Buiten zijn boekje met Patrick Maes

Patrick Maes is gepassioneerd door wetenschap, astronomie, natuurkunde en bovenal religie, én de schijnbare onwrikbare kloof tussen deze onverenigbare materie. Een schrijver, eigenlijk altijd al in enige vorm. Kortverhalen, redactioneel werk voor een magazine, een blog en nu de thriller “Sheol, de wachtkamer.”. Een lezer en een dromer, met bijzondere voorliefde voor horror, fantasy en sciencefiction. “Sheol.” is tot stand gekomen uit liefde voor al deze passies. (Bron: Hebban)

Welk boek heb je niet uitgelezen?

 Ik denk dat ik elk boek waar ik ooit aan begonnen ben ook daadwerkelijk heb uitgelezen. Uiteraard zijn er boeken die ik soms even heb weggelegd. Laatst had ik dit met “de denkbeeldige vriend” (Stephen Chbosky) Het verhaal is best wel goed maar toch moet je je door de 700 pagina’s worstelen. Er kon best wat geschrapt worden.

Nu ik eraan denk heb ik toch eens een boek niet uitgelezen: World war Z. (Max Brooks) Hoewel ik een enorme fan ben van het zombiegenre heb ik met dit boek de fout gemaakt om eerst de film te zien en pas daarna het boek te beginnen lezen. Dit boek is meer een verslag dan daadwerkelijk een verhaal. Ik heb het maar bij de film gehouden, uiteindelijk.

Welk boek geef je graag cadeau?

Een boek cadeau geven is wat afhankelijk van aan wie je het geeft. Ik heb een paar keer 11/22/63 (Stephen King) weggegeven, een schitterend verhaal dat de liefhebber van elk genre wel weet te appreciëren. Eerlijkheidsgave moet ik toegeven dat het boek dat ik meest cadeau heb gegeven “de barbecuebijbel” (Peter De Clercq) is. 😊

Welk boek had je graag zelf geschreven willen hebben?

 

Zonder twijfel “HEX” van Thomas Olde Heuvelt. Het idee en het concept zijn schitterend gevonden. Ik zou een andere draai aan het eind hebben gegeven maar niettemin is dit een erg goed boek. Good job, Thomas, je succes is volkomen terecht.

Welk boek lees je graag voor aan je kinderen vroeger of nu?

Grappige vraag. Eerlijkheid gebiedt mij te zeggen: Kabouter Plop. Verhaaltjes voor het slapengaan of zo. Tot vervelens toe, plopperdeplop.

Welk boek las je vroeger stuk

Ik heb de liefde voor het boek denk ik ontdekt door “Kruistocht in spijkerbroek” (Thea Beckman) Ik heb dit vele keren gelezen. Stukgelezen is een vreemde uitdrukking. Ik heb meerdere boeken een paar keer gelezen, dat wel. Ik denk aan “Misery”, “It”, Pet semmatary”, het voorgenoemde “11/22/63”(Stephen King). “De Da Vinci code” (Dan Brown)

Wat is jouw quilty pleasure op leesgebied?

Zonder enige twijfel het horror genre. Stephen King, Dean Koontz, Joe Hill, noem maar op. Ik ben onlangs aardig verrast door “Quarantaine” (Erik Bettens). Het zombie genre mag dan uitgemolken genoemd worden maar ik blijf het boeiend vinden. Ik vind het zalig dat dit verhaal zich in ons taalgebied afspeelt. Ik moet dringend eens aan je tweede beginnen, Erik.

Welk boek las je ivm een hype en vond je tegenvallen?

Dit zijn eigenlijk twee vragen. Welk boek las je ivm een hype? Ik heb “Het smelt” (Lize Spit) gelezen door de hype, dat zeker. Maar… ik vond het goed. Ik heb vrij rap door of het boek iets voor mij zal zijn of niet. Als er een hype rond een boek ontstaat betekent dit meestal ook dat het een goed boek is. De hype rond “vijftig tinten grijs” heb ik aan me laten voorbijgaan. 😊 In België is Aspe een grote hype, maar ik heb nog niet één van zijn boeken gelezen. Vreemd, want ik hou eigenlijk ook wel van het genre. Lars Kepler en M.J. Arlidge weet ik zeker te appreciëren. Van tegenvallen gesproken moet ik echter bovengenoemde Lars Kepler noemen met hun boek “Playground”. Ik dacht een boeiend verhaal in handen te hebben waarin het dodenrijk uit de doeken werd gedaan maar het bleek een slap afkooksel te zijn waarin het hoofdpersonage in een Chinese stad kwam na de dood. Ik denk dat na dit verhaal het zaadje is geplant voor mijn eigen boek. Dus toch bedankt, Lars. 😊

Patrick zijn boek Sheol, de wachtkamer:

Het leesjaar van Tamara

Het einde van het jaar nadert alweer en dan is het best leuk om eens te kijken welke boeken ik dit jaar verslonden heb, welke zijn blijven hangen en welke niet?

Ik had de teller op 55 gezet, maar ik ga het niet redden haha. Ik denk dat ik er net geen 50 ga halen. Het is natuurlijk geen ramp en zeker geen wedstrijd, maar ik vind het wel leuk om het bij je houden.

Maar met 50 boeken gelezen, zitten er een paar bij die bij mij zijn blijven hangen of diepe indruk hebben gemaakt.

Maar laat ik beginnen met de boeken waar ik hoge verwachtingen van had, maar (voor mij) zwaar teleurstellen waren.
Dat waren de 2 boeken van Stephen King. De verlichting en gwendy's knoppenkist. Beide waren voor mij niet het stephen king gehalte wat ik gewent ben van hem.
Maar ook het boek Cari Mora van Thomas Harris heeft mij teleurgesteld. Zijn boeken van Hannibal Lector waren grandioos er fenomenaal. Maar deze kwam totaal niet in de buurt.

Het boek van linwood barclay : niemand hoort het was voor mij ook een topper! Net als het boek van Sandrine Destombes : het dubbele geheim van de familie lassage.

Maar ook Natan Z van Arjan Alberts mag niet ontbreken. Ik geef meteen toe dat geen fan ben van Nederlandse auteurs. Niet dat zij niet kunnen schrijven of slecht zijn. Maar Alberts heeft mij weten te verrassen met zijn boek!

En ik kan niet kiezen tussen 2 boeken die mij heeft weten te verrassen en daarom op nummer 1 staan. Vol fantasie, duister en gruwelijkheden. Boeken die ik echt echt nog een keertje ga herlezen.

Dat is het boek van Stephen King : het instituut en het boek de denkbeeldige vriend van Stephen chbosky.
Het boek van King was weer echt een boek van King. Alle elementen zaten erin die van hem kan verwachten.
Maar het boek van Chbosky komt ook aardig om de buurt van de schrijfstijl van King. Beide zijn zo apart, dat je ervan houdt of er niets aan vind!

In 2020 hoop ik weer nieuwe pareltjes te mogen lezen, verrast te worden door nieuwe auteurs of bestaande. Hopen dat ik in 2020 weer de tijd en rust heb om mij te verliezen in een boek.

Ik wens alle leden een gelukkig Nieuwjaar wat bol mag staan van boeken! En dat de recensenten van thrillerlezers jullie op pad helpen met, wat voor ons, topboeken uit te zoeken!!!!

De denkbeeldige vriend van Stephen Chbosky

Titel: De denkbeeldige vriend

Auteur: Stephen Chbosky

Uitgeverij: A.W. Bruna Uitgevers

Publicatiedatum: september 2019

Recensie door: Tamara

Kraaien: 4,5

Christopher is zeven.

Christopher is de nieuweling.

Christopher heeft een denkbeeldige vriend. 

Alleenstaande moeder Kate Reese is op de vlucht. Vastbesloten om het leven voor haar en haar zoon te verbeteren, ontsnapt ze midden in de nacht samen met Christopher aan een gewelddadige relatie. Samen belanden ze in de hechte gemeenschap van Mill Grove, Pennsylvania, ver van de bewoonde wereld. Slechts één snelweg leidt erheen en één snelweg eruit.

Eerst lijkt het de ideale plek om eindelijk tot rust te komen. Maar dan verdwijnt Christopher. Zes afschuwelijke dagen lang kan niemand hem vinden. Totdat Christopher tevoorschijn komt uit het bos aan de rand van het dorp, ongedeerd maar niet onveranderd.

Hij keert terug met een stem in zijn hoofd die alleen hij kan horen, met een missie die alleen hij kan volbrengen: hij moet voor kerst een boomhut in het bos bouwen, anders zullen zijn moeder en alle anderen in het dorp nooit meer hetzelfde zijn.

Algauw raken Kate en Christopher verzeild in het gevecht van hun leven - een strijd tussen goed en kwaad-, met hun dorp als het strijdtoneel.

“Ze stonden daar met dichtgenaaide ogen en monden.”

Voordat ik aan dit boek begon, heb ik eerst de recensies gelezen. Ik wist dat het een fantasie boek was, maar van welk kaliber? Dat wou ik eerst weten voordat ik eraan begon. De recensies waren wisselend. Van”bagger” tot “Stephen King, eat youre heart out! Beware..” Vooral het laatste trok mij over de streep en ik ben gaan zitten....

Het boek gaat over Christopher die zes dagen wordt vermist. Hij komt terug maar kan ineens goed lezen en wordt steeds slimmer. Hij heeft een denkbeeldige vriend, de aardige meneer, die zich vermomd als een witte plastic zak ( ja, echt.... )

Je leest hoe de vriendschap zich ontwikkeld, hoe Christopher vriendschappen sluit en hoe en waarom hij de boomhut bouwt. Ook hun vijand: de sissende vrouw, de moordlustige herten en de brievenbusmensen worden niet vergeten en krijgen ieder een goede rol in het boek.

Het verhaal is vlot geschreven, de personages goed uitgediept en het is vooral een meeslepend verhaal. Het mooie is, dat als je het boek heb weggelegd en weer oppakt, je meteen weer in die wereld zit. Ik hoefde geen 1x terug te bladeren. Het boek telt 713 pagina's (e-book versie) en voor mij was het geen bladzijde teveel. Vaak heb ik met dikke boeken dat er minstens 100 pagina's geschrapt konden worden.

Het mooie is, dat niets in het boek is wat het lijkt! Je voelt de tijdsdruk waarin Christopher verkeerd, je voelt de spanning die in de wereld van de boomhut zit.

Wel vond ik op een gegeven moment het gebruik van hoofdletters irritant worden. Voorbeeld: hIj kroop... deZe jongen, hEm te kijken. Op het laatst werden hele zinnen ermee gevuld en dat leidde mij enorm af.

Ook bepaalde zinnen als: “Hij slikte hard en lang” (vraag ik mij af hoe je in hemelsnaam lang en hard kan slikken) “De casinodeuren gingen als een mond open en kotsten hun uit” haalde mij ook uit het verhaal. Gelukkig waren dit er niet heel veel.

Voor de mensen die van Stephen King houden en zijn fantasie kunnen waarderen, kan ik je dit boek echt van harte aanraden! Ben je niet zo van de fantasie maar hou je wel gruwelijkheden, wederom kan ik je dit boek ook aanraden. Hou je meer van rustige thrillers met veel psychologische diepgang, dan kan je dit boek echt ruk vinden. Ik merk zelf en uit de recensies dat je dit boek tof vind of niet. Matig heb ik nog niet gelezen!

Het zal mij ook niet verbazen dat dit boek verfilmd kan gaan worden, alle elementen zitten erin en alles is duidelijk beschreven.

En wat betreft Stephen King..... Je hebt een waardige tegenstander erbij! Deze naam ga ik zeker in de gaten houden op vervolgboeken!

Spanning: 5

Psychologische ontwikkeling personages: 5

Leesplezier: 5

Schrijfstijl: 4

Plot: 4