Killer country - Mike Nicol

Mike Nicol (1951) is journalist en schrijver. Voordat Nicol begon met het schrijven van misdaadthrillers schreef hij romans, poëzie en non-fictie, waaronder Mandela: het geautoriseerde portret (2006). Zijn Kaapstadtrilogie wordt vertaald in meerdere landen en is een groot succes in Zuid-Afrika en Duitsland. Payback, het eerste deel van de trilogie, werd ook in Nederland zeer goed ontvangen en genomineerd als thriller van het jaar door de VN Detective en Thrillergids. Mike Nicol woont in Kaapstad.

Achterflap

De voormalige wapensmokkelaars Mace Bishop en Pylon Buso proberen in Kaapstad een nieuw, ontspannen leven op te bouwen. Maar wanneer ze proberen hun foute geld in een lucratieve deal te steken, krijgen ze te maken met levensgevaarlijke tegenstanders: de corrupte politicus Obed Chocho en de gewetenloze killer Spitz, die dodelijk efficiënt te werk gaat op de hypnotiserende klanken van killer-countrymuziek. Tot overmaat van ramp heeft ook hun oude vijand Sheemina February nog een rekening met ze te vereffenen.

Tijd om met iets anders te beginnen, zoals hij al tegen Pylon had gezegd. Uit de beveiliging, de zaak verkopen. Hij had genoeg van het oplossen van andermans problemen.

Killer country is het tweede deel in de Kaapstad-trilogie, mijn recensie van het eerste deel, Payback, kun je hier teruglezen. Prachtige cover, past heel mooi bij het verhaal en sluit mooi aan bij het vorige deel. 
We maken een kleine sprong in de tijd. Mace en Pylon zitten nog steeds in de beveiligingsbranche, maar Mace is er wel klaar mee. Hij zou het liefst stoppen en ergens rustig teren op zijn (foute) centen samen met zijn vrouw Oumou en dochter Christa. Pylon is bezig met een deal ergens aan de westkust en als dat lukt, dan is die rust in zicht.

Corrupte politicus Obed Chocho staat op het punt om vrijgelaten te worden uit de gevangenis en op dat moment vraagt de rechter die hem heeft veroordeeld, Telman Visser, om bescherming van Mace en Pylon. Er worden de laatste tijd veel aanslagen gepleegd op mensen die op afgelegen boerderijen wonen en rechter Visser wil dat zijn vader, die op een afgelegen boerderij woont, wordt beschermd. Mace houdt in eerste instantie de boot af, maar stemt uiteindelijk toe.

Obed Chocho komt vrij na toedoen van zijn advocate, Sheemina February en de gemoederen lopen al snel hoog op...

‘Sans rancune’, zei Mace. ‘Niets persoonlijks, hoor. Volgens mijn collega Pylon ben jij hetzelfde als een pistool: een stuk gereedschap. Mijn standpunt is iets anders. Met een ethische ondertoon. Maar dan wordt het te filosofisch en dat willen we niet. Dus. Zal ik het hierbij laten: wij zijn geen voorstander van het idee dat wij je volgende klus zijn. We beseffen dat dit jou in een netelige positie brengt tegenover je cliënt, dus we hebben een voorstel. Wil je dat horen?’

Mace Bishop, ex-wapensmokkelaar, meedogenloos, macho, een serieuze binnenvetter. Pylon Buso is losser, impulsiever dan Mace, zit zwaar onder de duim van zijn vriendin Treasure, al zal hij de laatste zijn die dat toegeeft.

Sheemina February komt wat meer aan bod in dit boek, je krijgt iets meer toegang tot haar gedachten, haar drijfveer. Waarom heeft ze zo’n hekel aan Mace? Een vrouw met een driedubbele agenda, dat is wel duidelijk en een vrouw waar ik vanaf het eerste moment een enorme hekel had.

Alles draait in Killer Country om de vastgoeddeal die Pyson probeert te sluiten aan de westkust. Er zijn meerdere spelers in het spel, maar het is niet meteen duidelijk hoe alles in elkaar zit, iedereen wordt onderling tegen elkaar uitgespeeld waardoor je je gaat afvragen of het uiteindelijk wel om die deal gaat of dat er iets anders gaande is.

Nicol hanteert een hele snelle pen, wat het verhaal in eerste instantie vaart geeft, maar daardoor lijkt het soms dat er dingen overgeslagen worden en dat maakt dat het verhaal voor je gevoel weer stagneert. De spanning is grotendeels afwezig, je bent meer aan het puzzelen, hoe zit die deal in elkaar en wie heeft nu een appeltje met wie te schillen.

Killer Country voelt als een tussendoortje, een soort opstapje richting de grote finale in deel drie, Black Heart. En dat die grote finale gaat knallen, dat weet je eigenlijk wel gezien de ontwikkelingen op de laatste tien bladzijden. Mace staat op scherp…

Hij bekeek de achtergrond: bovenin een lucht vol afstervend rood. Achter hen een terras en de muur van een borstwering. Bij de muur stond een vrouw in een lange jas. Een vrouw met een zwarte handschoen. Sheemina February.

Leesplezier 4

Plot 3,5

Schrijfstijl 4

Spanning 2

Originaliteit 4

Psychologie 3,5

3,5 sterren voor Killer Country

Miriam

Nieuwsgierig? Bekijk het boek hier op Bol.com!

Wie won Killer Country van Mike Nicol?

De winnaar van Killer Country van Mike Nicols is geworden:

Ans Arts

Gefeliciteerd Ans! Stuur je ons via pb op facebook of via Thrillerlezersblog@gmail.com jouw adresgegevens?

De leesweek van Mir

Deze week stond in het teken van veel kinderen. Veel meer kinderen dan die twee die ik zelf heb. Dat begon op maandag toen ik met vriendin L., haar zoon en het draakje naar Julianatoren ging. De toon werd gezet op de heenweg. Het kleine grut op de achterbank leek wel een getrouwd stel. Kletsen, de slappe lach, nog meer kletsen en dan ineens de opmerking: 'je praat teveel Jenna'. Hi-la-risch.

De kinderen vonden Julianatoren helemaal geweldig. Als ouder vergt het wel veel van je, voornamelijk flexibiliteit. Ik weet niet hoe het met jullie zit, maar ik ben niet meer zo vouwbaar als pak 'm beet tien jaar geleden. Bij elke attractie staat een groeimeter en tot een bepaalde lengte mogen de kids niet alleen in zo'n ding. Fijn dat die kids van ons bijna elke keer in die 'tot hier moet je papa of mama zichzelf dubbelvouwen en met je mee'-categorie vielen. Het hoogtepunt (of dieptepunt, het is maar net hoe je het bekijkt) was het helicopterritje. Helaas wilden het draakje en haar vriendje niet samen en dus moesten de mama's mee. Wij keken ernaar en vroegen ons af hoe we daar in godsnaam in moesten kruipen. Er stond een behoorlijk lange man voor ons en toen hadden we zoiets van 'we kijken gewoon hoe hij het doet en als hij past, passen wij ook' (al zat het bij ons wat meer in de breedte dan in de lengte ahum). Niet vragen hoe, maar hij kreeg zichzelf in dat helicoptertje. Erin was te doen, achterwerk op de achterbank en dan je benen over het stoeltje voor je, hoofd een beetje scheef en hoppa, klaar voor vertrek. Gelukkig kreeg ik tips bij het uitstappen. 'Benen eerst mevrouw, dat is ietsjes makkelijker.'.

Geloof mij, dat was niet zo.

Op woensdag ging ik met Ink naar de uitreiking van de Jonge Jury prijs. Het verslag van deze dag kun je elders op het blog al lezen. In dat verslag werden mijn padvinderskwaliteiten enigszins in twijfel getrokken. Ik heb nooit bij de padvinders gezeten dus tsja, dan is het niet gek dat ik die kwaliteiten ook niet heel erg heb. En daar komt nog bij dat Tivoli Vredenburg a) een doolhof is en het b) nogal een verschil is als de ene keer alle gangen volgelopen zijn met pubers en de andere keer het helemaal leeg is. Het ziet er dan gewoon anders uit. Echt. Uiteindelijk kwamen we er wel. Via de toeristische route.

Wat was het leuk om Mel Wallis de Vries weer te zien en spreken. Een heerlijk mens is dat, zo positief en vrolijk en het is zo leuk om te zien hoe ze met al die fans omgaat, met alle geduld van de wereld en een lief woord voor iedereen, niets is teveel. Geweldig is dat.

In de trein naar Utrecht las ik die woensdag Elizabeth is zoek uit. Ik heb inmiddels mijn recensie klaar, maar ik wil het nog een keer goed doorlezen. Ik ben niet helemaal tevreden nog. Wat mij betreft een boek dat je op je NTL moet zetten!

Ondertussen wachtte ik vol spanning op Killer Country van Mike Nicol. Vorig jaar las ik Payback en dit is het vervolg daarop. Op een of andere manier weet de postbode Huize Bakker wel te vinden als er een rekening gebracht moet worden, maar als er boeken bezorgd moeten worden, is het ineens heel moeilijk. Uitgeverij De Geus heeft het boek al tot twee keer toe naar me toegestuurd, maar ik denk dat iemand anders het aan het lezen is, want ik heb het nog niet gezien. Waardeloos. Inmiddels is het op een andere manier opgelost en ga ik er snel in beginnen.

In afwachting op Killer Country was niet lezen niet echt een optie natuurlijk, dus ik ben begonnen in Het glazen huis van Leonora Christina Skov. De eerste hoofdstukken zijn gelezen en ik ben heel benieuwd waar het heen gaat. Een fijne schrijfstijl in ieder geval!

De komende week wordt een rare week. Aanstaande dinsdag is mijn laatste werkdag en ik hik er tegenaan. Terwijl ik er ook wel aan toe ben. Heel tegenstrijdig allemaal en ik word er een beetje (erg) sjagerijnig van. 

Ik ga maar weer een boek lezen :-)

Fijne week!

Winactie met Killer Country van Mike Nicol

Nicol schrijft een trilogie en Killer country is deel twee in de Kaapstadtrilogie. 
Binnenkort verschijnt de recensie van Miriams hand op ons blog, maar jij kan hem vast winnen.

In welke stad woont Mike Nicol? Stuur jouw antwoord naar Thrillerlezersblog@gmail.com met in de onderwerpregel Mike Nicol. Dit ivm meerdere winacties..

Als schimmige zakenman Obed Chocho op het punt staat om vrijgelaten te worden uit de gevangenis vraagt de rechter die hem heeft veroordeeld om de bescherming van Mace Bishop en Pylon Buso. Dan komt Sheemina February, de advocate die voor Chocho’s vrijlating heeft gezorgd, zich met de zaak bemoeien. February heeft nog het een en ander met Bishop en Buso te vereffenen. De gemoederen lopen hoog op wanneer Chocho voor niets terugdeinst om zijn reputatie te herstellen.

Killer country is uit

Deel twee van de Kaapstadtrilogie is uit: Killer country

Het boek

De voormalige wapensmokkelaars Mace Bishop en Pylon Buso proberen in Kaapstad een nieuw, ontspannen leven op te bouwen. Maar wanneer ze proberen hun foute geld in een lucratieve deal te steken, krijgen ze te maken met levensgevaarlijke tegenstanders: decorrupte politicus Obed Chocho en de gewetenloze killer Spitz, die dodelijk efficiënt te werk gaat op de hypnotiserende klanken van killer-countrymuziek. Tot overmaat van ramp heeft ook hun oude vijand Sheemina February nog een rekening met ze te vereffenen.

De auteur
Mike Nicol (1951) is journalist en schrijver. Voordat Nicol begon met het schrijven van misdaadthrillers schreef hij romans, poëzie en non-fictie, waaronder Mandela: het geautoriseerde portret (2006). Zijn Kaapstadtrilogie wordt vertaald in meerdere landen en is een groot succes in Zuid-Afrika en Duitsland. Payback, het eerste deel van de trilogie, werd ook in Nederland zeer goed ontvangen en genomineerd als thriller van het jaar door de VN Detective en Thrillergids. Mike Nicol woont in Kaapstad.

Meet and Greet Mike Nicol

Woensdag 20 april komt thrillerauteur Mike Nicol vanwege de verschijning van zijn nieuwe thriller Killer Country, deel 2 in de Kaapstad-trilogie naar Nederland. Wij namens uitgeverij De Geus organiseren die dag een meet-and-greet en zouden het leuk vinden om hier een aantal fans voor uit te nodigen en hen de mogelijkheid te geven Mike Nicol te ontmoeten.

Over Killer Country

Als schimmige zakenman Obed Chocho op het punt staat om vrijgelaten te worden uit de gevangenis vraagt de rechter die hem heeft veroordeeld om de bescherming van Mace Bishop en Pylon Buso. Dan komt Sheemina February, de advocate die voor Chocho's vrijlating heeft gezorgd, zich met de zaak bemoeien. February heeft nog het een en ander met Bishop en Buso te vereffenen. De gemoederen lopen hoog op wanneer Chocho voor niets terugdeinst om zijn reputatie te herstellen.

De meet-and-greet met Mike Nicol zal worden gehouden op het volgende adres:

Café Luden

Spuistraat 304-306

Amsterdam

Het tijdstip van de meet-and-greet is 16.30 uur en zal tot ongeveer 18.00 uur duren.

Lezers die geïnteresseerd zijn in een meet-and-greet met Mike Nicol kunnen een mail sturen naar Publiciteit@degeus.nl