Buiten zijn boekje met Ronald van der Pol

Al ruim 30 jaar is Ronald werkzaam in de financiële sector.  In 2010 kwam hij met zijn eerste boek Het Groene Huis. In 2014 kwam zijn tweede thriller De witte generaal en in 2018 kwam De blauwe sleutel uit.

In Buiten zijn boekje vertelt Ronald o.a over welke boeken hij leest. 

*Wat lees je momenteel?

David Hewson – De Stenen Engel

Een van mijn favoriete thriller auteurs. Deze is uit de serie met Pieter Vos en geschreven alsof Hewson een Nederlander is. Knap gedaan en hij staat altijd garant voor een goed verhaal en veel spanning.

Sinds de Nic Costa serie ben ik een grote fan van deze auteur.

*Welk boek heb je niet uitgelezen

Donna Tartt – De kleine vriend

Ik was eg enthousiast over ‘De Verborgen Geschiedenis’. Subliem geschreven en spannend, maar De Kleine Vriend was niet om doorheen te komen. Natuurlijk is dat heel persoonlijk.

*Welk boek geef je graag cadeau

De Witte Generaal of De Blauwe Sleutel, gesigneerd en wel. Persoonlijker kan ik het niet maken.

*Welk boek had je graag zelf geschreven willen hebben

‘Ik ben Pelgrim’ van Terry Hayes. Zeer spannend, mooi hoe hij vanuit diverse perspectieven het verhaal vertelt en je gelooft het ook nog. Ik ben erg benieuwd naar zijn volgende boek.

*Welk boek lees je graag voor aan je kinderen vroeger of nu

Mijn kinderen zijn inmiddels het huis uit dus dat voorlezen ligt ver achter me. Maar ik las niet vaak voor maar verzon zelf fantasie verhalen. Dat vonden ze geweldig. Het lukte me ook nog om iedere avond met een logisch vervolg te komen. Het is me nog redelijk goed bijgebleven zodat ik er delen van heb gebruikt in het jeugdboek ‘Eric en het land van duizend wensen’ dat ik ten behoeve van stichting KiKa schreef en dat de basis vormde voor de rockopera ‘1000 Wishes’. Dat was een fantastische ervaring.

*Welk boek las je vroeger stuk

‘De negerhut van oom Tom’ vond ik geweldig en indrukwekkend. Dat was denk ik het eerste serieuze boek dat ik las. Daarvoor waren het hoofzakelijk stripboeken en De Kameleon reeks.

 

*Wat is jouw quilty pleasure op leesgebied

Die heb ik niet. Ik moest er goed over na denken maar er komt niets bovendrijven. Maar het kan natuurlijk ook een blinde vlek zijn (of gewoon verdrongen).

*Welk boek las je ivm een hype en vond je tegenvallen

De laatste reeks rondom Frieda Klein van Nicci French, voor zover dat een hype was. Fantastische auteurs waarvan ik de meeste boeken met veel plezier heb gelezen, maar de laatste reeks werd mij te langdradig. Ik ben geloof ik bij Donderdagskinderen gestopt.

De blauwe sleutel van Ronald van der Pol

Titel:               De blauwe sleutel

Auteur:          Ronald van der Pol

Publicatie:    juni 2018

Recensie:       Ink

Waardering:  4 kraaien

Achterflap

Mark vulde de waterkoker en schrok van de beweging die hij via het glas van de magnetron zag. Hij draaide zich met een ruk om en keek recht in het weerzinwekkende beschilderde gezicht dat voor het keukenraam verscheen. Een capuchon was over het hoofd getrokken en slierten touwerig haar markeerden het gezicht. Het haar leek bewerkt, het had wat weg van opgedroogde modder. Het gezicht vertrok geen spier en keek alleen maar. Mark hapte naar adem want dit gezicht had hij lang geleden al eens gezien, maar waar en wanneer? Hij kon niet goed nadenken, strompelde naar de keukendeur en liep naar buiten.
Als de Utrechtse rechercheurs Gerard van Dongen en Frank van der Linden midden in de nacht een melding krijgen over de vondst van een ontzield lichaam op een rotonde, treffen ze ter plekke een weerzinwekkend en bizar tafereel aan. Ze zien daar een man, vastgebonden aan een wegwijzer, met een verbaasde uitdrukking op zijn gezicht bij wie met kracht een pijl precies tussen zijn ogen is geschoten. Het gaat om een welgestelde ondernemer, Jan van Oostdijk.
Het is het begin van een reeks moorden die hun sporen hebben in een ver verleden. Frank wordt met zijn eigen jeugd geconfronteerd en vindt het moeilijk, bij deze zaak, de nodige professionele afstand te bewaren. En Gerard heeft te kampen met een traumatische gebeurtenis die hem heftige nachtmerries bezorgt.
Langzamerhand wordt duidelijk wat er zich in het verleden allemaal heeft afgespeeld en hoe de ingenieuze seriemoordenaar stap voor stap een plan voor een grote wraakactie ten uitvoer brengt.

Omslag

Ik moest mij even over de omslag heen zetten. Ik vond hem niet alleen niet mooi, maar ik vond hem zelfs heel erg lelijk. Maar inderdaad: don't judge a book by the cover. Toevallig kwam ik ín de week van het lezen bij een ander boek bijna dezelfde foto tegen.

Een politiethriller met de rechercheurs Gerard van Dongen en Frank van der Linden. Het verhaal begint al snel met de vondst van een man met een pijl tussen de ogen geschoten en achtergelaten op een rotonde. Tevens blijkt bij de autopsie dat alle ingewanden zijn verwijderd. En wat ik dan ook al snel concludeer is dat dit een boek a la de stijl van bijvoorbeeld een Sterre Carron is. Dus fans! Martelingen, gruwelijke details. Je moet daar echt van houden. 

De eerste wrede moord blijkt het begin te zijn van een hele reeks moorden op rijke mannen.
Met een vrij soepele schrijfstijl stuurt de auteur je door het verhaal waarin rechercheur Frank een oude bekende van vroeger ontmoet die in verband met de zaak lijkt te staan. Wat is er vroeger met Frank gebeurd en wat voor rol heeft deze bekende daarin? Op die manier krijg je naast de zaak ook een mooi kijkje in het privéleven van Frank. Zouden er eigenlijk rechercheduo's bestaan zonder getroebleerde levens? In boeken althans? Of ze zuipen, rouwen, hebben trauma's, gaan vreemd, zijn autistisch of lopen terwijl ze werken bij psychologen of psychiaters of een combinatie van dit allemaal.

Oftewel met deze twee rechercheurs is er ook nogal wat aan de hand. En natuurlijk werkt het zo dat je als lezer mee kan leven met de twee mannen. Dat dit dan bij mij altijd wat irritatie oproept, ligt geheel aan mijn smaak! Ik lees al te lang te veel spannende boeken.
Dat het best vreemd is dat nou net de ene rechercheur duidelijk met geheimen rondloopt die belangrijk lijken te zijn in het lopende onderzoek en zich daardoor regelmatig vreemd gedraagt en de ander elke keer weer denkt van dat spreken we nog wel een keer uit. Hallo! Een moordonderzoek met meerdere slachtoffers! Een van de twee zou misschien ook wel eens iets met de moorden te doen kunnen hebben? Vooruit maar... Het is een boek en daar is veel meer mogelijk.

Maar ga nu niet denken dat ik De blauwe sleutel geen goed boek vond, want dat vind ik wel degelijk. Er zitten goede plotwendingen in, zodat je niet gelijk doorhebt wat er nu precies aan de hand is. Niets is leuker dan lekker door te kunnen blijven puzzelen. Het is lekker doorlezen naar wie toch die dader zal zijn. Dit heeft Van der Pol echt uitstekend gedaan.

Conclusie:
Ondanks dat de rechercheurs met hun problematiek en de wat gore moorden (en daar zijn zeker liefhebbers voor), heb ik mij prima vermaakt met De blauwe sleutel. De auteur heeft een mooi doorwrochte plot gemaakt die spannend verloopt naar wie de dader toch zal zijn. Daarnaast schrijft Ronald in niet al te moeilijke zinnen wat zorgt dat je heerlijk in het boek kan duiken en snel er doorheen vliegt.

Het is mijn eerste boek dat ik van Ronald van der Pol heb gelezen en ik weet zeker dat er meer zullen volgen.

Op de thee met Ronald van der Pol

Ronald van der Pol (Driebergen, 1962) is sinds 2008 actief als schrijver. Zijn eerste boek, de thriller Het groene huis, werd in 2010 in een beperkte oplage uitgebracht. 

Zijn tweede thriller De witte generaal  verscheen in 2014 en Deblauwesleutel, de derde, verscheen in juni 2018.

Vandaag is hij bij ons Op de thee!

1. Hoe denk je dat een schrijver jou zou beschrijven in een roman?
   Een lange man met een grijzige haardos en bril kijkt je vriendelijk aan. Een gezellige, zeer toegankelijke man met veel gevoel voor humor. Hij toont veel interesse voor de ander en praat zelf met heel veel passie over zaken waar hij mee bezig is. Zo spreekt hij zeer gepassioneerd over de totstandkoming van zijn boeken. En zijn voorliefde voor de progressieve rockmuziek kent geen grenzen. Ook is het duidelijk dat deze man een rijke fantasie heeft dat soms wel eens reikt naar morbide trekjes, zeker als je zijn laatste boek De Blauwe Sleutel hebt gelezen. En toch ga je met deze man lekker een biertje drinken en een leuk gesprek aan, een gesprek dat overal over mag gaan.   
2. Met wie zou jij graag 24 uur willen doorbrengen?
   Peter Gabriel. Deze man is in vele opzichten een bijzonder mens. Als zanger van Genesis heeft hij zich onsterflijk gemaakt, maar ook als solo-artiest met zijn onmiskenbare stemgeluid maakt hij veel indruk. Maar dat is het niet alleen. Hij heeft ook een rijke fantasie, die hij al gebruikte in zijn tijd bij Genesis met bizarre verkleedpartijen en soms moeilijk te doorgronden teksten. En wie kent niet die beroemde videoclip van het nummer ‘Sledge Hammer’? Zijn Growing Up tour in 2003 is voor mij een van de meest gedenkwaardigste optredens ooit. Ook hier zag je de creativiteit en fantasierijkheid van de man om alle nummers te omgeven van veel spektakel en met name verbeelding. Daarnaast heeft hij voor tal van films de muziek geleverd (oa. Birdy en The last temptation of Christ) en heeft hij werelden via de muziek bij elkaar gebracht. Hij steunt artiesten uit alle windstreken van de wereld via Real World en het project WOMAD (World of music, arts & dance). Kortom, een charismatische man die veel betekent heeft voor de muziek en daarbuiten en zich niet in een bepaald keurslijf laat manoeuvreren. Dat worden mooie indrukwekkende uren en laten we afspreken dat we niet te strak op tijd gaan letten.  
3. Waar zie je jezelf over vijf jaar?
   Een veel voorkomende vraag die ik altijd moeilijk te beantwoorden vind. Ik ben daar nooit zo mee bezig. Dingen komen zoals ze komen en het onverwachte kan onzekerheid geven maar ook iets heel moois opleveren. Dicht bij mezelf blijven is het belangrijkste, me verder ontwikkelen als mens en als schrijver en wie weet de beste thriller ooit afleveren. Belangrijkste is dat je gelooft in wat je doet en daar plezier aan beleeft, stil staan bij de kleine dingen die soms gemakkelijk aan je voorbijgaan en geven om de ander in deze toch wel individualistische maatschappij. Ik hoop daarvan iets mee te geven aan mijn eerste kleinkind dat op komst is. Dus dan toch misschien een opa zijn die zijn kleinkind van vijf in de watten legt? Of word ik nu wat sentimenteel.  
4. Wat is de laatste film die je hebt gezien?
   Bohemian Rhapsody. Mooie film die met veel respect voor Freddy Mercury is gemaakt. Ook ik was gek op de muziek van Queen in de jaren ’70. Ik weet nog goed dat ik in 1977 met school naar Londen ging. Iedereen kwam terug met elpees van Queen. Het is grappig om in deze film beelden te zien van Londen uit diezelfde periode.
5. Wat zou je als eerste doen wanneer je de loterij zou winnen?
   Ik zou me volledig gaan wijden aan het schrijven van thrillers en misschien zelf gaan uitgeven met alles wat er bij hoort. Maar ik zou ook iets voor de maatschappij willen betekenen en dan vooral dicht bij huis omdat er nog genoeg mis is in Nederland waar je een positieve bijdrage zou kunnen leveren ter verbetering. Daarbij gaat het overigens niet alleen om geld. Ik ben nu bijvoorbeeld actief als Schuldhulp Maatje (vrijwilliger) om mensen bij te staan die problematische schulden hebben. Dat geeft veel voldoening en daar zou ik dan nog meer tijd voor hebben.

De boekenkast van Ronald van der Pol

Ronald van der Pol (Driebergen, 1962) is sinds 2008 actief als schrijver. Zijn eerste boek, de thriller Het groene huis, werd in 2010 in een beperkte oplage uitgebracht. 

Zijn tweede thriller De witte generaal  verscheen in 2014 en Deblauwesleutel, de derde, verscheen in juni 2018.

Vandaag nemen wij met hem een kijkje in zijn boekenkast.

*Hoe divers is jouw boekenkast?

Mijn boekenkast is niet heel erg divers, om te beginnen is de kast niet heel groot en staan er hoofdzakelijk een aantal van mijn favoriete thrillerauteurs in. David Hewson en Jussi Adler Olssen spannen hierbij de kroon.

*Staan ze op alfabetische volgorde, kleur of andere wijze gesorteerd?

De reeksen van enkele schrijvers houd ik goed bij elkaar zoals je op de foto kunt zien. Daar houdt de sortering dan ook wel op. Dus wel enigszins gestructureerd maar niet over the top.

*Wat zijn de 3 mooiste boeken die je hebt?

Ik vind veel boeken mooi dus is het altijd weer moeilijk kiezen. Maar ik doe toch een poging.

Carlos Ruiz Zafon - De schaduw van de wind

Dan Brown – Da Vinci Code 

Terry Hayes – Ik ben Pelgrim

Ik heb ze gelezen nog voor de boeken heel erg bekend werden. Er is dan nog niet zoveel over gezegd en geschreven en al helemaal niet verfilmd. En bij deze drie, hoe verschillend ook, vond ik de originaliteit, de schrijfstijl en natuurlijk het verhaal, plot en spanning opvallend goed. Het was om jaloers op te worden. Bij Ruiz Zafon vond ik het overweldigend en dat wist hij gelukkig bij de vervolgdelen goed vast te houden. Bij Brown vond ik de vervolgboeken nog steeds goed maar maakten minder indruk (het werd herkenbaar) en bij Terry Hayes ben ik heel erg benieuwd naar zijn volgende boek. Zijn debuut is gewoon briljant. Als serieschrijvers staan David Hewson (Nic Costa en later Pieter Vos) en Jussi Adler Olssen (Q-serie) met stip bovenaan. Die wil ik toch maar even genoemd hebben.

*Staat jouw favoriete boek aller tijden daar ook tussen?

Nee, die is van een geheel andere orde. Dat is dan toch ‘In de ban van de ring’ van Tolkien. Gelezen lang voordat de films er waren en je geheel aan de eigen fantasie of liever gezegd eigen interpretatie werd overgeleverd. Een uniek boek en ondanks het feit dat de films fantastisch zijn heeft het toch ook wel iets van zijn glans verloren. Mooie stelling voor een discussie: niet ieder boek moet je willen verfilmen.  

*Belandt elk boek in de kast of doe je ook makkelijk weg?

Ik doe ze niet gemakkelijk weg. Sterker nog, ik bewaar ze allemaal. M.n. opgeborgen op zolder om ze ooit nog eens tevoorschijn te halen.

*Lees je veel?

Jammer genoeg te weinig. Gebrek aan tijd en rust. Bovendien probeer ik mijn spaarzame tijd vooral te gebruiken om zelf te schrijven. Ik dwing mezelf wel om vaker te lezen maar ik doe dan wel aanzienlijk langer over een boek. Tijdens mijn vakanties verslind ik de boeken.

*Waar lees je het allerliefste?

Ik heb een soort van leeshoekje in de woonkeuken waar ik dan het liefst zit. Maar buiten in het zonnetje vind ik ook heerlijk (liefst met een lekker glas speciaal bier bij de hand).

*Aan welke boeken uit je jeugd heb je mooie herinneringen en bezit je die ook?

‘De komst van Joachim Stiller’ van Hubert Lampo. Midden jaren ’70 was ik heel erg bezig met het magisch realisme. Naast de schilderkunst vond je deze ook terug in de literatuur. Hubert Lampo heeft prachtige boeken geschreven in dit genre en ‘De komst van Joachim Stiller’ maakte destijds grote indruk op mij. Maar ook zijn boek ‘Terugkeer naar Atlantis’ vond ik geweldig.

Kom je uit een gezin waar veel gelezen werd?

In ons gezin werd wel gelezen maar niet bijzonder veel. Na de verplichte kost op school begon ik te ontdekken hoe leuk en inspirerend het was om te lezen. Gaande weg ben ik steeds meer gaan lezen en dat heeft er uiteindelijk toe geleid dat ik zelf ben gaan schrijven.

Leen je wel eens boeken uit?

Jazeker, maar wel selectief zodat ik zeker weet dat de boeken weer netjes terugkeren. Ik houd er geen register op na en dat heeft er in het verleden wel eens toe geleid dat ik boeken ben kwijtgeraakt en niet meer wist aan wie ik ze had uitgeleend. Op de foto is te zien dat er wat delen van Carlos Ruiz Zafon ontbreken. Die zijn uitgeleend aan mijn zoon.