Titel: Droombeeld
Auteur: Loes den Hollander
Uitgever: Karakter
Publicatiedatum: april 2016
Achterflap
De nieuwe ijzingwekkende thriller van Loes den Hollander. De 20e thriller van de ongekroonde koningin van het genre! Nadat ze op klaarlichte dag in haar huis wordt overvallen, verandert het leven van Maartje van Duiven. Ze komt terecht in een achtbaan van ongeloof, verbijstering en angst. Maartje durft nog maar weinig mensen te vertrouwen en zoekt naarstig naar antwoorden. Maar daarbij ziet ze een belangrijk detail over het hoofd.
Ik pak weer eens een Loes den Hollander op. Ze
schrijft in sneltreinvaart, wat resulteert in wisselende kwaliteit. Zo heeft
Den Hollander een paar hele goede boeken, gewoon goede en prima boeken, maar
ook een paar die ze beter had kunnen herschrijven voor ze die uitbracht.
Altijd zijn ze lekker leesbaar geschreven. Je schiet er doorheen. En twee
dagen is het uiterste wat ik over een Loesboek doe.
Droombeeld start spannend met Maartje die overvallen wordt in haar eigen huis.
Terwijl de familie wacht op de thuiskomst van Twan, de man van Maartje, weet zij
al waar hij uithangt.
Namelijk bij zijn minnares Anouk die net besloten heeft zwanger te willen worden,
maar Twan heeft ander nieuws. Niet zo best nieuws.
Anouk is de beste vriendin van Maartje (volgt u het nog) en probeert Maartje te
steunen in haar verdriet mbt de daad van Twan wat voor lastige situaties zorgt.
Opvallend is dat ik Loes weer betrap op een stereotype van een mannelijke
agent. Zit haar iets dwars met betrekking tot dat onderwerp? Dat het opnieuw zo beschreven
wordt lijkt mij of een kortzichtig denkpatroon of een makkelijk schrijven
omdat je jouw lezers niet al te slim inschat.
Ik houd niet van makkelijk doen. Ik verwacht en wil mooie of originele beschrijvingen van
zaken in een boek.
Het verhaal springt niet van originaliteit boven de middelmaat uit. Vreemdgaan,
verraad, trauma enzovoort enzovoort; het zijn vaak gebruikte onderwerpen in de Nederlandse
thriller.
Tussen de verhalen verteld vanuit het perspectief Maartje afwisselend met
Anouks kant, zitten brieven van een persoon die Maartje helemaal adoreert. Die
wacht op de kans met Maartje te kunnen zijn.
Als via wat woorden duidelijk wordt dat die persoon Maartje van dichtbij kent,
is het de bedoeling dat je alle genoemde personen in het boek afloopt zodat je
lekker kan puzzelen.
Echter bij bladzijde 120 valt bij mij al het kwartje. Het verhaal is namelijk best clichématig.
De brieven worden opvallend vanuit een ik-persoon verteld. En zoals ik al
eerder noemde werkt Loes graag met stereotypes. Handig maakt ze gebruik van
rechtlijnig denken van haar fans. Ik hoop vanaf bladzijde 120 dat ik alsjeblieft ongelijk
heb en het niet het oude simpele truukje is om lezers hun hersentjes te
sturen. Het truukje van het aloude raadsel, dat een vader met zijn zoon het
ziekenhuis in rent, omdat hij net een ongeluk heeft gehad. De arts komt snel
aan en roept als hij de jongen ziet: Wat is er met mijn zoon gebeurd. Rara wat
is er aan de hand in dit verhaal?
Vanaf bladzijde 254 wordt er zo'n dikke vette hint gegeven dat als je dan nog niet
weet wie de brievenschrijver is, het tijd wordt een weckpotje nieuwe hersentjes
te gaan kopen. Helaas: ik heb mij niet om de tuin laten leiden, omdat het zo
verdomd voorspelbaar was dat dit de clou is.
Ik lees gewoon te lang en te veel spannende boeken om iets nog echt origineel
te vinden. En als het dat dan vooral niet is, baal ik extra.
Je krijgt wat je verwacht bij Den Hollander: niet al te moeilijk taalgebruik,
simplistisch maar in een sausje van een lekker verhaal waarbij je niet te veel
hoeft na te denken en die ik weg las in de volle zon met een Mexicaans biertje
en tussendoor WhatsAppend. Je hoeft niet je hele hersenpan aan te spreken en
je volle aandacht te gebruiken, maar je hebt een flink aantal genoeglijke
uurtjes. Een echt vakantieboek noemt men dit, maar dan wel meer inhoud dan de
cliché romannetjes die men daarvoor gewoonlijk gebruikt.
Voor de echte Loesfans: een boek zoals vanouds. Voor echte liefhebbers van
spannende boeken, originaliteit en goed onderbouwde personages: laten liggen.
Originaliteit 3
Psychologie 3
Leesplezier 3,5
Schrijfstijl 3,5
Spanning 3
Plot 4
Afgerond een 3,5 toch nog
Ink
Nieuwsgierig? Bekijk het boek hier op Bol.com!
- Startpagina
- 2021 teamboeken
- Archief
- Andersdananders
- Bekentenissen van een boekhandelaar
- Boekenfeestjes
- Boekenduel
- Boekvonnis
- Boekenkasten
- Buiten zijn boekje
- Cheffies special
- Contact
- Columns
- Leesclubs
- Getiteld
- Gouwe ouwes
- Kort geding
- Nieuws
- Ondervraagd
- Spotlight
- Uitgebroed
- Thrillerdate
- Uit mijn eigen kast
- Verwacht
- Verfilmd
- Winacties
- Privacy
- Algemeen
- Wij
- Tot op het bot
- Homepage
- Op de thee
- Recensies
Posts tonen met het label droombeeld. Alle posts tonen
Posts tonen met het label droombeeld. Alle posts tonen
donderdag 26 mei 2016
Droombeeld van Loes den Hollander
Labels:
droombeeld,
loes den hollander,
Recensies,
thrillers
donderdag 12 mei 2016
Thriller top 10 (week 19)
|
Labels:
droombeeld,
hilton,
linda van rijn,
loes den hollander,
maestra,
Nicci French,
Nieuws,
Paula Hawkins,
robert galbraith,
samuel bjork,
Suzanne Vermeer,
thriller top 10
woensdag 11 mei 2016
Loes den Hollander signeert
Zelfs in een klein Goois dorpje komen soms bekende auteurs hun
nieuwste werk signeren. Niet groots aangekondigd, maar wel tegen gekomen op
Facebook, was het bezoek van Loes den Hollander aan Bruna in Huizen. Een
thuiswedstrijd dus op de fiets door de hitte naar het oude dorp. Er was een
tafeltje ingericht met allerlei lekkers, een stapeltje boeken, karaf met water,
glazen en wat stoelen er omheen. Gelukkig was het niet warm in de winkel,
anders waren de chocolaatjes gesmolten.
Omdat er slechts één andere dame aan het tafeltje zat en zij er duidelijk al even zat, ging de aandacht snel naar mij. Ik werd herkend dankzij mijn foto op Facebook. Snel werd mijn boek gesigneerd en bood de dame aan een foto van mij te maken met Loes.
Eenmaal naast haar ben ik er maar blijven zitten en heb wat vragen gesteld. Ik vroeg haar of haar lezers hoge verwachtingen hadden van haar boeken. Ze gaf aan dat haar boeken allemaal op zichzelf staan en haar schrijfstijl blijft hetzelfde, dus de lezers weten wel wat ze kunnen verwachten.
Tussendoor kwam een mevrouw die erg verbaasd was, dat er een schrijfster in Bruna zat. Ze heeft geen Facebook en wil dat ook absoluut niet. Hierdoor was ze niet op de hoogte. Ze kocht overigens ook geen boek, want ze hield niet van dat soort boeken.
Door deze mevrouw ging het gesprek verder over Facebook en Loes gaf aan, dat Facebook een goed medium is om in contact te komen met haar lezers. Niet alleen om haar boeken te promoten, maar ook de steun die ze kreeg toen haar hond twee jaar geleden overleed, vond ze erg prettig. Dat had ze eigenlijk niet zo verwacht.
Op mijn vraag over wat ze vindt van abonnementen als Elly's Choice was het antwoord duidelijk. Ze heeft er twee boeken en kijkt nu wat het op zal leveren. Worden er veel boeken gedownload maar staat er echt maar per boek een halve cent tegenover, dan zal ze haar boeken daar weghalen. Liever ziet ze dat lezers haar boeken digitaal bij de bibliotheek lenen.
Het was niet heel druk, maar volgens Loes kwamen de mensen wel binnen. Ook had ze van tevoren een grote stapel boeken gesigneerd voor mensen die niet langs konden komen en deze gereserveerd hadden. Zelf was ik er een half uurtje, zijzelf anderhalf uur. Daarna was het voor haar tijd om te gaan en voor mij tijd om het gesigneerde exemplaar af te rekenen. Op de fiets weer naar huis en nu lekker in de tuin met een boek! (boek van Loes moet nog even wachten, eerst Karen Rose uitlezen.)
Omdat er slechts één andere dame aan het tafeltje zat en zij er duidelijk al even zat, ging de aandacht snel naar mij. Ik werd herkend dankzij mijn foto op Facebook. Snel werd mijn boek gesigneerd en bood de dame aan een foto van mij te maken met Loes.
Eenmaal naast haar ben ik er maar blijven zitten en heb wat vragen gesteld. Ik vroeg haar of haar lezers hoge verwachtingen hadden van haar boeken. Ze gaf aan dat haar boeken allemaal op zichzelf staan en haar schrijfstijl blijft hetzelfde, dus de lezers weten wel wat ze kunnen verwachten.
Tussendoor kwam een mevrouw die erg verbaasd was, dat er een schrijfster in Bruna zat. Ze heeft geen Facebook en wil dat ook absoluut niet. Hierdoor was ze niet op de hoogte. Ze kocht overigens ook geen boek, want ze hield niet van dat soort boeken.
Door deze mevrouw ging het gesprek verder over Facebook en Loes gaf aan, dat Facebook een goed medium is om in contact te komen met haar lezers. Niet alleen om haar boeken te promoten, maar ook de steun die ze kreeg toen haar hond twee jaar geleden overleed, vond ze erg prettig. Dat had ze eigenlijk niet zo verwacht.
Op mijn vraag over wat ze vindt van abonnementen als Elly's Choice was het antwoord duidelijk. Ze heeft er twee boeken en kijkt nu wat het op zal leveren. Worden er veel boeken gedownload maar staat er echt maar per boek een halve cent tegenover, dan zal ze haar boeken daar weghalen. Liever ziet ze dat lezers haar boeken digitaal bij de bibliotheek lenen.
Het was niet heel druk, maar volgens Loes kwamen de mensen wel binnen. Ook had ze van tevoren een grote stapel boeken gesigneerd voor mensen die niet langs konden komen en deze gereserveerd hadden. Zelf was ik er een half uurtje, zijzelf anderhalf uur. Daarna was het voor haar tijd om te gaan en voor mij tijd om het gesigneerde exemplaar af te rekenen. Op de fiets weer naar huis en nu lekker in de tuin met een boek! (boek van Loes moet nog even wachten, eerst Karen Rose uitlezen.)
Liesbeth
Labels:
Boekenfeestjes,
Bruna,
droombeeld,
Elly's choice,
Huizen,
loes den hollander
Abonneren op:
Posts (Atom)










