Hilona stelt zich voor

 

Voornaam: Hilona

Leeftijd: 50 jaar

Woonplaats: Oostzaan

Ik ben Hilona, 50 jaar en woon samen met mijn man Gerard en mijn jongste zoon Ian in het prachtige dorp Oostzaan. Naast Ian heb ik nog een zoon Dave, die al weer wat jaartjes op zichzelf woont. Sinds 2019 is ons gezinnetje verrijkt met harige dochter Suus.

Naast lezen heb ik nog een aantal creatieve hobby’s zoals breien/haken, maar ik houd ook van tekenen en schilderen, een goede Netflix serie kijken en lekker koken.

 

Het eerste boek dat ik las was dit:

Hans de dierenherder, een pixi boekje. Ik kon het versje uit mijn hoofd en als tweejarige dreumes vermaakte ik de ooms en tantes tijdens de verjaardagen door het boekje voor te lezen, waarbij ik ook precies wist wanneer ik de bladzijden moest omslaan. Een aantal jaar terug vond ik het boekje op Marktplaats. Bij ons thuis werd eigenlijk niet echt gelezen, maar gelukkig had ik een oma die mijn leesverslaving graag stimuleerde en van haar mocht ik altijd 2 nieuwe boeken kopen. Mijn eerste verzameling waren de boeken van Wipneus en Pim en toen ik wat ouder werd las ik graag de serie de Vijf van Enid Blyton.

Het beste boek dat ik las is denk ik toch wel De Alchemist van Paulo Coelho. De boodschap van dit boek is zo ontzettend mooi. Het is een boek dat ik meerdere keren heb gelezen en dat ik nog regelmatig pak. Het is een boek dat ik ook vaak cadeau heb gedaan.

Favoriete auteurs zijn:
Paulo Coelho, Geert Kimpen, Karin Slaughter, Samuel Bjork, Börjlind, Carlos Ruiz Zafon, Robert Bryndza, Diana Gabaldon.

 

Voor mij is lezen een vorm van ontspannen. Ik lees sowieso elke avond voordat ik ga slapen, al is het maar 1 bladzijde. Dat heb ik nodig om mijn overactieve brein te resetten. Nadeel van in bed lezen is dat wanneer het boek spannend is ik soms tot in de vroege uurtjes door blijf lezen. Voordeel is dat ik nu ik geen baan meer heb dan gewoon wat langer kan blijven liggen. Overdag lees ik meestal ook wel een uurtje en wanneer het een boeiend boek is kan ik dat ook rustig langer volhouden. In de zomer lees ik meer dan in de winter. Gek genoeg nodigt een zonnetje en buiten zitten meer uit tot lezen dan bijvoorbeeld een sombere natte herfst- of winterdag.

 

Ik lees heel veel verschillende genres, van historische romans tot thrillers, spirituele boeken, biografieën, boeken over kunst, kookboeken, reisboeken, maar ook poëzie.

Het leesjaar van Hilona

Tot september 2017 verslond ik boeken, echter in september 2017 kwam daar een flinke kink in de kabel. Lang verhaal, kort werd ik ziek, ging naar de huisarts die het afdeed als spierpijn door overgewicht na een griepje, bleef volharden dat er iets niet goed was en belandde nu eens niet als zorgverlener maar als patiënt in het medische circuit nu met een longvliesontsteking en een op de ct-scan graad IV verdachte tumor in mijn rechterborst. Ik moest weken wachten op vervolgonderzoek, waarbij de tumor 6 weken later gelukkig  ‘goed’ bleek te zijn maar liep daardoor ondertussen met 2 dichtslibbende benen rond, waardoor ik in oktober met spoed werd opgenomen in het ziekenhuis nadat de geconsulteerde chirurg op de ct-scan een plaque in mijn aorta vond die de radioloog 6 weken ervoor als kalkspatjes had geduid en er in rap tempo meerdere operaties aan mijn beide benen werden gedaan. Helaas volgde op 24 november 2017 een onderbeensamputatie links omdat dit been te beschadigd was. Vervolgens trad de wet van Murphy op, kreeg ik een ziekenhuisbacterie in mijn stomp en volgde er een lang en pijnlijk herstel- en revalidatietraject. 

10 operaties, lange narcoses, veel zenuwpijn en hoge doses pijnmedicatie verrichten geen wonderen met en in je brein en het heeft lang geduurd voordat ik weer het geduld en de concentratie had om te lezen. In 2018 kwam ik niet verder dan 1 boek. Een bedroevend dieptepunt op leesgebied. 

Rond deze periode vorig jaar las ik een oproep voor een leesclub bij Thrillerlezers en omdat ik mijn zinnen een beetje wilde verzetten en het lezen weer een beetje lukte schreef ik mij hiervoor in. In januari stond mij opnieuw een grote operatie te wachten (reconstructie van mijn stomp) en na alle ellende van de vorige operaties zag ik daar behoorlijk tegenop en leek mij het lezen van een boek een mooie afleiding. Helaas liep het boek wat vertraging op en kwam het niet voor de kerst maar ontving ik het toen ik medio januari in het ziekenhuis lag. Met wat vertraging startte ik mijn eerste leesclub en kreeg ik de smaak van het lezen weer goed te pakken. Na de operatie 8 weken bedrust om de stomp zo goed mogelijk te laten genezen en daarna volgde wederom een revalidatietraject van maanden, met dit grote verschil dat ik in tegenstelling tot de voorgaande keer tijd en plaats kon vergeten door weer in een goed boek/verhaal te kunnen duiken. 

Het meelezen in de leesclubs van Thrillerlezers! werd een terugkerend feestelijk onderdeel in mijn tot dan toe toch wel redelijk afgestompte leven en heeft mij letterlijk en figuurlijk op de been gehouden - galgenhumor van een nu eenbenige ;-) - en ik wil Inki bij deze nogmaals enorm bedanken voor de kans die zij mij gaf.  

De leesclubs daagden mij uit om ook boeken 

te lezen die ik zelf misschien wel nooit zou hebben uitgekozen en daar zaten toch een paar verdomd mooie pareltjes tussen. 

Wat ik vooral enorm leuk vind is de actie en interactie tussen de auteur en de lezers en ik  ben tot de ontdekking gekomen dat ik ook het schrijven van recensies best gaaf vind om te doen. 

Sinds september is ons gezin uitgebreid met ‘harige’ dochter Suus, een prachtige Franse Bulldog die trouw naast mij ligt wanneer ik lees. Wel een jaloers typje is ze trouwens, want madam heeft door dat boeken voor haar betekenen dat ze iets minder aandacht krijgt en ondertussen doet ze er werkelijk alles aan om mij het lezen onmogelijk te maken (op het boek zitten, onder mijn armen door zich toch op schoot proberen te wurmen of nog erger het boek aanvallen met haar tanden). Een belly rub voor Suus terwijl ik rustig doorlees lijkt nu het compromis te zijn. 

Boeken die mij hebben verrast dit jaar waren in willekeurige volgorde:

Karin Slaughter - Laatste Weduwe,

Geert Kimpen - Het meisje dat aan de oever verscheen,

Carmen Mola - De Zigeunerbruid,

J.D. Barker - Horen, zien, zwijgen,

Sandra J. Paul - Kwijt,

Esther Boek - Het leven dat ik kende,

Lara Reims - Black-out & Upgrade,

Joanne Carlton - Stof. 

Het boek dat mij het minst heeft gepakt was van: 

Stina Jackson - De Zilverweg. 

Ik hoop dat 2020 een nog beter leesjaar mag worden met hopelijk weer mooie nieuwe ontdekkingen en fijne, gezellige en leerzame Boekvonnis leesclubs.