dinsdag 4 oktober 2016

Zeg maar dag tegen mammie – Joy Fielding

Auteur:
Joy Fielding heet officieel Joy Tepperman en is op 18 maart 1945 in Toronto geboren. Nadat ze klaar was met haar studie heeft ze een korte acteercarrière gehad. Ze heeft in een film gespeeld en in afleveringen van series.
Vanaf kinds af aan heeft ze veel geschreven, maar rond 1972 heeft ze besloten om zich echt op het schrijven te storten. Rond die tijd veranderde ze haar achternaam in Fielding. Van Henry Fielding. Henry Fielding was een bekende Engelse schrijver die leefde van 1707 tot 1754.
In 1981 brak ze door met Kiss mommy goodbye. In 2015 verscheen alweer haar 25ste thriller.
Zeg maar dag tegen mammie is ook onder de titel Stil bedrog uitgebracht.

Cover:
Een mooie cover. Weinig gebruik van kleuren met wat rood als accent wat het een extra mysterieus gevoel geeft. Er lopen 2 kinderen alleen bij het water. Het meisje met een rood jasje wat extra opvalt.
Ik zou dit boek zeker oppakken in de winkel. De titel in het rood geeft dan toch de aanzet voor het oppakken. Bij het lezen van de achterflap kom je al snel tot de titel van het boek. Victor en Donna zijn gescheiden en Victor komt om het weekend de kinderen halen. Tot een moment Victor tegen zijn kinderen zegt: “zeg maar dag tegen mammie”. En dat is het laatste wat Donna nog van haar kinderen heeft gehoord, want Victor brengt zijn kinderen niet meer terug.

Verhaal:
Op een normale werkdag op het reclamekantoor waar Donna werkt, komt een man genaamd Victor Cressy het kantoor binnen met champagne en twee glazen in zijn hand. Donna heeft deze man de avond van tevoren voor het eerst gezien op het afsluitingsfeest van een succesvolle reclamecampagne. Hij stelt zich voor en wil haar direct meenemen voor een diner. Vanaf dat moment gaat alles in een stroomversnelling. Donna en Victor zijn smoorverliefd en na twee maanden besluiten ze dat ze willen gaan trouwen.
De eerste ruzies en perikelen beginnen eigenlijk dan al. Tijdens het huwelijk komen er 2 kinderen genaamd Adam en Sharon, maar dit helpt hun huwelijk niet. Donna besluit dat ze wil gaan scheiden. Het wordt een vechtscheiding omwille van de kinderen. Ze willen beiden de voogdijschap over de kinderen. Uiteindelijk wint Donna de rechtszaak en de kinderen gaan in het weekend naar hun vader. Alles lijkt steeds beter te gaan. Donna krijgt een nieuwe liefde en Victor haalt de kinderen op zaterdag op en op zondag brengt hij ze weer terug. Tot dat ene weekend. Victor brengt zijn kinderen niet meer terug en verdwijnt. De zoekactie start. Zal Donna het lukken om de kinderen te vinden?

Mijn mening:
Het verhaal start direct in de rechtszaal. Victor zit in de getuigenbank en schildert Donna enorm slecht af. Alles om maar te winnen. Als de zitting verdaagd is tot na de lunch gaat Victor naar Donna toe. Hij probeert Donna te overtuigen om te stoppen met deze zaak. Donna wilt dat absoluut niet en krijgt de volgende woorden van Victor: “Ik verzeker je”, beet hij haar vinnig en afgemeten toe, “ook al zou je winnen, dan nog verlies je.”
Dit gaf me een gevoel van spanning en van een goed begin van een thriller, maar helaas hield dit gevoel niet aan.

Het boek is in 2 delen geschreven. Het verhaal wordt in deel 1 afgewisseld met het heden en verleden. Het heden is het huwelijk en wat daarin gebeurd is en het heden is de rechtszaak. Vanaf deel 2 neemt Victor de kinderen mee en komt dan daadwerkelijk niet meer terug. We zijn dan wel inmiddels op blz. 197 beland. Voor mijn gevoel begint dan pas echt het verhaal, want mijn verwachting was een boek te gaan lezen dat de man zijn kinderen meeneemt en dan mee te gaan met wat er dan allemaal zou gebeuren tijdens deze verdwijning.
Er was in totaal weinig spanning, maar je wilt toch wel weten hoe het afloopt. Op het einde komt wat spanning, maar is eigenlijk ook snel voorbij.
De schrijfstijl vind ik netjes, niet te lange zinnen en geen grote hoofdstukken. Alleen kon ze me niet altijd met de zinnen boeien. Het kwam niet beeldend over. Af en toe moest ik zinnen teruglezen. De hoofdpersonages zijn goed neergezet. Donna is een echte onderdanige vrouw die alles voor Victor doet om hem maar tevreden te houden. Maar ook vind ik haar een vreemd persoon zoals haar actie op het feest. Beetje raar. Victor is een echte engerd. Van zo’n iemand krijg je toch spontaan de rillingen.

Vanwege dat ik toch ook positieve verhalen hoor over de boeken van Joy Fielding zal ik nog best een boek van haar willen lezen.

Plot: 3
Schrijfstijl: 3
Leesplezier: 3
Originaliteit: 3
Psychologie: 4
Spanning: 3

Zeg maar dag tegen mammie krijgt van mij 3 sterren.



Brenda

Nieuwsgierig? Bekijk het boek hier op Bol.com!

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen