Op de thee ...met Nathalie Pagie

Dat thrillerschrijfster (en theeleut) Nathalie Pagie een reislustig type is blijkt wel uit haar verhalen, die spelen zich steeds in een ander land af. Met haar serie over de journalisten Tara & Diego nam ze ons al mee naar Aruba, Andalusië en Mexico. En in haar nieuwe thriller IJSENGEL, een standalone die in oktober uitkomt, staat een ijskoude ontvoering in het winterse Zweden centraal. De eerste van vijf vragen uit onze theelabeltjes-roulette is dan ook meteen een toepasselijke: 

1. In welk land zou je het liefst willen wonen?

Op dit moment in Nederland, al ga ik wel graag vaak op reis. Dit jaar staan Noord-Ierland, Suriname, Bretagne en Hawaï op het programma  Met mijn man Martijn fantaseer ik graag over volgende bestemmingen en we hebben het ook vaak over een verhuizing naar Spanje, Ierland, Canada, Nieuw-Zeeland, maar voorlopig blijft dat bij dromen. Wie weet, als de kinderen het huis uit zijn… dat duurt gelukkig nog een tijd. 

2. Lukt het jou om een dag je telefoon uit te zetten?

Als het ècht moet vast wel, maar liever niet! Ik schrijf in mijn tuinhuis en daar heb ik bewust geen internet. Ik neem mijn telefoon er ook niet mee naartoe, dus ben ik behoorlijk afgesloten van alles en iedereen. Dat schrijft heerlijk, maar ik kan het niet laten om om de zoveel tijd, ik gok maximaal een uur of twee, de tuin door te steken en naar mijn huis te lopen. Zogenaamd voor verse thee of toiletbezoek, maar stiekem gaat het dan vooral om een blik op mijn tel. Whatsapp, mail, FB, Twitter en Insta blijven trekken. Ja, ik ben verslaafd.

3. Om wie moest jij het hardst lachen?

Ik heb net de jaarlijkse familievakantieweek Zeeland achter de rug en daar spelen we traditiegetrouw het ‘briefjesspel’. Het is een soort hints waarin je met handen en voeten en geluid (geen tekst) dingen duidelijk moet maken en het is echt hilarisch. Bij geen ander spel rollen de tranen van het lachen zo over mijn wangen. 

4. Waar stoor jij je snel aan?

Aan een slechte of gespannen sfeer. Die pik ik te snel op en daar heb ik last van. Ruzie in een treincoupé bijvoorbeeld, vreselijk, dan spring ik het liefst uit het raam, die spanning in zo’n semi-afgesloten ruimte vind ik niet te harden. Ik denk dat dat komt doordat ik nooit ruzie heb leren maken, dat werd bij ons vroeger gewoon niet gedaan. Confrontaties ga ik nog steeds het liefst uit de weg. Behalve in mijn boeken, daarin zoek ik ze juist op!

5. Waar zou je het liefst gratis winkelen?

Mijn eerste ingeving is een boekwinkel, maar dat slaat nergens op, want mijn NTL-stapel is veel te hoog! Een chocolaterie is misschien ook een minder verstandig idee (mmm), dus kies ik voor een reisbureau!

Nathalie Pagie ondervraagd

‘Dat stoere, beetje mannelijke van Tara, zit ook in mij’

Rio Grande speelt in Mexico. Hoe schrijf je een boek in een land waar je niet kon gaan kijken tijdens het schrijven. Is Google je beste vriend?

 Tijdens een rondreis door Amerika heb ik ooit 1 dag Mexico aangedaan. Natuurlijk is dat te kort om een land te leren kennen. In mijn boeken gebruik ik het liefst locaties waarvan ik de sfeer goed kan beschrijven, omdat ik er zelf ben geweest. Voor Rio Grande heb ik inderdaad het internet gebruikt om meer te weten te komen over Mexico. Maar ik heb ook een bijzondere documentaire gekeken van Joris Linssen, de tv-presentator en zanger. Met zijn band trok hij door Mexico en dat levert een prachtige sfeerimpressie op. Kijk maar eens op zijn website. Een van zijn liedjes gebruik ik voorin mijn boek. Ik heb hem gevraagd of dat oké was; hij vond het prima.  

Waarom koos je voor een avontuur in Mexico? En hoe kwam je op idee van een motorbende, waardoor werd je getriggerd? 

 In Paradijsvogels en Casa Familia laat ik al weten dat hoofdpersonage Diego Martinez half Mexicaans is. Als hij op een punt komt in zijn leven waarop hij wezenlijke keuzes moet maken, vlucht hij naar het thuisland van zijn vader. Hij wil er nadenken en tot zichzelf komen, maar ontmoet de verkeerde mensen en belandt in een bloedlinke situatie.

De motorbende in Mexico is geïnspireerd op een motorclub waarmee ik te maken kreeg in mijn baan als woordvoerder bij een gemeente (inmiddels werk ik daar niet meer). In die gemeente streek een motorbende neer met een charismatische voorman. De voorman in Rio Grande is minstens even charmismatisch, maar (losjes) gebaseerd op weer iemand anders.

Al eens een slokje cocoroco geproefd? Hoe kwam je op dit drankje voor je boek? Wat drink je wel graag? 

 Nee! Ik denk dat ik ter plekke dood neerval! Bij Mexico denken mensen vaak aan tequila en mezcal, maar ik heb gezocht naar iets sterkers, wat niet iedereen al kent. Dat was nodig voor het verhaal; ik denk dat het tot de verbeelding spreekt. Zelf drink ik overdag vooral water en thee, maar in het weekend of in een restaurant lust ik graag een lekker glas wijn. In mijn studententijd heb ik aardig wat baco’s verslonden, maar die tijd is voorbij. Bier vind ik trouwens vreselijk.

Je hebt met Tara en Diego een duo neergezet wat veel mensen aanspreekt. Die zich ook allemaal een eigen beeld vormen hoe ze er uit zullen zien. Als er een tv serie van zou komen, zoals bij de boeken van Simone van der Vlugt, wie zou je dan, zonder grenzen, graag Tara en Diego zien spelen?

 Dank je. Ik zie ze zelf inderdaad ook voor me, alsof het echte mensen zijn. Bij Tara denk ik aan twee dames: Noomi Rapace, zij speelt Lisbeth Salander in de Millennium-films en Ursula Corberó, dat is de actrice die in de Netflix-hit ‘Casa de Papel’ de rol van Tokio speelt. Stoere wijven dus  met een harde buitenkant, maar zeker ook met gevoel.

Bij Diego denk ik aan iemand uit mijn eigen kennissenkring, maar ik zeg niet wie dat is. Ik kan me bij Diego geen bekende acteur voor de geest halen. Jullie wel?

Zijn deze twee eigenlijk gebaseerd op mensen in je omgeving. Welk persoon heeft wel wat kantjes van Nathalie Pagie zelf?

 Ze zijn allebei een deel van mij. Dat stoere, beetje mannelijke van Tara spreekt me erg aan en zit ook in mij. Dat uit zich bijvoorbeeld in de sporten die ik gedaan heb: karate en softball. Skydiven, bungeejumpen, motorrijden, backpacken door Australië en Metallica passen in hetzelfde straatje. Net als Tara ben ik graag op mezelf en weet ik goed wat ik wil.

Diego is zachter, wil anderen niet voor de kop stoten en dat botst regelmatig met zijn eigen wensen en verlangens. Ook dat herken ik in mezelf. 

Wat zijn voor jou de voordelen van een vast duo? En de logische volgende vraag: wat zie je als nadelen?

Na De Toneelclub en De Campus wilde ik niet meer een enkele vrouw in de hoofdrol. Een duo is interessant, omdat de personages zich afzonderlijk van elkaar kunnen ontwikkelen, maar ze moeten zich ook tot elkaar verhouden. Dat levert frictie op, of vriendschap en humor. Het nadeel van een vast duo is dat het ook beperkt. Hun persoonlijkheden staan, die kan ik niet zondermeer veranderen. In drie boeken hebben ze al veel samen meegemaakt, dat heeft invloed op de manier waarop ze in een volgend boek verdergaan.

Na Rio Grande verschijnt er eerst een standalone, een thriller zonder Tara en Diego. Even los van het format dus, en dat is heel bevrijdend. Ik mag blanco beginnen en totaal nieuwe personages verzinnen. Mijn fantasie maakt overuren.

Hoe kan je je thuis afzonderen van je gezin om aan dit boek te kunnen schrijven? Hoe ziet het eruit? Whiteboard? Foto's op muur? Geeltjes?

 Ik schrijf in mijn tuinhuis en daar kan ik me heel goed afsluiten en opgaan in mijn verhaal. Het is een knus huis van hout, maar helaas wel erg koud (ook omdat ik geen held ben met het stoken van een houtkachel). Met een straalkacheltje en een voetenverwarmer lukt het. Op mijn bureau plak ik vellen papier met persoonsbeschrijvingen, een tijdlijn en de hoofdstukindeling. Verder liggen er atlassen en kaarten van de omgeving die ik beschrijf en er staat een waterkoker, want zonder thee gaat het niet. Die plek is mijn domein, ik ben er vijf dagen in de week en dat vind ik heerlijk. Als ik daar zit, vliegt de tijd.

Je covers roepen vakantiegevoel op en het beeld van een echte vrouwenthriller. Tevreden over dat beeld? Waren motorrijders voorop te afschrikwekkend geworden?

 Een aantrekkelijke cover is heel belangrijk. Tussen al die honderden boeken in een boekwinkel moet je opvallen, onderscheidend én herkenbaar zijn. Ik ben blij met de covers van mijn Tara & Diego-reeks. Wie niet beter weet, ziet misschien niet direct een thriller, maar dat wordt door de ondertitels (zoals One happy island, maar nu even niet..) en door de achterflap al snel duidelijk. Motorrijders passen minder goed in de lijn die de ontwerper nu heeft uitgezet. Soms komen er wel tien covers voorbij voordat we een keuze maken, dat gebeurt altijd in overleg.

Je hebt je helemaal op het schrijven gestort. Mis je je baan eigenlijk? Wat deed je voor werk?

 Ja! En nee! Haha. Ik werkte als communicatieadviseur en woordvoerder bij een gemeente en dat was prima, vooral door de fijne collega’s en inspirerende werkomgeving. Maar ik heb het nog geen minuut gemist. Ik had het gevoel dat ik twee dingen half deed: 50% de gemeente en 50% schrijven. Mijn passie ligt bij het schrijven. Als ik daar echt iets van wil maken, moet het 100% van mijn aandacht krijgen. Die knoop heb ik 1,5 jaar geleden doorgehakt en daar ben ik nog steeds blij om.

Hoeveel delen is het plan? Al enig idee waar deel 4 gaat plaatsvinden? Ben je al bezig?

 Er is geen plan, behalve dat het een ‘serie’ wordt. De uitgever heeft gelukkig alle vertrouwen en steunt me volledig, dus voorlopig kan ik zeker vooruit met Tara en Diego. Het vierde verhaal over die twee zal spelen op Hawaï. Daar ga ik dit najaar naartoe (woohoo!) om een Writers Conference bij te wonen en ik mag er ook een woordje doen. De kans kwam voorbij en die heb ik meteen gegrepen; wie wil er niet naar Hawaï? Prachtig eiland om van de zon en de natuur te genieten én een uitgelezen kans om research te doen: twee vliegen in een klap. Maar zoals gezegd, eerst de standalone af, die verschijnt in oktober. En dan verder met mijn duo op Hawaï. Mij hoor je niet klagen!

Boekpresentatie Rio Grande

Zondag 8 oktober tijd voor een volgend boeken uitje!

Dit keer bij een temperatuur van 22 graden naar de boekpresentatie van Rio Grande van Nathalie Pagie.

Lydia rijdt Breda binnen om even het nieuwe monster in Huize Kroon te aanschouwen: kabouter Sjors en dan op weg naar Tillietown. Na een kopje koffie bij Gianotten Mutsaers ( niet alleen dus een supermooie winkel, maar ook top koffie wat voor een boekenwurm vaak op de tweede plek als belangrijk staat) nog maar even lekker naar buiten, het terras op. We waren namelijk keivroeg, omdat Lydia en Lilian nog kennis moeten maken (nadeel van een team dat door het hele land woont. Ons team woont zo divers uit elkaar: Van Friesland, Drente, Zuid-Holland, Brabant tot het buurland. Wat mij doet denken dat we nog een Limburger moeten..dus voel je je geroepen:mail.
Half uurtje van tevoren toch echt weer naar binnen. Nu is Gianotten Mutsaers nooit een straf, want wat een mooie boekhandel is het toch. Groot, uitgebreid assortiment en heel veel gadgets en rijen notitieboekjes: mijn verslaving. En naar bleek ook die van Lilian. Velen in handen gehad en bewonderd maar het is een wonder: we liepen een paar uur later de winkel uit zonder aankoop. Thuis hier was de verbazing groot. Ik heb nl. een verzameling notitieboekjes die mooi liggen, met maagdelijke lege bladzijdes want te mooi om te gebruiken. Ja serieus. Ja idioot, ik weet het.

Maar de boekpresentatie van Rio Grande was leuk. Marc Biezen van De Boekerij hield een praatje over marketing en de vier P's: Plaats, Product, Prijs.. Ik heb goed geluisterd, alleen boven de 50 stort je geheugen dan toch in, want de 4e komt niet bovendrijven. Dan neemt Nathalie zelf het woord en vertelt o.a. over dat ze 20 jaar geleden 1 dag bij een rondreis in Mexico geweest is. Ze heeft dus nu veel research moeten doen en heeft een docu van Joris Linssen van zijn reizen naar Mexico bekeken. Joris is bekend van het programma Hallo goodbye en hij Speelt met zijn band Caramba  Mexicaanse muziek met Nederlandse teksten. Zijn passie voor Mexico sprak haar erg aan
Een van zijn liedjes staat vooraan in haar boek.

In oktober laat Nathalie het inmiddels bekende duo Tara en Diego even los en komt met een stand alone. Volgend jaar april komt er weer een vierde deel.
Dan stelt Nathalie Michiel Eijsbouts voor die een ontzettend leuke quiz doet met allerlei vragen over Mexico en Nathalie, zoals het favoriete Mexicaanse gerecht van Nathalie. Uiteindelijk wordt team Thrillerlezers 2e. Weer geen medaille verdiend...

Tijd voor signeren, Desperadobiertjes en hapjes en kwebbelen. Nadat Lilian en ik toch weer de afdeling notitieboekjes bekeken te hebben sloten we af met een muntthee op het terras en roepend tegen elkaar dat we vaker moeten afspreken, smak smak, bye bye

Rio Grande van Nathalie Pagie

Titel: Rio Grande

Auteur: Nathalie Pagie

Uitgeverij: Boekerij

Bladzijde:  304 pagina’s

Auteur:

Nathalie Pagie (1974) houdt er graag de vaart in. In 2013 debuteerde ze met de eigenzinnige thriller De Toneelclub en een jaar later verscheen haar tweede al: De Campus. Paradijsvogels was er in 2015, de bestseller Casa Familia in 2017 (winnaar Thrillzone Award) en begin 2018 ziet Rio Grande het licht. Datzelfde tempo is voelbaar in Nathalie’s verhalen: die lezen als een trein. Met een vlotte pen, spannende verhaallijnen en personages die onder je huid kruipen, bezorgen haar boeken je een paar heerlijke leesuurtjes. Op vakantie of thuis, op papier of als ebook. De inspiratie haalt ze uit haar eigen leven. Veel van de beschreven locaties bezocht ze zelf. Daarnaast put ze uit haar grenzeloze fantasie. Nathalie woont met haar man en twee kinderen in Breda.

Cover:

Het is geen typische thriller cover. Het had zomaar een reisverhaal kunnen zijn over Mexico. In de boekhandel zou ik deze niet als eerste oppakken. Het is dat ik al eerder een boek van de auteur gelezen heb en dus zeker erg nieuwsgierig ben naar dit boek. De cover doet het niet voor mij, maar de auteur wel.

Het enige wat het nog iets mysterieus meegeeft is de vrouw die je op de rug kijkt.

Achterflap:

Een razendspannende roadtrip door Mexico

Als blijkt dat haar voormalige collega Diego Martinez vermist wordt, twijfelt journaliste Tara Linders geen seconde. Ze moet naar Mexico, waar hij voor het laatst is gezien. Diego verbrak zijn relatie en verliet huis en haard om in Mexico, het thuisland van zijn vader, uit te zoeken wat hij nu echt wil: vrijheid en avontuur of een gesetteld gezinsleven. De eigenzinnige Tara mist haar partner in crime en grijpt zijn vermissing met beide handen aan om hem achterna te reizen.

Haar baas heeft aanvankelijk zijn bedenkingen – nergens sneuvelen er momenteel zo veel journalisten als in Mexico – maar stemt toch toe als hij kansen ziet voor een wereldwijde primeur. Op één voorwaarde: ze gaat niet alleen, de mysterieuze undercoveragent Jay zal haar vergezellen. Samen doorkruisen ze de binnenlanden van Mexico, waar het gevaar voortdurend op de loer ligt. Als een anonieme tip hen naar de beruchte motorbende Escorpiones leidt en Diego in levensgevaar blijkt te verkeren, wordt het pas echt bloedlink.

Mijn mening:

Plof…daar was ie dan, het nieuwste boek van Nathalie Pagie in mijn mailbox. Het is nog een proef exemplaar en als pdf, maar gelukkige heb ik sinds kort een IPad en daar kan ik pdf’s gemakkelijk op lezen en er zelfs opmerkingen bij zetten en stukken tekst arceren!  Helaas ontbreekt de kaart van Mexico in dit exemplaar, maar ook zonder zal het wel te lezen zijn. Ik heb er zin in, Nathalie kennende is het weer een spannend verhaal, met leuke, eigenwijze hoofdpersonen! Ben wel erg benieuwd naar de rol van de motorbende en of ze daar research naar gedaan heeft? Voor de rest laat ik het over me heen komen en zie ik wel waar Nathalie mij mee naar toe neemt en in welke situaties Diego en Tara terecht komen.

Wat de cover niet prijsgeeft is dat het echt een boeiend geschreven verhaal is en een ware pageturner. Na zo’n 60 bladzijdes gelezen te hebben wil ik niet meer stoppen. Wat ik wil weten is, wat er gebeurd/aan de hand is met Diego. Zit hij in de problemen door zijn eigen toe doen of heeft hij iets gezien/gehoord wat niet voor hem bedoeld was?

Tara en Diego hebben elkaar al enige tijd niet gezien of gesproken. Diego wilde terug naar zijn roots, verliet haard en huis en vertrok naar Mexico, het geboorteland van zijn vader. Zijn vrouw, Yvonne, en moeder van zijn kinderen, had nog regelmatig contact met hem. Tot een paar weken geleden. Zijn Skype momenten met zijn kinderen en maandelijkse financiële bijdrage hielden opeens op. Dit verontruste haar zo dat ze bij Tara langs kwam voor hulp. Yvonne en Tara zijn zeker geen vriendinnen, dus het was een opgave om dit te doen. Tara besefte dit, en besloot vrij te nemen om haar vriend te gaan zoeken in Mexico.

Het toeval wil dat haar baas een opdracht voor haar heeft, eentje die absoluut in het geheim moest gebeuren en zich in Mexico afspeelt. Dus in plaats van vrij te nemen om naar Mexico te gaan, nam ze deze geheime klus aan.

Als zijn oude vriend precies wist wat zijn bedoeling was en wat er op het spel stond, had hij Tara nooit laten gaan.

Tara reisde af naar Mexico samen met Jay, een undercoveragent voor het AIVD, om daar een motorbende op te rollen. Dat ze daar ook op zoek zou gaan naar Diego, had ze niet vermeld. Gedurende de opdracht, komt Tara er achter dat Jay meer van haar weet, dan zij van hem.

De missie van Tara wordt afgewisseld met de verhaallijn over Chico, een tunneljongen die drugs smokkelt via het water. Er is een grote organisatie mee gemoeid, die zorg draagt voor het vervoer van de drugs. De kinderen zijn klein genoeg om door de onderwatertunnels te zwemmen met gordels vol met drugs. Chico deed alles wat zijn bazen hem vroegen, alles  voor meer eten, onderdak en veiligheid.

Diego blijkt vast te zitten in een caravan in de woestijn en krijgt sporadisch wat te eten en te drinken. In de woestijn, word het erg warm in een gesloten kleine ruimte. Diego was dan ook erg blij met de extra waterflesjes die hij van Chico kreeg.

Chico’s gezelschap had hem de moed gegeven om de ontberingen te doorstaan en om hoop te houden op een toekomst. Bovendien was  het  zonder  Chico  nooit  gelukt  te  ontsnappen.  En  als  dank  liet hij dat lieve joch nu in de steek.

Ik verwacht dat Chico nog wel een keer opduikt in één van Nathalie Pagie’s nieuwe thriller met Tara en Diego in de hoofdrol. Kan me niet voorstellen dat dit kereltje zomaar uit het leven van Diego zal verdwijnen.

Hoe is Diego in deze situatie terecht gekomen en zal Tara hem op tijd vinden? Deze vragen houden de lezer aan het boek gekluisterd. Het enige wat je nog wil is snel doorlezen en uitvinden hoe alles in elkaar steekt. Nathalie Pagie schotelt de lezer wederom een pageturner voor. Ik weet zeker dat jullie er net zo van zullen smullen als ik gedaan heb! Een motorbende, het prachtige Mexico en dan de hoofdpersonages Tara, Diego en Jay zorgen voor een explosief geheel en zetten de lezer op scherp!

Om eerlijk te zijn kan ik niet wachten op de volgende thriller met Tara en Diego. Zeker met onderstaande quote die blijft na gonzen in mijn hoofd. Wat zou haar moeder gezegd hebben? Komen we daar als lezer nog een keer achter?

Er  was één  ding dat bleef knagen en  dat  waren  de woorden van haar moeder, in die paar minuten voor haar dood. Tara zou er alles voor geven als ze zich herinneren kon wat haar moeder gezegd had, maar wat ze ook probeerde, dat lukte niet.

Beoordeling:

Originaliteit: 4

Leesplezier: 5

Psychologie: 4

Spanning: 4

Plot: 4

Vier dikke kraaien voor “Rio Grande” van Nathalie Pagie.

Lilian

In een escaperoom met Nathalie Pagie en Thrillerlezers

We hebben een keileuke winactie waar je eindelijk eens kan kijken hoe het is in een escaperoom. Of misschien ging je al vaker en vidnt je het zo leuk dat je nog eens wilt. Het gaat om die in Breda en via de volgende link: Escaperoom kan je even rondneuzen wat het allemaal is.

De opdracht draait om het nieuwe boek van Nathalie Pagie Rio Grande. Wat moet je doen? Maak een foto van of met Rio Grande (wees creatief!),plaats deze in Thrillerlezers en tag een vriend of vriendin en Nathalie. Je mag de foto ook naar ons toesturen. Uit de inzendingen wordt de leukste, mooiste of creatiefste gekozen en samen met een vriend/vriendin/dochter/partner mag jij je laten opsluiten.

De eerste  foto is binnengekomen, ingestuurd door Tamara Gruben. Laat je inspireren en ga aan de slag zou ik zeggen!

Super gave winactie met Rio Grande

Wie durft?!

 Laat je opsluiten in een escaperoom met Nathalie Pagie!

Lukt het jullie te ontsnappen?

En wie neem je mee? Tag hieronder de persoon met wie jij de escaperoom in durft, samen met Nathalie Pagie en Thrillerlezers!




Wat moet je doen? Maak een foto van Rio Grande (wees creatief!),plaats deze in Thrillerlezers en tag een vriend of vriendin en Nathalie. Uit de inzendingen wordt de leukste, mooiste, creatiefste gekozen en samen met een vriend/vriendin/dochter/partner mag jij je laten opsluiten.

De escaperoom gaat voor de winnaar open op donderdagavond 31 mei in Breda.

Rio Grande van Nathalie Pagie

Titel: Rio Grande
Auteur: Nathalie Pagie
Publicatiedatum: 3 april 2018
Uitgeverij: Boekerij


Achterflap
Een razendspannende roadtrip door Mexico
Als blijkt dat haar voormalige collega Diego Martinez vermist wordt, twijfelt journaliste Tara Linders geen seconde. Ze moet naar Mexico, waar hij voor het laatst is gezien. Diego verbrak zijn relatie en verliet huis en haard om in Mexico, het thuisland van zijn vader, uit te zoeken wat hij nu echt wil: vrijheid en avontuur of een gesetteld gezinsleven. De eigenzinnige Tara mist haar partner in crime en grijpt zijn vermissing met beide handen aan om hem achterna te reizen.


Haar baas heeft aanvankelijk zijn bedenkingen – nergens sneuvelen er momenteel zo veel journalisten als in Mexico – maar stemt toch toe als hij kansen ziet voor een wereldwijde primeur. Op één voorwaarde: ze gaat niet alleen, de mysterieuze undercoveragent Jay zal haar vergezellen. Samen doorkruisen ze de binnenlanden van Mexico, waar het gevaar voortdurend op de loer ligt. Als een anonieme tip hen naar de beruchte motorbende Escorpiones leidt en Diego in levensgevaar blijkt te verkeren, wordt het pas echt bloedlink.

Mening
Waar zal ik beginnen? Met de vraag te beantwoorden of ik net als de vorige keer kan zeggen of Pagie weer beter is dan het vorige boek? Ik zeg voluit ja namelijk!
Als dit een standalone was geweest met andere personages dan Tara en Diego met op de omslag een pseudoniem auteursnaam, vraag  ik  me af of ik had geraden dat het van Nathalie Pagie was.

De foto op de omslag roept bij mij op dat het een ware vrouwenthriller zal zijn. Zonder de naam van Pagie zou ik hem hebben zien liggen en niet opgepakt hebben. De doorsnee vrouwenthriller is  namelijk niet my cup of tea.
 Maar Rio Grande is absoluut geen doorsnee vrouwenthrillerboek. Geen 90 procent gezemel over het aan- en afstoten tussen de hoofdpersonages, die elkaar aan het einde van het boek gelukkig in de armen vallen en  het jawoord geven...
 Maar deze Rio Grande is een pageturner met zoveel ontwikkelingen dat je amper adem kan halen en tot rust kan komen.

Tara wil Diego, die vertrokken is naar Mexico en al langere tijd niets meer heeft laten horen, gaan zoeken. Op het moment dat ze overdenkt hoe dit aan haar baas te melden, stelt die haar voor aan Jay. Deze werkt undercover en is geinfiltreert in een roemruchte motorbende Escorpiones, bekend om itimidatie, drugshandel, afpersingen en grof geweld. Hij heeft haar hulp nodig in Mexico waar het hoofdkantoor van de motorclub is.  De ideale combinatie denkt Tara en gaat mee.

Door verschillende verhaallijnen vanuit verschillende personages parallel naast elkaar te laten lopen met als hoofdlijn die van Tara die op zoek gaat naar de verdwenen Diego, is dit boek meer dan ooit gelaagd en vraag je je af wat iedereen toch met elkaar te maken heeft. Zo hebben we de jonge Chico, die gevonden is op straat en nu met wat kinderen samenleeft en drugs moet vervoeren voor onderdak en eten. Alvarez, die de foute keuze maakt om hulp te gaan vragen aan de motorbende en natuurlijk de stoere Jay, die zijn eigen geheimen op de missie meeneemt.
Steeds spannender wordend komen uiteindelijk  alle lijntjes , zoals het een goed boek betaamt, bijelkaar op het terrein van de keiharde motorclub Escorpiones. De auteur spaart haar personages niet bepaald in Rio Grande. Gruwelijke psychische en fysieke ervaringen doen zij allen op.
Pagie legt veel gevoel in bepaalde stukken en vooral het verhaal van Chico raakt mij in het hart. Ik raak vertederd door het joch en je gunt hem al het goede. Zeer diverse personages  lopen door het boek heen, die zo voor je gaan leven door hoe Pagie ze de avonturen laat beleven met al hun verschillende emoties. Personages van vlees en bloed van wie je houdt of die je haat. Zo baal ik absoluut hoe het de stoere Jay vergaat in het verhaal. Deze man zou ik in mijn hart kunnen sluiten.

Door het boek heen hangt een ruwe en grimmige sfeer. Met alles wat iedereen meemaakt zit je soms echt even met kippenvel op je armen. Het is dat ik  weet dat Pagie nooit lid was van Satudarah of de Hell's angels, maar goed ingelezen heeft ze zich duidelijk wel. Ze schetst de sfeer en omgevingen waar alles zich afspeelt zo sterk alsof je meeloopt en meerijdt on the road.

Wat moet ik meer zeggen? Heb je door het lezen van de recensie het gevoel dat ik het een geweldig boek vond? Dan is het goed overgekomen. Pak dit boek op en laat je meevoeren met enkele Mexicaanse inwoners die je figuurlijk bij je kladden pakken en lees waarom je ver weg moet blijven van een motorbende. 

Nathalie Pagie: je overtrof jezelf dit keer echt schitterend!

4,5 kraai voor Rio Grande

Ink

Verwacht in april, deel 3

Op 3 april Rio Grande van Nathalie Pagie

Een razendspannende roadtrip door Mexico

Als blijkt dat haar voormalige collega Diego Martinez vermist wordt, twijfelt journaliste Tara Linders geen seconde. Ze moet naar Mexico, waar hij voor het laatst is gezien. Diego verbrak zijn relatie en verliet huis en haard om in Mexico, het thuisland van zijn vader, uit te zoeken wat hij nu echt wil: vrijheid en avontuur of een gesetteld gezinsleven. De eigenzinnige Tara mist haar partner in crime en grijpt zijn vermissing met beide handen aan om hem achterna te reizen.

Haar baas heeft aanvankelijk zijn bedenkingen – nergens sneuvelen er momenteel zo veel journalisten als in Mexico – maar stemt toch toe als hij kansen ziet voor een wereldwijde primeur. Op één voorwaarde: ze gaat niet alleen, de mysterieuze undercoveragent Jay zal haar vergezellen. Samen doorkruisen ze de binnenlanden van Mexico, waar het gevaar voortdurend op de loer ligt. Als een anonieme tip hen naar de beruchte motorbende Escorpiones leidt en Diego in levensgevaar blijkt te verkeren, wordt het pas echt bloedlink.

Op 12 april Het leugenspel  van Ruth Ware
Bekend van In een donker, donker bos, dat wordt verfilmd door Reese Witherspoon.
De regels zijn eenvoudig: 1) Vertel een leugen 2) Hou vast aan je verhaal 3) Word nooit betrapt
Isa speelde op school met haar drie beste vriendinnen altijd het Leugenspel. Ze hielden een wedstrijd wie mensen kon overtuigen van de bizarste verhalen. Nu, na zeventien jaar van geheimen, is er iets verschrikkelijks op het strand gevonden. Iets dat Isa dwingt om haar verleden te onderkennen, samen met de drie vrouwen die ze al jaren niet heeft gezien, maar nooit is vergeten.
"De derde thriller van Suspense Queen Ruth Ware loopt net als haar eerdere boeken over van de psychologische spanning. Annuleer je plannen voor het weekend als je voor dit boek gaat zitten, want je staat niet meer op voordat het uit is.' Starred review, Kirkus Review

Op 12 april goedkope uitgave Het spookschip

Kurt Austin ontwaakt na een levensgevaarlijke reddingsmissie op een zinkend jacht, waaruit hij maar net heeft kunnen ontsnappen. Wat is er precies gebeurd? Heeft hij nou een oude vriendin zien verdrinken? Kurt gaat op zoek naar de waarheid en komt op het pad van cybercrime, verdachte ongelukken en mensensmokkel. Zijn zoektocht sleurt hem mee van Monaco via Noord-Korea naar Madagascar. En waar hij uiteindelijk uitkomt, had hij vooraf nooit kunnen raden.

Op 12 april  Grenzeloos Satudarah

De van oorsprong Moluks-Nederlandse motorclub Satudarah heeft voor velen een enorme aantrekkingskracht. Het is een hechte, gesloten gemeenschap met een welhaast militaristische discipline, waarbinnen de zwijgplicht wordt gewaarborgd middels lijfstraffen die er niet om liegen. Lijvige politierapporten onderschrijven dit. Ondertussen wordt internationaal het ene chapter na het andere opgericht.

In januari 2014 is Ali Osman veroordeeld tot zes en een half jaar gevangenisstraf voor zijn rol als president van Satudarah Duitsland. Zijn arrestatie is mogelijk gemaakt door een undercoveractie van een medelid. In de rechtbank blijkt dat deze sergeant at arms van de motorclub zelf actief betrokken was bij criminele handelingen. 

Wist de Duitse justitie van de misdaden van de informant en hebben ze deze oogluikend toegestaan? Of moedigde justitie hem juist aan misdaden te plegen om zo president Osman te kunnen arresteren?

Opmerkelijk is dat Osman tijdens zijn proces uitgebreid verklaart over grootschalige criminele activiteiten van Satudarah. Hiermee belast hij zijn clubgenoten ernstig en maakt een reeks nieuwe arrestaties mogelijk. Uiteindelijk is de motorclub in Duitsland zelfs verboden. 


Grenzeloos Satudarah schetst het beeld van een bende vrijbuiters die werkelijk aan alle kanten uit de bocht giert. '(...) een ijzingwekkend boek dat je raakt als een klap met een motorketting. Olie en bloed sijpelen van de pagina's'

Op 16 april Onrust van Jesper Stein

Jesper Stein is bestsellerauteur van de titel Papa.In Onrust, Steins debuutthriller waarvoor hij de prestigieuze Danske Kriminalakademis Debutantpris ontving, maken wij kennis met commissaris van politie Axel Steen.

Wanneer de Deense politie een kraakpand wil ontruimen in de wij Nørrebro, komen de anarchistische krakers in opstand. De rellen die volgen, worden hard neergeslagen. Na afloop wordt een dode man gevonden, gekleed in legerkisten en een bivakmuts. Wie is deze man en hoe is hij vermoord terwijl de plaats delict op dat moment zwaar bewaakt werd door het hele Kopenhaagse politiekorps?

Axel Steen wordt belast met het onderzoek. Zijn zoektocht naar de dader voert hem naar de vrijstad Christiania en wordt uiteindelijk persoonlijker dan hij voor mogelijk had gehouden.

Titel nieuwe Nathalie Pagie bekend

Donderdag maakte Nathalie Pagie op haar facebookpagina bekend hoe haar nieuwe boek zal gaan heten en tegelijk kregen haar fans de omslag te zien

Het volgende bericht stond op haar pagina:
RIO GRANDE! Dat is de nieuwe titel in mijn thrillerserie over journalistenduo Tara Linders & Diego Martinez. Dit keer maken ze een razendspannende roadtrip door Mexico. Diego wordt vermist, Tara gaat undercover en een criminele motorbende zaait dood en verderf. Ik kan niet wachten! Hij is er pas in april, dus even geduld nog, maar ik ben nu al heel benieuwd: wat vinden jullie van de titel en de cover?? —  enthousiast.



Iedereen reageerde erg enthousiast en men gaf voral aan dat april nog best ver weg was. Mooie omslag Nathalie trouwens!