Omdat ik je mis de wereld in

Op zaterdag 29 juni wakker worden, best wel ver weg van het Bredase, in Friesland. In een best wel warm huis. Langzaam wordt het steeds warmer en hikken we er best wel tegenaan dat we straks 1,5 uur in een auto zonder airconditioning moeten gaan rijden. Bovendien, extra argument, speelt het dameselftal om 15.00 een belangrijke wedstrijd en als ik iets graag zie...dus eerlijk is eerlijk: ik loop wat te zeuren rond het ontbijt. Verzin dingen als zal ik op Frodo, de kat van vriendin, passen of het huis bewaken. Maar nee, dat hoeft echt niet. Ik moet mee.

Om half 1 dan maar op pad. In een gloeiend oventje stappen we in en de meeste dingen wennen, maar enorme hitte wordt steeds erger. Lijkt het. Och, en kijk eens hoe wij boffen: er is een stuk weg afgesloten...een stukje omrijden dus en een half uur langer onderweg.


Uiteindelijk komen we 15.05 aan. Te laat dus zelfs.
Maar Jacqueline lijkt oprecht blij dat we binnenkomen. Een groot gllas koud water en het feest begint. Auteur Marcella Kleine interviewt Jacqueline. We horen hoe Jacqueline is begonnen met schrijven, dat er ook eens een roman zal gaan komen, waar ze graag schrijft en wat ze bijvoorbeeld zelf graag leest.

Marcella Kleine is trouwens 1 van mijn favoriete auteurs. Veel te onbekend, echt zonde. Ik las vorige week haar nieuwe boek In het verborgene uit en die was opnieuw goed.
Zoals altijd gebeurt wordt er een stuk voorgelezen en daarna het boek uitgereikt. Linda Jansma mocht naar voren komen. Als iemand daar niet blij van wordt om voor een groep te staan...dan is dat deze auteur. Zoals later Jacqueline zei: Linda verdiende het. Positief bedoeld.


Dan is het tijd voor de borrel en signeren. En tijd om met wat mensen te kletsen: gesprekken over bijvoorbeeld puppies, lelijke honden ( de mijne), redactiewerk en boeken. Op een gegeven moment moesten we toch echt dat groene autootje weer in voor de terugrocht. Blik op oneindig, tijd uitzitten en in het dorpje snel de tuin met schaduw in en water tanken.

We hebben het met liefde gedaan, maar nooit meer met temperaturen van 33 graden. 


Ink