Duoklets over Hercule Poirot´s Stille nacht

Ink

Een nieuw verhaal over Poirot in kerstsfeer, geschreven door Sophie Hannah. Hier heb ik me echt op verheugd. Ik herlees nog steeds jaarlijks een aantal Christies. Als 13 jarige ( lang geleden) las ik ze voor het eerst in de bieb.
Wel een beetje huiverig, want over de vorige boeken die Sophie schreef was ik niet loeiend enthousiast over. Maar hop hop, kerstsfeer in gedachten en lezen.

 

Karin

Ik ben benieuwd. Ik ben wat minder fan van Agatha Christie, ik ken er ook maar een paar, en benieuwd naar Sophie Hannah.

 

Ink
De eerste paar blz doen me wat mopperen tegen mijn leesmaatje. Dan stop je toch, zegt ze. Nee nee, zo erg is het ook weer niet.
En hatseflats daar ga ik eindelijk mee in het verhaal.
De sfeer is als een vroegere Christie ( dit is een compliment)en Poirot is heerlijk pedant en zijn kompaan Catchpool is braaf volgend.
Een kluwen van mensen met allen hun rare gewoonten laten je niet snel raden hoe het nu eigenlijk in elkaar zit. En dat is fijn!

 

Karin

Tja, een Kerstboek maar geen echte Kerstsfeer: de man in stervende, de vrouw vreest voor 100 jaar eenzaamheid (oh nee, dat is een ander boek) en hun fijne huis dreigt ook nog eens door de zee verzwolgen te worden. Wordt dit nog vrolijker, vraag ik aan Ink?

‘Iedereen behalve Cynthia lijkt het erover eens te zijn dat dit prachtige perfecte huis onder geen beding mag worden bezoedeld door de sterfelijkheid van zijn bewoners!’

 

Ink
Echte Cosy Crime, hé: lekker om te lezen tussen 2 pittige thrillers. Ik heb regelmatig zitten lachen, terwijl ik me afvroeg of dat wel de bedoeling van de auteur was, zoals de stoofschotel met ondefinieerbare klonten. Iehhh…

 

Ik vind het dit keer een Christiewaardig verhaal, alhoewel ik toch liever die van de Queen oppak.

3,5 kraaien

 

Karin
Oké, dat was erg lachen. En het verhaal is ondanks wat zware onderwerpen, luchtig van toon. Toch is het niet helemaal mijn boek. Zeker leuk geschreven hoor, en een apart Christie-achtig soort verhaal.

Ik houd mij maar bij de verfilmingen!

Vanwege de humor en schrijfstijl geef ook ik 3,5 kraaien

De boekenkast van Jos Pierreux

  

Jos Pierreux is al lang geen onbekende meer in de thrillerwereld en al helemaal niet hier bij Thrillerlezers!.

Nog niet zo lang geleden zetten we zijn debuut ‘De dood die met z’n tweeën was’ (2004) in de schijnwerper in de rubriek ‘Uitgebroed’.  Sinds 2014 trakteert hij de lezer jaarlijks op minstens één boek, meestal een misdaadroman.

Maar wat leest de auteur zelf wanneer hij niet aan het schrijven is?  Welke boeken komen in zijn persoonlijke bibliotheek terecht?  Op naar het zeetje dus, om te neuzen in de boekenkast van de geestelijke vader van ‘aangespoelde’ Luk Borré.

Jos leest voor de Luisterpuntbibliotheek zijn eigen boek ‘De eerste moord’ voor.

(www.luisterpuntbibliotheek.be)

Dag Jos

•  Eerder vertelde je me dat je boekenkast aan de ‘magere’ kant is.  Jouw boekenkast heeft dus geen buitenproportionele afmetingen?  Wat moeten we ons daarbij voorstellen?

Het is atypisch – zowel voor een auteur als voor een veelvraterig lezer – maar... ik heb geen boekenkast (meer). Door omstandigheden woon ik op twee plekken en op beide plaatsen staan enkel mijn eigen boeken. Daarbuiten heb ik nog hooguit een tiental titels en wat strips waar ik geen afstand kon van doen bij een vorige verhuis. Al mijn boeken (en dat waren er nogal wat) gingen toen verloren. Of ik dat erg vind? Ach... Het leven is heden en toekomst. Wat belangrijk is dat mijn eigen werk groeit. Laat het ons daarbij houden.

Mijn ‘schrijn’ vol eigen werk

(Boeken, weekbladen en tijdschriften met korte verhalen)

 

•  Kan je je nog herinneren welk boek als eerste in jouw boekenkast belandde?  Waarom dat boek?

Dat moet een jeugdomnibus van Aster Berkhof zijn geweest. Die man heeft mij (en vele anderen: volwassenen én kinderen) leren lezen. Het doet mij pijn aan het hart dat zijn dood vrijwel onopgemerkt voorbij is gegaan. Hij is trouwens niet de enige die in de literaire vergeetput dreigt te sukkelen. Wie kent (laat staan: leest) Hugo Claus nog? Louis Paul Boon en Jef Geeraerts worden gvd door woke-banbliksems bedreigd! Zijn ze nu helemaal zot geworden? Vlaanderen eert zijn literair verleden onvoldoende.

 

•  Hoe organiseer jij jouw persoonlijk biebje: alfabetisch, op titel, op genre, …?

Toen ik nog boekenkasten had was dat… volgens hoogte! De planken lagen namelijk op verschillende afstanden van elkaar.

 

•  Zijn het overwegend hardcovers, paperbacks, pockets, …?

Alles door elkaar. Wel hecht(te) ik belang aan het lettertype. Ik heb snel last van vermoeide ogen. Maar zelfs als kind en puber had ik niet graag te kleine letters. Ik groeide op in een boerendorp. Gelukkig kon ik mijn ouders overhalen om lid te worden van het Davidsfonds (dat in die tijd boeken verdeelde) en later ECI. De keuze was beperkt – maar ik had iets te lezen. Ik las veel in bed met spaarzaam licht. Mijn ouders mochten het niet door de kieren opmerken.

 

•  Je bent een ‘veelvraat’ waar het het lezen van boeken betreft.  Wat lees jij graag?  Welk genre van boeken ‘spoelen aan’ in jouw boekenkast? 

Ik lees alle genres – behalve feelgood (feelgoed makes me feel bad).

De betere boeken zijn trouwens moeilijk onder één noemer te vangen. Dat ‘genregedoe’ is vaak onzin. In de bib Brugge sta ik met sommige boeken in het rek ‘romans’ en met andere titels bij ‘spanning’.

De bib boekenoogst voor deze week.

‘Stad in Brand’ is mijn favoriet.

Mag ik trouwens iedereen ‘We beginnen bij het einde’ van Chris

Whitaker aanraden!?!

 

•  Haal je voor jouw eigen boeken soms inspiratie uit jouw boekenkast?

Dat is een moeilijke. Als ik een goed boek lees pik ik wel eens dingen op. Dat is onvermijdelijk. Uit wat ik minder goed geschreven vind leer ik dan weer hoe het niét moet. Ik probeer geen meesterwerken te lezen als ik het zelf moeilijk heb. Slecht voor het zelfvertrouwen.

Mijn gegraveerde H. Poirotprijspen - waar ik niet mee schrijf.

 

•  Is jouw boekenkast een meubel dat je graag toont aan jouw bezoekers of is het iets dat je graag privé houdt?  Neemt ze een prominente plaats in ten huize Pierreux?

Op de ene plek staat ‘mijn etalage’ op mijn schrijfplek – waar niemand komt. Ook in de andere woning valt het niet op dat ik boeken schrijf. Een bakker zet zijn brood ook niet prominent op de schouw.

•  De weinige boeken die je bezit heb je omdat ze een speciale waarde hebben voor jou?

Inderdaad. Ik kon er geen afstand van doen.

James Ellroy (Bloed op de maan – Amerikaans riool) van wie ik elke titel meerdere keren las.

Louis Paul Boon (Mieke Maaike – De kapellekensbaan)

Rempo Campert (Het leven is…)

William Faulkner (Het gangstermeisje Temple Drake)

Joseph Wambaugh (Nachtpatrouille)

Paul Van Ostaijen (Bezette stad)

Tardi (strips)

In mijn werkkamer hangt trouwens een werk van Tardi.

•  Heb je alle boeken in die je bezit ook daadwerkelijk gelezen?  Welk boek roept al langer om gelezen te worden?

Wat ik kocht las ik. Ook nu nog kan ik moeilijk een boek NIET lezen. Naar de bib gaan is tegelijk een plezier en een marteling. Kiezen blijft verliezen. Ik zou ALLES gelezen willen hebben.

•  Deel je jouw boekenkast met je echtgenote/gezin of is het helemaal jouw plekje in huis?

Ik deel de boeken die ik lees met mijn partner. Het is zelfs zo dat als ik tijdsgebrek heb zij in mijn plaats dingen leest. Aan de hand van haar commentaar beslis ik dan of ik het boek al dan niet ga lezen. Let wel: het is zeker niet zo dat ik lees wat zij goed vindt (en omgekeerd). Ik word vaak getriggerd door dingen die zij matig vindt.

•  Zijn er boeken bij die je regelmatig vastpakt om te herlezen?  Welke?

Herlezen gebeurt niet zo vaak. Tijdgebrek. Ik durf gelezen boeken wel eens openslaan en willekeurig een kort fragment herlezen. Een kok eet ook niet van elk bord – eraan ruiken volstaat.

 

•  Staan jouw boeken ook te blinken in jouw boekenkast?

Ondertussen zijn er al meer!

 

•  Je hebt niet echt veel boeken in bezit.  Betekent dat dat  je zuinig bent op de boeken die in jouw kast staan?  Leen je wel eens boeken uit jouw boekenkast uit?

Waarom zou iemand nog boeken lenen? Je vind alles in de bib – en als je het daar niet te pakken krijgt is er het internet waar alles tweedehands te krijgen is.

•  Koop je überhaupt nog boeken aan voor in jouw boekenkast?

Nee.

•  Welk lot wachten de boeken die je niet langer in jouw kast wil?

Ik vrees dat ze bij het oud papier zijn geraakt. Erg hè!

•  Stel, je mag een persoon noemen in wiens boekenkast je even mag neuzen.  Wie zou dat zijn en waarom?

Geef mijn portie maar aan Fikkie.

(Ken je dat gezegde niet? Het wil zeggen: laat maar.)

Ik zou liever in kleerkasten snuffelen.

•  Tegenwoordig kan je de ebooks en luisterboeken niet meer wegdenken in de boekenwereld.  Heb jij ook een digitale boekenkast of lees jij nog steeds fysieke boeken?

Digitaal is niets voor mij. Ik wil een boek vasthouden en ruiken. Wel lees ik mijn boeken in voor de blindenbibliotheek.

•  Tot slot, je gaat wonen op een eiland en je mag slechts één boek uit je boekenkast meenemen.  Welk boek wordt dat en waarom?

Overleven op een eiland voor dummies.

Waarom? Omdat ik een dummie ben!

Het boek zal je ongetwijfeld van nut zijn in de beginfase van jouw verblijf daar, maar ik denk dat je vlug zal snakken naar meer en beter!

Ik zou vooral snakken naar pen en papier. Want een dag niet kunnen schrijven vind ik erger dan een week niet kunnen lezen.

 

Jos, een dikke merci dat je hier tijd voor wou nemen!

Moord op de orient express in nieuwe filmversie

In november komt er een nieuwe filmversie uit van het beroemde boek van Agatha Christie Murder on the orient express. Als kenner van spannende boeken behoor je dit boek natuurlijk allang gelezen te hebben en ik deed dat al als tiener. Ik heb het zelfs een paar keer gelezen, want ook al is de dader (of daders) al bekend: het blijft een intrigerend bedacht plot. De cast die in deze nieuwe versie speelt is indrukwekkend te noemen en ik ga zeker in november de bioscoop in. En jullie?

Moord in de Oriënt-Expres (oorspronkelijke titel: Murder on the Orient Express) is een boek van de Engelse detectiveschrijfster Agatha Christie. Het boek verscheen in 1934.

Het verhaal werd in 1974 verfilmd. In 2001 werd er opnieuw een film van het boek gemaakt, ditmaal voor de televisie. In 2010 werd het verhaal nog eens verfilmd voor de Agatha Christie's Poirot-serie. En nu komt het dus nog een keer uit.

https://www.youtube.com/watch?v=3S53E-Bz1Ns

Vijf jaar geleden werd de baby Daisy Armstrong ontvoerd, en haar vader kolonel Armstrong betaalde een grote som losgeld. Baby Armstrong werd dood terug gevonden. Mrs. Armstrong kon al dit verdriet niet aan en beviel voortijdig van een dood geboren kindje en liet ook zelf het leven. Kolonel Armstrong kon dit verdriet niet aan en pleegde zelfmoord. Nog een zelfmoord kwam van de meid Paulette, die onterecht werd beschuldigd van medeplichtigheid aan de ontvoering. Sommigen zullen hier overeenkomsten met de Lindbergh-zaak uit de jaren 30 in herkennen. Het brein achter de ontvoering, Cassetti, is nooit veroordeeld. Als hij op een reis met de (Simplon) Oriënt-Express vermoord wordt aangetroffen, komt Poirot in actie.

Let op spoiler!!!
Dit wordt beschouwd als een van de beste verhalen van Christie. Alle verdachten hebben een motief, en allen hebben een alibi bedacht. Doordat de trein tussen Vinkovci en Slavonski Brod in de sneeuw vast komt te zitten, verdwijnen echter alle alibi's als sneeuw voor de zon. Uiteindelijk blijkt dat alle verdachten kunnen worden aangemerkt als dader. Christie presteert het om alle personen een motief tot moord te geven.

Wie won de Hercules Poirotprijs?

Maandag 31 oktober, Halloweendag, werd op de Antwerpse Boekenbeurs de jaarlijkse Hercule Poirotprijs uitgereikt. Trouw blijven wij de Vlaamse en Nederlandse belangrijke prijzen noemen, ook al interesseert het de gewone lezer niets.

Bling Bling van Jan Van der Cruysse bracht zijn debuut uit en haalde gelijk de belangrijke Vlaamse prijs binnen. Hij kreeg hiermee een cheque van 5.000 euro.

Van Der Cruysses debuut gaat over een diamantroof op de luchthaven van Delhi, waarna zich een internationaal misdaadverhaal ontspint met onder meer maffiafiguren en folteringen.

In het rapport werd Bling Bling "Een meesterlijk debuut in de wereld van diamant en reizen. Een strak in de hand gehouden compositie die heel breed uitwaaiert, maar waarover de auteur altijd de controle houdt, stilistisch en verhaalsmatig geloofwaardig", genoemd. Dat een debutant meteen wint, is een unicum, volgens de jury, die unaniem tot haar oordeel kwam.

De publieksprijs werd opnieuw gewonnen door Toni Coppers, voor Hondenman. Voor het eerst werd de Fred Braeckman-award uitgereikt, voor het beste thrillerdebuut. De prijs is vernoemd naar de vorig jaar overleden journalist Fred Braeckman. Winnaar van deze prijs werd Koen Strobbe voor zijn boek 'Kruis en Munt'.