Koekoeksjong van Camilla Läckberg

 

Twee verschrikkelijke gebeurtenissen schudden Fjällbacka op haar grondvesten. Een beroemde fotograaf wordt dood aangetroffen in een showroom en Henning Bauer, de Nobelprijswinnaar voor literatuur, wordt aangevallen op het eiland waar hij het tiende boek in zijn wereldberoemde serie schrijft. Patrik Hedström en zijn collega's van het politiebureau van Tanumshede storten zich op beide zaken. Ondertussen verdiept Erica Falck zich in een cold case: de moord op een transgender vrouw in de jaren 80. Langzaam realiseert ze zich dat het verleden onlosmakelijk verbonden is met het heden...

 

‘Koekoeksjong’ is het twaalfde deel met Erica Falck in de hoofdrol. Ik had nog geen enkel voorgaand deel gelezen en ik vroeg mij af of het dan wel verstandig was om zomaar aan dit deel te beginnen, maar ik besloot mij toch maar in het diepe te gooien en… ik heb geen spijt!

‘Koekoeksjong’ begint met een feest van Henning Bauer en zijn partner Elisabeth. De sfeer is gemoedelijk, maar slaat toch ietwat om als zijn zoon een niet al te fijne speech geeft. De volgende dag wordt het dode lichaam van een fotograaf in een showroom aangetroffen, op enkele meters afstand waar het feest werd gehouden. Erica Falck, een schrijfster die boeken schrijft over moordzaken, verdiept zich in deze zaak en komt erachter dat de dode man bevriend was met een transgender vrouw in de jaren 80. Het blijkt dat deze vrouw toentertijd ook is vermoord. Erika’s partner, Patrick Hedström, werkt bij de politie en samen met zijn collega’s onderzoekt hij de moord op de fotograaf. De grote vraag is of de moordzaak uit de jaren 80 én deze huidige zaak met elkaar in verbinding staan…

Alsof dat nog niet genoeg is, gebeurt er ook nog iets verschrikkelijks in de familie van Henning Bauer en de zaak wordt steeds vreemder. Ik wil hier niet teveel over verraden maar het is een behoorlijk schokkende ontwikkeling. Erika raakt steeds meer betrokken bij deze gebeurtenissen en de vraag is of ze zelf uiteindelijk nog wel veilig is.  

 

Ondanks dat ‘Koekoeksjong’ inmiddels al het twaalfde deel is, is het mij toch goed bevallen. In het begin had ik een beetje moeite met de namen die op mij af kwamen en wist ik niet precies wat de onderlinge relaties waren, maar al gauw zat ik goed in het verhaal. De eerste moord vindt ook al vrij snel plaats en dat zorgt ervoor dat je snel verder wilt lezen. Je leest ook vanuit verschillende personages en er zijn meerdere verhaallijnen.

Zo maak je bijvoorbeeld regelmatig een sprongetje naar de jaren 80 en leer je transgendervrouw Lola een heel stuk beter kennen. Naarmate het verhaal vordert wordt steeds duidelijker wat er de bewuste dag van de moord in de jaren 80 is gebeurd en wie uiteindelijk achter deze moord zit. Dit maakt alles ook een stuk interessanter. Het plot vond ik goed in elkaar steken en had ik niet aan zien komen. Je verdenkt namelijk steeds verschillende mensen, ook tijdens de huidige zaak.

Het verhaal verveelde mij eigenlijk geen enkel moment, mede door de sprongen naar het verleden en de verschillende personages, want hierdoor blijf je genoeg afwisseling houden. Soms werden er ook dingen verder uitgelicht (die zich waarschijnlijk in de voorgaande delen hebben afgespeeld en dat maakte bepaalde situaties voor mij ook weer een beetje duidelijker). Misschien ga ik binnenkort met het eerste deel starten, want dit verhaal heeft mij toch wel nieuwsgierig gemaakt naar de rest van de serie!

‘Koekoeksjong’ krijgt van mij vier kraaien.

Silvie 

Het debuut van Tine Bergen

 

In welk jaar lag jouw eerste thriller vers van de pers in de boekenwinkel?   Welke titel kreeg jouw debuut?

Koekoeksjong, mijn eerste thriller, verscheen in 2013. 

Was je voor je thrillerdebuut uitkwam al langer met schrijven bezig?

Ik had op dat moment al verschillende jeugdboeken geschreven en een roman voor volwassenen. 

Wie was jouw eerste uitgever?   Wat betekende het voor jou dat deze uitgever met jou in zee wou gaan?

Koekoeksjong verscheen bij het toenmalige Linkeroever. Dat was niet mijn eerste uitgever - dat was Clavis, want ik debuteerde als jeugdauteur. Ronald, mijn uitgeverij bij Linkeroever, had me gevraagd of ik ook interesse had om te schrijven voor volwassenen. Het was uiteraard heel fijn om die vraag te krijgen. 

Is jouw debuut nog altijd van speciale waarde voor jou?  Gebeurt het nog wel eens dat je het terug vastpakt en passages herleest?

Ik herlees mijn boeken niet een keer ze gedrukt zijn. Te confronterend om te zien wat ik nu allemaal anders zou doen. 

Ben je er nog steeds trots op?

Koekoeksjong was mijn eerste stap in het schrijven van spannende boeken en blijft daarom wel bijzonder. Het heeft me doen beseffen hoe graag ik in dit genre schrijf.  Ik zou het boek nu nooit meer zo schrijven. Maar het schrijven ervan heeft me wel veel geleerd, waardoor bijvoorbeeld het YA-drieluik van het College dat daarna volgde en 'Vissen praten niet' en later ook 'Zullen we het liefde noemen?' betere boeken zijn geworden. Ik hoop dat ik van elk boek dat ik schrijf zaken leer die het volgende beter maken. 

Zou je het verhaal weer zo schrijven?

Nee dus, zie vorige vraag.  

Weet je nog hoe het publiek reageerde op jouw debuut?  Was het een groot succes qua leesreacties, verkoop?  In Vlaanderen?  In Nederland?

Het is het eerste boek waar ik ook echt via de post fanmail op heb gekregen. Dat vond ik wel bijzonder.

Kwam het boek in de VN thrillergids en hoe werd het boek daarin beoordeeld?  Hecht je daar belang aan?

Recensies zijn meningen waar ik van kan leren als auteur, in die zin vind ik ze belangrijk.  Maar mailtjes en berichtjes van lezers vind ik zeker even belangrijk. Ik hoop vooral dat mijn verhaal iets 'doet', dat het voor iemand iets kan betekenen. 

 

Koekoeksjong van Robert Gailbraith

DEGELIJK DETECTIVEWERK IN ‘KOEKOEKSJONG’ VAN ROBERT GALBRAITH

Koekoeksjong van Robert Galbraith is uitgekomen in de periode dat mijn te lezen lijst alleen maar groter werd. Het boek heeft mijn aandacht getrokken toen enige tijd na het verschijnen van dit boek bekend werd dat achter dit pseudoniem niemand minder dan J.K. Rowling schuilging. Het is meteen het eerste boek van een serie die ik dit jaar hoop af te vinken.


Robert Galbraith is het pseudoniem van J.K. Rowling, bekend van de boeken met Harry Potter die wereldwijd hoog op de bestsellerlijsten stonden.
Joanne Rowling (1965, Bristol, UK) studeerde Frans en Klassieke Cultuur aan de universiteit van Exeter. Ze verhuisde naar Portugal waar ze haar eerste man leerde kennen. Na de scheiding keerde ze terug naar het Verenigd Koninkrijk. In Edinburgh, leert haar tweede man kennen en zet na de succesvolle Harry Potter reeks haar eerste stappen in boeken voor volwassen. In 2012 verschijnt Een goede raad onder haar eigen naam. Een jaar later wordt het debuut onder haar pseudoniem uitgegeven. Koekoeksjong is het eerste boek met detective Strike Cormoran in de hoofdrol.

Het hoofdpersonage Cormoran Strike is een veteraan die in Afghanistan een been verloren heeft en nadien aan lager wal is geraakt met zijn werk als detective met torenhoge schulden. In Koekoeksjong staat hij op een keerpunt in zijn privéleven, hij is dakloos na een mislukte relatie en woont op zijn kantoor. Op haar eerste werkdag wordt Robin, de secretaresse die gestuurd is door het uitzendkantoor, letterlijk omver gelopen door haar werkgever. Ze doet haar werk voor de detective met veel plezier maar de kans om vast in dienst te worden genomen is klein.Groot is de verbazing als John Bristow het kantoor binnenstapt en Strike de opdracht geeft om de omstandigheden rond de zogenaamde zelfmoord van zijn zus Lula Landry, een topmodel, te onderzoeken. Als blijkt dat John ook de broer is van zijn overleden jeugdvriend Charlie twijfelt Cormoran niet langer om van deze zaak een succes te maken. De laatste twijfels worden weggenomen als blijkt dat de opdrachtgever bereidt is het dubbele honorarium te betalen.

Dit is de aanzet voor een ouderwets detectiveverhaal, het lage tempo voelt wat onwennig aan en doet veeleer denken aan thrillers uit lang vervlogen tijden à la Christie. Af en toe verzandt het verhaal in overbodige details of passages. De personages worden mooi uitgediept, de omstandigheden die geleid hebben tot de dood van het bekende model worden geloofwaardig uitgewerkt. Met de nodige aandacht worden de privé omstandigheden en de relaties van de hoofdpersonages beschreven. De lezer krijgt bij de Bristows een inzicht in een leven dat voor de meesten onder ons onbereikbaar is. Hoewel het verhaal soms wat voorspelbaar is, werkt de auteur naar een plot toe dat verrassend genoemd kan worden. Galbraith levert een boek af dat prettig leest maar soms verveelt. Anderzijds is het een verademing om een detectiveverhaal te lezen waarin de gebeurtenissen zich traag ontwikkelen. Dit boek is zeker niet geschikt voor lezers die op zoek zijn naar een hoge dosis spanning maar voor diegenen die met enige nostalgie terugdenken aan een ontspannen detectiveverhaal is het zeker een aanrader.

Koekoeksjong is een ontspannende detective pur sang, wat resulteert in een eindbeoordeling van 3 sterren. Benieuwd wat het volgende boek in de reeks, Zijderups, te bieden heeft.

Tilly Hoskens

Deze recensie is eerder verschenen op : https://www.leveninextratijd.be/