Een bruid die sterft.
Twee versies.
Eén onbetrouwbare verteller.
Wie geloof jij, Nathan of Elias? De lezer beslist zelf welke versie hij het eerst leest en gelooft, maar de echte waarheid zit verborgen in het midden.
Sandra J. Paul zal het boek op naam van de winnaar signeren. Waag een kansje en stuur een mailtje naar Thrillerlezersblog@gmail.com ovv Mijn waarheid.
Deel je de actie via de link of foto ook even op jouw eigen tijdlijn?
4. ‘De buitenstaanders’ van Erik van der Linden
En Karin Slaughter behoort altijd tot mijn toppers dus die staat hoog genoteerd op mijn lijst maar doet dit keer niet mee in de top 5. Die behoort gewoon standaard tot de beste boeken die ik las.
‘Verzwegen’ was geweldig
bedacht met de tijdsprongen en de terugkomst van een oude bekende.
Dan de roman die mij ontzettend raakte en waarbij ik wat tranen liet en vele
brokjes in de keel kreeg: ‘Zondagsleven’ van Judith Visser.
Wat een strijd om begrepen te worden door anderen maar ook vooral het leven zo
te vormen dat het te doen is voor jezelf. Wat een inkijk in het leven van de
hoofdpersoon en ook dus in het leven van Judith zelf.
Waar werd ik heel vrolijk van?
Hard gelachen heb ik om het boek ‘Wen er maar aan’ van Maaike Meijer. Wat een
humor. Een nietsontziende blik op het ouder wordende lijf en hoe de kijk op is.
Prenten en quotes:
‘De jongen, de mol, de vos en het paard’ van Charlie Mackesy is een boek waar
ik regelmatig doorheen blader. Mooie teksten met mooie tekeningen.
Winactie:
Mijn top 5 boeken worden allen verloot!
Doe mee en geef aan welke boeken (niet van deze stapel) dit jaar in jouw top 3 staan én welk boek je
graag zou willen winnen.
Stuur je mail naar Thrillerlezersblog@gmail.com ovv Oudjaar.
Ben je al lid bij onze facebookgroep? Via onderstaande link is dat heel makkelijk!
Twee vrienden.
Een bruid die sterft.
Twee versies.
Eén onbetrouwbare verteller.
Wie geloof jij, Nathan of Elias? De lezer beslist zelf welke versie hij het eerst leest en gelooft, maar de echte waarheid zit verborgen in het midden.
De deelnemers waren: Hilona Schaft, Jantsje Pasma, Anita Schroeyers, Yoo Meaeaeaeaea, Wilma Hartman, Francina Eijer en Jacqueline als begeleider.
Er zijn al eerdere leesclubs geweest met boeken van Sandra J.Paul, dus die heeft met vorig werk de verwachtingen hoog gemaakt. Dit boek komt uit met een cover die aan de voor- en achterkant exact hetzelfde is. De lezer kiest met welke versie hij start. De cover wordt door iedereen mooi gevonden.
Maar hoe kies je dan met welk deel je begint? Naast iene miene mutte, lieten sommige deelnemers iemand in huis kiezen.
Tijdens het lezen
Mensen kunnen bijna niet stoppen en zijn erg benieuwd naar het verhaal van de tweede persoon. Wel moesten sommigen even wennen aan de wisselingen in tijd.
De mening van Anita tijdens het lezen
Ik lees momenteel de waarheid van Elias. Knap hoe Sandra dat heeft gedaan!
Er wordt gewisseld tussen heden en verleden en ondertussen heeft het verleden het nu ingehaald want we ‘weten’ hoe Natalie in de afgrond is geraakt. Knap is dat we enkel de versie van Elias hebben. Ook al is hij nog op de berg met Nathan, hij alleen geeft eerst ongestoord de feiten want Nathan is bewusteloos. We krijgen eerst de indruk dat de versies zullen overeenstemmen, maar dan komt Nathan bij bewustzijn en staat alles op losse schroeven.
Eerste gedachte bij dichtslaan
Jose Wat een ongelooflijk goed verhaal! Om die thema's op deze zo reële manier aan te kaarten.... Het doet me veel, heel veel.
Francina Jeetje wat heftig. Moet hem ook even laten bezinken. Had dit plot niet verwacht maar was meesterlijk
Hilona Neeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeee, hoe dan! Dat bedoel ik positief 😉 , bizar hoe Sandra mij wederom op het verkeerde been weet te zetten. Mijn emoties vliegen alle kant op. Dit boek moet echt even landen.
Yoo Ik had al een vermoeden hoe de vork aan de steel zat maar de uiteindelijke twist was wel ff verschieten!!
Wilma Wat een heftig boek. Op een gegeven moment in Elias zijn waarheid begin ik iets te vermoeden maar de waarheid is nog erger die twist had ik niet verwacht. Ja moet ook bijkomen en laten bezinken. Het kruipt onder je huid
Anita Jeetje! Dit moet ik even laten bezinken. Wat een heftig boek en zo goed gedaan van Sandra J. Paul. Zowel het verhaal van Elias als dat van Nathan, ze zijn allebei geloofwaardig en de uiteindelijke twist kwam toch als een verrassing. Mijn mening over de personages heb ik moeten bijstellen. Ik ben helemaal meegegaan in de psychologische 'spelletjes'!
Quotes uit recensies van de deelnemers
Yoo
Als je het eerste deel hebt gelezen en je komt aan de zwarte pagina’s, draai het boek dan om en lees het verhaal van de andere persoon. Pas als je de beide kanten hebt gelezen, kan je de echte waarheid lezen. Het geeft je als lezer nog meer het sherlock holmes gevoel. Wie spreekt de waarheid?
Ik zou zeggen ga je ook verdiepen in het verhaal van natalie, elias en nathan en ontdek zelf de WAARHEID!
Opgepast: dit boek is een directe aanval op je nachtrust
Francina
Wat een geweldig verhaal, ik kan niet anders zeggen! Zowel het verhaal van Elias als van Nathan maakte indruk en kon na het lezen van deze verhalen niet vertellen wie de waarheid sprak. Wanneer je begint met lezen, kun je niet meer ophouden want je wil de waarheid weten. En die is heel anders dan ik dacht. Jeetje, wat een plot, die zag ik niet aankomen, maar geweldig.
Titel: Mijn waarheid
Auteur: Sandra J. Paul
Publicatiedatum: september 2020
Recensie door Anita
Waardering: 5 kraaien
De boeken uitgegeven door Hamley Books
onderscheiden zich sowieso van alle andere boeken, maar met ‘Mijn waarheid’
komen Sandra J. Paul en Hamley Books echt met een specialleke. Een omkeerboek.
De twee niet helemaal identieke covers en de
lay-out zijn alweer pareltjes. Een bruid
valt op links; een bruid valt op rechts; twee verhalen; twee vrienden en iemand
die liegt.
Het bedje van Elias Vergauwen, een
succesvolle advocaat in Boston, lijkt gespreid.
In Harbor Town aan de voet van Blue Mountain stapt hij in het
huwelijksbootje met Natalie Morris.
Natalie, Elias en zijn neef, bloedbroeder en gerenommeerd fotograaf
Nathan gaan de berg op richting Fisher’s Peak om spectaculaire huwelijksfoto’s
te maken tegen het decor van een stormachtige indian summer. Daar gaat het goed fout.
De aanloop naar en het drama zelf worden
verteld vanuit het standpunt van Elias én van Nathan. Hoewel ze allebei de waarheid claimen, staat
vast dat één van hen liegt. Wie?
Na het boek een aantal keer om en om gekeerd
te hebben, las ik eerst de versie van Elias.
Zijn verhaal is onderkoeld en zakelijk, grotendeels ontdaan van
emoties. Althans zo lijkt het in eerste
instantie want Nathan weet zijn
gevoelige snaar wel te raken. Daarna dompelde
ik me onder in het relaas van de feiten door Nathan. Hetzelfde drama, maar zo helemaal anders
beleefd. Een echte verademing! De
emoties vieren hoogtij. Door de lens van
fotograaf Nathan baadt het verhaal in licht en kleur waardoor de vrij kleurloze
versie van Elias opeens ook kleur bekent, nl. zwart-wit.
De personages van Elias en Nathan staan
er. Allebei krijgen ze hun podium. Dat elk van hen vertelt vanuit het
ik-perspectief, doet de afstand tussen het personage en de lezer verdwijnen. Sandra kruipt onder hun huid en brengt ze op
realistische wijze tot leven. Zolang het
verhaal duurt, blijven ze evolueren in interactie met elkaar.
Op de tonen en woorden van Coldplay, aanwezig
in de twee versies, wisselen episodes op Fisher’s Peak af met feiten die zich
voordeden eerder op de huwelijksdag of enkele maanden voordien. In heel vlotte taal gidst de schrijfster de
lezer Blue Mountain op en laat hem/haar tot driemaal toe in de afgrond
storten. En verrassen de eerste twee
keren, de derde keer is toch de meest verpletterende. Vele dialogen komen letterlijk voor in de
twee versies. De woorden zijn dezelfde,
maar het is het personage die ze gebruikt die het verschil maakt. En dat is wat Elias en Nathan doen, ze
manipuleren de lezer. Of ten minste één
van hen manipuleert … Na het lezen van
de twee verhalen, had ik zo mijn idee, maar toen DE waarheid op de proppen
kwam, kwam die toch als een schok.
‘Mijn waarheid’ is een verslavende kanjer van
450+ bladzijden. Het op voorhand weten
dat iemand liegt, wekt de nieuwsgierigheid en doet je de ene na de andere
versie in hoog tempo verslinden. Zo nu
en dan geeft Sandra J. Paul tussen neus en lippen een hint weg, maar het is
wachten tot je in het midden van het boek de onthutsende waarheid ontdekt. Dan pas kan je het boek definitief sluiten.
Een bruid die sterft.
Twee versies.
Eén onbetrouwbare verteller.
Wie geloof jij, Nathan of Elias? De lezer beslist zelf welke versie hij het eerst leest en gelooft, maar de echte waarheid zit verborgen in het midden.
Een boek waar de deelnemers in onze leesclub erg enthousiast waren en jij kunt nu een exemplaar winnen.
In het interview wat vandaag, 28 november online staat, vertelt Sandra dat ze een laureate was bij de eerste Aspe Award. Met welk verhaal was dat?
Stuur jouw antwoord naar Thrillerlezersblog@gmail.com ovv Mijn waarheid.
Word je ook even lid van de Thrillerlezersgroep op facebook? Dat kan super simpel via onderstaande link:
Mijn
naam is Sandra J. Paul, auteur en uitgeverij bij Hamley Books.
Ik
schrijf al voor zolang ik me kan herinneren, zoals vele auteurs. In 2015 bracht
ik mijn allereerste Young Adult uit, het Eiland, wat uiteindelijk resulteerde
in een vierdelige reeks.
In
2015 was ik laureate bij de allereerste Aspe Award met een kort verhaal dat
'Duivelse Drank' heet, en meteen de rechtstreekse aanzet was om mijn eerste
spannende boek te schrijven en uit te brengen, 'Azerty'. Dit boek werd in 2019
heruitgebracht in een langere editie.
Nadien
volgden de boeken 'Moordspel', 'Kwijt' en nu dus 'Mijn Waarheid.'
In
2017 schreef ik samen met mijn oudste zoon een jeugdthriller 'De Duistere
School'. Dat werd zo'n succes dat ik meermaals werd gevraagd om een opvolger te
schrijven. Zo kwam in 2020 'Het Verlaten Huis' uit, geschreven met mijn twee
jongste tweelingzonen.
De
komende jaren wil ik me meer toeleggen op jeugdboeken en novelles, maar probeer
ik ook jaarlijks een spannend boek te schrijven, wat ik heerlijk vind.
Naast
schrijven werk ik als uitgeverij en eigenaar bij Hamley Books, en ben ik ook
freelance IT-Consultant. Ik bingewatch graag reeksen en hou van films, maar
helaas ontbreekt me de tijd om dat veel te doen. Dat is dan ook wel zowat mijn
enige hobby, naast schrijven. ;)
● Sandra, ‘Mijn waarheid’ is een
omkeerboek. Heel bijzonder! Was deze vorm iets wat vastlag van bij het
begin?
Ja, zeker. Ik liep al met dit idee rond sinds 2016, maar vond het toen
niet opportuun om daar al iets mee te doen. Ik wilde eerst allerlei dingen
uitproberen als auteur en groeien, voor me op dit huzarenwerk te gooien.
● Het boek
schrijven is één ding. Wat vond je van
het resultaat op het moment dat de twee verhalen samen met de waarheid
uiteindelijk één boek vormden?
Heel bijzonder. Ik had een conceptueel idee in mijn hoofd over wat er
ging gebeuren. Toen het allemaal in elkaar viel als een puzzel, voelde ik me
wel voldaan. Het was echt zo een gevoel van, ‘I did it’, en dan beseffen dat ik
gek was om er zelfs maar aan te beginnen, lol.
● Waar haalde je het idee voor dit verhaal? Wie of wat heeft jou geïnspireerd tot het
schrijven van ‘Mijn waarheid’?
Ik had het concept van twee beste vrienden die lijnrecht tegenover elkaar
staan, al enige tijd in mijn hoofd. In mijn eerste versie ging het gebeuren in
een penthouse, maar ik voelde dat daar iets schortte, omdat ik hen niet
geïsoleerd genoeg kreeg. Toen ik vorig jaar in Washington op vakantie was,
hebben we een park bezocht. En daar zag ik een koppeltje nogal gevaarlijke
dingen doen aan de rand van een afgrond. De klik in mijn hoofd was er meteen.
Daarnaast, toevallig rond dezelfde tijd, hoorde ik een verhaal, verteld door
mijn osteopaat (ik ga niet vertellen wat, want dan spoiler ik teveel), en dat
was het ontbrekende puzzelstuk. Toen ik met mijn designer over de cover aan het
brainstormen was, ruim een jaar geleden, wat ik altijd doe, kwam ik het beeld
tegen dat we op de cover hebben gebruikt. Dat was klik nummer drie. Het
penthouse werd het park/berg, de overleden vrouw werd een bruid en het derde
deeltje maakte het verhaal geloofwaardig.
● Hoe is het idee gegroeid om het verhaal op twee
manieren te vertellen?
Ik ben enorm gefascineerd door het menselijke aspect van “hij zei/hij
zei”. As je eender wie tegenover een andere persoon zet en hen dezelfde
situatie laat beleven, dan zullen zij dat elk op hun eigen manier
interpreteren. Je ziet dat voortdurend, in het dagelijkse leven, op televisie,
noem maar op. Ik wilde de twee personages hun eigen verhaal laten vertellen
zonder verstoring van de andere partij. Door als lezer één versie van de feiten
te lezen, maak je automatisch een soort van vooroordeel aan tegenover de andere
partij. Maar wat als de persoon die tegenover je zit, liegt? Wat als die bewust
dingen achterwege houdt?
● Hoe lang heb je gedaan over het schrijven van het boek?
De eerste hoofdstukken stonden in 2017 op papier, maar ik ben er pas echt
een dik jaar geleden aan begonnen. Maar uiteindelijk ongeveer een jaar, denk
ik. Ik heb intussen nog een ander boek geschreven (Het Verlaten Huis), en
afgelopen zomer heb ik me een dag of tien in mijn schrijfhok opgesloten om het
af te werken.
● Waarom
koos je als getuigen voor de twee neven/beste vrienden?
Hoe dichter iemand bij je staat, hoe moeilijker het is om de waarheid te
zien. Ik wilde hen een bloedband, maar ook een heel hechte relatie geven, zodat
het nog intenser werd.
● Welke versie schreef je eerst? Waarom werd dat precies de eerste?
Ik heb eerst Nathan geschreven. Dat kwam eigenlijk vrij organisch, ik had
dit altijd in mijn hoofd, maar ik weet eigenlijk zelf niet waarom.
● Hoe moeilijk is het om eenzelfde verhaal te
schrijven vanuit twee verschillende standpunten?
Zeer moeilijk, omdat je niet teveel in herhaling mag vallen. Door de
flashbacks krijg je dat gevoel niet, en ook door het feit dat Elias een
tijdlang alleen op de berg staat, terwijl Nathan bewusteloos is. Dat maakt ook
dat er scènes zijn die niet herhaald worden. Daarnaast paste het bij Elias’
koele karakter om de dingen anders te zien, en die op een hele nuchtere manier
te vertellen.
● Heb je
de versies kort na elkaar geschreven of heeft het idee voor de tweede versie
tijd nodig gehad om te rijpen?
Er zitten ongeveer drie weken tussen beide versies, in die tijd heb ik
Nathan naar redactie, correctie en proeflezers gebracht. Met heel veel dank aan
deze mensen, want zij hebben enorm intensief met me samengewerkt, en dit ook
echt op een heel korte tijd gedaan. Ik ben nogal een laatschrijver, meestal
zijn mijn boeken pas een maand voor druk echt klaar. Zij weten dat intussen wel
van me, dat ik het beste schrijf onder hoge druk.
● Met welke valkuilen moet je dan rekening
houden?
Ik moest vooral de twee karakters volledig anders in elkaar steken, ze
mochten geen kopie van elkaar zijn, en ze moesten ook hun eigen leven beleven,
hun eigen ervaringen meemaken. Dat was erg belangrijk, en als ik de recensies
en lezers mag geloven, is dat wel gelukt. Ze zijn compleet verschillend, maar
ik geef om allebei.
● Was je als schrijver ‘verplicht’ om beide
versies te geloven om het verhaal van de twee mannen ‘eerlijk’ te kunnen
brengen?
Ja, dat heb ik ook gedaan. Toen ik in Nathans hoofd kroop, geloofde ik
hem volledig. Toen ik nadien Elias schreef, was ik met hem mee. Het was enorm
fascinerend om te schrijven. Ik heb er echt van genoten.
● Welke versie was de moeilijkste om te
schrijven? Waarom?
Heel goeie vraag. Tot mijn grote verbazing was dat Nathan, hoewel ik
altijd geloofde dat Elias degene was waar ik het meeste moeite mee zou hebben,
en dat was absoluut niet zo. Ik denk dat het komt omdat de funderingen bij
Nathan gelegd waren. Ik heb aan zijn versie zelfs niets moeten wijzigen, wat me
ook enorm verraste. Het paste in elkaar als een puzzel.
● Waarom koos je voor de setting van ‘Blue
Mountain’, Fisher’s Peak en Harbor Town?
Heb jij een band met deze locaties?
Ben je daar op prospectie geweest?
De locatie bestaat niet. Blue Mountain National Park is gebaseerd op
Acadia National Park, vlak bij Boston. Dat park bestaat echt, maar het heeft
geen kabelbaan, dat is gebaseerd op iets anders dat ik hieronder zal vertellen.
Fisher’s Peak is gebaseerd op bestaande parken die bekend staan om hun gevaar,
Harbor Town is gebaseerd op een klein stadje dat wij vorig jaar hebben bezocht
tijdens onze trip naar Washington. Dergelijke stadjes bestaan bij de vleet aan
de Amerikaanse oostkust.
● Zijn de
tradities (Harbor Town) beschreven in het boek realiteit of fictie?
Realiteit, maar daar kan ik niet veel over uitweiden zonder te spoileren.
Maar wat er gebeurt in het boek, is nog altijd schering en inslag in de States.
Hoe hoger de macht, of de honger naar macht, hoe meer dit gebeurt.
● Fisher’s Peak blijkt een plaats vol gevaar te
zijn, een gevaar dat de drie vrijwillig opzoeken. Neem jij zelf graag risico’s?
Nee, ik ben, zoals wij in Vlaanderen zeggen, een schrikkepeut (angsthaas
voor de Nederlanders). Ik heb hoogtevrees en nog vele andere vrezen, en ben de
meest onhandige persoon die je ooit gaat tegenkomen. Als er een kiezeltje op de
grond ligt, struikel ik er wel over. Maar ik ken wel mensen die graag het
gevaar opzoeken. Adrenaline is iets heel bijzonders.
● Wie heeft jouw voorkeur? Nathan of Elias? Waarom?
Ik kan niet kiezen, ze zitten beiden in mijn hart. Natalie trouwens ook.
● Kan je uitleggen hoe je tot de keuze van de
drie namen bent gekomen? Is het toeval
dat de namen van Nathan en Natalie allebei beginnen met ‘Nat’ of zit er meer
achter?
Het is toeval, Nathan en Elias zijn gebaseerd op mensen / kinderen van
mensen die ik ken. Ik wilde altijd al eens iets doen met een Nathan, en Elias
zat ook al heel lang in mijn hoofd. Het paste bij elkaar. Natalie is gebaseerd
op Natalee Holloway, het Amerikaanse meisje dat jaren geleden verdween, en
waarvan iedereen weet dat Joran Van der Sloot haar heeft omgebracht. Hoewel de
twee verder niets met elkaar gemeen hebben, zag ik in mijn Natalie een oudere
versie van Natalee. Een typisch All American girl waar iets vreselijks mee
gebeurt.
● Gebeurde
het dat je je op sleeptouw liet nemen door hun verhaal? Of dat je het verhaal naar de hand wou zetten
van het personage dat je voorkeur had?
Nee, dat was erg organisch allemaal. Ik wist heel goed waar ik naartoe
wilde, maar ik heb de plottwist wel gewijzigd. In mijn eerste versie gebeurde
er nog iets anders, maar toen ik Elias en Natalie schreef, wist ik dat ik dit
moest doen. Het voelde goed aan.
● Heb je
mee beslist in de keuze van de cover?
Ja, ik heb zelf de cover gekozen, en het beeld gevonden. De sfeer heb ik
ook zelf gekozen. Het moeilijkste was eigenlijk de technische afwerking, zoals
de korte inhoud op de cover, de inhoud op de flappen aan de binnenzijde, en dan
– heel stom – waar in godsnaam de ISBN-nummer op moest. Ik wilde hem het liefst
er helemaal niet op, maar dat mag natuurlijk niet. Ik heb uiteindelijk gekozen
om hem op de zijde van Elias aan te brengen omdat hij het laatste geschreven
was, en ik altijd Nathan en Elias zag. Sowieso is er echter voor mij geen
verschil tussen de twee.
● Er is een hoge mate van jaloersheid aanwezig in
de versie gebracht door Nathan. Heeft
dat mee de groene kleur van de foto’s bepaald (+ Indian summer, natuurlijk)?
Nee, ik wilde een grauwe, duistere, stormachtige sfeer creëren en
duidelijk maken dat het gaat om een spannend boek. Ik hou van dit
kleurenpatroon, het gaf een extra kille, dreigende sfeer mee.
● Regelmatig komen verzen uit teksten van
Coldplay voorbij, wordt er verwezen naar The X-files. Zijn dat persoonlijke favorieten van Sandra
J. Paul?
Coldplay verwijs ik regelmatig naar omdat zij een favoriet waren van mijn
vader, en ik een nummer van hen op zijn begrafenis heb gekozen. Ik vond de
tekst van dit nummer ook erg toepasselijk. The X-Files is een gimmick. Ik heb
hierboven verwezen naar de kabelbaan, en daar zit een grappig verhaal achter.
In mijn eerste versie van het verhaal gingen ze te voet naar boven, maar
dat zou te lang hebben geduurd en was ook niet geloofwaardig tegenover de
familie van de bruid. Met de auto naar boven had betekend dat ze naar beneden
hadden kunnen rijden. Ik zat daar dus over te piekeren. Sinds de Covid-crisis
zijn wij – in maart ongeveer – met de kinderen begonnen aan een X-Files
marathon, elke avond één episode. In de afleveringen rond de ontvoering en
verdwijning van Scullly in seizoen 2 (Duane Barry – Ascension) is er een lange
scène waarin Mulder de ontvoerder van Scully achtervolgt op een berg. En
daarvoor springt hij op een blauwe cabine van een kabelbaan. Dat was klik
nummer vier. Diezelfde avond nog heb ik de kabelbaan in het boek geschreven, en
wist ik dat het goed aanvoelde. En omdat we in die marathon zaten, en wij in
het midden van de eerste samenzweringsafleveringen zaten, waren de quotes erg
toepasselijk.
● Zit er ook een maatschappelijke dimensie
verwerkt in het boek?
Er zitten er verschillende in verweven, maar die moeten de lezers zelf
ontdekken.
● De volksmond beweert dat de waarheid altijd in
het midden ligt. Is dat de reden waarom
MIJN waarheid zich in het midden van het boek bevindt?
Het kwam technisch uiteraard zo uit, maar ik vond het ook wel heel
passend, want het is ook wel zo. De echte waarheid zit in het midden van dit
boek, en je moet allebei de versies lezen om te ontdekken wat er écht is
gebeurd. Anders slaat het ook nergens op.
● Bezige bij als jij bent, ben je ondertussen al
bezig met een nieuw project? Wanneer
mogen we jouw volgende boek verwachten?
Ik heb zonet het derde deel van mijn jeugdreeks afgewerkt, ‘De Vergeten
Tuin’, dat in februari verschijnt, en ben nu back to back het vierde en laatste
deel ‘De Verdwenen Burcht’ aan het afwerken, dat in oktober zal verschijnen.
In september heb ik een bijzonder project gepland, maar ik ga daar nog
niet al te veel over zeggen omdat het ook weer iets anders dan anders zal zijn
(als het lukt). Sowieso wil ik graag, in de mate van het mogelijke, één
spannend boek per jaar blijven schrijven, en daarnaast kriebelen er heel veel
ideeën rond spannende jeugdboeken, waarvan ik hoop dat ik ze allemaal mag en
kan schrijven.
Hartelijk dank, Sandra dat je je medewerking aan
dit ‘interview’ wou verlenen. Ik wens
jou nog heel veel succes en hoop nog veel aparte verhalen van jou te mogen
lezen.
Bedankt voor de fijne vragen, Anita!
Auteur: Sandra J. Paul
Uitgeverij: Hamley
Books
Jaar uitgifte: oktober
2020
Recensie door:
Jacqueline
Kraaien: 4,5
Het boek
Voor
het eerst maak ik kennis met het fenomeen het ‘omkeerboek’. Ik kende het niet,
heb er nog nooit eerder gehoord of laat staan eerder een in mijn handen gehad.
Ik vind het dan ook een heel bijzonder origineel en uniek boek. Wat ik erg
verrassend vind is dat ik de uiteindelijke waarheid in het midden van het boek
kan lezen.
De
voor- en achterzijde van het kaft zijn identiek, wat in dit geval logisch is.
Ik vind de gekozen kleuren wel somber maar deze passen bij het verhaal. De
titel, tekst en de naam van de auteur vind ik qua verhoudingen erg goed. Elk
hoofdstuk begint met een mooie illustratie wat er voor zorgt het hele boek
in zijn geheel er erg mooi uitziet. Hamley Books onderscheidt zich hierin echt
van andere thrillers die ik tot nu toe heb mogen lezen.
Wat
een dilemma legt de auteur me voor, want welk deel ga ik nu als eerste lezen?
Deel Elias begint met:
Mijn
naam is Elias en dit is mijn waarheid.
Ik
moest machteloos toekijken hoe mijn bruid verongelukte.
Nathan
zweert dat ik haar geduwd heb, maar geloof me.
Dat
deed ik niet.
Wat
hij ook zegt, ik ben onschuldig.
Deel Nathan begint
met:
Mijn
naam is Nathan en dit is mijn waarheid.
Elias
doodde zijn bruid en ik was de enige die het zag gebeuren.
Hij
beweert dat ik hallucineerde, maar geloof me.
Dit
was echt.
Mijn
neef is een moordenaar geworden.
Ik
kies ervoor om het deel Elias als eerste te lezen, waarom? Mmm het intro van
het deel Elias triggert me enorm. Ik ben benieuwd of Elias er alles aan zal
doen om zijn onschuld te bewijzen. Want kan hij me op voorhand zo overtuigen
dat hij onschuldig is? En kan ik dat beeld dan vasthouden ondanks dat Nathan
met zijn verhaal mij wil overtuigen dat Elias een moordenaar is.....
Mijn mening
Nadat
ik het boeiende boek uit heb moet ik het verhaal echt even laten bezinken.
Jeetje wat een ongelofelijk origineel verhaal met een o zo onverwacht einde!
Poeh, en dat einde vind ik best heftig. Sandra J. Paul heeft me er behoorlijk
mee overvallen.
In
het begin van het verhaal heb ik echt even moeten wennen aan hoe er geschakeld
wordt tussen de gebeurtenissen op een en dezelfde dag. Het duurt dan ook wel
even voordat ik daaraan gewend ben.
De
personages van Elias, Nathalie en Nathan zijn gedetailleerd en goed
uitgewerkt. Door een overtuigende en meeslepende schrijfstijl van de auteur
leef ik met alle drie de personages erg mee.
Heb
ik door dit bijzonder intrigerende verhaal dat vanuit twee personages wordt
verteld van spanning op het puntje van mijn stoel gezeten? Nee dat niet. Maar
het zo kunnen verwoorden van twee ‘waarheden’ over dezelfde gebeurtenissen
heeft me zeker bezig gehouden. En dat is iets wat Sandra J.Paul erg goed kan,
is mijn ervaring gezien de eerdere werken die ik tot nu toe van haar heb mogen
gelezen.
Tsja
en wie vertelt nu dan de waarheid?
Het
is dan ook best moeilijk om halverwege het deel Nathan niet naar het midden van
het boek te gaan om de echte waarheid te lezen! Want wat is die echte waarheid
nu, ik ben er supernieuwsgierig naar! Toch ik wil niets van de verhaallijn
Nathan missen dus moet de echte waarheid nog even op me wachten totdat ik
Nathans deel heb uitgelezen.
En
wat ben ik blij dat ik dat gedaan heb want door het einde van het deel Elias
had ik een ander eind van het deel Nathan verwacht. Sandra heeft het weer voor
elkaar, ze heeft me met haar prettige schrijfstijl mooi op het verkeerde been
gezet:-) Het eind van het verhaal is zo intens verdrietig en onverwacht,
althans dat is mijn beleving, dat ik deze echte waarheid niet aan heb zien
komen!! Ik had echt even tijd nodig om er van bij te komen!
Spanning:
4
Psychologische
ontwikkeling: 4,5
Leesplezier:
4,5
Schrijfstijl:
4,5
Plot:
5
Originaliteit:
5
