Vox van Christina Dalcher

Titel: Vox

Auteur: Christina Dalcher

Publicatiedatum: oktober 2019

Nederlandse vertaling: Meulenhoff Boekerij bv, Amsterdam

Vox. Stilte kan oorverdovend zijn.

Stel je voor. Je moet een polsband om. Met een teller, die bijhoudt bij hoeveel woorden je spreekt. Dat mogen er per dag niet meer dan honderd zijn. Je mag niet lezen, niet schrijven, geen gebarentaal gebruiken. Je man mag dat wel, je zoons ook. Jij en je dochter niet. Want jullie zijn vrouwen.

Jean, moeder van vier kinderen, heeft haar wetenschappelijke carrière op moeten geven. De Amerikaanse overheid heeft vrouwen verboden te werken, zich te informeren en om over geld te beschikken. Jean wordt, net als alle andere vrouwen, gedwongen als huisvrouw door het leven te gaan. Voordat dit beleid van kracht werd en Jean als onderzoekster naar afasie werkte, dacht ze dat ze de signalen die wezen op de opkomst van een totalitair bewind kon negeren. Dat bleek niet waar. Haar, en alle andere meisjes en vrouwen in dit dystopische Amerika, wordt het zwijgen opgelegd. Tot de kennis van Jean onmisbaar blijkt te zijn.

Mening:

Het uitgangspunt van dit boek is origineel en boeiend: een maatschappij waarin vrouwen onderdrukt worden door ze vrijwel volledig het zwijgen op te leggen. De vlotte vertelstijl en boeiende personages maken het tot een pageturner. De ik-vorm waarin het verhaal verteld wordt werkt goed en de wetenschappelijke setting is mooi uitgewerkt.

Je kunt bij dit verhaal niet anders dan denken aan The Handmaid’s Tale. Dat is niet per se een kritische noot: een bepaalde maatschappelijke context leidt tot verhalen met dezelfde thematiek. Het idee van deze feministische dystopie is origineel en een geslaagd gedachtenexperiment. Wat doe je met honderd woorden per dag? Hoe probeer je je dochter te helpen zich te uiten, terwijl er op een teveel aan communicatie een zware straf staat? En hoe verhoud je je tot je partner en zoons, terwijl die ineens je superieuren zijn? 

“Soms schrijf ik onzichtbare letters op de palm van mijn hand. Waar Patrick en de jongens hun mond gebruiken, gebruik ik mijn vingers. Ik schreeuw, jank en vloek over ‘hoe het ooit was’, zoals Patrick het noemt.”

Vooral deze thematiek spreekt aan in dit verhaal. De worsteling van Jean om zich aan te passen aan een nieuwe werkelijkheid, niet in de laatste plaats binnen haar eigen gezin en haar zoektocht naar manieren van verzet zijn invoelbaar neergezet. Op driekwart van het verhaal verandert de toon. Een stevige actielijn wordt ingezet, die vlot leest, maar geloofwaardigheid mist en een wending neemt die niet had gehoeven. De interessante thema’s uit het begin van het verhaal verschuiven daarmee naar de achtergrond. Het eind van het boek voelt gehaast en liet me met een wat bevreemd gevoel achter.

Toch vond ik het boek de moeite waard, misschien wel het meest vanwege de worsteling van de hoofdpersoon met de vraag waarom ze niet eerder in opstand is gekomen. In een tijd waarin dystopische verhalen over onderdrukking als paddenstoelen uit de grond schieten, lijkt dat een terechte zorg.

“Je komt toch wel demonstreren, hè”

“Geen tijd. Druk.”

Verwacht oktober, deel 2

Op 8 oktober

De nieuwe pageturner van drievoudig gouden strop-winnaar Charles den Tex
De jonge Djenna wordt in het holst van de nacht gewond op straat aangetroffen door oplichter Luc. Ze lijdt aan geheugenverlies en aanknopingspunten om haar verleden te achterhalen lijken er niet te zijn. Als ze zelf op zoek gaat, blijkt dat ze wordt gezocht. Wie is ze? Is ze iemand die ze liever niet wil zijn?
Van willoze prooi verandert Djenna in een meedogenloze jager, bijgestaan door Luc. Zij weet niet wie ze is, hij moet zijn ware identiteit geheimhouden. Zij is hypermodern, hij is ouderwets. Zij is onderdeel van een geavanceerd systeem, hij houdt zichzelf volledig offline. Samen moeten ze haar opdrachtgever vinden en verslaan zodat zij weer zichzelf kan worden. Steeds weer blijkt: er zijn geen good guys meer, alleen nog maar bad guys. En Djenna…



Op 5 oktober

Wanneer haar huisgenote Lisa na ruim twintig jaar het contact met haar criminele vader wil herstellen, heeft politie-stagiaire Emily genoeg redenen om zich terughoudend op te stellen. Toch lukt het haar niet haar nieuwgierigheid te bedwingen. Lisa's vader blijkt immers een gewelddadig man te zijn met een besproken verleden.

Na een dramatische gebeurtenis wordt Emily geplaagd door schuldgevoelens. Terwijl haar collega's uitzoeken wat er exact is gebeurd, verzet Emily haar zinnen door in een oud dossier te duiken over een vrouw die schijnbaar zelfmoord pleegde. Hoe dieper Emily echter graaft, hoe meer geheimen ze ontrafelt die verband houden met haar eigen leven. Ze realiseert zich dat ook haar keuzes zware consequenties hebben.

Kun je nog terug nadat je iemands ware aard leert kennen?




Op 10 oktober

Ze dacht dat ze het ergste achter de rug had, maar haar nachtmerrie is pas net begonnen.


Na een stressvolle periode besluit Libby op vakantie te gaan met haar driejarige zoontje Ethan. De sfeer in het hotel waar ze verblijven is vredig, maar Libby heeft het gevoel dat ze in de gaten gehouden worden. Ze vreest dat het te maken heeft met het geheim dat ze al jarenlang met zich meedraagt.

Als Libby op een dag heel even afgeleid is, stapt Ethan in zijn eentje een lift in. Libby is niet op tijd om de sluitende deuren tegen te houden, en als ze de trap is opgerend naar de verdieping waar de lift is gestopt treft ze die verlaten aan. Ethan is spoorloos verdwenen.


Tijdens de wanhopige zoektocht die volgt wordt het Libby langzaam duidelijk dat zij niet de enige is die naar haar zoontje op zoek is, en dat ze niet langer kan vluchten voor haar verleden.


Op 15 oktober

Sophie is negenentwintig en woont nog bij haar ouders. De spanning in huis is echter om te snijden. Tien jaar geleden heeft ze iets afschuwelijks gedaan, en daar moet ze nog dagelijks voor boeten. Gebukt onder schuldgevoel probeert Sophie haar leven weer op de rit te krijgen, hoewel haar omgeving haar geen centimeter ruimte geeft.
Dan slaat de twijfel toe. Wat is er eigenlijk echt gebeurd? Is zij werkelijk het monster waar de kranten vol van stonden?
De zoektocht naar de waarheid brengt Sophie en haar omgeving aan het wankelen en zorgt ervoor dat grenzen tussen waan en werkelijkheid vervagen. Iemand die niet wil dat de waarheid aan het licht komt, speelt een manipulatief spelletje met haar...
'Stille wateren' is een ijzingwekkende thriller die onder je huid kruipt, die je in een noodvaart uitleest en die je nog
dagenlang achtervolgt.




Op 1 oktober

Je mag honderd woorden per dag spreken. Eén woord meer en je krijgt een stroomstoot van duizend volt. Welkom in het nieuwe Amerika.

Dr. Jean McClellan brengt haar tijd in stilte door. Ze heeft een teller om haar pols die elk woord bijhoudt dat ze spreekt. Ieder woord boven de honderd zorgt voor een krachtige stroomstoot. En dat is niet de enige maatregel die de nieuwe regering heeft opgelegd.

Sinds er een extreem conservatieve partij aan de macht is gekomen, zijn miljoenen vrouwen hun baan kwijtgeraakt. Hun bankrekeningen zijn bevroren, hun paspoorten ingetrokken. Meisjes leren niet langer lezen en schrijven. Wie zich niet aan de regels houdt, wordt weggevoerd naar een heropvoedingskamp en komt nooit meer terug.


Dan staan er ineens twee mannen op de stoep. Voordat Jean het zwijgen werd opgelegd, was ze een begenadigd wetenschapper en nu is haar kennis hard nodig. De mannen doen Jean een aanbod dat ze niet kan weigeren: ze mag weer ongelimiteerd praten. Maar tegen welke prijs?