De boekenkast van... Ellen van der Knaap

*Wil je je kort voorstellen?
Ik ben Ellen van der Knaap, over precies een week 50 jaar jong. Ik ben getrouwd, heb 1 zoon van 17, 2 katten en 2 cavia's. Lezen is al mijn hobby zolang ik me kan heugen. Daarnaast is borduren mijn tweede grote passie. Ik ben niet meer werkzaam. Tot 2016 was ik werkzaam in de gezondheidszorg.

Dit is 1 boekenkast (nog 2 boven). Mijn huidige "boekenkast" is een e-rader van Kobo 😉

*Wat was het eerste boek wat je ooit las en je herinnert?
Het eerste wat ik me echt herinner van boeken die ik zelf las is de serie De Olijke Tweeling. Mooie herinneringen heb ik ook aan de serie De Dolle Tweeling van Enid Blyton en aan de serie boeken van Louise M. Alcott o.a. Onder Moeder's Vleugels. Deze laatste boeken zijn heel oud, ze zijn van mijn moeder geweest en ik heb ze nog steeds. Mijn moeder had een winkel in Amsterdam waar wat kinderboeken werden verkocht en verder veel tijdschriften,sigaretten etc. Eén keer in de zoveel tijd gingen we dan naar de groothandel voor de winkel en dan mocht ik altijd een nieuw boek van De Olijke Tweeling uitkiezen.

Ik was zo gek van lezen, dat ik vaak in meerdere boeken tegelijk las, zeer tot ergernis van mijn ouders. Ik kwam uit bed en pakte een boek, ik kwam uit school en pakte een boek. Op school was ik altijd vroeg klaar en dan mocht je ook lezen. Helaas was het aantal boeken op school niet om over naar huis te schrijven. Uit ellende las ik dan ook boeken die me niet zo leuk leken. Ik was ook al jong lid van de bibliotheek.

*Welke soort boeken staan er in je kast? Is er een bepaald genre meer aanwezig?

Mijn kast staat vol met (medische)thrillers en detectives. En met vol bedoel ik 2 rijen boeken achter elkaar. Wegens ruimtegebrek heb ik er helaas een aantal moeten verkopen. Boeken staan bij mij op auteur gesorteerd. Eerst ook alfabetisch, maar door mijn barbaarse huisgenoten is dat niet meer helemaal van toepassing. Ik noem boeken "heilig". Ik hou van papieren boeken, van hun geur, hun kaft......Uitlenen? Brrr. Bij heel hoge uitzondering heb ik dat weleens gedaan, maar in principe niet. Ik word er heel zenuwachtig van. Boeken moeten ook eigenlijk mooi blijven: geen ezelsoren, ongeschonden kaften, niet opengeslagen neerleggen. Sinds 2 jaar heb ik een e-reader en vooral op vakantie is dat dè oplossing. Voorheen kon ik amper nog kleding of andere noodzakelijke spullen meenemen, omdat de koffers vol zaten met boeken (ook manlief houdt erg van lezen). Nu stop ik een kast vol bij wijzen van spreken in mijn handtas. Ik ben nu wel gewend aan de e-reader, maar het duurde lang voordat ik "om" was. Daarmee is wel de oplossing voor de volle kasten gevonden! 

*Welke 3 boeken vind je het mooist in jouw kast?

Mijn 3 mooiste boeken..........tja......als ik ècht moet kiezen noem ik Triptiek van Karin Slaughter. Omdat zij hem voor me gesigneerd heeft tijdens een ontmoeting bij onze plaatselijke boekhandel. It van Stephen King is ook een absolute topper, vele malen beter dan de film. Ook één van mijn lievelingen is Bezeten Stad van Stephen King, omdat die over vampiers gaat (na de heksen, kwam ook de liefde voor vampiers). Maar er zijn zoveel mooie boeken. Meer van de laatste tijd ben ik groot fan van Ellen Gerretzen en Jussi Adler Olssen. Och en de alfabetserie van Sue Grafton! Geweldig personage Kinsey Milhone met haar "zwarte jurkje voor alle gelegenheden". Maar dit is al veel meer dan drie.

De vakantiekoffer van Ellen Gerretzen

Vakantie?

Het klinkt misschien vreemd, maar sinds ik mijn tijd over verschillende plekken verdeel (“het rondreizend circus G.”) ben ik langzamerhand het vakantiegevoel kwijtgeraakt. Of ik nu in Spanje, Berlijn, Lissabon of Amsterdam ben: het voelt overal (of misschien wel nergens) als thuis en dat betekent dat ik, waar ik ook ben, bezig ben met schrijven. Daar te veel mee bezig ben. Nadenken over een plot, mensen observeren, situaties en gebeurtenissen noteren die ooit een rol zouden kunnen spelen in een thriller, het houdt nooit op in mijn hoofd. Daarom moet ik de knop af en toe omdraaien, wat voor mij heel moeilijk is. Ik moet mezelf dwingen vakantie te houden zonder aan mijn schrijverij te denken.
Deze zomer hou ik mijn vakantie gewoon in Amsterdam. Ik verheug me nu al op mijn favoriete Amsterdamse kroegen weer te bezoeken en lekker door de stad te dwalen. En ik weet van tevoren dat de knop nooit helemaal om zal gaan.

Welke boeken gaan mee?
Ik reis alleen nog maar met handbagage en heb geen e-reader (geef mij maar papier!) dus veel boeken kunnen er niet mee. Maar dat maakt niet uit, want als ik rondreis koop ik ze ter plekke.

In mijn rugzakje gaat Purity van Jonathan Franzen mee. In Amsterdam koop ik De Partijgenoot van Marjolijn Uitzinger en W.O.L.F. van Boris Dittrich. Omdat ik zelf ook thrillers in Berlijn situeer lees ik graag boeken van collega’s die ook over Berlijn schrijven.

Aanraders:
Ik zou twee boeken willen aanraden:
Moço van Patrick Conrad, een thriller waar ik van heb genoten.
Woesten van Kris van Steenbergen, een prachtig geschreven roman.

De Antwerpse Boekenbeurs 2015

Op 31 oktober 2015 gaat om kwart voor zeven de wekker in huize Bakker. Wat een onchristelijke tijd op een zaterdagochtend. Die wekker gaat nooit op zaterdag. Geen voetbal of andere rare dingen waarvoor je zo vroeg je oh zo lekker warme nest uit moet. Maar nu dus wel. En dan is het nog mijn eigen wekker ook…

Vandaag staat een bezoek aan de Antwerpse Boekenbeurs op het programma. Een gevalletje ‘je weet dat het bestaat, maar daar houdt het dan ook op’. Ik ben er nog nooit geweest en ik was daarin niet alleen. Om acht uur zwaaide ik de grumpy’s uit (de wekker werd door meerdere gezinsleden niet heel erg gewaardeerd) en reed ik richting Breda alwaar Ink en ik bij Caroline in de auto stapten: op naar Antwerpen!

Wij hadden ons voorbereid op een dag met Huishoudbeurs-achtige taferelen (met dank aan Linda van uitgeverij De Geus die dat beeld in ons hoofd plantte): een mensenmassa met trolleys en grote tassen. De hel dus. We hadden ook begrepen dat we op tijd moesten komen, want anders zou parkeren nog best een uitdaging worden. We waren om kwart voor tien in  Antwerpen, beetje aan de late kant zou je dan zeggen als de beurs om tien uur opent, maar dat viel eigenlijk wel mee. Een (gratis!) parkeerplaats op nog geen vijf minuten loopafstand van de Antwerpse Expo was al snel gevonden en hop, naar binnen! Jas ophangen, plasje plegen (vooral ik ben een zeikwijf) en daar gingen we.

Dit is niet zomaar een boekenbeurs. Nee, dit is gewoon een enorme hal met allemaal boekwinkels! Geen kraampjes alsof je op een markt bent, nee hoor, gewoon alsof je in een winkelcentrum met alleen maar boekwinkels loopt. Ge-wel-dig! We hadden nog geen tien meter gelopen in hal 1 of we bleven al plakken bij een stand met de leukste notitieboekjes, kadoboekjes, tasjes en weet ik wat nog meer. Na wat kleine aankopen gingen we weer verder. Als dit maar niet de hele dag zo doorgaat…dat is niet goed voor de portemonnee :-P

We hadden om elf uur afgesproken met Sterre Carron om kennis te maken en samen naar de uitreiking van de Hercule Poirot prijs te gaan. Bij de stand van Uitgeverij Witsand was ze niet, ze was ergens koffie gaan drinken. We waren ook wat vroeg en ook toe aan een kop thee of koffie. We lopen richting het cafetaria/restaurant en wie zien we daar? Sterre! En niet alleen Sterre, maar ook thrillerlezer Inge Verbruggen, hoe ontzettend leuk is dat! Na een warm onthaal hebben we heel erg gezellig kennis gemaakt, gekletst en gelachen. Wat een heerlijke mensen zijn het allebei.

En dan is het tijd om naar het Rode Podium te gaan. We zoeken een plaatsje vooraan, altijd goed voor de foto’s!

De Hercule Poirot prijs is de prijs voor de beste thriller van het afgelopen jaar (gepubliceerd na 1 november 2014, even uit mijn hoofd, kan er naast zitten). Genomineerd zijn Justine van Anne-Laure van Neer, Weg van Jos Dewit, Bewijs het maar van Rudy Soetewey, Moco van Patrick Conrad en De Vleermuismoorden van Toni Coppers.

De genomineerden worden een voor een op het podium geroepen en ze mogen heel kort even vertellen waar hun boek over gaat. Toni Coppers wint de publieksprijs voor zijn Vleermuismoorden en Patrick Conrad  (na een wat vreemde aankondiging, waardoor eigenlijk niemand in eerste instantie in de gaten had dat de winnaar al bekend was gemaakt) won de Hercule Poirot-prijs.

Een van de juryleden, recensent Fred Braeckman, is in september overleden en Toni Coppers was goed bevriend met hem. Hij geeft een hele mooie, warme speech over Fred.

Na de uitreiking van de prijs gaan we bij de Knack-stand wat borrelen met Sterre en de uitgever. Heel gezellig, maar de broodjes die er stonden, nodigden niet echt uit om gegeten worden: we hadden zin in wat stevigers! Dus weer naar het cafetaria en daar gezellig met z’n allen geluncht. Sterre gaat van 14:00 tot 16:00 uur signeren, dus wij gaan ons dan eindelijk weer op de beurs begeven. Rondneuzen, praatjes maken.

Toni Coppers, Dirk Vanderlinden, Ellen Gerretzen, Jos Dewitt en zijn vrouw Irmgard. Een paar namen van mensen die we hebben ontmoet en gesproken. Een praatje bij de stand van Uitgeverij De Geus, Ink vindt ergens anders weer een mooie man om mee op de foto te gaan en Caro sleept zich een ongeluk met de tas met boeken die alsmaar zwaarder wordt.

Wat een heerlijkheid, zo snuffelen tussen de boeken! En ik mis de Huishoudbeurs-taferelen! En dat bedoel ik dan in de zin van, het was helemaal niet druk. We konden lekker op ons gemak overal kijken en praatjes maken met mensen, zonder dat er anderen stonden te wachten of wat dan ook. Echt geweldig. Later begrepen we dat dit kwam door het mooie weer. De Belgen gaan dan liever naar buiten. Snap ik ook wel. Logisch ook. Zou ik ook doen. Alleen nu dan even niet ;-)

Weer terug bij Witsand, even uitblazen en de frambozen-witte chocolade cakejes opeten. Die had ik gebakken en vervolgens in het rolkoffertje van Ink gestopt. Voor bij de koffie. Die ochtend. Maar vergeten dus, maar wat in het vat zit (in dit geval koffertje) verzuurt niet J Weer met Sterre zitten kletsen en met Jos Dewit en zijn vrouw. Wat een mooi, warm stel is dat zeg.

We sluiten af met een borrel. Sterre en Inge proberen het Vlaams van Ink wat bij te schaven, maar het is lastig hoor. Is het nu LAvabo, laVAbo of lavaBO :-P Het zorgt in ieder geval voor lachstuipen! Het is sowieso ontzettend gezellig met Sterre en Inge. Prettig gestoord omschrijft het perfect, echt onwijs leuk!

We nemen afscheid van de dames en we gaan elkaar in de nabije toekomst weer zien, dat gaan we niet uitstellen tot de volgende boekenbeurs. Even een pitstop voor we naar de auto lopen, een tussenstop bij de gele M in Hazeldonk en dan door naar Breda. Daar worden de tassen geleegd en verdeeld voordat de reis weer verdergaat.

Wat een heerlijke dag! Ik heb werkelijk genoten! Ik ben ongetwijfeld iets vergeten, maar er komen nog wel wat meer verslagjes op het blog, dus dan lezen jullie het daar wel. We hebben weer zulke bijzonder mooie mensen ontmoet, waardoor zo’n dag een extra mooi randje heeft gekregen. 

Sterre, ontzettend bedankt voor jouw enorm warme onthaal en je enthousiasme, een eer om je ontmoet te hebben! En ik ga gewoon eerst Mara lezen, lekker puh!

Inge, ook jij bedankt en wat was het leuk om eens de persoon achter het kleine profielfotootje te ontmoeten! Succes met je boek en ik kijk er naar uit om het te lezen!

Ink heeft weer geweldige foto’s gemaakt, een aantal zie je bij dit verslag en de rest verschijnt her en der de komende dagen op het blog J

De boekenbeurs in Antwerpen is echt een aanrader voor iedereen die van boeken houdt en er nog niet is geweest. Volgend jaar weer!

Miriam