dinsdag 26 juli 2016

De vakantiekoffer van Bert Bergs

In de zomer nemen we altijd een autovakantie richting Duitsland; ieder jaar een andere bestemming. We huren daar een ferienwohnung, liefst in duplex met de eigenaar en verblijven er een veertiental dagen. De Duitsers zijn op dat gebied zeer gastvrij en hun vakantieappartementen zijn tot in de puntjes verzorgd. Bovendien bezit Duitsland een prachtige, uitgestrekte natuur, die ons de gelegenheid biedt om mooie wandelingen te maken en eventueel, als het plat is, lekker te fietsen. (Het lijkt hier wel een gesponsorde reclameboodschap). Dit jaar wordt het Idar Oberstein (Naheland), de streek van de edelstenen.

Het weer is er natuurlijk niet altijd wat het moet zijn. Het kan soms regenen, maar ook kan het dikwijls te heet zijn in de namiddag. Op die momenten maken we gebruik van de luie stoelen om gezellig in een boek weg te duiken.

Dit jaar gaat in de koffer:
- ‘Wrede schoonheid’ van Mieke Deloof (Nominatie Hercule Poirotprijs en Diamanten Kogel 2010). Ik mocht haar onlangs ontmoeten in haar schrijverskwartier, waar zij met een engelengeduld de plot van haar nieuwe boek concipieert. Haar historische misdaadromans zijn dan ook tot in de fijnste details uitgewerkt.

- ‘Weg’ van Jos Dewit (Nominatie Hercule Poirotprijs 2015). Jos heeft mij dit boek een goed half jaar geleden geschonken. Ik voel me diep schuldig omdat ik nog altijd niet van zijn toegewenste leesgenot gebruik heb gemaakt, vandaar. Doch, als het weer zou meevallen…
Twee boeken, is dat alles?

Meer dan voldoende, want ook mijn laptop gaat mee. Er moet tussendoor af en toe wat geschreven worden. Mijn nieuwste creatie met werktitel ‘Coke in voorraad’ zit in een woelige eindfase. Dat blijft ook in de vakantie in het hoofd nazinderen. En wat als de muze langskomt? Bovendien zorgt de omgeving dikwijls voor bijzondere inspiratie. Zo was drie jaar geleden Saarland met Sankt Wendel mijn inspiratiebron voor het ‘Het Pi-algoritme’.

Geld en papieren mee? Is de gaskraan dicht? Alles goed afgesloten? Goed, daar gaan we…

Bert Bergs

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen