Misstap van Jet van Vuuren

Titel                            : Misstap

Auteur                       : Jet van Vuuren

Uitgever                   : Karakter

Pagina’s                   : 317

Verschenen             : November

Achterflap: 

Den Haag wordt tijdens een hittegolf opgeschrikt door een aantal moorden.                               Jonge vrouwen zijn het slachtoffer geworden van een seriemoordenaar die volgens de politie zeer waarschijnlijk een psychopaat is. Al snel blijkt dat deze vrouwen allemaal op Tinder zaten en vermoedelijk kort na hun date met de dader in de duinen bij Scheveningen door hem zijn gedumpt.       In de pers duikt een schokkend detail op: bij alle vrouwen zijn beide handen verwijderd.

Britt van Dijk, die in de buurt van Den Haag is komen wonen, probeert haar vriendin Anja, die rechercheur bij de politie is, te helpen bij het opsporen van de dader. Tijdens het onderzoek van Anja wijst alles erop dat er vreemde dingen gebeuren in de zo keurige wijk Benoordenhout, dingen waar ook Britt mee te maken krijgt als zij bij haar onderzoek naar een van de bewoners zelf in de val loopt. Wordt zij het volgende slachtoffer van de krankzinnige moordenaar?

Jet van Vuuren schrijft Oer-Hollandse thrillers waarin vrouwen de hoofdrol spelen. Vrouwen met een bepaalde achtergrond, een tikkeltje verknipt, moordlustig, maar toch herkenbaar. Misstap is haar tiende thriller.

Cover: Op de cover zien we een jonge vrouw in een duinlandschap. De naam van de auteur is in goudkleurige glanzende letters op de cover gedrukt. Op de cover staat bovenaan een tekst.

Soms kun je maar beter niet weten wat je buren doen

Mijn mening: 

Misstap is het tiende boek van Jet van Vuuren en eerlijk is eerlijk: zoals ze dit boek heeft geschreven hoop ik dat er nog velen zullen volgen. Met misstap heeft ze zichzelf overtroffen, want ik vind dit het beste boek dat ze heeft geschreven. Dit boek is absoluut niet voorspelbaar. Ik had echt geen idee hoe en wat. 

 Jet van Vuuren is voor velen een bekende auteur. Ze wordt vergeleken met de schrijfstijl van Suzanne Vermeer. Heerlijke vrouwenthrillers om te lezen wat zich afspeelt in ons mooie Nederland. Dit keer speelt het verhaal zich af in Den Haag. En dan moet ik even aan het liedje denken “ Mooie stad achter de duinen”, zingt het in mijn hoofd.

In Misstap wordt Den Haag opgeschrikt door een aantal lugubere moorden. Het verhaal begint met een krantenartikel, waarin een woordvoerder van de politie bekend maakt dat in de Haagse Schilderswijk het zwaar, verminkte en levenloze lichaam van een vrouw is aangetroffen. Vervolgens maken we kennis met de bewoners van wijk Benoordenhout. Het is even opletten geblazen door de vele personages. Maar als je paar hoofdstukken verder bent,zijn de personages duidelijk voor de lezer en kan je het goed volgen. Ze worden goed uitgewerkt en uitgediept. 

Tijdens het lezen komen we fragmenten tegen wat geschreven is door de dader, maar wie? Tja, dat is de vraag.

“ Zolang het lichaam nog warm is, scheid ik de handen van het lichaam. Als bij een dier dat wordt geofferd stroomt het bloed dan uit de afgezaagde ledematen en bezorgt me het genot dat je zou kunnen vergelijken met een orgasme”.

Het verhaal blijft ook mede hierdoor spannend en het zakt nergens in. De spanning zit er goed in en Jet weet het goed vast te houden. Eindigend met een plot welke ik niet zag aangekomen en meestal heb ik dat wel met de boeken van Jet. Maar Misstap is echt goed geschreven. Misstap laat de lezer verbaasd achter bij het dichtslaan van het boek.

Bij het horen van de datingsite Tinder zal ik dan ook gelijk weer denken aan dit boek.

Ik geef Jet vier verdiende kraaien!

 Van mij mogen er zo nog veel boeken van haar verschijnen, want dit smaakt absoluut naar meer.

Lydia

De dorst van Jo Nesbo

Titel: De Dorst

Auteur: Jo Nesbo

Uitgeverij Cargo

539 bladzijden

Over de auteur

Jo Nesbo (Oslo, 1960) is de succesvolste thrillerauteur van Noorwegen en won al vele prijzen voor zijn boeken. Zijn werk wordt in meer dan vijftig landen uitgegeven en wereldwijd verkocht hij meer dan 33 miljoen exemplaren. De Dorst is Nesbo’s elfde thriller met Harry Hole in de hoofdrol.

Samenvatting

Een Tinder-date wordt een jonge vrouw fataal. Op een bijzonder agressieve manier is zij om het leven gebracht door een moordenaar die haar thuis opwachtte.

De zaak wordt groots in de media uitgemeten en de politie voelt zich daardoor enorm onder druk gezet om de moord op te lossen. Katrine Bratt, nu aan het hoofd van de afdeling Geweld, en haar team doen hun best, maar Katrine weet eigenlijk wel dat er maar één iemand is die deze zaak zou kunnen oplossen: Harry Hole. 

Maar Harry heeft hier helemaal geen zin in. Hij is weer docent aan de politieacademie, geniet van zijn rustige leven met Rakel en vindt het allemaal wel prima…tenminste…dat maakt hij zichzelf wijs. Hoofdcommissaris Mikael Bellman neemt met Harry’s ‘nee’ geen genoegen en heeft zo zijn eigen manier om Hole over te halen: ‘nee’ zeggen is dan geen optie meer.

Als Hole zich in de zaak verdiept, krijgt hij al vrij snel het vermoeden dat ze op zoek zijn naar iemand die eerder door zijn vingers glipte…

De doden waren de doden.

En de levenden gingen snel dood.

Er zijn meerdere series met een rechercheur in de hoofdrol die aan de drank is (geweest) of worstelt met een andere verslaving, doet waar hij zelf zin in heeft, vaak doet voordat hij (of zij) nadenkt over de eventuele gevolgen daarvan en het liefst in zijn/haar eentje werkt. Als het gaat om eigenzinnige rechercheurs staat Harry Hole voor mij met stip op nummer een en is hij nog steeds een van mijn meest favoriete hoofdpersonages.

In Politie trouwde Harry eindelijk (ein-de-lijk!) met zijn Rakel en hij is uitermate tevreden. Gelukkig zelfs. Maar toch ook weer niet, want hij is als de dood dat hij Rakel kwijtraakt en als dat zou gebeuren, dat dat dan zijn eigen stomme schuld zal zijn. Geluk is een vergankelijk iets en kan nooit lang duren, zeker niet als je Harry Hole heet.

Wanneer ik over dat flinterdunne laagje ijs van geluk loop dan ben ik doodsbang, zo bang dat ik wens dat het voorbij is, dat ik al in het water lig.

Het verhaal begint met de Tinder-date van Elise met Geir. Een date die wat haar betreft niet voor herhaling vatbaar is en ze gaat, net als Geir, teleurgesteld naar huis. Meteen in dit eerste hoofdstuk laat Nesbo al een klein beetje zien waar hij zo goed in is. Je volgt als lezer twee mensen die naar huis gaan en je krijgt bij beiden een onheilspellend gevoel. Je weet gewoon dat het voor een van de twee niet goed afloopt of geldt dat voor allebei?

Los van de korte alinea in de proloog (een proloog waarbij je je afvraagt ‘gebeurt dit echt of is het een droom?’), duurt het een bladzijde of 70 voordat Harry ook daadwerkelijk zijn opwachting maakt, maar vanaf het begin proef je al wel zijn aanwezigheid. Tegen wil en dank wordt Harry bij het onderzoek naar de Tinder-moord betrokken en de jacht op een seriemoordenaar wordt geopend. Harry is er van overtuigd dat er maar een iemand de dader kan zijn, maar hoe vindt je iemand waarvan je niet weet hoe hij er precies uitziet? En diegenen die het wel weten, kunnen het niet meer navertellen.

De dorst is een geweldig boek, een klopjacht naar een bloeddorstige moordenaar enerzijds en aan de andere kant is er de innerlijke strijd die Harry bezighoudt, de worsteling met zijn verslavingen, zíjn dorst en vooral zijn grootste angst om toe te geven aan die dorst. Een angst die bijna werkelijkheid wordt op het moment dat het leven van Rakel aan een zijden draadje hangt en Harry in een diep dal verdwijnt. De dorst is een perfect gekozen titel die op meerdere manieren opgevat kan worden en op meerdere personages betrekking heeft.

De spanning en snelheid in De dorst is continue aanwezig. Nesbo gooit behoorlijk veel lijntjes uit en weet de lezer steeds op het verkeerde been te zetten (‘neeeheee doe dat nou niet!’) en net als je denkt ‘aha, zo zit het’, dan gaat het verhaal toch weer een andere kant op. Soms zit je gewoon met open mond van verbazing en vraag je je af hoe het dan allemaal weer bij elkaar komt. Maar dat doet het en hoe. Nesbo is een meesterlijke verteller, weet personages haarscherp neer te zetten en ik kan alleen maar hopen dat hij nog lang niet klaar is met Harry Hole. Een personage dat blijft fascineren. Na elf boeken verveelt Hole nog geen moment!

‘Je staat nog steeds droog, Harry?’

‘Als een Noorse oliebron, chef.’

‘Hm, je wéét dat de Noorse oliebronnen niet droogstaan, ze zijn alleen dichtgedraaid tot de olieprijzen weer stijgen.’

‘Dat was het beeld dat ik wenste te communiceren, ja.’

Leesplezier 5

Schrijfstijl 5

Plot 4,5

Originaliteit 4

Psychologie 5

Spanning 5

5 sterren (afgerond) voor De Dorst.

Miriam