Niemand die me ziet van Simone Grimberg

Titel        : Niemand die me ziet
Auteur    : Simone Grimberg
Uitgave   : juni 2017 (heruitgave)
Uitgeverij: Lima books

Samenvatting
De jonge rechercheur Inge de Wit crosst met mountaibike door het bos, als ze opeens dieper in het bos in een dekentje een baby vindt. Ze gaat zo snel mogelijk met de baby onder haar kleding naar het ziekenhuis. Daar ontmoet ze de ervaren rechercheur Liesbeth Ligthart, die haar mee laat draaien met deze zaak. Daarnaast volgt al spoedig een nieuwe zaak die naast de zaak van de baby loopt: op de telefoon van een pedofiel duikt een foto op van Sophie. Het meisje van 16 is verdwenen en er lijkt zich een beerput te openen van loverboys, kinderhandel en pedofielen.

Het rechercheduo Liesbeth en Inge is wat wel cliche bedacht , want een oudere ervaren rechercheur en een onbevangen jonkie. Als extraatje is bedacht dat Inge veelvuldig op haar gevoel afgaat. Niks mis met een cliche trouwens. Het gegeven van een ervaren en groentje werkt al lang en ook in dit verhaal zorgt het voor leuke confrontaties.De impulsivitiet van Inge zorgt wel voor problemen maar wordt vanzelfsprekend in goede banden geleid.

Het boek start mooi met een van de vele schuingedrukte tussenhoofdstukjes met iemand die aan haar overleden oma denkt en haar gruwelijk mist. Deze oma zorgt er voor dat diegene  het vol houdt. Wat ze precies volhoudt, blijkt in de loop van het verhaal. Deze stukken vanuit het slachtoffer beschreven zorgen voor een extra laag van spanning. Je wilt namelijk weten wat er toch aan de hand is. Iets moois zal het niet zijn.
Altijd verstandig is om een boek op te delen in kortere hoofdstukken en dat deed Grimberg dan ook: 37 kleinere hoofdstukken die fijn en prettig weglezen. Al is het verhaal wat tot je komt af en toe triest en smerig. De korte hoofdstukken zorgen voor de werking dat je na een hoofdstuk denkt van ik pak er nog een. Zo ben je snel 5 stuks weer verder.
Sowieso zorgt Grimbergs schrijfstijl voor een willen doorlezen.

Wat mij goed beviel in dit verhaal is de geloofwaardigheid hoe meiden in de macht van een loverboy komen. Of zoals ik een echte rechercheur al eens hoorde zeggen: loverboy? gewoon ordinaire pooiers zijn het. Lang zelf werkend in de gedwongen hulpverlening, kreeg ik zeer regelmatig met meiden te maken die met dit soort zaken te maken hadden gehad. Ook de Sophie uit dit verhaal wordt thuis niet gehoord en voelt zich onbegrepen. De ideale situatie voor een loverboy een meisje in te palmen. Veel aandacht, complimenten, kadootjes en dan losweken van familie en vrienden. Als iemand zich ongezien voelt en zoals daarmee de titel verklaard is, staat hij of zij open voor nepwarmte. Grimberg legt zelf uit zeer uitgebreid met een rechercheur gesproken te hebben en dat merk je in het verhaal. Duidelijk is de schrijver van dit verhaal iemand die zich verdiept heeft.

De karakters van de twee rechercheurs en het slachtoffer van de schuin gedrukte gedeeltes zijn goed uitgewerkt. Inge kan wat irritatie oproepen met haar gevoelsgedrag bij sommige lezers die niet veel met het anders zijn en voelen zullen hebben. Maar in een boek met een verhaal wat verdrietig en schokkend is, leidt deze Inge met haar bijzondere gave wel even af om op adem te komen.  Dat Grimberg zo schrijft dat je in de loop van het verhaal gaat nagelbijten of het wel goed gaat komen, is een kwaliteit die niet iedereen heeft.
Het boek eindigt in een climax van het plot welk zorgt dat het verhaal tot een zeer bevredigend mooi einde komt. Tenminste als je niet een lezer ben, die wil dat alles keurig afgerond is. Grimberg laat ruimte over voor een eventueel vervolg, maar eerder lijkt zij een einde te hebben gemaakt, wara je makkelijk zelf kan invullen hoe verder.
Dit debuut smaakt naar meer. Kom maar op met je tweede boek!


plot 4
spanning  4
schrijfstijl  4
psychologie 3,5
originaliteit 3,5

4 sterren dus voor Niemand die me ziet

De Boekenkast van Simone Grimberg

Welk soort boeken heb je in je boekenkast staan? 
Het mooie van boeken is dat er altijd voor iedereen wat wils is, het zou mooi zijn als de boekwinkels hun assortiment wat breder zouden maken. De boeken zijn er wel, maar liggen niet allemaal in het schap.

Ikzelf hou van boeken met een hoog spanningsgehalte, thrillers maar dan zonder de horroreffecten. Boeken waarin ik door de schrijver op zoek ga naar de oplossing van het mysterie, dat in mijn ogen ook realistisch moet zijn. Het liefst met een slot waarbij je als het afgelopen is nog een paar dagen nodig hebt voordat je weer een ander boek kan pakken.

Hoe heb je de boeken gesorteerd? Op alfabet, kleur, etc
Eigenlijk behoort de boekenkast voor mij op volgorde van schrijver te staan. Karin Slaughter bij elkaar, net als Robothan, George, Kepler. Maar soms kom ik met de hoogte niet uit en ook niet met de hoeveelheid. Dus dan liggen ze wat door elkaar.

Komt elk boek je boekenkast in?
Zeker niet. Ik lees meestal verschillende boeken door elkaar. Ieder schrijver heeft zo zijn eigen schrijfstijl en ik kan die gemakkelijk van elkaar scheiden en door elkaar lezen. Soms lees ik een boek een beetje verplicht, er is bijvoorbeeld veel media-aandacht aan besteedt en ik wil weten waarom. Of ik heb het gekregen van iemand die dacht dat ik dat wel een leuk boek zou vinden.

Ik heb een hekel aan boeken waarbij ik in het begin al gelijk weet hoe het zal eindigen, deze lees ik meestal niet uit en geef ik af aan andere. Boeken die mij ergeren door wat dan ook, meestal iets irreëels, vrouwonvriendelijk of met een heleboel moeilijke namen, gooi ik weg. En boeken die mij verrassen door de mooie taal, een indrukwekkend verhaal of een bepaalde spanning, blijven in mijn boekenkast. Een tweede boek van dezelfde schrijver komt er dan naast. Soms lees ik boeken zelfs meerdere keren, dat is hetzelfde als bij mooie films. Die sfeer wil ik dan weer proeven.

Welke boeken las je vroeger?

Alles wat te maken had met detective, oplossen van mysteries en advocatenverhalen. De vijf! Later, Desmond Bagley. Ook heel veel kinderboeken. Ik was dolblij dat mijn kinderen het heerlijk vonden om voorgelezen te worden, tot hun 12^e lazen we iedere avond een ander boek. Veel prentenboeken ken ik uit mijn hoofd. Winnie de Pooh, daar zit zoveel achter, zo leuk!

Door welk boek werd je leeslust aangewakkerd?
Dick Francis, maakt niet uit welk boek. Ik begon erin te lezen en was meteen verkocht. De manier van schrijven en beschrijven, de paarden en alles wat daaromheen hangt, de spanning in ieder boek verschillend, onvoorspelbaar slot. Helaas leeft de man niet meer, gelukkig heb ik al zijn boeken.

Wat voor lezer ben je: rug mag niet gekreukt, ezelsoren, markers?
Ik leen geen boeken uit, ik koop altijd boeken voor mezelf. Als iemand me vraagt om het te mogen lezen dan koop ik liever het als cadeau. De boeken uit mijn boekenkast zijn netjes, kostbaar, hebben geen ezelsoren of omgeslagen bladzijdes, geen krassen op de kaft.

Welk boek in je kast is speciaal voor jou en waarom?
Dat zijn er meer dan één. Een goed boek neemt je mee naar een bepaalde sfeer, geeft je een bepaald gevoel, zet je aan het denken. Soms nodigt het je uit tot actie, tot oplossing van iets waar je al langer mee bezig was. Het boek van Michael Robotham gebroken gaf mij het extra zetje om mijn eigen boek Niemand die mij ziet te gaan schrijven.

Welk boek uit je kast geef je vaak kado of raad je bekenden aan?

1953 van Rik Launspach; een eenmalige actie volgens mij van deze schrijver maar een erg mooi geschreven verhaal, we weten allemaal wat er zijdelings gebeurd is met de watersnoodramp, alleen om het te lezen dan komt het goed dichtbij.

Niemand die me ziet - Simone Grimberg

Titel: Niemand die me ziet

Auteur: Simone Grimberg

Futuro Uitgevers

228 pagina's 

Over de auteur:
Al van kleins af aan schrijft Simone Grimberg korte verhalen en vertelde ze tijdens haar werk met moeilijk opvoedbare kinderen veel zelfverzonnen verhalen. Dankzij een zedenrechercheur die Simone enkele jaren geleden leerde kennen, werd Simone geprikkeld om verder te gaan schrijven. Deze rechercheur werd de bron voor haar debuut als schrijfster.

Ik zou het mooi vinden als mijn verhalen gelezen worden door mensen die iets soortgelijks hebben meegemaakt of in hun omgeving hebben gezien dat anderen dit meemaakten. Simone

Achterflap:

Tijdens een fietstocht stuit de 23-jarige politieagente Inge op een vondeling. Ze probeert het kind te redden en brengt het naar het ziekenhuis, waar ze even later wordt opgevangen door de ervaren rechercheur Liesbeth. Het klikt tussen de twee en Inge mag Liesbeth assisteren bij haar volgende zedenzaak: de verdwijning van Sofie Vrolijk. Een naaktfoto van dit brave paardenmeisje is opgedoken in de telefoon van een pedofiel, maar van Sofie ontbreekt ieder spoor. Inge volgt haar gevoel, Liesbeth de feiten. Ze komen erachter dat Sofie is ingepalmd door een loverboy. Zijn de rechercheurs op tijd om Sofie uit de handen van de loverboy te redden? Klopt het gevoel van Inge dat Sofie zwanger is? En wat is de dubieuze rol van Sofies broer Bram tijdens het onderzoek?

Mijn mening:

Niemand die me ziet is een debuut dat helaas is gebaseerd op ware gebeurtenissen, het verhaal bevat veel fictie maar zal zeker bij vele lezers een hoop herkenning geven. Er komen veel maatschappelijke problemen aan de orde die zo realistisch beschreven zijn dat mijn nekharen soms overeind gingen staan. 

Jaloezie maakt alles kapot, het vergiftigt het lichaam als een bacterie die ingekapseld zit en immuun is voor antibiotica. Heel langzaam wordt het groter en eet het brein op.

Het verhaal begint met een voorwoord van het slachtoffer, het gevoel van eenzaamheid na verlies van een dierbare is hier aangrijpend beschreven. Daarna gaat het boek verder met politieagente Inge die tijdens een tochtje met haar mountainbike een vondeling vindt en als rechercheur Liesbeth op deze zaak wordt gezet, is er een perfect duo geboren.

Inge draagt een flinke ballast uit haar verleden mee en werkt vanuit haar gevoel, dit gaat in mijn ogen met momenten erg ver maar levert wel veel op; soms denk ik zelfs dat ze gedachten kan lezen. Liesbeth kan haar werk alleen goed uitvoeren als ze haar gevoel en emoties uitschakelt, dit is ook een manier en beiden hebben veel respect voor elkaars handelen. Mijn voorkeur gaat uit naar Inge, al neemt haar gevoel soms wel extreme vormen aan, soms iets te ongeloofwaardig, maar haar drang naar het oplossen van deze merkwaardige zaak kan ik erg waarderen. De aanhouder wint is op haar zeker van toepassing.

Sofie Vrolijk komt uit een gezin waar men de aandacht voor elkaar uit het oog is verloren, ieder leeft zijn eigen leven waarin gedacht werd dat met geld alles te koop is. Alleen de relatie met haar broer Bram is altijd hecht gebleven. Als Sofie op een dag als vermist wordt opgegeven blijken haar ouders niet eens te weten hoelang ze eigenlijk al weg is.  

Haar broer Bram lijkt meer van de zaak te weten maar het is moeilijk met hem te communiceren.

Niemand die me ziet is een boek met vele boodschappen, het grijpt je soms naar de strot, maakt je boos en schudt je wakker. Het boek heeft bij mij wel een gevoelige snaar geraakt, maar bevat niet de spanning die ik van een thriller verwacht.

Alles in deze verziekte wereld draait om geld. Mensen die er veel van hebben, willen er alles mee kopen. En mensen die er weinig van hebben, willen er alles voor verkopen.

Ondanks dat ik al vrij snel het idee had hoe de vork in de steel zat werd ik toch verrast en zijn voor mij niet alle vragen beantwoord. Qua spanning had ik er wel wat meer van verwacht, desalniettemin voor mij zeker een goed debuut dat een dikke 3 sterren waard is.

Bianca

Nieuwsgierig? Bekijk het boek hier op Bol.com!

Niemand die me ziet - Simone Grimberg

Titel: Niemand die me ziet

Auteur: Simone Grimberg

Futuro Uitgevers BV Amsterdam                                         

255 aantal pagina’s

Verschenen: mei 2016

Niemand die me ziet is het debuut van Simone Grimberg. Op het eind in het boek vertelt Simone hoe het verhaal tot stand is gekomen. Simone heeft zich laten inspireren door waargebeurde gebeurtenissen bij politie Gelderland – Midden. Simone’s vriendin Judith is zedenrechercheur en zonder haar was dit verhaal Niemand die me ziet er niet geweest. Het verhaal is merendeel fictie. 

Achterflap:

Tijdens een fietstocht stuit de 23-jarige politieagente Inge op een vondeling. Ze probeert het kind te redden en brengt het naar het ziekenhuis, waar ze even later wordt opgevangen door de ervaren rechercheur Liesbeth. Het klikt tussen de twee en Inge mag Liesbeth assisteren bij haar volgende zedenzaak: de verdwijning van Sofie Vrolijk. Een naaktfoto van dit brave paardenmeisje is opgedoken in de telefoon van een pedofiel, maar van Sofie ontbreekt ieder spoor. Inge volgt haar gevoel, Liesbeth de feiten. Ze komen erachter dat Sofie is ingepalmd door een loverboy. Zijn de rechercheurs op tijd om Sofie uit de handen van de loverboy te redden? Klopt het gevoel van Inge dat Sofie zwanger is. En wat is de dubieuze rol van Sofies broer Bram tijdens het onderzoek?

Mijn mening:

Het verhaal begint met een proloog wat gelijk vragen oproept bij de lezer. Ik heb er een grote puinhoop van gemaakt en kan niet meer terug. Best heftig wanneer iemand dit zegt want wat is er aan de hand?

Simone heeft een heftig onderwerp gekozen voor haar boek, namelijk ‘loverboys’. De rillingen lopen over mijn rug wanneer ik me realiseer dat het ook in onze echte leven dagelijks voorkomt. Meisjes die in handen vallen van een loverboy. Ze worden verleid met mooie beloftes en warmte, aandacht die ze misschien thuis niet krijgen. Een minpunt vond ik de lange hoofdstukken, wanneer een hoofdstuk 22 of of 31 pagina’s heeft gaat bij mij de vaart eruit tijdens het lezen. Wanneer een boek korte hoofdstukken heeft kom je sneller in de verleiding om door te lezen.

De personages Inge en Liesbeth zijn interessant, ik zou ze best graag weer willen zien in een volgend boek. Twee personages die aan elkaar zijn gewaagd. Hoe verder we richting het einde komen des te spannender het wordt.

Op het eind blijf ik toch met vragen zitten, hoe loopt het af met de vondeling die Inge heeft gevonden? Bepaalde zaken hadden van mij wat uitgebreider uitgewerkt mogen worden. Het onderwerp is origineel. Simone schrijft op het eind dat ze het mooi zou vinden als haar verhaal gelezen wordt door mensen die iets soortgelijks hebben meegemaakt of in hun omgeving mensen kennen die dit hebben meegemaakt. Ik heb het niet meegemaakt maar na het lezen van dit boek moest ik het even laten bezinken. Niemand die me ziet is ook een verhaal met een waarschuwing: het kan een ieder overkomen . En dan lopen de rillingen over mijn lijf wanneer ik besef dat ook mijn dochter dit kan overkomen. Het is goed om te weten en even met de neus op de feiten gedrukt worden dat we in een rare wereld leven.

Plot 3

Schrijfstijl 3

Leesplezier 2,5

Originaliteit 4

Psychologie 3

Spanning 2,5

Ik geef Niemand die me ziet 3 sterren.

Lydia

Nieuwsgierig? Bekijk het boek hier op Bol.com!

Wat voerde Buistje allemaal uit?

Afgelopen week was een drukke week !

Dochterlief is al weken op school druk aan het oefenen met de musical. De liedjes en de tekst zaten er goed in. De kleding voor Dr Love was bij elkaar gezocht, kortom: ze was er klaar voor. Laat de musical maar komen! Best spannend, dat wel. 

Woensdag- en donderdagochtend was de uitvoering voor de opa's en oma's. De ouders moesten nog even geduld hebben. Vrijdagavond was het dan zover: de afscheidsavond voor de ouders. De leerlingen liepen over de rode loper als echte sterren. Een fotomoment en natuurlijk moest er geproost worden. Maar wat een geweldige avond hebben wij gehad. De musical Herrie op het eiland was mooi. Na de musical was er een borrel met hapjes. Gezellig met de juffen, meesters, ouders en leerlingen. Een geslaagde avond. 

De volgende dag had ik een uitvoering. Ik speel zoals jullie misschien weten althoorn en afgelopen weekend hadden we een zomerconcert. Het werd druk bezocht, er stonden zelfs mensen bij de deur. Dus ook een geslaagde muzikale uitvoering.  

Zoals jullie weten was ik vorige week aan het lezen in het boek van Simone Grimberg Niemand die me ziet. Ik pak het deze week weer op, want ik heb het even aan de kant gelegd voor een boek wat spoed had. Als je zelf moeder bent van een dochter, is het best een heftig onderwerp. Een werkgever heeft zijn werknemer ontslagen. Bij het inleveren van zijn telefoon komt hij erachter dat er kinderporno op de telefoon staat met vunzige berichten. Er wordt een meisje vermist. 

Zaterdagavond besloot ik om Judaskus te lezen van Linda Jansma even iets anders tussendoor. Zondagavond hup snel verder en ja hoor, voor je het weet is het twee uur. Snel naar bed, maar de hoofdpersonages lieten me niet met rust en ze kwamen in mijn droom voor. Nu hoefde ik er maandag niet vroeg uit, want mijn dochter Naomi hoefde pas om tien uur op school te zijn. Maar wat doe ik, ik ga om vijf uur in de ochtend lezen. Maar het was de moeite waard, dat mag ik wel zeggen. Linda Jansma behoort zeker tot mijn favoriete auteurs. Natuurlijk, het ene boek pakt je meer dan de andere. Maar Judaskus heeft mij zeker gepakt. Wat mogen wel dan trots zijn dat wij als Nederland een klein landje een Linda Jansma hebben. Judaskus is zeker weten een #Mustread. 

Ook zijn we gestart met de #leesclub Virtuele tango van Melissa Skaye. Daar hoop ik morgen in te beginnen na het schrijven van de recensie van Judaskus.

Verder wordt het de komende week even druk. Woensdag de laatste schooldag van Naomi op de basisschool en dan gaan de leerlingen van groep 8 door een erehaag school verlaten. Als afsluiting hebben we een picknick met de klas. En verder begint de vakantiestress te komen. Jullie kennen het wel: ooo, ik moet dit nog even halen en wat nemen we allemaal mee? De verjaardagskalender van #Thrillerlezers gaat natuurlijk ook mee, want ondanks mijn vakantie ga ik door met de felicitaties van onze jarigen. Ik zit me opeens te bedenken dat wanneer ik mijn volgende stukje schrijf ik al op mijn vakantieadres zit. Nou, ik ben er klaar voor, laat de vakantie maar komen. 

Tjuus tot de volgende week!

Lydia

Wat deed Lydia allemaal?

Het is alweer even geleden dat ik een stukje heb geschreven met Wat lees ik en wat heb ik allemaal uitgespookt de afgelopen week?

En toch is er best veel gebeurd ! Vrijdag 17 juni jl. had ik een boekpresentatie van Follow, een roman van Gaby Rasters in Eindhoven. Ik lees als afwisseling ook graag andere genres. Het was een bijzondere en een leuke presentatie. Zelf werd ik even in het zonnetje gezet en werd ik naar voren geroepen; ik kreeg van Gaby het exemplaar van Follow. De personages van Follow kan je volgen op Facebook. Tijdens de boekpresentatie werd bekend gemaakt wie achter de personages Mila en Sebastiaan op Facebook zitten. Nou jullie raden het al. 

Ook werd er vrijdag de 17e een pakket voor mij bezorgd. Ink had mij al op de hoogte gebracht. Het was mijn verjaardagscadeau van het team. Maar ik moest beloven het niet eerder open te maken, tenslotte was ik nog niet jarig. Maar ik moest wel een pomp regelen anders had ik niets aan het cadeau. Mijn nieuwsgierigheid werd alleen maar groter.  

Zoals jullie weten plaats ik altijd een felicitatie in de Facebookgroep thrillerlezers van de jarigen. Een felicitatie voor mijzelf plaats ik natuurlijk niet, maar teamlid Amanda dacht er aan. Wat een lieverd is het toch, want ook in de Facebookgroep Thrillerlezers werd ik niet vergeten. Ik werd op mijn verjaardag echt in het zonnetje gezet. Nogmaals bedankt allemaal!

En dan mocht ik natuurlijk het mysterieuze pakket openmaken, het cadeau van het team. Wat ben ik een bofkont: een echte WoodWick candle met een heerlijke geur. Bedankt lieve teamleden hier ga ik zeker van genieten. De hele dag werd ik verwend met mooie cadeaus en kaarten. Een Dolce Gusto, een heerlijke koffiezetapparaat waar je heerlijke cappuccino mee kan zetten. En nog veel meer. Bol.com bon, een fashion cheque en drie dozen met verschillende smaken voor de Dolce Gusto en geld en bloemen. Ik mag niet klagen. 

Maar heb ik de laatste tijd dan wel gelezen? Ja hoor ik heb twee boeken uitgelezen. Het vervloekte huis van Lydia van Houten. Best een goed boek, maar wel vinden er gebeurtenissen plaats waarbij ik even achter mijn oren krabde. Ik was het soms niet met de hoofdpersonage eens hoe ze met bepaalde situaties om ging. Een misdaadroman waarin de vonken er van af vliegen tussen bepaalde personages. En toch heb ik ondanks dat genoten van Het vervloekte huis. 
En dan mijn volgende boek Ik zie, ik zie van Karen Sander. Dat was weer echt genieten. Het bekende personage Georg Stadler uit Karens vorige boeken krijgt het niet makkelijk dit keer. 

Tevens heb ik een start gemaakt in Niemand die me ziet van Simone Grimberg.  Samen met Ink lees ik dit boek voor een duorecensie. En dat wordt deze week even aanpoten, want ook begint er een nieuwe leesclub van Virtuele tango van Melissa Skaye eind deze week. Ik doe even mee als reserve, maar goed ook want ik heb dit boek al twee jaar in mijn boekenkast staan, gesigneerd. Dus eindelijk ga ik kennismaken met het schrijven van Melissa.  

En verder schiet het al op nog twee weken en we gaan op vakantie. En nemen we afscheid van de basisschool van onze dochter Naomi. Ze kwam vrijdag thuis met een dikke tien op aardrijkskunde.  Super trots en een mooie afsluiting van 8 geweldige schooljaren. Vrijdagavond is het musical waar de ouders zijn uitgenodigd. Na weken repeteren en voorbereiding gaat het eindelijk gebeuren. Kortom, ik verveel me de komende week niet. 

Tjuus en tot de volgende keer 

Groet Lydia 

In de brievenbus: Simone Grimberg met Niemand die me ziet

Simone Grimberg is auteur van het boek ‘Niemand die me ziet‘. Al van kleins af aan schrijft Simone korte verhalen en vertelde ze tijdens haar werk met moeilijk opvoedbare kinderen veel zelfverzonnen verhalen. Dankzij een zedenrechercheur die Simone enkele jaren geleden leerde kennen, werd Simone geprikkeld om verder te gaan schrijven. Deze rechercheur werd de bron voor haar debuut als schrijfster. 

De spannende thriller ‘Niemand die me ziet‘ van Simone Grimberg gaat over de politieagente Inge en de ervaren rechercheur Liesbeth. Inge mag Liesbeth assisteren bij haar volgende zedenzaak: de verdwijning van Sofie Vrolijk. Een naaktfoto van dit brave paardenmeisje is opgedoken in de telefoon van een pedofiel, maar van Sofie ontbreekt ieder spoor. Ze komen erachter dat Sofie is ingepalmd door een loverboy. Zijn de rechercheurs op tijd om Sofie uit de handen van de loverboy te redden?