Witte Raaf - Bram Dehouck

Titel: Witte Raaf
Auteur: Bram Dehouck
Uitgeverij: De Geus
253 pagina's

Bram Dehouck (1978) gaf met De minzame moordenaar (2009) zijn schrijverscarrière een bliksemstart. Hij won er in 2010 zowel de prestigieuze Gouden Strop als de Schaduwprijs voor het beste spanningsdebuut mee. Met Een zomer zonder slaap (2011) zette Dehouck zijn succes door en won hij ook De Gouden Strop 2012. Inmiddels zijn de filmrechten van deze thriller verkocht aan Shooting Star (dat eerder Sonny Boy verfilmde) en is een Duitse vertaling aanstaande. In het najaar van 2012 verscheen Dehoucks derde thriller, Hellekind.

Nick Farkas is een man om naar op te kijken. Iemand bij wie je in de buurt wilt zijn. Een en al charme, stijl, uitstraling. Zijn cv is een opsomming van successen. Nick Farkas is een witte raaf. Dat zegt hij niet zelf, zo wordt hij genoemd. Door hooggeplaatste mensen. Andere mensen, zij die wat langer met hem samenwerkten, vertellen een ander verhaal. Over manipulatie en intimidatie, over misbruik en regelrechte leugens. Over luchtkastelen en een opgeblazen zelfbeeld. Maar komt hoogmoed dan niet voor de val? Nee, Nick Farkas valt niet. Want hij blijft nooit lang op dezelfde plaats. Als de grond te heet wordt, spreidt hij zijn vleugels. Nu is hij weer geland. Een nieuwe baan, een nieuw begin. Misschien zal het deze keer anders gaan. Misschien komt Nick Farkas deze keer eindelijk zichzelf tegen.

Het verhaal is uit drie delen opgebouwd. Het eerste deel beschrijft het moment dat Nick Farkas in het bedrijf van Scherpezeel wordt aangenomen om de zaken qua marketing en communicatie weer een beetje op orde te zetten. Hierbij gebruikt hij al zijn charme bij de goedgelovige medewerkers en zijn intimidatie kracht bij diegene die hem vanaf het begin wantrouwen. Stefanie hoort bij de laatste categorie en loopt hierdoor vast in het beleid dat er volgens Nick moet veranderen. Vol walging lees ik dit deel en heb ik al een bloedhekel aan het personage Nick.

Dan springt het verhaal opeens over in deel 2 en ben ik even alle spanning kwijt. Er blijkt een overval te zijn geweest in het huis van Nick Farkas. Hierbij start het rechercheteam onder leiding van Tess en Wolkers het onderzoek om de dader te vinden. Al snel wijzen alle vingers naar één dader. Ondanks dat getuigenverklaringen nog een verdachte op het oog hebben. Want wie is die man die daar tegenover het huis onder de luifel stond vlak voor de overval? Ook Tess voelt de beklemmende intimidatie van Nick die haar wil overtuigen van de gewelddadige overval waarvan hij slachtoffer is geworden. Gelukkig weet Tess zich los te maken van de manipulatie die Nick probeert door te voeren.

Tot slot wordt in het derde deel de rechtszaak behandeld waarbij je hoopt dat de rechter en de juryleden tot een definitief besluit komen en de dader achter slot en grendel weten te brengen. Of is er toch nog een andere verdachte die de waarheid achterhoudt?

Waarbij ik in het eerste deel helemaal aan het boek vastgebonden zat viel dit helaas weg in deel II en III. Ik vond de delen wat rommelig overkomen en het leek wel of het allemaal zo beknopt mogelijk beschreven moest worden. Voelde ook de spanning en walging voor Nick die in het eerste deel echt in me waren gekropen niet meerterug komen. Ik had graag gezien dat het verhaal zich af was blijven spelen op het werk van Stefanie en niet verplaatst was naar een gezinsdrama bij Nick. Het plot was dan ook niet verrassend te noemen en maakte het einde tot een simpele afronding.

Plot: 3
Spanning: 3,5
Leesplezier: 3,5
Psychologie: 3
Schrijfstijl: 3

Ik geef Witte Raaf 3 sterren.

Daniëlle 

Besmeurde sneeuw – Christoffer Carlsson

Auteur:

Christoffer Carlsson (1986) is geboren en getogen in het Zweedse Halmstad. Hij verhuisde naar Stockholm om daar criminologie te gaan studeren aan de universiteit. Nu is hij naast criminoloog ook schrijver. Hij debuteerde met het boek De vrouw die uit het niets kwam. In 2014 verscheen zijn derde boek genaamd De toren van de dode zielen. De oorspronkelijk titel uit het Zweeds vertaald is: De onzichtbare man uit Salem. Hij won met dit boek de prijs voor het beste Zweedse thriller van het jaar en het werd genomineerd voor best Scandinavische thriller.

Cover:

De cover is wit van sneeuw met daarin twee voetstappen met bloedvlekken en bloeddruppels eromheen. De titel staat tussen de voetstappen in met grote rode letters. Ondanks dat er meer niet op de cover staat is het meer dan genoeg om de nieuwsgierigheid te wekken om het boek op te pakken.

Het verhaal:

De eerste sneeuw van het jaar is net gevallen als op een binnenplaats in Stockholm een man wordt neergestoken. Het slachtoffer deed onderzoek naar extremistische politieke groeperingen. Uit zijn aantekeningen blijkt dat er nog iemand in levensgevaar is. Maar wie? Rechercheur Leo Junker raakt al snel verstrikt in een duister politiek steekspel tussen radicaal-links en -rechts.

Daarnaast heeft de gevoelige Junker genoeg met zichzelf te stellen. Hij worstelt met trauma’s, een pillenverslaving en zijn relatie. Kan hij zijn weg vinden in dit politieke web en een tweede moord voorkomen?

Mijn mening:

Met Besmeurde sneeuw is het ook gelijk de eerste kennismaking met Christoffer Carlsson. Ik had tot nu toe ook nog niets over deze auteur gehoord. Scandinavische auteurs heb ik sinds enkele jaren ontdekt en ze bevallen me goed.

Dit verhaal is tevens deel 2 van een trilogie over Leo Junker. In het boek staat vermeld dat het een opzichzelfstaand deel is over Leo Junker. Het verhaal zelf was zeker opzichzelfstaand, maar in het begin van het boek kwamen er zinnen in voor waarbij ik grote vraagtekens bij kreeg. Er werd namelijk iets vermeld over na de gebeurtenissen van afgelopen zomer, net weer een paar dagen aan het werk sinds hij weer in dienst is en iets over zijn vriendin/vrouw Sam. Door deze dingen ben ik zeker benieuwd wat er zich eerder heeft afgespeeld. Je komt tijdens het lezen wel iets te weten, maar toch zou ik wat meer willen weten en ik denk dat dat in het eerste deel te lezen is.

De schrijfstijl is in principe goed te lezen. Geen gebruik van moeilijke woorden, maar de auteur wist me niet mee te nemen in het verhaal. Ik kon het boek ook zeer makkelijk wegleggen. De tijdlijn sprong ook soms plots van heden naar verleden en dat zorgde ervoor dat ik toch een paar keer niet wist of we nog in december zaten of weer een aantal maanden terug. Daarnaast vond ik het verhaal ook niet ontzettend spannend. Er zaten zeker wel wat spannende momenten in, maar het zorgde er niet voor dat ik het gevoel van spanning meekreeg. Richting het einde kwam er zeker spanning en sensatie en was het boek ook zeer snel uit.

Dan hebben we nog de personages in het verhaal. Over het algemeen wordt het beschreven vanuit de hoofdpersoon Leo, maar de overige personages kwamen ook aan bod. Zo werd je wel elke keer meegenomen vanuit verschillende perspectieven en gevoelens. Dat vond ik wel fijn om te lezen. Je kan ook niet alles vanuit de ogen van een rechercheur overbrengen.

Waarschijnlijk doordat ik ook niet in het verhaal gezogen werd kon ik me niet inleven in de personages. Je bent gewoon een toeschouwer van alles wat je leest. 

Mijn eindconclusie is dat Christoffer Carlsson zeker wel een goed verhaal heeft neergezet vanwege het onderwerp extremistische politieke partijen dat bij deze tijd hoort. Het is een actueel onderwerp en zorgt dat het verhaal zeker geloofwaardig overkomt.

Plot: 3

Schrijfstijl: 3

Leesplezier: 3

Originaliteit: 3

Psychologie: 3

Spanning: 3

Besmeurde sneeuw krijgt van mij 3 sterren.

Brenda

Cover van de week

Wat is jullie mening over de omslag van Besmeurde sneeuw?
Mooi of niet?
Een boek om op te pakken?

 Waar het boek over gaat?
De eerste sneeuw van het jaar is net gevallen als op een binnenplaats in Stockholm een man wordt neergestoken. Het slachtoffer deed onderzoek naar extremistische politieke groeperingen. Uit zijn aantekeningen blijkt dat er nog iemand in levensgevaar is. Maar wie? Rechercheur Leo Junker raakt al snel verstrikt in een duister politiek steekspel tussen radicaal-links en -rechts. Daarnaast heeft de gevoelige Junker genoeg met zichzelf te stellen; hij worstelt met trauma’s, een pillenverslaving en zijn relatie. Kan hij zijn weg vinden in dit politieke web en een tweede moord voorkomen?

Ik zal je altijd vinden van John Ajvide Lindqvist

Titel: Ik zal je altijd vinden
Auteur: John Ajvide Lindqvist
Uitgeverij: A.W. Bruna
320 pagina’s

John Ajvide Lindqvist (1968) is een veelgeprezen Zweedse auteur van misdaadromans met horror- en bovennatuurlijke elementen, hij wordt ook wel de Zweedse Stephen King genoemd. Zijn internationale bestseller-debuut Laat de ware binnenkomen kwam in 2004 uit.  Met Wolfskinderen in 2010 schreef Lindqvist misschien wel zijn meest angstaanjagende en meest duistere horrorroman tot dan toe. In 2014 verscheen zijn vijfde boek Hemelstrand.
Laat de ware binnenkomen won diverse internationale prijzen De succesvolle verfilming ervan won in 2009 de Europese Filmprijs voor beste film en werd genomineerd voor maar liefst vijf Zweedse Oscars, de Guldbagge. Voor zijn gehele oeuvre ontving Lindqvist de Selma Lagerlöfprijs en de Literatuurprijs van de Göteborgs Posten.

John Lindqvist is jong en worstelt met het leven. Hij wil graag goochelaar worden, maar het zit hem niet mee. Wanneer hij verhuist naar een somber flatgebouw in Stockholm, wordt hij opgepakt voor diefstal. Na een nacht in de gevangenis is er thuis iets veranderd. Al snel ontdekt John dat hij via het bad in de doucheruimte kan verdwijnen naar een plek die hij ‘De Andere Plaats’ noemt. Een plek waar je wordt wie je wil zijn. Een beetje bloed is voldoende voor de reis. John stemt in maar ondervindt al gauw de echte prijs voor dat zogenaamde paradijs.

Het boek begint nogal verwarrend en ik heb moeite om in het verhaal te komen. Wat er in zijn jeugdleven is gebeurd blijft hen achtervolgen. De schrijver is niet alleen de verteller van het verhaal maar tevens de hoofdpersoon.

Het verhaal bestaat uit drie delen. Het eerste deel beschrijft zijn jeugdtrauma en hoe hij op vandaag de dag door het leven gaat als beginnende goochelaar. Hij moet stelen om zijn eerste levensbehoefte te verkrijgen. Op het moment dat zijn doorbraak als goochelaar in het verschiet ligt wordt hij opgepakt en slaat zijn leven om.

'Intuïtie is een merkwaardig iets. Een bliksemsnelle koppeling van indrukken die in het onderbewuste zijn opgeslagen creëert zonder tussenkomst van de rede een overtuiging’

Tot zover is het verhaal nog allemaal een beetje warrig en heb je nog geen idee waar de schrijver je naar toe wilt brengen. Dan wordt er in het tweede hoofdstuk vertelt over de mogelijkheid om terug te keren naar de plek waar het allemaal mooi is. Het leven zoals een ieder zijn ideaal beeld ziet. Er ontstaat een luguber verhaal waar af en toe je lichaam van siddert. Toch wordt dan het verhaal wel boeiend en ben ik zeer benieuwd hoe alles gaat aflopen.
Na het einde toe komt er nog een stuk geschiedenis voorbij, over de dood van Olaf Palme.

Ik blijf het een bizar boek vinden. Niet dat het vervelend was om te lezen, maar wel eentje waarbij je met vraagtekens achterblijft die niet helemaal beantwoord werden.
De muziek keuze in het boek is een warme aanvulling van het verhaal.

'Shoplifters of the World en luidt: ‘A heartless hand on my shoulder, a push and it’s over.’

Plot 3
Schrijfstijl 3,5
Originaliteit 3
Psychologie 3,5
Leesplezier 3
Spanning 3

Ik geef Ik zal je altijd vinden  3 sterren.

Danielle

Nieuwsgierig? Bekijk het boek hier op Bol.com!

IJsmoord - Fred Vargas

Titel: IJsmoord

Auteur: Fred Vargas

Uitgeverij: De Geus

Publicatiedatum: Januari 2016

Pagina’s: 439
ISBN: 9789044535655

De omslag

De omslag van IJsmoord is in tweeën gedeeld; op het onderste gedeelte loopt een man langs het water, Adamsberg denk ik. Hij zou zo het bovenste gedeelte in kunnen stappen; een landschap met in de hemel erboven het noorderlicht. Nu kan het komen door de dikke rode sticker op mijn exemplaar van IJsmoord (met "FAVORIETE THRILLERAUTEUR VAN JORIS LUYENDIJK" erop - de quote van Joris Luyendijk onder de titel was wel genoeg, vond ik), maar ik zag eerst helemaal niet wat de onderste helft van de omslag moest voorstellen. Het noorderlicht overheerst. En dat noorderlicht is zo makkelijk gekozen. Met het tiende boek in een bepaalde reeks mag je best wat creatiever zijn, vind ik, zoals met de oorspronkelijke Franse omslag bijvoorbeeld, die het silhouet laat zien van een zwijn dat door een schemerig bos loopt.

De auteur

Fred Vargas, pseudoniem van Frédérique Audouin-Rouzeau, (Parijs, 7 juni 1957) is een Franse historicus, archeologe en schrijfster. Als pseudoniem voor haar boeken koos ze de naam "Fred Vargas". Fred is de afkorting van haar naam Frédérique, terwijl ze met Vargas hetzelfde pseudoniem koos als haar tweelingzus Joëlle, die als schilder werkte onder de naam Jo Vargas. De naam verwijst naar Maria Vargas, een personage dat door Ava Gardner werd gespeeld in de film La Comtesse aux pieds nus. Haar broer is historicus Stéphane Audoin-Rouzeau.

Het verhaal

In Parijs worden kort na elkaar twee doden aangetroffen. Alles wijst op zelfmoord, op één ding na: het vreemde symbool dat in de buurt van beide slachtoffers wordt gevonden. Is het de letter H, of moet het soms een guillotine voorstellen? Wanneer commissaris Adamsberg erbij wordt gehaald, ontdekt hij nog een overeenkomst: jaren geleden hebben beide slachtoffers deelgenomen aan dezelfde, met mysteriën omgeven reis naar IJsland. Terwijl in Parijs de moorden op het voormalige reisgezelschap doorgaan, vertrekken Adamsberg en zijn team naar het hoge noorden. Wat is daar ooit gebeurd? Zullen de ijsnevelen rond deze zaak ooit optrekken?

Wat ik ervan vond

Voor IJsmoord had ik nog nooit een boek van Fred Vargas gelezen, al kende ik de naam wel. Dit boek was prima te lezen zonder dat ik de voorgaande delen uit de Adamsberg-reeks kende; je krijgt een klein beetje achtergrondinformatie, genoeg om mee door te kunnen, en alles is prima te volgen.
Iets waar ik even aan moest wennen, was dat je met Adamsberg zijn hele team erbij krijgt; heel af en toe een beetje verwarrend (wie had er ook al weer narcolepsie?), maar wel leuker dan maar een of twee collega’s, bijvoorbeeld. De teamleden van Adamsberg hebben allemaal hun eigen karakter en inbreng en zorgen voor afwisseling, wat het verhaal ook levend houdt wanneer er even geen schot in de zaak zit.

Dat verhaal begint met een brief, die bijna niet verstuurd wordt. De brief leidt naar een zelfmoord die geen zelfmoord blijkt te zijn. Op de plaatst delict is een vreemd symbool achtergelaten. En bij deze moord blijft het niet.
In eerste instantie lijkt alles in verband te staan met een reis naar IJsland. Je verwacht dan ook niet bij een vereniging terecht te komen die de geschriften van Robespierre, en wat dit met de moorden te maken kan hebben is al helemaal niet duidelijk. Juist die onverwachte wending maakt het verhaal moeilijk te voorspellen; heel origineel en het maakt je des te nieuwsgieriger naar hoe het nu uiteindelijk allemaal zit. Bovendien zorgt deze verandering van omgeving ook weer voor afwisseling in het verhaal en houdt het spannend.

De dialogen in dit boek zijn allemaal vlot, grappig en overtuigend geschreven. Ze lezen heerlijk weg en tonen aan hoe goed bijvoorbeeld de rechercheurs op elkaar zijn ingespeeld (hoe goed Vargas hen onder de knie heeft).

Bij IJsmoord voelt het ook alsof je een misdaadserie aan het lezen bent; er zit een goed tempo in het verhaal, de gedachtegangen en ontdekkingen van de politie komen niet onwaarschijnlijk over en het is enorm spannend.

IJsmoord bleek een unieke, zeer fijne thriller; origineel verhaal, verrassend plot, heerlijk geschreven. Het smaakt naar meer!

Omslag: 2.5
Plot: 4.5
Originaliteit: 4.5
Psychologie: 4.5
Leesplezier: 5
Schrijfstijl: 5


Conclusie: 4.5 sterren

Yfke Brandhout

Nieuwsgierig? Bekijk het boek hier op Bol.com!

Killer country - Mike Nicol

Mike Nicol (1951) is journalist en schrijver. Voordat Nicol begon met het schrijven van misdaadthrillers schreef hij romans, poëzie en non-fictie, waaronder Mandela: het geautoriseerde portret (2006). Zijn Kaapstadtrilogie wordt vertaald in meerdere landen en is een groot succes in Zuid-Afrika en Duitsland. Payback, het eerste deel van de trilogie, werd ook in Nederland zeer goed ontvangen en genomineerd als thriller van het jaar door de VN Detective en Thrillergids. Mike Nicol woont in Kaapstad.

Achterflap

De voormalige wapensmokkelaars Mace Bishop en Pylon Buso proberen in Kaapstad een nieuw, ontspannen leven op te bouwen. Maar wanneer ze proberen hun foute geld in een lucratieve deal te steken, krijgen ze te maken met levensgevaarlijke tegenstanders: de corrupte politicus Obed Chocho en de gewetenloze killer Spitz, die dodelijk efficiënt te werk gaat op de hypnotiserende klanken van killer-countrymuziek. Tot overmaat van ramp heeft ook hun oude vijand Sheemina February nog een rekening met ze te vereffenen.

Tijd om met iets anders te beginnen, zoals hij al tegen Pylon had gezegd. Uit de beveiliging, de zaak verkopen. Hij had genoeg van het oplossen van andermans problemen.

Killer country is het tweede deel in de Kaapstad-trilogie, mijn recensie van het eerste deel, Payback, kun je hier teruglezen. Prachtige cover, past heel mooi bij het verhaal en sluit mooi aan bij het vorige deel. 
We maken een kleine sprong in de tijd. Mace en Pylon zitten nog steeds in de beveiligingsbranche, maar Mace is er wel klaar mee. Hij zou het liefst stoppen en ergens rustig teren op zijn (foute) centen samen met zijn vrouw Oumou en dochter Christa. Pylon is bezig met een deal ergens aan de westkust en als dat lukt, dan is die rust in zicht.

Corrupte politicus Obed Chocho staat op het punt om vrijgelaten te worden uit de gevangenis en op dat moment vraagt de rechter die hem heeft veroordeeld, Telman Visser, om bescherming van Mace en Pylon. Er worden de laatste tijd veel aanslagen gepleegd op mensen die op afgelegen boerderijen wonen en rechter Visser wil dat zijn vader, die op een afgelegen boerderij woont, wordt beschermd. Mace houdt in eerste instantie de boot af, maar stemt uiteindelijk toe.

Obed Chocho komt vrij na toedoen van zijn advocate, Sheemina February en de gemoederen lopen al snel hoog op...

‘Sans rancune’, zei Mace. ‘Niets persoonlijks, hoor. Volgens mijn collega Pylon ben jij hetzelfde als een pistool: een stuk gereedschap. Mijn standpunt is iets anders. Met een ethische ondertoon. Maar dan wordt het te filosofisch en dat willen we niet. Dus. Zal ik het hierbij laten: wij zijn geen voorstander van het idee dat wij je volgende klus zijn. We beseffen dat dit jou in een netelige positie brengt tegenover je cliënt, dus we hebben een voorstel. Wil je dat horen?’

Mace Bishop, ex-wapensmokkelaar, meedogenloos, macho, een serieuze binnenvetter. Pylon Buso is losser, impulsiever dan Mace, zit zwaar onder de duim van zijn vriendin Treasure, al zal hij de laatste zijn die dat toegeeft.

Sheemina February komt wat meer aan bod in dit boek, je krijgt iets meer toegang tot haar gedachten, haar drijfveer. Waarom heeft ze zo’n hekel aan Mace? Een vrouw met een driedubbele agenda, dat is wel duidelijk en een vrouw waar ik vanaf het eerste moment een enorme hekel had.

Alles draait in Killer Country om de vastgoeddeal die Pyson probeert te sluiten aan de westkust. Er zijn meerdere spelers in het spel, maar het is niet meteen duidelijk hoe alles in elkaar zit, iedereen wordt onderling tegen elkaar uitgespeeld waardoor je je gaat afvragen of het uiteindelijk wel om die deal gaat of dat er iets anders gaande is.

Nicol hanteert een hele snelle pen, wat het verhaal in eerste instantie vaart geeft, maar daardoor lijkt het soms dat er dingen overgeslagen worden en dat maakt dat het verhaal voor je gevoel weer stagneert. De spanning is grotendeels afwezig, je bent meer aan het puzzelen, hoe zit die deal in elkaar en wie heeft nu een appeltje met wie te schillen.

Killer Country voelt als een tussendoortje, een soort opstapje richting de grote finale in deel drie, Black Heart. En dat die grote finale gaat knallen, dat weet je eigenlijk wel gezien de ontwikkelingen op de laatste tien bladzijden. Mace staat op scherp…

Hij bekeek de achtergrond: bovenin een lucht vol afstervend rood. Achter hen een terras en de muur van een borstwering. Bij de muur stond een vrouw in een lange jas. Een vrouw met een zwarte handschoen. Sheemina February.

Leesplezier 4

Plot 3,5

Schrijfstijl 4

Spanning 2

Originaliteit 4

Psychologie 3,5

3,5 sterren voor Killer Country

Miriam

Nieuwsgierig? Bekijk het boek hier op Bol.com!

Bot - Charles den Tex

Titel: Bot

Auteur: Charles den Tex

Uitgever: De Geus

Genre: Literaire Thriller

Pagina's: 352

Uitgebracht: 26 februari 2016

Recensie door Alexander Roessen

De schrijver

Charles den Tex (1952) won De Gouden Strop voor zijn thrillers Schijn van kans (2002), De macht van meneer Miller (2005) en CEL (2008). De laatste twee titels werden verfilmd als televisieserie, CEL ook voor de bioscoop. Met De vriend (2012) won Den Tex de Crimezone Thriller Award. Het werd door de VN Detective & Thrillergids als enige Nederlandse thriller met vijf sterren bekroond. De erfgenaam (2013) werd Boekentip van de Maand in De Wereld Draait Door. Van Den Tex’ werk gingen ruim 1,2 miljoen exemplaren over de toonbank.

(bron: degeus.nl)

Het verhaal

Om het maximale uit zijn klanten te halen, heeft Willem Hartma een informatiesysteem nodig dat verder gaat dan alle andere systemen. Verder ook dan de regels van het fatsoen. Geen bedrijf dat zoiets legaal voor hem mag bouwen, maar een eenling kan het wel: Bas, een hyperintelligente nerd die geen vragen stelt en de wereld heel anders ziet dan anderen. Totdat Willem opeens dood is, en niemand het systeem kan ontsluiten. Bas wel. Bas heeft de sleutel. Hij kan beslissen…

(bron: degeus.nl)

Bas is een computerprogrammeur. Voor zijn klanten bouwt hij computersystemen op maat, die alleen toegankelijk zijn voor zijn klant. Cliëntbinding in optima forma. Eenmaal binnen, kom je nooit meer weg. Willem Hartma is op zoek om het maximale te bereiken: controle, macht, geld. Hij betaalt daar een hoge prijs voor. Bas raakt verstrikt in een machtsstrijd en lijkt de controle kwijt te zijn, zowel online als offline.

Op de achtergrond speelt het offline verhaal van Bas' ouders, die op hun beurt de weg kwijt zijn. Een huwelijk dat niet meer te redden lijkt. Reizend tussen wereldsteden als Parijs, London en Boskoop probeert hij zijn eigen wereld te redden terwijl hij controle probeert te krijgen over zijn systeem, en een realtime relatie probeert op te bouwen met Tao-Li.

Wat ik er van vond

Den Tex lijkt vanuit de gedachten van Bas te schrijven; snel, kort, informatiestroom niet in megabytes maar in terrabytes, alles in een razend tempo, zoals je mag verwachten als je aangesloten bent op glasvezel en werken met ADSL klinkt alsof je in de prehistorie leeft. Als programmeur is je wereld beperkt tot je beeldscherm en de virtuele wereld die daarbinnen zit. Uren programmeren, staren naar een beeldscherm, denken in code, praten in code. De wereld om je heen is maar vreemd, gedraagt zich niet via vaste patronen. Teveel variabelen om in code vast te leggen, moeilijk grip op te krijgen.

Door de snelle, korte zinnen leest het als een trein, maar voelt het soms ook alsof je na elk hoofdstuk een marathon hebt gelopen, uitgeput van het hoge tempo en de vele herhaling. Er wordt veel geschreven, maar weinig gezegd, waardoor het schokeffect waar het boek mee begint kracht lijkt te verliezen en de interesse om door te lezen wegzakt. Het vele gebruik van als-dan-anders zinnen is natuurlijk om duidelijk te maken dat de hoofdpersoon zo denkt, maar doet wel afbreuk aan het leesplezier en maakt het wat minder toegankelijk voor de gemiddelde lezer. We snappen heus wel dat de man een nerd is, dat hoeft niet telkens opnieuw uitgesproken te worden. Bij vlagen vind ik de wiskundige gedachtegang wel grappig.

Ik vind de personages wel geloofwaardig en goed uitgewerkt. De verwijzingen naar modderstromen en de vele mantra's komen echter wel wat zweverig over, maar een nerd staat bekend ergens diep geïnteresseerd in te zijn, wat niet noodzakelijkerwijs logisch over hoeft te komen voor een buitenstaander.

Het zet je wel aan het denken: van wie zijn de rechten als je nog niet betaald bent en jij alleen mondelinge afspraken hebt gemaakt, van wie is het intellectuele recht als je niet meer terecht kunt bij je klant? Wat gebeurt er met jouw informatie, voor wie is dat allemaal beschikbaar, hoe veilig is werken in de cloud, hoever gaat het delen van informatie? Wat gebeurt er met jouw zoekgeschiedenis, wie heeft daar toegang toe, weet jij dat je daar toestemming voor hebt gegeven?

Diepere lagen, waar een gemiddeld mens geen weet van heeft, geen controle over heeft. Jouw informatie wordt gedeeld, gekoppeld, opgeslagen. Maar wie heeft hier de macht over? Wie bepaalt in welke handen deze informatie valt, wat als jij die macht had?

Al met al een goed boek, maar niet geweldig.

If (Den Tex schrijft) Then

(vind iedereen goed boek)

Else

(persoonlijke smaak)

End If

plot: 4

leesplezier: 3

spanning: 3,5

schrijfstijl: 3,5

Conclusie: 3,5 sterren

Nieuwsgierig? Bekijk het boek hier op Bol.com!

Meet and Greet Mike Nicol

Woensdag 20 april komt thrillerauteur Mike Nicol vanwege de verschijning van zijn nieuwe thriller Killer Country, deel 2 in de Kaapstad-trilogie naar Nederland. Wij namens uitgeverij De Geus organiseren die dag een meet-and-greet en zouden het leuk vinden om hier een aantal fans voor uit te nodigen en hen de mogelijkheid te geven Mike Nicol te ontmoeten.

Over Killer Country

Als schimmige zakenman Obed Chocho op het punt staat om vrijgelaten te worden uit de gevangenis vraagt de rechter die hem heeft veroordeeld om de bescherming van Mace Bishop en Pylon Buso. Dan komt Sheemina February, de advocate die voor Chocho's vrijlating heeft gezorgd, zich met de zaak bemoeien. February heeft nog het een en ander met Bishop en Buso te vereffenen. De gemoederen lopen hoog op wanneer Chocho voor niets terugdeinst om zijn reputatie te herstellen.

De meet-and-greet met Mike Nicol zal worden gehouden op het volgende adres:

Café Luden

Spuistraat 304-306

Amsterdam

Het tijdstip van de meet-and-greet is 16.30 uur en zal tot ongeveer 18.00 uur duren.

Lezers die geïnteresseerd zijn in een meet-and-greet met Mike Nicol kunnen een mail sturen naar Publiciteit@degeus.nl 

In de brievenbus: de nieuwe Arne Dahl

Een zinderende zomer lang observeert Paul Hjelm met de geheime Europol-unit OpCop vanuit een leeg grachtenpand in Amsterdam het huis aan de overkant van de gracht. Daar zitten de vermoedelijke leiders van een groep criminelen die niet alleen de macht heeft over bedelaars in heel Europa, maar ook connecties met mensenhandel schijnt te hebben. Ondertussen wordt de Franse eurocommissaris bedreigd en afgeperst. Alles wijst erop dat hier rechts-extremisten achter zitten. Paul Hjelm is genoodzaakt in zijn onderzoek naar deze afpersing steeds onorthodoxere, ja zelfs onethische ethodes toe te passen. En dan wordt de zinderende zomer nog een graadje heter …...

Arne Dahl staat bekend om zijn bijzondere thrillers. Dus een nieuwe Arne Dahl is altijd iets om naar uit te kijken. Dus toen deze door de brievenbus kwam, pakte ik hem entousiast op.

Wie komt naar de Meet- and -greet met Arne Dahl

Dinsdag 8 maart komt thrillerauteur Arne Dahl vanwege de verschijning van zijn nieuwe thriller Amsterdam-Stockholm naar Nederland. Uitgeverij De Geus organiseert die dag een meet-and-greet en zou het leuk vinden om hier een aantal fans voor uit te nodigen en hen de mogelijkheid te geven Arne Dahl te ontmoeten.

Amsterdam-Stockholm speelt zich, zoals als de titel al doet vermoeden voor een groot deel af in de hoofdstad van Nederland. Hier probeert hoofdpersoon Paul Hjelm vanuit een leegstaand grachtenpand in Amsterdam, samen met de geheime Europol-unit OpCop een machtige groep criminelen te ontmaskeren die connecties schijnen te hebben met o.a. mensenhandel.

De meet-and-greet met Arne Dahl zal in het centrum van Amsterdam gehouden worden. Een exacte locatie volgt nog. Wel kan ik u alvast het tijdstip doorgeven, dit zal van 16:00 tot ongeveer 17:30 uur zijn.

Lezers die geïnteresseerd zijn in een meet-and-greet met Arne Dahl kunnen een mail sturen naar: 

publiciteit@degeus.nl

Uitgeverij De Geus vertrekt uit Breda

Uitgeverij De Geus is onderdeel geworden van Singel Uitgeverijen in Amsterdam.

Op deze manier wil De Geus er zorg voor dragen dat het een "zelfstandig opererende kwaliteitsuitgeverij" zal kunnen blijven.

De Geus is bekend als uitgever van veel internationale auteurs, zoals Karl Ove Knausgard en Henning Mankell, maar ook Charles den Tex en Bram Dehouck. Een uitgeverij waar wij in het team pas nog spraken van de vele mooie boeken die ze uitbrengen.

Mocht ik enkele maanden geleden nog hun mooie bibliotheek aanschouwen, denk ik nu van wat zonde dat die verdwijnt.Maar als zij op deze manier nog vele jaren kunnen blijven bestaan dan zal de stap goed blijken te zijn.

Jammer dat het mooie pand niet langer een van de mooiste uitgeverijen van het land mag hebben. De Geus verhuist namelijk naar Amsterdam waar Singel Uitgeverijen al zit. Ik hoop dat zoveel mogelijk medewerkers mee kunnen. En dan zeker de altijd vriendelijke en enthousiaste Linda Bertens.