Antwerpse Boekenbeurs door Ink

Als grote boekenwurm die vrij veel boekendingetjes afloopt, was iedereen stomverbaasd als ik zei nog nooit op de Antwerpse boekenbeurs te zijn geweest. Beurs en Inkel...het gaat niet samen. Bij het horen van de Huishoudbeurs, Margriet winterfair, Libelles voorjaar, Bobo's kleuterparadijs krijg ik al rillingen over mijn rug. Al die rijen mensen die zich verdringen bij kraampjes en je daar moeten instorten; het lukt mij niet.
Als ik drie keer een trolley tegen mijn hielen heb gekregen, til ik zo'n trolley op en ligt hij buiten de beurs. Dus voor iedereen veel beter dat ik op zulke evenementen wegblijf.

Maar je moet toch eens naar de leukste boekenbeurs als je iedereen zo hoorde. Vooruit kaarten bestellen om op 31 oktober af te gaan reizen naar het Antwerpse. Ontmoet ik een week voor die datum Linda Bertens, de PR-mevrouw van uitgeverij De Geus, die nonchalant benoemt dat het de huishoudbeurs voor boeken is. Ehmmmm, hoe bedoel je Linda? Nou, net zo druk met rijen mensen met karretjes....
Oh men....oh mijn god.....zwetend werd ik nachtenlang wakker van een Inkel die op de grond verdrukt werd door tientallen vrouwen met boodschapkarretjes!

Mir en Caro verzamelen in Breda en van daaruit op naar Antwerp Expo met een zeer herhalende mevrouw op de TomTom.
Het is nog vrij rustig en wij beginnen in hal 1 en lopen al te kirren bij het zien van allerlei leuke kadoboekjes en andere nutteloze boekendingetjes, maar die o zo leuk zijn. We melden ons even bij de stand van uitgeverij Witsand en horen dat Sterre Carron al over de beurs loopt. Ze is die kant op wijzend naar links.

Wij hebben behoefte aan eerst een kop koffie en gaan rechts het restaurantje in. Direct zegt Mir: "Oh daar zit ze". Sterre is duidelijk herkenbaar aan haar kapsel aan de achterkant al. Bij haar zit Inge, die we van de facebookgroep kennen. We schuiven aan op het bankje en binnen de kortste keren kletsen we de oren van elkaars hoofd. Alsof je elkaar niet voor het eerst pas ziet.
Tegen twaalven even langs Witsand om de uitgever Dirk Demunck op te halen en we zetten richting naar de Rode zaal waar de Hercule Poirot uitgereikt zal gaan worden voor het beste Vlaamse thrillerboek. Bij binnenkomst tref ik gelijk Anne-Laure Van Neer, wiens geweldige Justine ik onlangs las. Sterre vertelt in het boek bezig te zijn en net bij een zeer humoristische scene belandt te zijn (voor de kenners: de scene in de tuin en het camouflagepak).
De genomineerden zitten eerste rij en Jos Dewit zwaait enthousiast als hij mij ontdekt. En ik net zo enthousiast terug. De genomineerden worden allemaal kort even geïnterviewd over hun boek en vlak daarna wordt eerst de publieksprijs uitgereikt aan Toni Coppers en de Hercule Poirot aan Patrick Conrad. Allerlei speeches vinden plaats tot het tijd wordt voor bubbels! Staan we dus even later gewoon in de aparte ruimte waar de genomineerden en uitgevers getrakteerd worden op een glas heerlijkheid met grappige kleine belegde broodjes. Sterre doet ietwat vreemds wat we maar niet benoemen om het imago van een keurige dame nog even in ere te houden. Laten we maar even een hapje in het restaurant gaan eten voor deze dame zich echt gaat misdragen.

De twee Vlaamse dames nemen iets Franstaligs en zijn verbaasd dat we er nog nooit van gehoord hebben. Sterre probeert het aan mij uit te leggen wat het is, door de naam een aantal keer, steeds harder te noemen. Noemt vervolgens de Nederlandse naam , maar ik kijk haar nog steeds even verbaasd aan. Koninginnehapje (Belgie had nooit een koningin toch??) is de naam en het ziet er uit als wat mijn hond fabriceert als hij ziek is, maar het is kip en vlees in een soort ragoutachtige brei. Smaakt best lekker als Sterre me dwingt een hapje te nemen.
Druk verder kletsend moet Sterre opeens in de actie, want ze moet gaan signeren.
Laten wij dan de beurs eens gaan verkennen. Bij de stand van De Geus blijven we plakken,want wat hebben die toch mooie boeken. Of we mee willen doen aan een actie om alle boeken van Knausgard te winnen. Nou.....dat wil ik wel. Heb pas deel 1, dus loop achter, maar het is een serie die ik ooit wel in de kast wilde gaan sparen. Dus met de kartonnen Knaus op de foto.

Bijschrift toevoegen

Even langs bij Toni Coppers: wat een leuke vent is dat ook zeg. Caro wil graag Hilde Vandermeeren van de Moordvrouwen even zien en op de foto. Ik vermoed dat Hilde nu nog angstdromen heeft om te moeten lachen voor de foto en mij aan te moeten kijken. Slenterend langs vele kinderboekenstands ontdek ik opeens Ish. Jan Kooyman raadde mij onlangs aan zeker de twee boeken van Ish eens te

gaan lezen. Ik er op af en een lekker manneke wat ook nog eens over mijn tattoos begint steelt al heel snel mijn hart (ik ben zo makkelijk). Onderweg raak ik met verschillende mensen in gesprek, zien we eindelijk Dirk Vanderlinden. We krijgen een tasje shirts mee van de Van Dieselcompany en brainstormen even over iets in Nederland te organiseren.
Onderweg kom ik Bert Bergh weer tegen voor de derde keer (stalkt hij mij ofzo?), raak in gesprek met een mij totaal bekende schrijver aan wie ik vraag of hij van de uitgeverij is over dat Vlaamse boeken slecht gelezen worden in Nederland (en andersom) en of ik zijn boek wil lezen. Met het boek onder de arm naar de Witsandstand. He Sterre...lang geleden. Ook Jos Dewit zit daar en er ontwikkelt zich een leuk en mooi gesprek. Waar eigenlijk een pintje bij hoorde. Koffie ook goed. Jos schrijft hele mooie woorden in het exemplaar van Weg. Echt een bloosmoment.

Sterre vind het wel weer tijd om een borrel te gaan drinken (en pakt vervolgens een watertje) en zo zitten we weer aan het zelfde banktafeltje te kletsen, lachen, plagen en al wat meer.
Mijn teamgenoot zie ik af en toe schudden met haar hoofd en ik vermoed dat ze niet alle grappen leuk vond. Maar ik had de dag van de maand oktober. Vermoedde ik voor deze dag dat Sterre Carron een keurige nette beschaafde Vlaams madammeke was: dat beeld is nu verdwenen.
Ik kan een Wist je dat..over Sterre maken van tientallen regels, maar onder druk van geheimhouding laat ik dat achterwege (grapje he die geheimhouding). We hebben afgesproken in januari snel een nieuwjaarsborrel te gaan drinken in Breda daar dit treffen met de twee Vlaamse dames voor herhaling vatbaar is.
Dit was een dagje om weer in te lijsten op onze muur van mooie momenten. Met daarbij de

vermelding dat hij hoog in onze top vijf staat.

De Antwerpse Boekenbeurs 2015

Op 31 oktober 2015 gaat om kwart voor zeven de wekker in huize Bakker. Wat een onchristelijke tijd op een zaterdagochtend. Die wekker gaat nooit op zaterdag. Geen voetbal of andere rare dingen waarvoor je zo vroeg je oh zo lekker warme nest uit moet. Maar nu dus wel. En dan is het nog mijn eigen wekker ook…

Vandaag staat een bezoek aan de Antwerpse Boekenbeurs op het programma. Een gevalletje ‘je weet dat het bestaat, maar daar houdt het dan ook op’. Ik ben er nog nooit geweest en ik was daarin niet alleen. Om acht uur zwaaide ik de grumpy’s uit (de wekker werd door meerdere gezinsleden niet heel erg gewaardeerd) en reed ik richting Breda alwaar Ink en ik bij Caroline in de auto stapten: op naar Antwerpen!

Wij hadden ons voorbereid op een dag met Huishoudbeurs-achtige taferelen (met dank aan Linda van uitgeverij De Geus die dat beeld in ons hoofd plantte): een mensenmassa met trolleys en grote tassen. De hel dus. We hadden ook begrepen dat we op tijd moesten komen, want anders zou parkeren nog best een uitdaging worden. We waren om kwart voor tien in  Antwerpen, beetje aan de late kant zou je dan zeggen als de beurs om tien uur opent, maar dat viel eigenlijk wel mee. Een (gratis!) parkeerplaats op nog geen vijf minuten loopafstand van de Antwerpse Expo was al snel gevonden en hop, naar binnen! Jas ophangen, plasje plegen (vooral ik ben een zeikwijf) en daar gingen we.

Dit is niet zomaar een boekenbeurs. Nee, dit is gewoon een enorme hal met allemaal boekwinkels! Geen kraampjes alsof je op een markt bent, nee hoor, gewoon alsof je in een winkelcentrum met alleen maar boekwinkels loopt. Ge-wel-dig! We hadden nog geen tien meter gelopen in hal 1 of we bleven al plakken bij een stand met de leukste notitieboekjes, kadoboekjes, tasjes en weet ik wat nog meer. Na wat kleine aankopen gingen we weer verder. Als dit maar niet de hele dag zo doorgaat…dat is niet goed voor de portemonnee :-P

We hadden om elf uur afgesproken met Sterre Carron om kennis te maken en samen naar de uitreiking van de Hercule Poirot prijs te gaan. Bij de stand van Uitgeverij Witsand was ze niet, ze was ergens koffie gaan drinken. We waren ook wat vroeg en ook toe aan een kop thee of koffie. We lopen richting het cafetaria/restaurant en wie zien we daar? Sterre! En niet alleen Sterre, maar ook thrillerlezer Inge Verbruggen, hoe ontzettend leuk is dat! Na een warm onthaal hebben we heel erg gezellig kennis gemaakt, gekletst en gelachen. Wat een heerlijke mensen zijn het allebei.

En dan is het tijd om naar het Rode Podium te gaan. We zoeken een plaatsje vooraan, altijd goed voor de foto’s!

De Hercule Poirot prijs is de prijs voor de beste thriller van het afgelopen jaar (gepubliceerd na 1 november 2014, even uit mijn hoofd, kan er naast zitten). Genomineerd zijn Justine van Anne-Laure van Neer, Weg van Jos Dewit, Bewijs het maar van Rudy Soetewey, Moco van Patrick Conrad en De Vleermuismoorden van Toni Coppers.

De genomineerden worden een voor een op het podium geroepen en ze mogen heel kort even vertellen waar hun boek over gaat. Toni Coppers wint de publieksprijs voor zijn Vleermuismoorden en Patrick Conrad  (na een wat vreemde aankondiging, waardoor eigenlijk niemand in eerste instantie in de gaten had dat de winnaar al bekend was gemaakt) won de Hercule Poirot-prijs.

Een van de juryleden, recensent Fred Braeckman, is in september overleden en Toni Coppers was goed bevriend met hem. Hij geeft een hele mooie, warme speech over Fred.

Na de uitreiking van de prijs gaan we bij de Knack-stand wat borrelen met Sterre en de uitgever. Heel gezellig, maar de broodjes die er stonden, nodigden niet echt uit om gegeten worden: we hadden zin in wat stevigers! Dus weer naar het cafetaria en daar gezellig met z’n allen geluncht. Sterre gaat van 14:00 tot 16:00 uur signeren, dus wij gaan ons dan eindelijk weer op de beurs begeven. Rondneuzen, praatjes maken.

Toni Coppers, Dirk Vanderlinden, Ellen Gerretzen, Jos Dewitt en zijn vrouw Irmgard. Een paar namen van mensen die we hebben ontmoet en gesproken. Een praatje bij de stand van Uitgeverij De Geus, Ink vindt ergens anders weer een mooie man om mee op de foto te gaan en Caro sleept zich een ongeluk met de tas met boeken die alsmaar zwaarder wordt.

Wat een heerlijkheid, zo snuffelen tussen de boeken! En ik mis de Huishoudbeurs-taferelen! En dat bedoel ik dan in de zin van, het was helemaal niet druk. We konden lekker op ons gemak overal kijken en praatjes maken met mensen, zonder dat er anderen stonden te wachten of wat dan ook. Echt geweldig. Later begrepen we dat dit kwam door het mooie weer. De Belgen gaan dan liever naar buiten. Snap ik ook wel. Logisch ook. Zou ik ook doen. Alleen nu dan even niet ;-)

Weer terug bij Witsand, even uitblazen en de frambozen-witte chocolade cakejes opeten. Die had ik gebakken en vervolgens in het rolkoffertje van Ink gestopt. Voor bij de koffie. Die ochtend. Maar vergeten dus, maar wat in het vat zit (in dit geval koffertje) verzuurt niet J Weer met Sterre zitten kletsen en met Jos Dewit en zijn vrouw. Wat een mooi, warm stel is dat zeg.

We sluiten af met een borrel. Sterre en Inge proberen het Vlaams van Ink wat bij te schaven, maar het is lastig hoor. Is het nu LAvabo, laVAbo of lavaBO :-P Het zorgt in ieder geval voor lachstuipen! Het is sowieso ontzettend gezellig met Sterre en Inge. Prettig gestoord omschrijft het perfect, echt onwijs leuk!

We nemen afscheid van de dames en we gaan elkaar in de nabije toekomst weer zien, dat gaan we niet uitstellen tot de volgende boekenbeurs. Even een pitstop voor we naar de auto lopen, een tussenstop bij de gele M in Hazeldonk en dan door naar Breda. Daar worden de tassen geleegd en verdeeld voordat de reis weer verdergaat.

Wat een heerlijke dag! Ik heb werkelijk genoten! Ik ben ongetwijfeld iets vergeten, maar er komen nog wel wat meer verslagjes op het blog, dus dan lezen jullie het daar wel. We hebben weer zulke bijzonder mooie mensen ontmoet, waardoor zo’n dag een extra mooi randje heeft gekregen. 

Sterre, ontzettend bedankt voor jouw enorm warme onthaal en je enthousiasme, een eer om je ontmoet te hebben! En ik ga gewoon eerst Mara lezen, lekker puh!

Inge, ook jij bedankt en wat was het leuk om eens de persoon achter het kleine profielfotootje te ontmoeten! Succes met je boek en ik kijk er naar uit om het te lezen!

Ink heeft weer geweldige foto’s gemaakt, een aantal zie je bij dit verslag en de rest verschijnt her en der de komende dagen op het blog J

De boekenbeurs in Antwerpen is echt een aanrader voor iedereen die van boeken houdt en er nog niet is geweest. Volgend jaar weer!

Miriam

Het geheim van Stolzenfels - Dirk Vanderlinden

De cover:

De Vandiesel Company in actie tegen een duistere samenzwering om de macht van Europa, da’s een hele mond vol voor een titel. Op de voorkant is een wat wazige afbeelding van een auto op klinkers, niet meteen een echte cover welke ik gelijk geweldig vind en waar ik persoonlijk als vrouw warm voor loop, maar ik ken de Vandiesel Company en daarom alleen al zou ik het boek gewoon oppakken om de flap aan de achterkant even te lezen. Ik ben benieuwd naar hoe alle relaties van de company, waar ik deel drie al van heb gelezen, zich hebben ontwikkeld naar mijn eerder gelezen deel.

Het verhaal:

‘Volgens mij is deze moord het begin van iets waarvan wij op dit moment de omvang nog niet kunnen vermoeden: zei de baas’

Wanneer de voorzitter van de Europese Centrale Bank, Jorg Kohn, onherkenbaar verminkt en vermoord wordt gevonden, wordt de Vandiesel company erbij geroepen. Op lichaam van Kohn is een bizarre, incomplete tekening gevonden. De moord op Jorg Kohn is slechts de eerste in een reeks van meer die de cirkel gesloten maakt.

Om de zaak stil te houden en de dader te vangen, zetten ze een dubbelganger in. Walker oftewel Jacques Vanderstappen, de nieuwkomer in het team, gaat de rol van Jorg Kohn spelen om achter de dader te komen.

‘Het scenario is als het volgt opgebouwd. De auto waar jij met je persoonlijke assistent inzit, zal uit de bocht gaan en tegen de brug knallen. Het wordt een zwaar ongeluk zodat je op intensieve zorgen moet worden opgenomen. Dit geeft ons tijd om uit te vissen wie lastige vragen gaat stellen of probeert tot bij jou te geraken’

Zal het de Vandiesel Company op deze manier lukken om erger te voorkomen? Kunnen ze de dader vinden welke de moeite neemt om een van de topfiguren van de Europese Unie uit de weg te ruimen en er bovendien nog een statement van maakt door hem op gruwelijke wijze te verminken en ten tweede een boodschap achter te laten??

Mijn mening:

‘Dan zou kunnen dat de moord op Jorg Kohn niet het eindpunt is want… de tekening is verre van volledig’

Voor ik aan het eerste deel begin heb ik al even gechat met Dirk Vanderlinden en hij vertelde een klein beetje achtergrondinformatie over het eerste hoofdstuk van het boek over Stolzenfels. Nu ben ik natuurlijk helemaal gepakt, want ik ga kijken welk gedeelte echt is gebeurd en welke tien procent Dirk erbij heeft verzonnen.

Vanaf hoofdstuk één herken ik weer de schrijfstijl van Dirk en brengt het een glimlach rond mijn mond; de Belgische bewoordingen heerlijk en dan de humor en gelijk ook weer de seks in het eerste hoofdstuk maakt dat ik me gelijk weer thuis voel in het boek. Het is herkenbaar. Nadat ik het derde boek had gelezen, was dat iets waar ik gecharmeerd van was: alles precies binnen de proporties, niet grof maar juist goed. Ik kan zeggen dat ik er wel achter ben welk gedeelte hij verzonnen heeft, haha, sorry Dirk maar volgens mij sloegen je fantasieën een beetje op hol.

Ook de personages voelen gelijk weer bekend aan, en het is dus niet lastig om de boeken niet op volgorde te lezen, want de leden van het team worden in de proloog aan je voorgesteld en dat maakt dat je niet steeds moet nadenken wie ook alweer wie was. Het maakt het juist overzichtelijk en laat je niet verdwalen in het bos van personages.

Het ongeluk wat in scene is gezet, doet mij persoonlijk denken aan het ongeval van Lady Di en Dodi, dit zal waarschijnlijk komen door het boek Koninklijk Complot, maar ik vraag me af of Dirk dit ongeluk heeft gebruikt voor zijn verhaal?

Het geheim van Stolzenfels is niet echt een boek als je van wat romantische thrillers houdt, maar ik weet zeker dat als je wel van wat krachtige termen, humor, goede personages, verhaalllijn en spanning houdt, je dit boek kan waarderen. Ik heb het met enorm veel plezier gelezen en kon het eigenlijk bijna niet wegleggen, want de onderlinge verhoudingen tussen de leden van de VanDiesel Company zijn zo enorm goed beschreven dat je bijna een teamlid bent.

Dit is echt een boek waar je je man ook even op moet attenderen, ik weet zeker dat hij ook fan wordt. Voor mij maken de leden van de Vandiesel Company zelfs een boek met veel termen uit de commando`s en de regering enorm fijn leesbaar en meestal houd ik daar echt niet van, maar de Vandiesel Company heeft er een fan bij.

Het plot is niet heel verrassend maar wel goed uitgewerkt, je blijft tot het einde nieuwsgierig naar wat er gebeuren gaat en ook het open einde maakt al duidelijk dat ik dus ook het tweede deel De Fiandre Broederschap ga lezen. Mijn recensie zal dan zeker ook op het blog verschijnen!

Moon 

Super winactie 4 weken lang van Dirk Vanderlinden.

Dirk Vanderlinden bracht dit jaar (tenminste zijn uitgeverij Borgerhoff & Lamberigts) De Bonsaicollectie uit. Moon, een van onze recensenten, las het boek en maakte mij al heel enthousiast over het boek. Via de link kan je haar mening lezen.
http://thrillerlezers.blogspot.nl/2015/07/de-bonsai-collectie-dirk-vanderlinden.html

Maar nu hebben we in samenspraak met de schrijver en de uitgeverij een geweldige winactie. Liefst vier weken lang! Wekelijks zal er een nieuwe prijsvraag verschijnen en dus worden ook wekelijks 5 winnaars geloot. U leest het goed: wekelijks. Dat betekent dat er 20 winnaars zijn na vier weken. Maar het wordt nog gekker: na vier weken wordt er een grote winnaar gekozen die een heel pakket wint!

Wat kan je winnen?
De Bonsaicollectie is deel drie (maar goed los leesbaar) van The Vandiesel Company. Hier op de foto zie je mokken, t shirts en alle boeken. 

1 persoon wint een Vandiesel koffiemok (er mag ook thee in)

1 persoon wint een Vandiesel t-shirt

1 persoon wint het boek "Het geheim van Stolzenfels"

1 persoon wint het boek "De Fiandre Broederschap"
1 persoon wint het boek "De Bonsai-collectie"



En wat moet je daar voor doen?

Antwoord geven op de vraag aan welk personage uit The Vandiesel Company deze mooie auto behoort?
Tip: www.thevandieselcompany.com  (even aanklikken en misschien vindt je wel het antwoord)




Jouw antwoord mag je sturen naar Thrillerlezersblog@gmail.com. Wil je daarbij ook even aangeven of je in Nederland of België woont. Het maakt niets uit voor de prijzen. Moon is al lekker verwend met wat nu in het prijzenpakket zit en she's happy!

onze covergirl