Zij die volgen - Ingar Johnsrud

Titel: Zij die volgen

Auteur: Ingar Johnsrud

Uitgeverij De Boekerij

Verschenen: augustus 2016

Over de auteur

Ingar Johnsrud (1974) werkt als journalist bij een van de grootste Noorse mediaconcerns. Hij is een geweldige, nieuwe stem in de Scandinavische crime en werd met Zij die volgen door critici geprezen als een schrijver die zijn lezers op het puntje van hun stoel houdt. Johnsrud woont met zijn vrouw en drie kinderen in Oslo.

Achterflap

Rechercheur Fredrik Beier wordt naar een uithoek van Oslo geroepen om een massamoord te onderzoeken. De slachtoffers waren allemaal lid van de apocalyptische sekte Het licht van God. Alles wijst op een religieuze wraakactie, maar Frederik en zijn jonge vrouwelijke partner Kafa Iqbal zijn sceptisch en al snel neemt het onderzoek een verrassende wending.

Fredrik en Kafa moeten jacht maken op een brute moordenaar en tegelijkertijd mysteries ophelderen rond de schimmige verledens van de sekteleiders. Ze hadden niet kunnen vermoeden dat hun onderzoek monsterlijke experimenten zou onthullen die terugvoeren naar de Tweede Wereldoorlog.

Er was geen pijn. Eerst was het alleen koud, toen warm en nat. Toen niets.

Rechercheur Fredrik Beier en zijn partner Andreas Figueras worden benaderd door politica Kari Lise Wetre. Haar dochter Annette heeft zich een aantal jaren geleden aangesloten bij de sekte Het licht van God en haar moeder kan al een hele tijd geen contact met haar krijgen. Ze maakt zich zorgen om haar dochter en haar kleinzoon William.

Dan komt er een oproep binnen dat er een massamoord is gepleegd op boerderij ‘Solro’. Een boerderij waar de sekte Het licht van God zich ophoudt. Wie zit achter deze moorden? Wat is het motief? En waar is Annette Wetre?

Frederik en Andreas worden tegen hun zin ‘opgezadeld’ met een nieuwe partner, de jonge Pakistaanse Kafa Iqbal. De massamoord op de boerderij wijst namelijk op een wraakactie in de religieuze sfeer. Maar is dit wel zo? Het drietal stuit op raadsel na raadsel en al snel blijkt dat er iets veel groters aan de hand is. Wie of wat is de Weense Broederschap?

Schuldgevoel is net als de maan. Het verblindt niet alles, maar het is er altijd. En de nachten zijn het ergst.

Frederik Beier wordt bij de lezer geïntroduceerd op het moment dat hij bij de psycholoog zit. Niet vrijwillig, maar het was óf naar de psycholoog óf een lang verlof. Hij is gescheiden, heeft een vriendin waarmee hij niet wil samenwonen én hij heeft het ook nog gezellig met zijn ex-vrouw. Je krijgt verder niet heel veel hoogte van deze man. Er is iets heftigs met hem gebeurd, dat wordt op een gegeven moment wel uit de doeken gedaan, maar Beier blijft een behoorlijk gesloten boek. Als lezer krijg je totaal geen grip op de (vele) personages. Ze blijven allen behoorlijk oppervlakkig en vlak en onder andere dat maakt dat je bij het lezen van Zij die volgen niet geniet zoals de quotes op de achter- en binnenflap beloven. Daar komt ook nog bij dat de schrijfstijl van Johnsrud erg stug is. Het is een complex verhaal met veel personages waar je je hoofd goed bij moet houden, maar als de schrijver dan (zeker in het begin) steeds van de hak op de tak springt, wordt de lezer het knap lastig gemaakt om het verhaal te kunnen volgen. Er ontbreken hier en daar ook nogal eens leestekens waardoor je soms niet altijd door hebt dat het stuk dat je leest nog bij een gesprek hoort bijvoorbeeld. De actiescènes daarentegen zijn wél dusdanig vloeiend geschreven dat het is alsof je het voor je neus ziet gebeuren.

Zij die volgen is qua verhaal interessant, boeiend en nodigt uit om het vervolg te lezen, maar de uitwerking ervan slaat wat mij betreft de plank mis en laat mij twijfelen om het tweede deel op te pakken. Jammer!

Spanning 3

Originaliteit 3

Leesplezier 2,5

Schrijfstijl 2,5

Psychologie 3

Plot 3,5

Net 3 sterren voor Zij die volgen.

Miriam

Nieuwsgierig? Bekijk het boek hier op Bol.com!

De leesweek van Mir

Terwijl het draakje een tukkie doet op de bank (school is ook zó vermoeiend) en ik eigenlijk een aflevering van seizoen 4 van Scott & Bailey wil gaan kijken (want hey, een slapend draakje), bedenk ik me opeens dat ik nog een leesweek 'moet' schrijven. Oh ja.

Aan het eind van mijn vorige leesweek had ik net Zij die volgen van Ingar Johnsrud opengeslagen. Inmiddels is het boek uit. Ik heb me door sommige stukken echt heen moeten worstelen. De nieuwste Noorse thrillersensatie nu in Nederland. Ik word altijd een beetje huiverig van dat soort 'stempels', want het is zo lullig als het dan niet waargemaakt wordt. Wat mij betreft in dit geval dus niet. Ik ben vandaag begonnen aan mijn recensie (moest eerst nog een andere af maken) en dat wordt ook al zo'n worsteling, ik moet echt diep graven, want 'hoe was het ook al weer?'. Komt wel goed, maar het is geen goed teken.
Na Zij die volgen las ik Het isolement van Chantal van Mierlo. Coco heeft het allemaal goed voor elkaar, totdat zij slachtoffer wordt van een hacker. Iemand die haar bankrekening plundert, haar vrienden tegen haar opzet en ervoor zorgt dat zij volledig geïsoleerd raakt...
Nu lees ik een manuscript voor uitgeverij LetterRijn en daar kan ik niet al teveel over zeggen ;-)

Wat heb ik verder zoal gedaan? Afgelopen zaterdag was het een druk dagje. Allereerst met de oudste en haar BFF Margot naar Leiden. Bij boekhandel De Kler zou die middag van 15.00 uur tot 16.00 uur Gerard Ekdom een praatje houden en zijn nieuwe boek signeren. Ik ben fan van Gerard Ekdom, dus daar wilde ik naar toe. Ik stuitte op enige weerstand bij het kind: 'Moet dat nou echt?'. Toen ze hoorde dat het in een boekwinkel was, ontdooide ze iets. Voor haar BFF was het wel duidelijk: 'Gerard Ekdom???? Jaaa, daar wil ik heen!!'. Dus we gingen. Hup in de trein en we stapten uit op station Leiden Lammenschans. Vanaf daar is het wat relaxter lopen naar De Kler én je komt onderweg nogal wat Pokéstops tegen. Dochterlief ook weer blij ;-) (ondertussen begint het draakje hier te snurken...echt een kind van d'r vader). 

Bij De Kler was het nog relatief rustig. Er stond een aantal stoeltjes opgesteld, maar ik bleef staan. De meiden doken de kinderboekenhoek in en ik wachtte ondertussen niet alleen op Gerard, maar ook op Alex. Die zou ook komen, gezellig!
En daar is ie dan hoor, Dr. Pop himself. Hij werd met een flauw grapje over zijn lengte door iemand van de boekhandel aangekondigd en begon zijn praatje dan ook met 'ja ja, ik heb een opstapje nodig, want ik ben maar 1 meter 15'. Zelfspot. Ik hou ervan. Gerard Ekdom is een enorme muziekliefhebber en dat blijkt uit alles. Hij vertelt hoe die liefde voor muziek is begonnen (hij kreeg van zijn vader voor zijn verjaardag een platenspeler met plaatjes erbij op een niet heel handig tijdstip, namelijk net voordat hij naar bed moest. Hij heeft die hele nacht plaatjes gedraaid en was verkocht) en hoe zijn boek Hidden Treasures tot stand is gekomen. Hij heeft uiteindelijk 80 liedjes uitgekozen en over elk van die liedjes een stukje geschreven: zijn herinnering aan het nummer en waarom het juist een 'hidden treasure' is. Gerard laat een aantal fragmentjes horen en iedereen heeft wel zoiets van 'hey, dat ken ik, maar welk liedje is dat ook weer?'. Aardig wat 'oh ja'-momentjes. 

Na ongeveer een half uur was het tijd om te gaan signeren. Gerard neemt de tijd en maakt met iedereen een praatje. 'Eerst alles signeren en daarna pas met mensen op de foto', krijgt hij te horen. Ook goed. We hebben eerst braaf in de rij gestaan, babbeltje gemaakt en keurig onze boeken laten signeren, daarna weer gewacht tot de rij enigszins geslonken was (want uiteindelijk was het toch best heel druk) en daarna weer gewacht om even de kids met Gerard op de foto te zetten. Leuk!

Al Pokémons vangend liepen we terug richting station, Leiden Centraal dit keer. Alex had daar zijn auto geparkeerd en we zouden met hem terug naar Alphen gaan. Hoe dat zo? 
Nou ja, ik ging weer eens hardlopen. Samen met Manon en Annemarieke. De Damloop by Night in Zaandam. Alex was (bijna 'as usual') onze 'Annie' :-) Terwijl wij ons afvroegen waarom we dit ook alweer gingen doen, reed Alex naar Amsterdam Sloterdijk, daar werd de auto (gratis, in Amsterdam ja ja, dat het bestaat!) geparkeerd en hop, in de trein naar Zaandam. Vanaf het station in Zaandam is het nog een minuut of 20 lopen naar de start (de term 'op loopafstand' is uitermate relatief) en na een Dixie-stop gaan we toch maar het startvak in. 
Manmanman, wat een ellende. De eerste 4 kilometers gingen eigenlijk wel prima, maar daarna pffff heel erg benauwd in de smalle straatjes van Zaandam en als de bewoners 'omdat het leuk is' ook nog vuurkorfjes en dergelijke aansteken, is het extra benauwd. Niet heel handig als je probeert een leuke tijd neer te zetten. Met de nadruk op probéért. 
Ach, het heeft iets heel sfeervols al die lichtjes in het donker en echt overal staan mensen die alle lopers aanmoedigen. 
Over een maand in de herkansing...8 kilometer in Amsterdam. Veel slechter dan dit kan haast niet hahaha

Morgen is het Jaarmarkt hier in Alphen en de kinderen hebben vrij van school. Dé perfecte dag voor een dagje Efteling!

Fijne (lees)week en tot de volgende keer!

Miriam 

Chef Rode Pen is weer terug van vakantie...

Het zit er weer op. De vakantie is voorbij en het normale leven (voor zover dat normaal genoemd kan worden) is weer begonnen.

Onze vakantie in Friesland was leuk, alleen jammer dat het weer niet zo mee zat. Ik denk altijd ‘als het maar droog is’. Als het frisjes is, trek ik wel een trui aan of een extra vest ofzo, maar dan kun je tenminste nog wel buiten iets gaan ondernemen. Dat ging nu wat minder. Het was koud (het draakje ging goed voorbereid op vakantie trouwens: ze wilde per se haar warme muts op bij vertrek) en grotendeels nat en dan ga je niet zo snel een lange wandeling maken of eens lekker fietsen. Dagje Schiermonnikoog zat er ook niet in, we waren geheid van het eiland gewaaid.

Tussen de buien door hebben we het een en ander gedaan
hoor, daar niet van. Een landgoed bezocht; zeehondjes gezien in Pieterburen (dat had ik me op een of andere manier toch groter voorgesteld, maar ik had gewoon een soort Ecomare in mijn hoofd); we zijn op bezoek geweest bij de Friese Freek Vonk in de DoeZoo (ontzettend leuk en de kids vonden het geweldig), een middagje Dokkum en toen het wel mooi weer was en we weer naar huis gingen (zul je net zien natuurlijk) zijn we via de Aquazoo in Leeuwarden naar huis gereden.

Het draakje was een echte draak in de vakantie, die wilde ik op een gegeven moment met alle liefde in de Waddenzee gooien. Mag niet natuurlijk, maar het bloed werd onder de nagels vandaan gehaald. Ze had ook wel weer een paar uitspraken die het drakengedrag dan weer enigszins compenseerden. Omi (schoonmoeder) was ook mee op vakantie en die was de klos. Bij alles was het ‘dat moet omi doen ablief!’. Op een avond moest het naar bed (as usual), 'jama' aan, tanden gepoetst en er moest natuurlijk een verhaaltje voorgelezen worden. Omi was het een beetje zat, dus zij zegt: ‘mama leest wel even een verhaaltje voor, omi wil graag een kopje thee drinken’. Mooi niet dus…’dan moet omi maar even wachten…’, was het drakenantwoord.

Na Friesland zijn we een dagje thuis geweest om vervolgens weer voor twee dagen naar Brussel te vertrekken. We gingen met vriendin M. en haar gezin naar de Harry Potter tentoonstelling in de Expo en vervolgens hingen we de toerist uit in de stad. De tentoonstelling vond ik geweldig, mooi opgezet, totaal niet druk, dus we konden ook in alle rust alles goed bekijken. Helemaal leuk. Daarna even naar het hotel om de auto’s te parkeren en de spullen te droppen (over het hotel ga ik verder geen woorden vuilmaken, dat is gewoon geen aanrader, we zijn er de volgende ochtend ook heel vroeg weer weggegaan en hebben de auto’s in het centrum geparkeerd) en we gingen met de metro naar het centrum. Ik was nog nooit in Brussel geweest, maar wat is dat een leuke stad zeg, heerlijk! Mooie gebouwen, lekker gegeten, vergaapt aan mensen, om het over de chocola maar niet te hebben…. Hele leuke twee dagen in Brussel gehad en absoluut voor herhaling vatbaar (maar dan zonder kids ;-)).

Zo’n enigszins verregende vakantie in Friesland was goed voor het lezen. Ik las Het meisje op de foto van Carina Bergfeldt (leuk boek, niet geweldig; mijn recensie is klaar en zal binnenkort wel op het blog verschijnen), Alone in the dark van Karen Rose (heel goed boek), The house on cold hill van Peter James (had ik meer van verwacht, goed geschreven, maar daar had veel meer in gezeten) en Harry Potter and the cursed child (fijn om weer even terug in de tovenaarswereld te zijn).

Nu ben ik bezig in Orphan X van Gregg Hurwitz. Ink en ik gaan op 30 augustus a.s. naar een bloggersbijeenkomst bij A.W. Bruna in Amsterdam en o.a. Gregg Hurwitz komt over zijn nieuwe boek vertellen. Tot nu toe vind ik het een erg gaaf boek, ben net over de helft (dus ik moet even opschieten).

Orphan X heb ik inmiddels uit, want we zijn ondertussen een aantal dagen verder. Even dit stukje afschrijven en dan kan ik aan het verslag van de bloggersavond van Bruna gaan beginnen. Dat was zó ontzettend leuk, maar dat lezen jullie vanzelf wel :-)

Ik ga ook beginnen in mijn volgende recensieboek: Zij die volgen van Ingar Johnsrud.

Fijne leesweek!

Miriam

Verwacht in augustus (deel 2)

Zij die volgen - Ingmar Johnsrud (verschijnt 22 augustus 2016)

Rechercheur Fredrik Beier wordt naar een uithoek van Oslo geroepen om een massamoord te onderzoeken. De slachtoffers waren allemaal lid van de apocalyptische sekte Het licht van God. Daarom wijst alles op een religieuze wraakactie, maar Fredrik en zijn jonge partner Kafa Iqbal zijn sceptisch en al snel neemt het onderzoek een verrassende wending. Fredrik en Kafa moeten jacht maken op een brute moordenaar, en tegelijkertijd mysteries ophelderen rond de schimmige verledens van de sekteleiders. Ze hadden niet kunnen vermoeden dat ze terecht zouden komen in een onderzoek naar de monsterlijke experimenten die terugvoeren naar de Tweede Wereldoorlog. Johnsrud is een meesterlijk verteller en een gedurfde, creatieve nieuwe stem in de Scandinavische crime. Zij die volgen is het eerste deel van de overtuigend geschreven, meesterlijke Broederschap-trilogie. 

Reserveer het boek hier!


Lieve Amy - Helen Callaghan (verschijnt 18 augustus 2016)
Deze thriller gaat over Margot Lewis, die in de dertig is en een adviesrubriek heeft in een plaatselijke krant in Cambridge. Ze krijgt heel veel brieven voor haar column 'Lieve Amy' - maar ze heeft nog nooit eerder een brief als deze ontvangen: 
Lieve Amy, 
Ik weet niet waar ik ben. Ik ben ontvoerd en een vreemde man houdt me gevangen. Ik ben bang dat hij me gaat vermoorden. Help me! 
Bethan Avery 
Jaren geleden verdween Bethan Avery spoorloos en ze werd al die tijd dood gewaand. Iemand moet dus gewoon een nare grap hebben uitgehaald met deze brief. Maar wanneer Margot nog meer brieven ontvangt, wordt het duidelijk dat de afzender details van de zaak kent die niet zijn vrijgegeven door de politie. Margot besluit zelf de afzender op te sporen en er volgt een spannende race tegen de klok, die de lezer de adem zal benemen.

Reserveer het boek hier!


Mangelvrouw - Marion van de Coolwijk (verschijnt 15 augustus 2016)
Bette van Maanen ziet haar comfortabele leven in duigen vallen als haar man Lucas na een ongeluk in het ziekenhuis belandt. Zijn revalidatie zal lang duren en een zware weg worden.
Zijn verpleegster Monica blijkt een oude bekende van Bette, die haar nog kent uit haar schooltijd. Daar was Monica vanwege haar postuur het doelwit van de gemene pesterijen van Bette en haar vriendinnen. Monica blijkt dit echter allemaal vergeven te hebben en ontpopt zich tot een luisterend oor en sterke schouder voor Bette.
Bette en Monica krijgen steeds diepere gevoelens voor elkaar, die de veeleisende en dwingende Lucas dreigt te verstoren als hij weer thuiskomt uit het ziekenhuis. Vanuit het bed waaraan hij gekluisterd is, beveelt hij Bette om hem in alles te gehoorzamen en behandelt hij haar als een soort slavin. Maar Bette heeft hele andere plannen dan zich door haar man te laten gebruik als huishoudster. Samen met Monica - die de verpleging van Lucas op zich neemt - maakt Bette een plan om zich onafhankelijk te maken van haar wrede en emotioneel afstandelijke man...
Reserveer het boek hier!



Mason Cross - De samaritaan (verschijnt 3 augustus 2016)
Een sadistische seriemoordenaar aast op alleen reizende vrouwen met autopech. De pers heeft hem al 'de Samaritaan' gedoopt, maar zonder aanwijzingen en sporen komt het politieonderzoek al snel tot stilstand.
Dan komt Carter Blake in beeld, die de donkere gave heeft om de volgende stappen van de Samaritaan te voorspellen. FBI-agent Jessica Allen en haar collega's zijn echter achterdochtig, want hun nieuwe bondgenoot heeft verdacht veel overeenkomsten met de man die ze zoeken... 
Reserveer het boek hier!


Methode 15/33 - Shannon Kirk (verschijnt 20 augustus 2016)

Stel je voor: een hulpeloos, zwanger meisje van 16 dat net uit de veiligheid van haar eigen omgeving is gerukt en in een smerige bestelwagen is geduwd. Ontvoerd... Alleen...Doodsbang.
Vergeet haar nu...
Stel je in plaats daarvan een zwanger, manipulatief wonderkind voor. Ze wordt in een smerige bestelwagen geduwd en voelt vanaf het eerste moment van haar ontvoering een koelbloedig verlangen naar twee dingen: haar ongeboren kind redden en genadeloos wraak nemen.
Ze gaat methodisch, berekenend en wetenschappelijk te werk bij het maken van haar plan. Is ze een klinische psychopaat? Niets laat ze aan het toeval over, onverstoorbaar maakt ze haar berekeningen en oefent ze, terwijl ze wacht... op het perfecte moment om toe te slaan. Methode 15/33 is wat er gebeurt als het slachtoffer net zo koudbloedig is als haar ontvoerders.
Reserveer het boek hier!