Luna van Roosen op de YA-day Leuven

Luna met Greet Ilegems

Zondag 5 mei was het YA-day Young Adult-day bij
Standaard Boekhandel - uit te spreken als Yaaaaydaaay! - was ook wérkelijk een yaaaaydaaay. 
Een hele namiddag rondhangen met mede-boekenliefhebbers, kan het dan ook anders?
Er was zoveel te doen, en tot nu toe kan ik mezelf nog niet dupliceren, vandaar dat ik enkel mijn ervaring met jullie kan delen. 
(Waar waren jullie, want jullie hebben nogal iets gemist, hoor. 😀 )
Dus, mijn dag… (Samen met mijn moeder, Ilse Van Rode uiteraard.)

Eerst hebben we in een gezellig groepje de steunpilaren van een spannend kortverhaal leren kennen met niemand minder dan Sandra J. Paul (mijn mentor!😀) van Uitgeverij Hamley Books. 
Daarna hebben de auteurs Lara Reims (mijn collega! 😉) en Greet Ilegems een lezing gehouden over de toekomst in én naast boeken en hoe die letterlijk aan onze voordeur staat de drummen om binnengelaten te worden in onze levens. Sciencefiction noemen we het. Het is niet allemaal fictie, maar wel allemaal zo
fascinerend!

Er was een zoektocht door de hele Standaard Boekhandel op poten gezet, met als prijs een boekenbon die net voor onze neus werd weg gevist.

Luna met collega Lara Reims

Tussendoor waren er interviews tussen de auteurs onderling. Het was best vreemd om mezelf soms in uitspraken van andere auteurs te herkennen, hoewel de interviews ook net de diversiteit tussen deze schrijvers deed opvallen. Elk hun eigenheid, hun humor, hun genre… En toch zijn het allemaal zulke aardige en ‘gewone’ mensen.
Naar het einde toe, hebben we ook samen – schrijvers én lezers - in een kring een mondeling verhaal verzonnen. Niemand wist waar het werkelijk over ging, maar het was hi-la-risch om te doen. 
Ik heb op dit evenement zoveel nieuwe mensen leren kennen dat mijn hoofd begon te tollen. (Hierover binnenkort misschien meer.) Ik had de eer om met velen van hen op de foto te mogen. Ze hebben zelfs een persoonlijk woordje willen schrijven en daar ben ik zo dankbaar voor.
Sommige auteurs waren op het einde van mijn ‘schriftenrondje’ wel al naar huis. Maar dat is niet erg. Volgend jaar is er nog een jaar om mijn schrift aan te vullen. Of ik er dan sta als auteur of als lezer, staat nog niet vast. (Fingers crossed!) Wat wél vast staat is dat ik er sowieso weer zal staan. 
Zie ik jullie daar ook, volgend jaar?

Bedankt aan alle mensen die dit mogelijk maakte: 
Uitgeverij Hamley Books
Standaard Boekhandel
Odisee hogeschool
Deze mensen hadden ook voor iedere bezoeker een leuke goodiebag voorzien!

Jen Minkman en Luna

En de auteurs. Leuk om jullie (nogmaals) in werkelijkheid te ontmoeten!
Laura Janssens
Lara Reims
Chinouk Thijssen
Joanne Carlton
Auteur Jen Minkman
Greet Ilegems
Tine Bergen
Miriam Borgermans
Guido Eekhaut
Astrid Boonstoppel
Wendy Brokers
Tamara Haagmans Auteur
Christine Charliers





Geschreven door Luna van Roosen, die in september met haar eigen debuut gaat uitkomen.

Het laatste licht – Jen Minkman

De 21-jarige Moira Llewelyn woont samen met haar broer Dai, zus Tabitha (Tabby) en haar ouders in Penmaenmawr, Wales. Ze studeert kunstgeschiedenis (parttime) en werkt in een klein hotel.

Zus Tabby is een praktiserende Wiccan en wil met Halloween een ritueel uitvoeren om in contact te komen met hun overleden grootouders.

Ze gaan met zijn drieën naar Meini Hirion, een steencirkel op de hoogvlakte achter de klippen van Penmaenmawr. Het ritueel verloopt daar niet helemaal zoals verwacht.... Ze komen tegelijkertijd terecht in een land buiten de tijd waar ze een jongen ontmoeten die gevangen zit in een cirkel. Moira voelt heel sterk dat hij ongevaarlijk is en dat hij hulp nodig heeft. Nadat ze de jongen geholpen hebben, keren ze weer terug in de gewone wereld.

Moira droomt hierna vaker over Hayko, zoals de jongen blijkt te heten, en zij voelt een enorme verbondenheid met hem die zij niet kan verklaren. Wie is hij en waarom keert hij steeds terug in haar dromen?

Jen Minkman heeft een mooi verhaal geschreven over een jonge vrouw die zich wat verloren voelt. Een gevoel wat Moira in het begin wat moeilijk kan plaatsen. Ze heeft ADHD en slikt daar medicijnen voor. In verband met de ADHD is ze ook parttime gaan studeren, iets waarvan vriendje Patrick alleen maar bevestigt dat dat beter voor haar is. Nog beter zou zijn is stoppen met studeren, gaan werken, samenwonen en kinderen krijgen. Dat is iets wat Patrick nog beter uit zou komen en het liefst zou zien. Hij gaat geen mogelijkheid uit de weg om Moira voor te houden dat ze momenteel boven haar kunnen bezig is. Moira voelt zich beperkt en afgestompt, maar heeft geen idee wat ze moet doen.

En dan is daar Hayko. De jongen die ze alleen in haar dromen tegenkomt. Dromen die steeds vreemder worden, uitgebreider. Ze leert steeds meer over hem, maar vooral over zichzelf. Langzaam verlegt Moira haar grenzen en komt ze voor zichzelf op.

Ondertussen probeert ze samen met haar broer en zus achter de betekenis van de dromen te komen en dan met name achter de identiteit van de jongen. Hij heet Hayko maar wie is hij en wat heeft hij met Moira te maken?

De makkelijkste weg kiezen is niet altijd de juiste. Wat een ander goed voor je vindt, is niet per se wat ook echt goed voor je is. Dat is iets wat alleen jij zelf kunt bepalen. Alleen jij kunt je grenzen aangeven en die ook verleggen, ongeacht of een ander het daarmee eens is of niet. En dat is moeilijk.

Een uitermate fijn geschreven verhaal met een bovennatuurlijk tintje, dat op zo'n manier gebracht wordt dat het toegankelijk is voor iedereen. Ik heb even op Google Maps gekeken waar Penmaenmawr precies ligt en als je denkt dat dat een ingewikkelde plaatsnaam is, dan stel ik voor dat je ook even gaat kijken ;-) Een betere setting had Jen niet kunnen kiezen, het past perfect. Alle personages zijn goed uitgewerkt, de een wat minder dan de ander, maar dat is precies naar gelang hun rol in het verhaal. Het leest heerlijk weg en je hebt het boek uit voor je er erg in hebt. Ik heb genoten van Het laatste licht, een absolute aanrader!

Schrijfstijl: 5

Plot: 4

Spanning: 3

Psychologie: 4

Leesplezier: 5

Originaliteit: 5

4,5 sterren voor Het laatste licht

Miriam

Nieuwsgierig? Bekijk het boek hier op Bol.com!

Opening van het nieuwe boekenseizoen

Manuscripta te Zwolle op 5 september was het doel om met de Bende heen te gaan al vele maanden geleden. Elk wat groter boekenuitje grijpen wij aan om elkaar weer ergens in het land te ontmoeten. Zaterdagochtend verzamelen bij de Bed and Breakfast in de Hoogstraat 21 te Zwolle. Mocht je ooit eens Zwolle willen ontdekken en op een mooie locatie op enkele meters afstand van het centrum willen overnachten voor 35 euro per persoon in een gave kamer, is dit een echte aanrader. Hum, misschien krijg ik nu een volgende keer korting?!

Met zijn zessen zouden we 's nachts de gehele tweede verdieping in beslag gaan nemen. Eerst spullen afgooien, sleutels in ontvangst en met zijn achten (twee meisjes moesten die dag op tijd thuis komen van papa) richting het terrein van Manuscripta. Onderweg werden

jubelend wat rode laarsjes ontdekt die bij de stand van Ambo Anthos ingeleverd mochten worden voor een boek. Zes stuks werden ontdekt en de laarsjes zelf ingeleverd bij Miriam voor haar drakendochtertje.

linda en linda

Bij uitgever Ambo Anthos even kennis gemaakt met Emma, de persoon met wie ik regelmatig mail. Laten we eens naar NAU uitgeverij lopen om te kijken of een van schrijfsters met de naam Linda al aanwezig is. Bij NAU mag je alleen onder contract als je de naam Linda draagt. Linda Janssen en Linda Udo lopen allebei al rond.

Het is aan het begin van de middag nog koud, winderig en regenachtig. Dus op moment van een losbarstende bui stelt Linda Udo voor om met zijn allen het café in te gaan. Daar is het alsof je elkaar niet voor het eerst ontmoet, want we kwekken de oren van elkaars hoofd een flinke tijd en zitten aan de koffie. Tot het echt tijd wordt om de dames weer naar het plein te sturen, want die moesten signeren.

Om onbegrijpelijke redenen moest en zou Lydia in de bakfiets van Linda Jansen zitten. Mijn hart vasthoudend bekeek ik dat op mijn gemakje, maar foto is gelukt. Ik kon alleen maar denken "wat als de duurste bakfiets van Nederland stuk gaat?"
We komen een van onze most favourite schrijfsters tegen: Jennefer Mellink. Even kletsen en klieren natuurlijk. als ik eind van de middag na al een paar keer, Jennefer weer achter mij zie opduiken, vraag ik haar waarom ze mij stalkt?! Ons blog is best populair maar om dan een van de cheffies te gaan achtervolgen..waarom?

Tegen half twee snel op naar boekhandel Westerhof waar Heleen van de Kemp over haar in oktober komende boek Bijwerkingen kwam praten en Frank van Pamelen over zijn komende debuut De wraak van Vondel. Heleen zenuwachtig als altijd. Kan mij nog herinneren dat we in het verleden samen grapten over dat ik een persoonlijke assistente van haar moest gaan worden die haar agenda bij zou houden en begeleiden naar presentaties en interviews, zodat ze wat minder zenuwachtig zou zijn. Toentertijd had ze een interview bij 1, 2, 3, 4...Tineke op de radio waar ze het spaansbenauwd van had, maar wat ze natuurlijk gewoon prima deed.
Het komende boek Bijwerking klonk zoals gewoonlijk weer leuk om te gaan lezen.

marcella

Nog net op tijd 1 foto vh signeren

Frank van Pamelen pakte mij enigszins in door het enthousiasme waar mee hij sprak. Zeer benieuwd geraakt naar zijn debuut.... Ga hem zeker lezen. Is het plan dan. Na afloop signeerden Frank en Heleen. De uitgeverij Cargo stond het nemen van foto's bij het signeren niet toe, daar dat te veel tijd in beslag zou nemen. Nu had ik dat al eerder met deze uitgeverij meegemaakt toen Donna Tartt een bezoekje aan Breda bracht. Donna Tartt signeerde, maar men werd gewaarschuwd om niet tegen de schrijfster te spreken. Toen viel mijn bek al open. Maar toen stond de hele Grote Kerk van Breda vol en iedereen wilde zijn boek gesigneerd. Dat het dus het gewone beleid klaarblijkelijk is van deze uitgeverij bleek in Zwolle, waar toch iets minder mensen in de rij stonden dan bij de wereldberoemde Donna Tartt.

Ik heb altijd de simpele gedachte van dat elke publiciteit toch meegenomen is. Zeker bij de enorme stapel boeken die tot de kerst weer staan te trappelen. Maar....laten we eerlijk zijn: ik heb totaal geen benul van boeken verkopen. Dus wij zijn weer snel verder gegaan naar schrijvers die het heel leuk vonden om te kletsen en het juist keileuk vonden om op de foto te gaan.

Een half uur later was een interview met drie Young Adult schrijfsters. Al snel zag ik Jennefer in de winkel rondlopen. Op zoek naar een plekje zie ik Miriam al beppen met Jen Minkman. Dat maakt zo'n middag altijd zo extra leuk: ieder van de bende loopt overal los van elkaar in verschillende samenstellingen te kijken en te kletsen. Karin en Corien staan vaker te roken dan te kletsen met andere mensen, maar hebben genoeg aan elkaar klaarblijkelijk ;). Maar daardoor was het even zoeken naar foto's waar ze ook op stonden. Maar we hebben er eentje hoor. Zie links hierboven.
Na het interview en het signeren weer klieren met Jennefer. Dan zien we opeens een lampje boven Lydia's hoofd verschijnen...alarmbellen gaan af, want Arjan Hoks is gearriveerd. Totaal onverwachts loopt hij ook in de boekenwinkel. Even feliciteren met zijn nominatie voor de debuutprijs en over het stukje op het blog over Hebbans debuutprijzen.
Om half vijf zou Thomas Ross geïnterviewd worden en die hebben we nu een aantal keer gezien en daar worden we geen van allen erg blij van. Misschien een hele aardige man voor zijn vrouw, buurman of hond, maar wij hebben er geen van allen iets mee. Al heb ik al zijn boeken staan hoor, maar sommige schrijvers hoef ik niet te horen orakelen over zich zelf. Dus snel die boekwinkel uit. Bij de uitgang Linda Jansma met vriendinnen net gearriveerd, juist wel onderweg naar Ross.
Lekker de kraampjes langs en met veel mensen van de uitgeverijen een praatje maken. Linda van De Geus , Femke van Clavis, Chantal van Marmer, Dirk van Witsand en ga maar door. Heerlijk: kletsen, lol trappen, nieuwtjes horen. En ja, er waren heel weinig kraampjes.

Te weinig. Maar het plezier moet je zelf maken en dat kunnen we met deze bende heel goed. We hadden weer een topmiddag op boekengebied. Dat we spontaan bij auteur Stefan Popa in de auto stappen waar hij ons een stukje voorleest en we een leuk gesprek met hem hebben. Ik word deze middag nog voorgelezen door een dichter uit zijn gedichtenbundel,

ontmoet mijn vriendin de politieagente (de enige leuke die er is...) van de Avond van het spannende boek in nieuwe outfit. Ik herken haar natuurlijk niet zonder haar sexy pakje, maar na wat uitleg komt het goed. Alsnog.
Aangezien iedereen 's ochtends vroeg bij vertrek voor het laatst had gegeten knorden er aardig wat maagjes dus op naar een ordinair frietje, want voor de avond hadden we gereserveerd in de Belgische Keizer. De persborrel sloegen we over, zodat Mathijs van Nieuwkerk aan ons voorbij is gegaan. Maar na een hele middag Jennefer Mellink zien was ik al een tevreden mens. Die is toch mijlenver knapper dan die van Nieuwkerk... (knipoog)

wink en tik hem aan

Het seizoen is geopend en we gaan weer een hoop leuke dingen met elkaar doen. Genoeg boekenuitjes op het programma.

Young adulttour in Oud-Beijerland

De cheffies van het Thrillerlezersblog samen op pad naar een avond met boeken in Oud Beijerland. Waar? Een plaatske onder de rook van.. ja van wat eigenlijk. De Tomtom liet ons een lange sightseeingtour doen rond Rotterdam, Barendrecht enzovoort waardoor we net op tijd arriveerden in de Boekenplus.
Eva Moraal, Jen Minkman, Jennefer Mellink en Olga Hoekstra stonden gereed rondom de tafel met boekencupcakes en hun eigen boeken op mooie stapels.
De schrijvers werden voorgesteld aan ons en om beurten namen ze plaats op de stoel en kon je ze van alles vragen.

Eva Moraals boek is net met een nieuwe omslag uitgegeven. De verwachting is dat deze jongeren beter zal aanspreken. Als je de omslagen ook naast elkaar zag, ben ik het daar wel mee eens. Ik vind de vorige overigens juist mooi en wat duister. Eva's Overstroomd komt in mei uit in Duitsland.
Ook praten we over onze lievelingsstad Rotterdam. Over

Donner die weer echt Donner is geworden en de Witte de Withstraat met de Bazaar en een bagelzaak waar ik heen moet in verband met de supertaarten die ze daar hebben. Eva was er lyrisch over.

Jen vertelt over haar vorige boeken bij uitgever Elyssee. Haar paranormale verhalen moesten echt anders worden, anders konden ze niet goed in de markt gezet worden. Tot ze de eigenaar van Storm ontmoette en daar haar boeken kon schrijven zoals zij het liefst wilt. Jen geeft les op een Mavo/Havo. Na de vakantie kwam een leerling met verbazing

naar haar toe. Ze had de boeken gelezen van Jen en ontdekte in een filmpje dat de schrijfster de docent Engels op haar school was. Jen spreekt vele talen waaronder Russisch?!
Jennefer Mellinks tweede boek komt in mei uit. De dag er voor had ik Gebroken gelezen. Heftig verhaal en daar praten we over. Het verschil tussen YA en volwassen zit in het taalgebruik. Bij volwassenen wordt er explicieter benoemd. Ook praten we over wat voor werk ik doe. Jennefer merkt op hoe ik begin te stralen als ik over de jongeren vertel. Ook hebben we het er over dat half Nederland zelf lijkt te willen schrijven naar aanleiding van haar vraag of ik ook schrijf. 
In die 25 jaar werken als gezinsvoogd, groepsleiding in gesloten setting, trainer agressiebeheersing als taakstraf heb ik

zoveel mooie en opvallende verhalen meegemaakt dat ik wel eens een deel van die verhalen op papier zou willen zetten. Die jongeren die uitgekotst worden, maar waar je met aandacht en eerlijkheid zoveel kon bereiken, maar vooral ook begreep waarom ze steeds verder ontspoorden.'Ga dat dan eens doen', raadt ze me aan. Nee ik ben geen schrijver. Ik lees dolgraag en daarnaast vind ik het keileuk om boeken en schrijvers onder de aandacht te brengen. Ze vindt dat ik er over na moet denken.

Natasja Storm loopt er ook rond. Deze jonge dame heeft de uitgeverij Storm Publishers, waar oa Jen en Olga bij zitten. Zeer enthousiast kan ze vertellen over haar uitgeverij.

En dan Olga Hoekstra: Hitte wordt aanstaande donderdag in Gouda gepresenteerd. Een new adult. De eerste oorspronkelijk Nederlandse die uitkomt. De rest is tot nu toe allemaal vertaald werk. Ik heb hem al gelezen en je merkt het verschil tussen young en new heel goed. Dat Olga ook met Hitte weer goed werk aflevert is duidelijk.

Hitte komt uit onder de naam Lis Lucassen. Dit om het verschil tussen thrillers en jongerenboek duidelijk te maken. In mei komt haar tweede thriller Nevel uit. Het vervolg op Dodenweg. Een boek waar ik enorm naar uitkijk. Wat Olga over Nevel vertelde, maakte me razend nieuwsgierig. Geduld dus.


Het was zo gezellig en gemoedelijk dat het half elf werd voordat we het wisten. Tijd voor een rit terug en een Mac, want het avondeten bestond uit heerlijke zelfgebakken appeltaart van Mir, dus tijd voor nieuwe vulling. Daar even het hele team over de tong laten gaan (mag ieder nog blijven? JA!).
Mir en ik kijken terug op een zeer gezellige avond met leuke dames en veel geklets. Op de ochtend er na wakker worden met een big smile en een vrolijke bui.