Meesterdeal - Marlen Beek-Visser

Titel: Meesterdeal

Auteur: Marlen Beek-Visser

Uitgever: Ellessy Crime

Gepubliceerd: December 2016

Het Verhaal

Een dochter, een docent, een verhouding, een slachtoffer.

Als Bo van Lierop ontdekt dat haar 16-jarige dochter Eva een verhouding heeft met haar mentor van school, een man van tweeënveertig, lopen de spanningen binnen het gezin hoog op. Het feit dat Bo en Adam al jaren een geheim met zich meedragen, een geheim dat zij beter eerder hadden kunnen vertellen, maakt de situatie er niet eenvoudiger op. Is dat de reden dat Adam zich steeds vreemder gaat gedragen?

Bo’s enige uitvlucht is haar vrijwilligersbaantje bij de Hulplijn en in het bijzonder Emiel, een cliënt met wie ze een band opbouwt en bij wie ze haar hart kan luchten. Emiel trekt zich Bo’s situatie aan en weet wel een manier om haar te helpen. Net als Bo op het punt staat om de confrontatie met Eva’s mentor aan te gaan, gebeurt er iets wat een schok van ontzetting teweegbrengt.

De Auteur

Marlen Beek-Visser woont en werkt in Leiderdorp, op steenworp afstand van Leiden, waar zij haar middelbareschooltijd doorbracht en waar zij lange tijd woonde. Na een hbo-studie commerciële economie schreef zij als stafmedewerker communicatie en als manager in de kinderopvang voornamelijk zakelijke teksten. Tot zij enkele jaren geleden haar creatieve geest de ruimte gaf en begon met het schrijven van fictie.
Marlen publiceerde een tiental korte verhalen in verhalenbundels. Zo verscheen haar verhaal DNA-test in een bundel voor een goed doel, waarbij de line-up werd gevormd door prominente auteurs als Kees van Kooten, Mensje van Keulen en Susan Smit. Schrijver Abdelkader Benali koos haar verhaal Zwarte kapitein voor publicatie in de bundel Gouden tijden, zwarte bladzijden. Met Project X 75.0 won zij de Literaire Prijs van Wageningen, terwijl zij bij een schrijfwedstrijd voor Margriet een tweede plaats behaalde met haar verhaal
Hulplijn.

Wat ik ervan vond

Bo van Lierop haalt me het bloed onder de nagels vandaan.
Zo, hè hè, dat is eruit. Mede omdat Bo als vrijwilliger bij een hulplijn een rots in de branding is voor anderen, en in het begin nog redelijk in staat lijkt tot weloverwogen en rationeel gedrag, word je verrast door de beslissingen die Bo neemt in Meesterdeal. Ergens kun je haar het niet kwalijk nemen dat ze enigszins lijkt te ontsporen wanneer ze ontdekt dat de relatie tussen haar dochter en haar (veel oudere) mentor nog steeds gaande is, in tegenstelling tot wat haar dochter beweert. Wie zou daar rustig onder blijven?

In deze zin is Bo een geweldig personage. Ze ontlokt je echt de ene na de andere ongelovige reactie. Soms wil je haar gewoon door elkaar schudden en “denk nou toch eens na!!” roepen.

En het blijft niet alleen bij Bo. Dochter Eva, man Adam, vriend Yannick, mentor Sten... Vooral op deze manier zorgt de auteur dat haar personages echt iets met je doen en je bijblijven.

Tegelijkertijd zorgt dit, vooral in het begin van het verhaal, herhaaldelijk voor irritatie tijdens het lezen.

Maar laat dat je niet afschrikken! Meesterdeal heeft niet alleen personages die iets bij je teweegbrengen, het boek zit ook slim in elkaar. Soms is Bo’s innerlijke monoloog nogal een informatiedump, terwijl het op andere momenten wel weer erg beknopt is. Door je dan weer heel veel en dan weer net te weinig informatie te geven, wordt je heel dicht bij het plot gebracht en tegelijkertijd met succes afgeleid.

Vooral de laatste, pak ‘m beet, 70 pagina’s kun je het boek amper wegleggen omdat alles dan ook nog eens erg spannend wordt. Het einde van het verhaal bevat de ingrediënten van een klassieke thriller: niet per se een verrassing, maar zo subtiel dat het een plotpunt in een Sherlock Holmes-verhaal had kunnen zijn.

Plot: 4
Originaliteit: 3.5
Spanning: 4
Schrijfstijl: 3

Psychologie: 4
Leesplezier: 3

Ik moest echt aan de schrijfstijl wennen en slaagde daar niet helemaal in, waardoor het leesplezier ook laat op gang kwam. Toch heb ik bewondering voor de constructie van Meesterdeal en haar menselijke personages. Marlen Beek-Visser verdient wat mij betreft 4 sterren voor Meesterdeal!

- Yfke Brandhout

Marlen Beek-Visser ondervraagd

Marlen en Max van Olden

Marlen Beek-Visser is auteur van twee boeken: Stem!(ondertitel 'Als deelname aan een talentenjacht een obsessie wordt') verscheen in 2015.  Dit debuut werd genomineerd voor de Schaduwprijs 2016, de prijs voor het beste oorspronkelijk Nederlandstalige thrillerdebuut. En eind van vorig jaar verscheen de tweede thriller Meesterdeal. Een thriller waarin hoofdpersoon Bo ontdekt dat haar zestienjarige dochter een verhouding heeft met haar docent (42). 

Om eens wat andere vragen te stellen dan die altijd gesteld worden, legden wij Marlen 15 vragen voor, waardoor we haar weer een beetje anders leren kennen.

1. Wat is het leukste wat je gisteren hebt gedaan? 

Ik had gisteren (zaterdag) eindelijk eens een dag zonder afspraken, een blanco pagina in mijn agenda. De meeste zaterdagen zijn in deze periode gevuld met signeersessies in boekwinkels. Dat vind ik een van de leukste dingen om te doen: in gesprek gaan met klanten/lezers, waarbij vrijwel altijd mooie (levens)verhalen naar boven komen. Mensen vertellen graag over hun eigen leven en blijkbaar ben ik iemand tegen wie ze makkelijk aan praten. Als ze dan ook nog mijn boek kopen, is dat mooi meegenomen. Maar zo’n zaterdag zonder planning is ook wel eens fijn. Dan kan ik orde op zaken stellen: in alle rust mijn mails beantwoorden, een planning maken voor de komende tijd, wat schrijven, een boodschap doen met mijn dochter, het huis poetsen (jawel) en eindelijk een uurtje lezen. Geen hoogtepunten dus, maar in de volle breedte erg prettig. 

2. Wat wilde je als klein kind worden?

Eerst dierenarts en toen ik iets ouder was arts. Nu moet ik er niet aan denken om daar waar nodig met een mes(je) iemands huid te openen...

3. Welk klusje heb je een hekel aan?

Boodschappen opruimen. Het doen van de weekendboodschappen vind ik best oké. Maar vervolgens een kwartier lang alles op z’n plek leggen en zetten, dat vind ik zo’n stomme klus. Ik ben er te ongeduldig voor, denk ik. Regelmatig schakel ik hiervoor vaak de kinderen in.

4. Als je getuige zou kunnen zijn van elke gebeurtenis in het verleden, heden of toekomst, welke zou het dan zijn?

Ik zou graag een kijkje nemen in het leven van mijn opa en oma in oorlogstijd. Ze hadden tien kinderen, maar hadden het naar omstandigheden redelijk goed. Daarom lieten ze vaak ook andere kinderen mee-eten, die het slechter hadden getroffen. Dat vind ik mooi. Ik zou graag zien hoe het eraan toe ging wanneer ze met zo’n grote club aan tafel gingen.

5. Als je de loterij zou winnen, wat zou je dan als eerste doen?

Tijd kopen. Oftewel, mijn leven zo inrichten dat ik minder tijd aan betaalde arbeid zou hoeven te besteden en meer tijd kon steken in schrijven en schrijfgerelateerde zaken. En ik zou vrijwilligerswerk gaan doen, bijvoorbeeld voor eenzame en/of dementerende ouderen. Verder zou ik, als het bedrag toereikend was, een bescheiden huisje kopen voor onze kinderen. Een gift aan een goed doel zou (uiteraard) ook op het lijstje staan.

6.Als je ervoor kon kiezen om voor altijd één bepaalde leeftijd te hebben, welke zou dat dan zijn?(natuurlijk ook waarom die).

37 jaar. Oud genoeg om enigszins te kunnen overzien wat echt belangrijk is in het leven, maar toch nog lekker ‘jong’ en fit. Alhoewel ik nu ook een handstand in de woonkamer doe en een ‘achteroverduik’ in het zwembad :-)

7. Wat was het eerste dat je kocht van je eerste salaris?

Al sla je me dood. Het had vast iets te maken met kleding. Wat ik nog wel, is dat ik mijn man en zijn pleegvader heb getrakteerd op een etentje. 

8. Wat heb je als achtergrondfoto op je mobiel?

Een foto van mijn zoon en dochter op de screensaver en een foto van mijn man, drinkend uit een kokosnoot :-), als gewone achtergrondfoto.

9. Je gaat lunchen; wat bestel je?

Het liefst iets met vis, ook in geval van een diner.

10. Huil je wel eens bij een film?

Ik huil vrijwel nooit bij een film an sich, maar ik kan wel ontroerd raken door muziek. Dus als bij een filmscene gevoelige muziek klinkt, dan worden mijn ogen een enkele keer nat.

11.Wat is je guilty pleasure op het gebied van televisie?

Ik kijk weinig tv. Eigenlijk alleen het journaal en soms een talkshow. Behalve op vrijdagavond. Dan kijk ik af en toe naar The Voice met onze dochter. Ik vind het commerciële circus eromheen niks, maar ik hou ervan als mensen mooi kunnen zingen. Dan gaat het volume hard en mag niemand erdoorheen praten. Ik wil elke noot horen. 

12. Wat is het laatste liedje dat je hebt geluisterd?

Wherever you will go van The Calling. Gisteravond heb ik het voluit meegezongen toen ik over de snelweg reed. Heerlijk! Ik hou sowieso van rock, met ruige stemmen en gierende gitaren.

https://www.youtube.com/watch?v=iAP9AF6DCu4

13. Naar wie was je laatste appje? En mogen we weten wat je stuurde?

Naar een deelneemster van de laatste schrijfweek. Zij heeft haar manuscript af en is op zoek naar een uitgever. Ik heb haar beloofd om haar naam te noemen bij mijn contacten in de uitgeverswereld. Ik ben onder de indruk van haar bijzondere verhaal en haar sobere, rake schrijfstijl. 

14. Waar kun je je enorm aan ergeren?

Negativiteit en gezeur. Denken in problemen in plaats van in oplossingen. Ik krijg van veel dingen energie, maar dit vind ik energieverslindend. 

15. Wat is je meest gebruikte emoji?

Ik denk de knipoog. Ik vind dat je jezelf niet te serieus moet nemen en moet kunnen lachen om dingen die mis gaan. Een prikkelende stelling naar een ander toe doe ik ook graag, maar alleen als ik zeker weet dat die ander het kan hebben. En voorzien van een knipoog, dus. Voor de zekerheid ;-)

Bianca leest heel wat af

Sneeuw als uitzicht bij het lezen

Leesweek 7……

Een week waarin ik inmiddels al ruim over de helft van mijn vijfde boek bezig ben, moet ik concluderen dat ik best veel lees, maar ja er is weinig leuks op de televisie en ook Netflix is aan mij niet besteed dus dat scheelt een hoop.
Ooit nog eens een candy Crush verslaving gehad maar toen bleek dat ik bijna geen boek meer aan raakte ben ik daar na een jaar fanatiek spelen mee gestopt, heb toen mezelf voor genomen nooit meer aan een spelletjes app te beginnen en daar heb ik tot op heden nog geen dag spijt van gehad.

De week begon met Vertrouw niemand van Jayne Ann Krentz, een spannende roman à la Nora Roberts boeken die ik graag zo af en toe eens tussendoor lees. Deze boeken draaien eigenlijk meer om de liefde en de goede afloop dan om de spanning, maar ik hou ervan, en met mij velen want de boeken worden goed verkocht en er zijn er echt ook al heel veel verschenen.
Daarna ga ik snel verder in Dagboek uit de rivier van Frederik Baas. Geen idee wat ik van dit boek kon verwachten maar ik laat me graag verrassen. Helaas stelde dit boek mij toch wel enigszins teleur. Het verhaal wordt verteld vanuit de ogen van een auteur die zijn uitgever met zijn gezin op bezoek krijgt. Ooit is in het dorpje waar de auteur woont een meisje vermist en samen met de moeder van de uitgever komen ze er spelenderwijs achter wat er eigenlijk is gebeurd. Het boek is mij wat te langdradig,het duurt te lang voor het echt spannender wordt. De plot heeft me wel tot nadenken gezet dus in die zin heeft de schrijver wel wat bij me los gemaakt.
Na het lezen van dit boek pak ik een roman die luistert naar de naam Zoetbitter, geschreven door Stephanie Danler, helaas was dit boek voor mij echt een bitterzoete teleurstelling. Het verhaal speelt zich af in en rond een sterren restaurant, Tess is haar leven ontvlucht en probeert in New York een nieuw leven op te bouwen. Ze gaat werken in het sterrenrestaurant. Het leven van hard werken in een goed lopend restaurant wordt in mijn ogen nogal negatief afgeschilderd, alsof je alleen hogerop komt als je in natura betaald en bijna alle medewerkers gebruiken drugs om het vol te houden. Ik voelde ook totaal geen binding met de hoofdpersonen, kortom voor mij geen topper.

Gelukkig lees ik mindere boeken net zo snel uit als goede boeken. Bij goede boeken wil ik zo snel mogelijk weten hoe het afloopt en bij mindere boeken lees ik het zo snel mogelijk uit zodat ik weer aan een ander boek kan beginnen, stoppen is eigenlijk nooit een optie, wat ik wel eens doe bij een slecht boek is de bladzijdes zeer snel doorlezen zonder alles in me op te nemen.

Maar goed, na 2 mindere boeken is het weer tijd voor een betere en bij Meesterdeal van Marlen Beek-visser was die garantie wel gegarandeerd. Ppppff wat een goed boek was dit. Als moeder van een puber van bijna 17 kon ik me akelig goed inleven in dit meesterlijk goede verhaal. De schrijfstijl van Marlen is heerlijk, wegleggen is geen optie, dus binnen twee dagen was ik op de hoogte van de ontknoping. Meesterdeal is een boek wat je als ouder van opgroeiende pubers eigenlijk niet moet lezen, het is niet goed voor je gezondheid J . Het is een nachtmerrie die je niemand toewenst, heb overigens mijn beide dochters getipt om het boek ook te lezen, ben benieuwd wat ze ervan zullen vinden. Helaas zijn het geen fanatieke lezers dus ik hoop dat het ervan komt.

Na een goed boek van een Nederlandse schrijfster pak ik er nog eentje op, namelijk Samen van Anita Terpstra, inmiddels ben ik al over de helft en dit boek leg ik af en toe even weg om het niet te snel uit te hebben, maar daarover volgende week meer…..


Groetjes en tot volgende week
Bianca

Meesterdeal - Marlen Beek-Visser

Achterflap

Als Bo van Lierop ontdekt dat haar 16-jarige dochter Eva een verhouding heeft met haar mentor, een man van tweeënveertig, lopen de spanningen binnen het gezin hoog op. Het feit dat Bo en Adam al jaren een geheim met zich meedragen, een geheim dat zij beter eerder hadden kunnen vertellen, maakt de situatie er niet eenvoudiger op. Is dat de reden dat Adam zich steeds vreemder gaat gedragen?
Net als Bo op het punt staat om de confrontatie aan te gaan, gebeurt er iets wat een schok van ontzetting teweegbrengt. 

Mening

Wat mij ten eerste opvalt tijdens het lezen van Meesterdeal is hoe goed Marlen Beek-Visser in de hoofden van haar hoofdpersonen laat meekijken. De puber Eva, moeder Bo en leraar Sten: ze zijn levensechte personen. Ware realistische personen zet ze neer waarmee je op de place misère in een film lijkt rond te lopen. Zoals de scène die ze beschrijft die plaatsvindt in een Italiaans restaurant en volkomen uit de hand loopt. Op een bijna slapstickachtige wijze ontwikkelt de situatie zich razendsnel. Je voelt je een echte toeschouwer tijdens deze gebeurtenis.
Maar hoe goed zijn de hoofdpersonen die ze neerzet als je naar leraar Sten kijkt?

Niks geen ranzige neergezette leraar, maar eentje met verwarring hoe hij met de aantrekkingskracht van zijn leerlinge Eva om moet gaan. Adam, de man van Bo, wordt neergezet zoals het grote deel van de lezers ook zouden reageren als hun dochter een relatie met haar docent zou hebben: bozig en afkeurend en intussen de rol van de sukkel toebedeeld krijgen: de vaderrol past hem niet en zijn werk gaat niet oké. Hij verdrinkt zich figuurlijk.
Eva als het pubermeisje dat opkijkt naar haar docent en zich door hem begrepen voelt. Thuis opstandig en dwars.
Bo, de bezorgde moeder die geleerd heeft ook niet in de aanval te gaan en het zo graag goed wil doen. Bang haar dochter verder van zich af te duwen.

Lang heb ik een ploteinde in mijn hoofd waarvan ik stiekem hoop dat het dat niet wordt. Uiteindelijk blijk ik (gelukkig) enorm fout te zitten met die gedachte en dat vrolijkte me op. Marlen zette me niet alleen op het verkeerde been, maar geeft ook tegen het einde nog een snelle hoeveel schoten waarmee je per bladzijde twijfelt hoe iets nu zit en je op die manier toe trekt naar de laatst bladzijden.  Je wilt zien wat nu de zogenaamde waarheid is. 

Dat uiteindelijk het ploteinde juist wel een soort van ranzige nasmaak laat proeven behoort uitstekend bij het opgebouwde plot. Goed bedacht en mooi naartoe geschreven door de schrijfster.

Kortom:
Ik heb genoten en als een razende het boek uit willen lezen. De plotwendingen waren op een aantal plekken zeer onverwachts maar zeer passend in het verhaal. Marlen Beek-Visser heeft een grote stap genomen na haar prima debuut Stem!. Ze durfde het aan een gewaagd thema aan te pakken met vooral een ander uitgangspunt (wat makkelijk en willen scorend op de loer zou hebben gelegen).

Plot 4,5
Schrijfstijl 4,5
Leesplezier 5
Psychologie 4,5
Originaliteit 4
Spanning 4

4,5 ster voor Meesterdeal

Ink

Meesterdeal de wereld in...

“Boekpresentatie Meesterdeal groot succes” kopte de website van Uitgeverij Ellessy, en terecht.

Op vrijdag 16 december vond de presentatie plaats van het tweede boek van Marlen Beek-Visser, Meesterdeal, op het plein voor boekhandel De Kler (winkelcentrum De Winkelhof, Leiderdorp). Het was een van de drukker bezochte boekpresentaties waar ik dit jaar bij ben geweest, met veel mensen die Marlen wilden komen aanmoedigen en die natuurlijk een gesigneerd exemplaar van Meesterdeal wilden bemachtigen – ook Pjotr Vreeswijk, die eigenlijk dienst had maar toch even kwam aanwippen (in uniform), onder andere omdat Marlen ook bij de presentatie van zijn Masterplan was geweest. Zelf heb ik een kerstdiner van kantoor ‘opgegeven’, want hoe vaak presenteert iemand nou zijn of haar tweede boek? Samen met Miriam en Alex ben ik er dus ook bij om een beetje te cheerleaden (en een mooie bos bloemen te overhandigen).

Terwijl de flessen wijn nog werden aangesleept voor de afterparty, besteeg Hennie Dreuning van De Kler alvast het kleine podium dat voor de boekhandel was aangelegd, om de presentatie te openen. De redacteur van Marlen kon niet aanwezig zijn wegens familieomstandigheden, dus las hij een brief van de redacteur voor over de totstandkoming van Marlens nieuwe boek.

Vervolgens was Marlen zelf aan de beurt. Zij vertelde over haar bewondering voor de schrijfsels van David Endt (auteur/columnist, voormalig teammanager van Ajax 1) en de intensieve mailwisseling die zij de afgelopen twee maanden met hem had. Aan Endt wilde ze nu graag het eerste exemplaar van Meesterdeal uitreiken en natuurlijk was Endt graag op Marlen’s uitnodiging ingegaan.

Endt beschrijft het boek Meesterdeal als een soort sexy striptease, waarbij het plot laag voor laag uit de doeken wordt gedaan – vergelijkbaar dus met een vrouw die zich langzaam uitkleedt. De thriller is een sexy vorm van literatuur, vindt hij, waarbij Marlen erin is geslaagd om het – net als bij die sexy striptease – spannend te houden tot het eind.

Na zijn lovende woorden mag Endt het eerste exemplaar van Meesterdeal in ontvangst nemen uit handen van Marlen. Er wordt gefeliciteerd, gezoend, geapplaudisseerd, en dan worden de flessen wijn opengetrokken. Het feest kan nu echt beginnen! Men haast zich naar de kassa van De Kler met een exemplaar van Meesterdeal en sluit aan in de rij om het boek door Marlen te laten signeren.

Jeffrey Heidstra neemt ondertussen plaats op het podium en brengt met zijn rauwe stemgeluid verschillende rockballads ten gehore terwijl hij zichzelf begeleid op gitaar, bijgestaan door de vocalen van Dave Bordeaux. Miriam en ik vergapen ons nog een tijdje aan het lekkers dat De Kler qua boeken te bieden heeft voordat we toch maar met alleen Meesterdeal naar buiten lopen, waar we nog even een praatje maken met Pjotr Vreeswijk. Door zijn verhaal over de reacties op zijn debuut en hoe hij nu zelf naar Masterplan kijkt, ben ik erg benieuwd hoe zijn volgende boek eruit zal zien!

Wanneer Pjotr toch echt weer aan het werk moet (en misschien ook omdat zijn uniform toch wat bekijks trekt), sluiten wij aan in de rij voor Marlen. Het is zo druk dat het signeren af en toe onderbroken moet worden om iemand te knuffelen of een selfie te nemen – en dat is alleen maar leuk, want hoe fijn is het wel niet als zoveel mensen (groot en klein) blij zijn voor jou en je boek, en het ook graag willen hebben?

Blij met onze bloemen schrijft Marlen in onze boeken een mooie boodschap en poseert voor foto’s, maar daarna moet ze snel weer verder want er zijn nog meer mensen in de rij aangesloten. Later dit jaar zullen Alex en ik nog voldoende kans hebben om meer met Marlen te praten – en met volle agenda’s en drukke weekendplannen kunnen we het niet laat maken – dus ook dat is niet erg. Benieuwd naar Meesterdeal gaan we richting de uitgang, terwijl we nog proberen gedag te zwaaien naar bekenden, maar iedereen is te druk aan het lezen, praten en lachen. Een betere avond kun je je volgens mij niet wensen. 

Het was super, Marlen, ik hoop dat jij ook genoten hebt!

Yfke!

Foto van de week

Vrijdag 16 december presenteerde Marlen Beek Visser haar boek Meesterdeal. Thrillerlezers was erbij.

Foto van deze week

Aanstaande vrijdag is de boekpresentatie van Meesterdeal. Het nieuwe boek van Marlen Beek Visser verschijnt eindelijk na haar zeer goed ontvangen boek Stem.
Enkele dagen eerder had de schrijfster het boek al in handen.