat vossen ze zouden pakken. Ze betekenen voor haar onvoorwaardelijke liefde. Het is geen wonder dat zij dat zo voelt.

Quote: ‘Dan hoor ik het geluid dat ik zo goed heb leren kennen, en waaraan ik nooit gewend zal raken.’

Lynn heeft geen gemakkelijk leven. Het begon al in haar jeugdjaren. Haar vader, Gerrit Fleer, was een bekende geliefde en bewonderde kok. Maar eenmaal thuis mishandelde hij  haar moeder. Haar zus Michelle ontvluchtte het huis en liet haar voor alles opdraaien. Gelukkig krijgt Lynn veel steun van haar tante Ingrid. Lynn leerde de 19 jaar oudere kok Camiel kennen en trouwt met hem. Alles draait om Camiel. Ze doet constant haar best voor hem en cijfert zichzelf weg. En dan is daar nog Christine, de ex-vrouw van Camiel, die haar als een speeltje en golddigger ziet, en hun drie kinderen. Christine is een constante factor in hun leven en ik begrijp dat Lynn de bemoeizucht van haar niet trekt. Lynn begint daarom een verhouding met Laurens.

 

Wendy: Alter Ego is geweldig geschreven. De korte hoofdstukken maken dat het lekker vlot leest. Het verhaal valt geen moment stil, de gebeurtenissen volgen elkaar in een aangenaam vlot tempo op. Volop spanning en een zeer verassend plot. De personages zijn goed beschreven en behouden allemaal een stukje mysterie wat maakte dat ik ze doorheen het boek allemaal wel een keer verdacht heb. De manier waarop de gedachte van Lynn beschreven wordt is geweldig en sluit perfect aan bij de verschillende fasen waarin ze verkeerd. Het thema huiselijk geweld wordt duidelijk en realistisch neergezet. De quote: ‘Zolang je in het potje zit, kun je niet op het etiket kijken’ is hier dan ook zeer passend.

Jantsje: Het boek leest vlot en de personen zijn goed uitgediept zodat je ze echt leert kennen. Bij het lezen ontdek je in het boek liefde en lust, kwetsbaarheid, omgang met familie, vriendschap maar ook dingen als eenzaamheid, haat, mishandeling en narcisme. Dat levert een verhaal op dat niet alleen spannend is, maar ook heftig, tragisch en soms verrassend. Ik vind het boek dan ook beeldend geschreven. Het verhaal was goed, ondanks dat ik sommige dingen wel had verwacht.
Toch was het eind voor mij teleurstellend. Ik vond het wat afgeraffeld en bleef met vragen zitten.

Wendy: Kortom, een absolute aanrader als je van een goede psychologische thriller houdt. Alter Ego krijgt van mij 4.5 kraai.

Jantsje: Ook al vind ik het niet het beste boek van Esther Verhoef, ik heb er wel van genoten. Daardoor krijgt het boek ‘Alter ego’ toch 4 kraaien.