Marja West: columnist en verhalenmaker

En toen werd ik op oudejaarsdag digitaal lief aangekeken door Ink Kroon: of ik scherpzinnige columns zou willen schrijven. Ik schrijf nooit columns, laat staan scherpzinnige columns, maar ik ben bereid om alles in het leven een keer te proberen, dus ook dit.

Voor een scherpzinnige column heb je natuurlijk een onderwerp nodig. Voor iedere column trouwens, anders wordt het al snel een saaie verhandeling over een onderwerp als “de spijsvertering van uw hond”.

Op 1 januari ligt het voor de hand om iets over oud en nieuw op papier te zetten. Wellicht verontwaardigingsverslaafd, hét woord van 2017; dan weten jullie dat maar vast, te steigeren over vuurwerkmisbruik of agressie jegens hulpverleners. Maar ik heb de verontwaardiging ingeruild voor verwondering. Prettig zweverig en het levert meer inspiratie op dan woede.

Ik voel mij geen thrillerschrijver en snap ook niet hoe het stempel “thriller” op mijn omslagen terecht is gekomen. Soms vermoed ik dat het een fout van de drukker is geweest. Toch heeft 2016 mij op de valreep geleerd dat ik een donkere kant heb.

Met enige verwondering bracht ik de afgelopen oudejaarsavond door, althans, zo begon het. Tegen zessen togen manlief en ik met dampende schalen naar de buren, drie hutten verderop. Even een stapje terug; ik woon dus in een chalet. Geen chaletje, dat klinkt namelijk alsof een vakantiewoning van 250 vierkante meter grondoppervlakte wordt gebagatelliseerd door een aan champagne nippende Gooise op een Larens terrasje, pumpje achteloos bungelend aan de teen. Nee: een chalet.  Wij begonnen de avond met een heerlijke, zelfbereide maaltijd, kaarsje aan, Top 2000 op. Maar daarna ging het mis, met mij dan.

Oudejaarsavond 2016 heb ik namelijk drieënhalf uur zitten rummikuppen. Een dodelijke vorm van tijdverdrijf waarin ik mij zó graag verontwaardigd wilde voelen dat ik bijna bereid was vandaag deze hele column over het populisme binnen de politiek en het argumenteren middels stemverheffing, te schrijven. Uiterst saaie onderwerpen die al zo uitgekauwd zijn, dat verder kauwen onsmakelijk wordt.

Over rummikuppen kan ik een thriller schrijven, van rummikuppen krijg ik namelijk moordneigingen. Niet eens gericht, dan zou er nog een zeker begrip kunnen zijn voor mijn daden, maar willekeurig. Na drieënhalf uur rummikuppen ben ik bereid met een kettingzaag door het bos te struinen en niet om openhaardhout te oogsten. Na drieënhalf uur rummikuppen voel ik de onstuitbare behoefte dingen te doen die onherroepelijk tot verontwaardiging op social media zullen leiden, en terecht.

Volgend jaar ga ik oud en nieuw vieren in een trendy hotel in willekeurig welke buitenlandse stad, het liefst op een plek waar ik zonder kippenvel een nieuwjaarsduik kan nemen, zodat ik mij weer helemaal mens kan voelen.

Nu ga ik een kort verhaal schrijven over een vrouw die verplicht drieënhalf uur heeft zitten rummikuppen, over veertien dagen mag Ink dat op deze site publiceren. Dat zal mijn eerste echte thriller worden, vermoed ik.

Marja West

Uitgeteld (Ambo|Anthos 2015), Echte barkeepers heten Henk (Ambo|Anthos 2016), schrijfster van twee Storytel originals (publicatie 2017) en De laatste zomer van Wouter Bolhuis.

Marja West schreef Spin-off van Uitgeteld.... voor ons....

 

'In die kelder daar liggen klantendossiers, stapels klantendossiers van patiënten van uw ex-man, en van zijn voorganger. Uw ex springt nogal ruimhartig om met zijn beroepsgeheim, moet u weten. Dat vind ik niet zo'n leuk trekje van hem. En nu liggen al die dossiers daar gewoon voor het oprapen.’ 

Zo begint Ontspoord.  

Voor wie Uitgeteld (Ambo|Anthos, april 2015) heeft gelezen zijn dit bekende woorden. Irene Albeda, de vrouw die, 'cliché, vind je niet?', door haar man aan de kant is gezet voor zijn secretaresse krijgt hier zijn patiëntendossiers in de schoot geworpen dankzij Esther van Nuenen, de hoofdpersoon uit Uitgeteld. En Irene heeft daar zo haar eigen ideeën over, want kunnen deze dossiers haar niet terugbrengen naar Aerdenhout? Weg van de keuken/zit/slaapkamer die ze nu bewoont in Santpoort Noord? En hoe kan die Esther van Nuenen haar daar bij helpen? 

Vanaf 22 oktober is in zes afleveringen het verhaal van Irene Albeda te lezen op www.thrillerlezers.nl. Ontspoord is een spin-off van Uitgeteld. 

Uitgeteld is verkrijgbaar bij de boekhandel (als de voorraad op is kan hij besteld worden), via de internetboekhandel en (gesigneerd) via www.marjawest.nl/bestellen.html. 

Marja West is de auteur van Uitgeteld (Ambo|Anthos april 2015) en Echte barkeepers heten Henk (Ambo|Anthos april 2016). Zij werd geboren in Bakkum (NH) en studeerde rechten. Na jarenlang over de wereld gezworven te hebben is zij nu neergestreken in het Reestdal, het grensgebied tussen Zuidwest-Drenthe en Overijssel. Haar boeken zijn gelardeerd met zwarte humor en worden vergeleken met het werk van Roald Dahl. 

Momenteel schrijft zij aan haar derde boek en is zij bezig met een luisterboek in opdracht. 

Uitgeteld - Marja West

De schrijfster

Marja West is geboren en getogen in het Noord-Hollandse Bakkum. Naast het behalen van haar typediploma studeerde zij rechten aan de Open Universiteit. Na wat omzwervingen in binnen- en buitenland woont zij thans met haar man, dochter, kater en twee Engelse Bassets in Groningen en vult zij haar dagen met het schrijven van literaire romans, theater en cabaret voor bedrijven. (Bron: www.marjawest.nl)

Het verhaal

In Uitgeteld volgen we Esther, getrouwd met bankdirecteur Maarten en wonend in een villa in Aerdenhout. Haar huwelijk komt onder druk te staan als Maartens ex naast hen komt wonen. In haar pogingen om haar huwelijk te redden verliest Esther langzaam de controle over haar leven, haar daaropvolgende wanhoopsdaden hebben catastrofale gevolgen. (Bron: www.amboanthos.nl)

Omslag

Een eenvoudige cover, grote opvallende letters en een vis. Een pakkende omslag die je nieuwsgierig maakt en die uiteindelijk duidelijk in het verhaal te verklaren is.

Wat ik er van vond

Ik vond het werkelijk een genot om dit boek te lezen. Ondanks dat vrijwel in het begin duidelijk wordt waar het verhaal op uit zal draaien en daardoor van spanning weinig sprake is, is de uitwerking hilarisch te noemen.

De gedachtekronkels van de hoofdpersoon, de neurotische dwangmatigheden die haar leven beheersen, de bizarre realiteit waarin zij leeft is, resulteren in een spraakmakend, absurd verhaal zonder dat het de geloofwaardigheid verliest.

De wisselwerking tussen de bezoeken aan de psychiater, de adviezen van haar pedicure en de terugblikken naar haar kindertijd werpen een blik in het ontstaan van haar manier van denken en de noodzaak van haar acties. Ook de naam van de ex vind ik briljant gekozen. Annelize is in dit geval zeer treffend en misschien bedoeld als knipoog.

Zeker geen spannende thriller, maar wel absoluut een leuk boek om te lezen.

omslag: 3

plot: 3

leesplezier: 5

spanning: 2

schrijfstijl: 5

Conclusie: 3,5 sterren

Alexander Roessen

Nieuwsgierig? Bekijk het boek hier op Bol.com!