Stromboli van Saskia Noort

De achterflap

Honderdduizenden lezers genieten wekelijks van de column van het schrijversechtpaar Sara Zomer en Karel van Bohemen, waarin ze ogenschijnlijk openhartig verslag doen van hun gezinsleven. Maar achter de façade van hun bohemienbestaan ettert al jaren een dagelijks leven vol afgunst, wrok en zelfs geweld. Na weer een nachtelijke uitbarsting is het genoeg: Sara besluit Karel te verlaten.

Al snel komt Sara alleen te staan - niemand wil nog iets met haar te maken hebben. Om haar leven weer op de rails te krijgen boekt ze een retraite op het idyllische Italiaanse vulkaaneiland Stromboli. Onder leiding van een wereldvermaarde goeroe geeft ze zich met een bont gezelschap lotgenoten over aan rollenspellen en oefeningen die steeds een stap verder gaan.

Wat een nieuwe start had moeten worden, mondt uit in een afdaling naar regionen van haar verleden die ze het liefst verborgen had gehouden.

De cover

Een gezicht van een vrouw, verborgen achter gele strepen. De strepen hebben wat weg van zonnestralen. De titel en nama van de auteur staan in het midden in zwarte letters.

Mijn mening

Zonder dat het een bijzonder mooie cover is, is het wel een opvallende. In de boekwinkel zou ik hem ook oppakken. Hij intrigeert me.

Het verhaal

Sarah is schrijfster en getrouwd met Karel. Ook hij is schrijver van beroep. Samen hebben ze een zoon en een dochter. Het is geen gelukkig huwelijk. Het overmatig drankgebruik van Karel en de nooit vertelde verkrachting van Sara drijft de twee steeds verder uit elkaar.

Uiteindelijk besluiten de echtelieden een pauze in te lassen.

Waar Sara vergruist wordt door haar omgeving om haar beslissing, wordt Karel gezien als het grote slachtoffer van een vrouw die haar gezin vernielt. Als Karel, samen met de kinderen, dan ook nog met het gezin van de beste vriendin van Sara op vakantie gaat, besluit de laatste een retraite te boeken in Stromboli.

Jens, de teacher van deze retraite, blijkt er bijzondere theorieën op na te houden. Deze hebben dan ook niet op iedereen het gewenste effect. Sara wordt geconfronteerd met de demonen uit haar verleden en ook haar mede cursisten vechten met zwarte schimmen. De oplossing voor dit alles is seks en drank, iets dat het hele verhaal prominent aanwezig is.

Mijn mening

Dat Saskia Noort kan schrijven heeft ze inmiddels wel bewezen. Maar daar waar haar thrillers diepgang hebben, blijft in haar roman de verhaallijn vlak en bomvol cliché’s. Ook de personages maken nauwelijks ontwikkeling door. Iets dat jammer is want het verhaal leent zich hier juist bij uitstek voor.

Ik denk dat, als zij dit manuscript onder pseudoniem naar een uitgeverij had gestuurd, het nog maar de vraag zou zijn of het, in elk geval in deze vorm, de weg naar de boekhandels had gevonden. Gelukkig heeft Noort haar naam inmiddels mee en hoeft ze geen pareltje meer te schrijven om gelauwerd te worden. Ik denk zelfs dat het boek grof verkocht gaat worden en dat er nog mensen lyrisch over zullen zijn ook. Want hé, het is tenslotte een Saskia Noort.

Los van de platte verhaallijn en even zo platte personages is er met de schrijfstijl weinig mis. Deze is prettig en van een vlotte pen. Wat me wel mateloos stoort is het vulgaire taalgebruik dat te pas, maar zeker ook te onpas, aan het lezersoog verschijnt. Het heeft amper een toegevoegde waarde en, als mijn overtuiging dat in elk boek een stukje auteur zit klopt, hoop ik dat al de rondgestrooide geslachtsdelen niets zeggen over Saskia Noort. Het komt op mij namelijk nogal seksueel gefrustreerd over. Was zij mijn dochter geweest en had ze bij elk vulgaire woord haar mond met zeep moeten spoelen, dan had  het kassameisje van de Albert Heijn bij mij op de hoek, zich vast eens achter de oren gekrabd bij het zien van mijn zoveelste stuk zeep dat ik daar af stond te rekenen.

Een prima roman om op je zwembadbedje te lezen mits met een goede borrel om alle kutten, clitten, pikken en neukers weg te spoelen. Daarna dichtklappen en weer snel door naar een goede thriller.

Leesplezier 3

Originaliteit 4

Schrijfstijl 4

3,5 Kraaien - 1 kraai voor het vulgaire taalgebruik = 2,5 kraai

Baukje

Saskia Noort bij Paagman

Toen ik thuis voorstelde eens naar Den Haag af te reizen voor een boekending, krulden de mondhoeken niet echt gelijk giga omhoog. Wie dan? Ehm, Saskia Noort!
Verbijsterd keken twee ogen mij aan. Saskia Noort? Was daar niet iets mee dan? Welneeeeee..
Met de belofte op een lunch te trakteren gingen ze samen hoor op een zonnige vrijdagmiddag, op naar Den Haag. Nog net op tijd ontdekte ik dat het niet in mijn vertrouwde vestiging van Paagman was, maar middenin het centrum.

Langzaam worden alle stoelen ingenomen, maar opvallend genoeg zie ik geen enkele boekenblogger. Wat mij dan toch wel weer erg verbaasd. Bij auteurs die net hun eerste oplage van plusminus 700 boeken verkopen, zie je de harde kern vooraan staan, maar een auteur die met haar boek gewoon hoog de top drie binnendendert en bijvoorbeeld van De eetclub een half miljoen boeken verkocht, is dan minder interessant. Ik ontmoette Saskia Noort ooit eerder, toen we allebei onder de 40 waren. Toen vond ze de naam van mijn vrouw en mij zo prachtig (die van haar) en apart (die van mij), dat  ze die noteerde. Die vrouw is inmiddels weg en ik hoefde niet in retraite op Stromboli gelukkig.

Filmend met haar mobiel kwam mevrouw Noort in een echt prachtig roze pak binnenlopen. Vanavond zou ze de hele tijd naar het filmpje kijken, zei ze ietwat cynisch op de opmerking over dat filmen, van Volkskrantinterviewer Arjan Peeters.
Soms koel en wat afstandelijk, dan wat vragend maar zelden echt gemeend hard  lachend beantwoord ze veel vragen. Van een grote chemie tussen interviewer en auteur was geen sprake.

Ze was die desbetreffende dag teruggekomen van Ibiza en ging morgen alweer terug. Ibiza is voor Noort echt de plek waar ze kan schrijven.Het huis ligt afgelegen en je bent totaal op jezelf teruggeworpen.
Met Stromboli is ze opeens van uitgever veranderd met de simpele reden dat haar vaste redacteur opeens bij Lebowski van Overamstel ging werken. Van haar vorige uitgeverij Ambo Anthos zou ze dan niet meer met die redacteur kunnen werken. Deze Jasper heeft er voor gezorgd dat zij meer zelfvertrouwen in haar schrijfkunnen heeft gekregen. 
Hij heeft haar ook de kracht van korte zinnen laten inzien, Stromboli bestaat uit staccato en tegenwoordige tijd. Volgens Saskia kruipt het daardoor onder je huid.


Dat ze nu met Stromboli voor een roman koos, is dat er nu geen noodzaak voor een lijk was. Nu was er gigantische vrijheid.
De interviewer begint over de vastgezette tweet van Saskia. Haar boek had ze in oktober 2016 al voor de helft af toen de lawine over #metoo kwam. Ze heeft dat ze na het krantenstuk nog lang niet klaar was en wilde over het onderwerp verder gaan in haar boek. Ze wilde van iets naars wat ze zelf meegemaakt heeft iets goeds doen.
Zij is van mening dat het helend werkt om over dingen te praten en om onze zonen anders op te voeden.

In het boek komt de anekdote voor dat Connie Palmen ooit opmerkte dat Saskia Noort, Kluun en Heleen van Rooyen niet op een boekenbal thuishoren. Scheer je weg, zou Palmen gezegd hebben. Grijnzend geeft Noort toe wel een beetje wraak zo te nemen. Dat het een voordeel van schrijven is. Palmen had trouwens het later zelf heel erg gevonden, dat ze de opmerking gemaakt had. Ze had iets te veel gedronken. Whats new zeggen we dan.

Hoe schrijft zij haar boeken?
Zoals wij het lezen, schrijft ze. Gewoon hoofdstuk 1 tot het laatste hoofdstuk. Niks door elkaar heen. Ook schrijft ze minimaal 1000 en maximaal 2000 woorden per dag. Als je te veel in je flow zit, krijg je nooit je beste hoofdstukken. Je schiet dan vaak uit de bocht en moet veel weg doen.

Ze vond het heerlijk eens geen thriller te schrijven, toch zegt ze daar bij Paagman toe dat haar volgende boek een thriller zal gaan zijn. Ook al staat de meneer van de uitgeverij al wat ongeduldig te wachten, toch neemt ze de tijd voor een praatje en handtekening in alle boeken. En bedenk ik me in de auto, vergeten te zijn om de complimenten te geven over haar waanzinnig mooi pak.

Nieuwe boek Saskia Noort

Eind april gaat het nieuwe boek van Saskia Noort verschijnen

Stromboli is de opvolger van Huidpijn. Deze laatste werd toen het meest gevoelige boek van Noort genoemd. Er zijn nog geen bijzonderheden over het nieuwe boek, behalve de samenvatting en de bijzondere omslag. Ik heb zelden zo'n afgrijselijke omslag gezien, maar dat zegt niets over de inhoud.
Beloofde de auteur vorig jaar na de uitreiking van de Gouden Strop zelf snel met een thrillerprijs te komen, helaas was ze te druk met het nieuwe boek, want over de prijs is nooit meer iets gehoord. Maar wat in het vat zit...

Na de zoveelste fysieke 'uitschieter' van haar man, besluit de succesvolle schrijfster Sara definitief door te zetten en haar gezin te verlaten. Dit wordt haar niet in dank afgenomen en in plaats van begrip, oogst ze misprijzen en raakt ze geïsoleerd. Ze besluit letterlijk afstand te nemen en boekt een retraite op het idyllische Italiaanse vulkaaneiland Stromboli. Onder leiding van een wereldvermaarde goeroe probeert ze in een bont gezelschap misfits weer tot zichzelf te komen. Maar wat een frisse start had moeten worden, mondt al snel uit in een afdaling naar de diepste krochten van haar verleden.