Pas op voor de buren van Hilde Vandermeeren

Auteur: Hilde Vandermeeren
Titel: Pas op voor de buren
Uitgeverij: Uitgeverij Q

Citaat:

Achterflap:

Een straat met vier huizen.
En vijf geheimen.

Ruth is een thrillerauteur die onder pseudoniem schrijft. Dat is echter niet haar enige geheim. Ze verzwijgt een gruwelijke gebeurtenis uit haar verleden voor haar vriend Matthew en ook voor de buren. Haar moeder heeft haar geleerd dat je die nooit mag vertrouwen.
Dan gebeuren er vreemde dingen in haar omgeving en wordt ze geconfronteerd met haar grootste angst: dat ze even geestesziek is als haar moeder. Bij haar moeder had de ziekte fatale gevolgen. Kan Ruth haar eigen gedachten en waarnemingen nog vertrouwen? Of is er meer aan de hand?

Over de auteur:

Hilde Vandermeeren (°1970) woont met haar gezin in Torhout. Ze studeerde psychologie in Leuven en gaf ruim tien jaar les in het secundair onderwijs. Ze debuteerde in 2001 met een jeugdroman en heeft ondertussen meer dan 40 jeugd- en kinderboeken geschreven waarvan er dertig vertaald werden in het Deens, Duits, Spaans, Frans, Koreaans en Chinees. Ze won diverse literaire prijzen waaronder een Zilveren Griffel (2005), twee Vlag en Wimpels (2006 en 2013), een White Raven (2007) en een Boekenwelp (2007). In 2009 kreeg ze zilver en brons voor de Prijs Letterkunde Jeugdliteratuur van de Provincie West-Vlaanderen. In 2006 is ze voltijds auteur, in 2007 werd ze hoofdredacteur van Kits, een actualiteitenkrant voor 10-plussers uitgegeven door De Eenhoorn. Met haar thrillerdebuut Als alles duister wordt (2013) won ze de Knack Hercule Poirot Publieksprijs 2013 Daarna verschenen De toeschouwers (2014), Stille grond (2015), die de shortlist van de Gouden Strop 2016 haalde en Scorpio (2016). In 2017 verscheen haar vijfde thriller Schemerzone, waarmee ze de Knack Hercule Poirotprijs 2017 won en bovendien  de longlist BookSpot Gouden Strop 2018. haalde  Deze thrillers verschenen bij de Nederlandse uitgeverij Q (Singel Uitgeverijen), het zijn standalones die los van elkaar kunnen worden gelezen. Haar zesde thriller Pas op voor de buren verscheen in mei 2018.

Het boek:

Ruth is een thrillerschrijfster die aan het einde van een doodlopende straat met slechts vier huizen woont. De relatie met haar vriend Matthew is niet al te best. In de straat wonen verder de Morgans, die zich wantrouwig opstellen tegenover de buren, Brenda Owen, die vaak afwezig is en van haar huis een ondoordringbare burcht heeft gemaakt vol camerabewaking, en Luke, die voor zijn dochtertje Katie zorgt na de dood van zijn vrouw Michelle. Het lijkt wel of er iemand het op Ruth begrepen heeft als er steeds meer onverklaarbare dingen in haar omgeving gebeuren. De angst dat ze dezelfde psychische aandoening als haar moeder heeft, neemt alsmaar toe. Ze wordt heel achterdochtig, wat leidt tot een breuk maar Matthew. Na diens vertrek dreigt de angst de overhand te nemen als er geen einde blijkt te komen aan de eigenaardige gebeurtenissen in de buurt. Zo raakt ze samen met het buurmeisje Katie opgesloten in het ijzeren tuinhuis van Brenda bij een zoektocht naar Beanie, Katies kat. Tijdens het schrijven waarvoor Ruth zich afzondert in een houten blokhut in de tuin denkt ze dat er mensen rondsluipen. Haar vermoeden wordt bevestigd als de blokhut afbrandt maar dat is zeker niet het einde van de ellende. Verder ga ik niet uitweiden om spoilers te vermijden.

Mijn mening:

In het eerste hoofdstuk wordt de toon meteen gezet, zelfs een autorit in regenachtige omstandigheden wordt een spannend avontuur, wat meteen een trigger is voor wat nog komen gaat. De spanning wordt vakkundig verder opgebouwd door een opeenvolging van onverklaarbare zaken die even later worden opgehelderd. Samen met de spanning neemt ook de angst van het hoofdpersonage toe, die wel eens beklijvend overkomt. De auteur blinkt uit in de sfeer die ze kan toveren met woorden zonder overbodige details. De dialogen vormen een spiegel voor de moeizame relatie van de buurtbewoners. De personages worden goed uitgediept, hun levenswijze wordt uitstekend beschreven. De ene verrassende verhaalwending volgt op de andere en worden stuk voor stuk meesterlijk uitgewerkt. Vandermeeren werkt naar een onverwachte apotheose, die zo verrassend is dat ze je bij de keel grijpt. Het verhaal moet toch even bezinken na het lezen van de laatste pagina. Hilde Vandermeeren bewijst met Pas op voor de buren waarom ze aan de top van het Vlaamse thrillertoneel staat en haar werk regelmatig bekroond wordt door onderscheidingen.

De vakkundig opgebouwde spanning en de bijna voelbare angst die van dit boek uitgaat, maken van dit boek een absolute topthriller van eigen bodem (althans voor mij) die zonder twijfel 5 kraaien verdient.

Eindbeoordeling:

Originaliteit: 5
Leesplezier: 5
Psychologie: 5
Schrijfstijl: 5
Spanning: 5
Plot: 5

Deze recensie is mits kleine aanpassingen conform de vormgeving ook te lezen op https://www.leveninextratijd.be/

Tilly Hoskens

Winnaars Pas op voor de buren

Twee winnaars van Pas op voor de buren! De boeken zijn al verstuurd en die komen deze week binnen bij:

Angela Agterberg en Mike van Amstel

Veel leesplezier beiden!

Pas op voor de buren winactie GESLOTEN

Van de week pakte ik een pakketje van Uitgeverij Q uit waarin twee exemplaren zaten van Hilde Vandermeeren die voor deze winactie bedoeld zijn. Onze recensente Annemarie is heel erg enthoudiast over Pas op voor de buren en gaf het maar liefst de volle mep van 5 kraaien. Wil jij ook kans maken op het boek?
Dat komt dan goed uit dat onze nieuwe winactie daar jou een kans op geeft! Wij mogen er twee verloten!

Wat hebben wij dit keer verzonnen?
1. Je moet het filmpje gaan kijken waarin de boeken uitgepakt worden. Dat kan door HIER te klikken.
2. Schrijf 2 voorwerpen op die in de boekenkast op de achtergrond zijn die daar niet thuishoren en stuur jouw antwoord naar Thrillerlezersblog@gmail.com ovv Hilde
3. Voor een extra lootje, lees ik graag hieronder of je de boeken van Hilde al kent en waarom je graag dit boek zou willen lezen?

Pas op voor de buren van Hilde Vandermeeren

Achterflap

Ruth is een thrillerauteur die onder pseudoniem schrijft. Dat is echter niet haar enige geheim. Ze verzwijgt een gruwelijke gebeurtenis uit haar verleden zowel voor haar vriend Matthew als voor haar omgeving. Haar moeder heeft haar geleerd dat je de buren nooit mag vertrouwen. Dan gebeuren er vreemde dingen in haar omgeving en wordt ze geconfronteerd met haar grootste angst: dat ze even geestesziek is als haar moeder. Bij haar moeder had de ziekte fatale gevolgen.

Het is de zesde thriller van Hilde Vandermeeren. Ik heb al haar boeken met plezier gelezen dus de lat lag hoog.

Ook in dit boek kiest ze er voor om een bijzondere ziekte een centrale rol te geven in het verhaal. Hoofdpersoon Ruth Williams is auteur en had met haar debuutroman meteen een bestseller te pakken. In het verhaal heeft ze een writersblock en wacht haar uitgever tevergeefs op een op een volgende thriller. Ruth schrijft onder een pseudoniem en heeft daar een reden voor, maar die wordt pas later in het verhaal echt duidelijk.

Bij aanvang woont Ruth in een cottage samen met vriend Matthew. Met haar buren heeft ze erg weinig contact en dat vindt ze helemaal prima.

Dan gebeuren er echter vreemde dingen in en rond haar huis. Er verdwijnen spullen of ze vindt ze op een andere plaats. Langzaam maar zeker krijgt Ruth het gevoel paranoide te worden  en die gevoelens brengen haar terug naar haar jeugd die bol stond van angst en onzekerheid. Haar grootste angst is dezelfde ziekte te krijgen als haar moeder en dat is heel slecht afgelopen.

Het boek start vrij rustig met een kennismaking met Ruth en Matthew, haar buren, wat ze zoal doet en langzaam word je als lezer in het verhaal gezogen. Wat betekenen al die geheimzinnige zaken rondom Ruth. Is het toeval? Begint Ruth dezelfde ziekte te ontwikkelen als haar moeder? Is er opzet in het spel?

En hoe zit het nu eigenlijk met die buren? Zijn ze gevaarlijk? Haar moeder leerde haar al als kind om op te passen voor de buren!

Beoordeling

Dit boek leest echt als een trein en dat is vooral te danken aan de korte dynamische hoofdstukken, het soepele taalgebruik en de prima spanningopbouw. Hoewel het boek snel leest is het boek zeker niet oppervlakkig. Het is goed merkbaar dat de schrijfster een psychologische achtergrond heeft. Het is knap hoe zij een zeldzame en zeer intrigerende ziekte verweeft in het karakter van haar hoofdpersoon. Zoals Ruth aan alles oe iedereen om haar heen en aan zichzelf begint te twijfelen, zo twijfel je als lezer ook aan alles wat je leest. Want in dit boek is niets zoals het lijkt.

Het is mooi zoals aan het einde van het verhaal alles samenkomt in een zinderende ontknoping met nog een mooie plottwist aan het einde.

Ik heb weer genoten van de thriller van Hilde Vandermeeren, dit boek is echt een aanrader. Als je er eenmaal aan begint wil je het uitlezen, dus zorg dat je even tijd hebt als je het boek openslaat.

5 sterren

Annemarie

Hilde Vandermeeren ondervraagd

Hilde Vandermeeren studeerde psychologie en gaf ruim tien jaar les in het secundair onderwijs. Sinds 2007 leeft ze fulltime van haar pen. Ze schreef ruim 40 kinder- en jeugdboeken waarvan vele werden vertaald en bekroond met Vlaamse en Nederlandse literaire prijzen. In 2013 verscheen haar thrillerdebuut 'Als alles duister wordt' bij de Nederlandse uitgeverij Q (Singel Uitgeverijen). Haar debuut won de Hercule Poirot publieksprijs 2013 en kwam op de longlist Diamanten Kogel 2013. In 2014 verscheen 'De toeschouwers'. Haar derde thriller 'Stille grond' (2015) haalde de shortlist van de Gouden Strop 2016 en de filmrechten zijn verkocht aan Eyeworks. In 2016 verscheen 'Scorpio'. Haar vijfde thriller 'Schemerzone' verscheen in 2017 en won de Hercule Poirotprijs, de prijs voor de beste Vlaamse misdaadroman van het jaar. 
Op 29 mei verschijnt haar nieuwste boek Pas op voor de buren en Thrillerlezers mocht vragen op haar afvuren.




1) Toen ik je de laatste keer ontmoette, had je net een paar dagen ervoor de befaamde Hercule Poirotprijs 2017 gewonnen voor Schemerzone. Aan die prijs zit naast een geldbedrag ook een mooie Mont Blancpen vast. Ligt deze op een mooie plek? Of gebruik je hem?

 Deze Mont Blanc-pen heeft een ereplek gekregen. Hij ligt in mijn schrijfkamer op het antieke bureau naast mijn Zilveren Griffel uit 2005. Ik vind het mooi om te zien: bekroond werk als jeugdauteur en als misdaadauteur symbolisch verenigd. Niet te geloven dat daar 12 jaar tijd tussen ligt, ik hoop er als misdaadauteur minstens nog dubbel zoveel jaren bij te doen (lacht).

2) Vier je eigenlijk dat soort prijzen en nominaties?

Jazeker, in familiekring wordt daar wel een glaasje op geklonken en natuurlijk mag de schrijvershond dan meeklinken! En de twee katten ook.

3) Las je zelf eerdere winnaars van de prijs? 

Ik lees zelf veel spannende boeken, onder meer van sommige eerdere winnaars. Sommige boeken vind ik goed, andere minder, zoiets is altijd subjectief. Ik zal dat ook nooit openbaar maken via quoteringen en recensies en zo. Ik heb respect voor het werk van een andere auteur, die heeft daar heel lang aan gewerkt. 

4) Je bent een van de weinige Vlaamse auteurs qua thrillers die bekend is bij de Nederlanders: hoe komt dat denk je?

Ik ben heel blij met de groeiende aandacht voor mijn thrillers ook in Nederland. Wat de verklaring daarvoor is, weet ik niet precies. Het is een interessante vraag voor de enthousiaste lezers zelf (lacht). Ik heb altijd wel het gevoel gehad dat mijn boeken ergens grensoverstijgend zijn: van mijn kinderboeken zijn er ongeveer 30 titels vertaald (oa naar Chinees, Duits en Deens). En als ik mijn provinciale prijzen letterkunde niet meereken, dan heb ik voor mijn kinderboeken meer bekroningen ontvangen in Nederland dan in Vlaanderen. Dat heb ik zelf altijd merkwaardig gevonden. Die appreciatie uit Nederland, is natuurlijk heel motiverend voor mij.

5) Hoe omschrijf je jouw stijl van boeken? 

Ik besteed veel aandacht aan de psychologie van de personages en hun onderlinge relaties. Ik houd van onderhuidse dreiging, de spanning bouwt zich daarbij langzaam op tot een climax. Inhoudelijk krijgen zeldzame aandoeningen zoals narcolepsie en het syndroom van Capgras een plekje in mijn boeken. Dat interesseert me en ik vind het heerlijk om te beschrijven hoe ons brein ons kan bedriegen. ‘Is het echt gebeurd of denkt iemand dat alleen maar?’ Ook in Pas op voor de buren is dat een spannende rode draad doorheen het hele boek.

6) In Schemerzone schrijf je over narcolepsie. Hoe kwam je bij dit onderwerp terecht?

Dit boek is gestart vanuit de gedachte: Eén tweet kan je leven verwoesten. Toen dacht ik: en wat als het hoofdpersonage iets heeft waardoor ze niet eens zeker weet of zij die tweet al dan niet verstuurd heeft? En zo kwam ik bij narcolepsie, een vrij zeldzame aandoening, waarbij patiënten oa. hallucinaties kunnen hebben overdag, onverwachte slaapaanvallen en ook automatisch gedrag kunnen vertonen. Dat is gedrag waarvan ze zich niet bewust zijn dat ze het doen: zoals een tweet versturen. Als de hoofdpersoon daarover twijfelt, dan twijfelt de lezer natuurlijk mee en dat biedt heel veel kansen op spanningsvlak.

7) Welk boek was het lastigste om te schrijven?

Mijn thrillerdebuut Als alles duister wordt. Omdat dat het eerste boek was voor volwassenen na 45 kinder- en jeugboeken. Het volume is veel groter, en ik moest goed nadenken over een ingenieus plot, zijsporen, wendingen enzovoort. Door meer en meer thrillers te schrijven heb ik wel het gevoel dat ik het goed in de vingers krijg. Ik vind het belangrijk dat debutanten de kans krijgen om te debuteren en uit te groeien zonder van in het begin neergemaaid te worden. Mijn thrillerdebuut werd gelukkig goed ontvangen en kreeg de Knack Hercule Publieksprijs 2013.


8) Hoe moeten we ons het voorstellen hoe je schrijft?

Ik ben een ochtendschrijver en ga dus meestal al heel vroeg aan de slag, in alle stilte: zonder muziek en liefst zonder gestoord te worden. Mijn werkruimte is zo ingericht dat de tijd is blijven stil staan: antiek notarisbureau, oude plankenvloer uit een kasteel, een oude tafel voor mijn computer. Dat helpt om rust te vinden, want mijn hersenen malen razendsnel. Ik werk ook met een groot moodboard met foto’s over de personages en de omgeving. Ik begin met een schema op één blad: de verhoudingen van de personages, en dan laat ik het verhaal organisch groeien. Ik heb wel een strikte structuur in mijn achterhoofd en weet wel ongeveer waar ik naartoe werk. Maar ik laat de deur open voor nieuwe invallen en nieuwe personages tijdens het schrijven. Dat kan een boek nog sterker maken, vind ik. 


9) Je leeft van de pen nu. Voorheen gaf je les in het secundair onderwijs. Wat vond je leuk aan het lesgeven en wat mis je absoluut niet?

Ik heb heel graag lesgegeven, ik het 14 jaar als leerkracht in de derde graad beroepsonderwijs gewerkt: richting Verzorging en Kinderzorg. Maar schrijven doe ik nog liever. Ik mis de leerlingen en de goede sfeer onder de collega’s. Wat ik niet mis: de groeiende bergen administratie die erbij kwamen kijken.

10) Hoe kom je aan jouw talent? Je krijgt de ene na andere nominaties voor prijzen? Maakt het lastiger om te starten aan een nieuw boek? Of word je juist zekerder?

Ik heb van jongs af aan altijd heel graag gelezen en ook heel graag geschreven. Die taalvaardigheid is iets wat er al van in het begin in zit en waarbij ik ook altijd opengestaan heb om op dat vlak bij leren. Ik heb nu ook wel meer zelfvertrouwen dan in het prille begin. Het opbouwen van een structuur, verhaallijnen verknopen en plotwendingen voorzien, is een techniek die ik intussen al in de vingers heb. Tegelijk duikt de onzekerheid tijdens het schrijfproces en na publicatie van elk boek weer op. Je hebt het beste van jezelf gegeven, maar je hebt als auteur niet in de hand wat er nadien mee gebeurt.

11) Welke droom heb je qua schrijven nog?

Op de eerste plaats: dat ik als auteur nog lang mag blijven bestaan. Dat betekent dus dat je voldoende boeken moet verkopen om het leefbaar te houden. En ook dat ik nog zo lang mogelijk helder van geest mag blijven en ook fysiek in staat ben om mijn boeken te schrijven. Daar denk ik toch ook vaak aan: wat als er iets gebeurt en ik niet meer kan schrijven? Ik ben dankbaar voor elke dag dat ik kan schrijven en voor het feit dat mijn lezerspubliek jaar na jaar aangroeit in Vlaanderen en Nederland. Nominaties, prijzen, filmrechten verkocht zijn heel aangenaam om mijn werk nog meer bekend te maken, maar mijn echt doel is: zo lang mogelijk blijven schrijven. Het creëren op zich, is mijn eigenlijke doel.


12) Je nieuwe boek (Pas op voor de buren) heeft een thrillerschrijver in de hoofdrol: natuurlijk vragen mensen zich dan af hoeveel er van jou in het hoofdpersonage zit?

Ik heb in mijn ruim 50 boeken nog nooit letterlijk personages uit mijn omgeving gebruikt, dus dat is hier ook niet het geval. Ik ben noch die misdaadschrijfster, noch de moordzuchtige mensen in mijn boeken (gelukkig maar). Toch zit er altijd in elk boek iets van een auteur: bijvoorbeeld het feit dat ik onderhuidse dreiging en psychologie heel belangrijk vind. Of het feit dat ik mijn werk nooit expliciet geweld uitvoerig zal uitschrijven of als grote dierenvriend nooit dieren zal pijn doen. Dat zegt ook iets over mij.

13) Als het verfilmd zou worden, wie zie je graag de hoofdpersoon spelen? Als je wild mag fantaseren, los of het haalbaar is (dus hoe duur en of diegene nog leeft).

Dan kies ik voor Veerle Baetens, zij is een Vlaamse actrice met een internationale uitstraling. Ik vind haar een heel sterke actrice die een grote verscheidenheid van rollen aankan.

14) Ik las dat je met de bekende Vlaamse advocaat Walter Damen samen boeken aan het schrijven bent. Vanzelfsprekend ben ik benieuwd hoe deze samenwerking tot stand is gekomen.
• Hoe werken jullie? Om en om een hoofdstuk?

De vraag is gekomen vanuit uitgeverij Van Halewyck. Walter, ik en iemand van de uitgeverij zijn samen rond de tafel gaan zitten. We zijn beginnen te brainstormen over: wie? wat? waar? En zo ontstond er een splinternieuw concept. Daaruit groeide al heel snel het idee dat we een spannende trilogie wilden schrijven over een jonge advocate en dat het verhaal zich zou afspelen in Lissabon, waar de advocate voor een gerenommeerd advocatenkantoor werkt. Ik ben voor mijn research ook naar Lissabon gereisd. Het is de eerste keer dat ik met iemand samenwerk en het bevalt me enorm goed, in dit geval geldt: 1 + 1 = 3. De input van iemand met wie je enerzijds dezelfde visie deelt over de stijl, toon en sfeer van het boek en die anderzijds een hele eigen invalshoek heeft, is enorm verrijkend. Walter heeft een jarenlange ervaring als strafpleiter en is ook verhaaltechnisch creatief en ik heb mijn ervaring als psychologe en als misdaadauteur. Het concept hebben we samen bedacht en ontwikkeld, we stemmen tijdens het schrijven regelmatig op elkaar af mbt personages, plot en juridische gedeeltes. Walter heeft ook bepaalde passages meegeschreven, maar ik hanteer de spreekwoordelijke pen. Dat was van bij aanvang de formule waar we beiden achter stonden en dat verloopt prima.

15) Welk Vlaams auteur moeten wij eens oppakken? 

Tweevoudig Gouden Strop-winnaar Bram Dehouck is een aanrader, hij schrijft spannende boeken met een originele invalshoek.

16) En welke Nederlander zou jij in Vlaanderen aanraden?

Ik heb een concrete boekentip die ik zelf ook binnenkort wil lezen: De spannende verhalenbundel Amsterdam Noir is net verschenen bij Ambo Anthos, onder redactie van René Appel en Josh Pachter hebben verschillende auteurs een kortverhaal geschreven over het duistere kantje van Amsterdam. Wat het voor mij bijzonder maakt is dat de Amerikaanse auteur en vertaler Josh Pachter degene is die mijn twee korte verhalen vertaald heeft voor publicatie in het Amerikaanse Ellery Queen’s Mystery Magazine. Ik vond het een hele eer om daarin te mogen verschijnen. Ik zal de bundel zeker lezen,  het is ook een mooie manier om het genre korte verhalen hier bij ons wat meer onder de aandacht te brengen.

Verwacht in mei , deel 6

Op 17 mei Doodse grijns

In een poging om zich los te maken van zijn verleden trekt detective Adam Waits zich terug in de donkerte van de nachtshift. De avond lijkt te bestaan uit nietszeggende noodoproepen, maar dan worden hij en zijn partner, inspecteur Peter 'Sutty' Sutcliffe, opgeroepen om naar The Palace te komen, een verlaten hotel in het centrum van een rusteloze stad. Daar vinden zij het lichaam van een man. Hij is dood. En hij glimlacht.

De man is niet identificeerbaar. Zijn tanden zijn afgevijld en vervangen. Zelfs zijn vingertoppen zijn niet van hem. Slechts een briefje dat aan de binnenkant van zijn broek is genaaid geeft enige indicatie van wie hij was en wat zij laatste stappen waren. Maar terwijl Waits de puzzelstukjes en vragen rondom het leven van de onbekende probeert te structureren, is er iemand die zijn leven overhoop wilt halen. Een geest uit Waits verleden achtervolgt hem.
Om de identiteit van de glimlachende man te achterhalen, moet Waits eerst oog in oog met zichzelf komen te staan.




Op 21 mei De kracht van velen

Om het nieuwe schooljaar op Precursor te kunnen volgen, moet Emma deelnemen aan de Cirkelceremonie, een ceremonie waar iedere bewoner van het dorp aan mee moet doen. Dit loopt echter anders dan verwacht. Drie bewoners vallen bewusteloos neer en wanneer zij weer wakker worden, zijn zij hun Voorlopers-vaardigheden kwijt.
Waar worden de verschijnselen – die zich razendsnel onder de bewoners verspreiden – door veroorzaakt? Zal het ze lukken om deze rampspoed te verslaan? Of verdwijnen de Voorlopers langzamerhand...
De kracht van velen is het spannende tweede deel van een vernieuwende, meeslepende YA-serie.







Op 22 mei Laatste leugen

Clara's wereld stort in wanneer haar echtgenoot Nick en hun vierjarige dochtertje Maisie betrokken raken bij een botsing. Maisie overleeft het gelukkig, maar Nick overlijdt. Wanneer Maisie nachtmerries krijgt over Op 2een
enge man en een zwarte auto begint Clara te vermoeden dat iemand het op Nick voorzien had. Volgens de politie is ze getraumatiseerd door het verlies van haar man, maar de wanhopige Clara kan haar gevoelens niet negeren en gaat zelf op onderzoek uit. Ze laat zich door niemand tegenhouden om achter de waarheid te komen, maar soms kun je maar beter niet alles willen weten









Op 29 mei Pas op voor de buren

Een straat met vier huizen.

En vijf geheimen.

Ruth is een thrillerauteur die onder pseudoniem schrijft. Dat is echter niet haar enige geheim. Ze verzwijgt een gruwelijke gebeurtenis uit haar verleden zowel voor haar vriend Matthew als voor haar omgeving. Haar moeder heeft haar geleerd dat je de buren nooit mag vertrouwen.

Dan gebeuren er vreemde dingen in haar omgeving en wordt ze geconfronteerd met haar grootste angst: dat ze even geestesziek is als haar moeder. Bij haar moeder had de ziekte fatale gevolgen.