In maart startte de leeclub met het boek Home van Lara Reims. Home is de opvolger van Upgrade en Black-out en het slot van de trilogie. Helaas het slot , als ik in de weken in de leesclub de deelnemers zo bezig zag.
Laat ik beginnen met alle deelnemers te bedanken voor deze erg gezellige en actieve club. Jullie hebben de lat best hoog gelegd voor volgende leesclubs. Ook Lara Reims voor alle antwoorden en vragen die je in de groep plaatste.
Waar gaat het slotdeel over?
Wat doe je als je de kans krijgt opnieuw te beginnen?
Zoveel antwoorden, zoveel vragen, zoveel verdriet. En dan moet je ook nog examen doen. En omgaan met het feit dat je vriendin een nieuwe liefde heeft. Maar dan ontdek je wat de inzet is van het conflict tussen Zeger en Thot. En welke rol er voor jou is weggelegd.
Rémi leeft op een plek vol magische technologie. Hij is op zoek naar de waarheid over zichzelf en de wereld om hem heen. Hij moet examen doen. En proberen in de Raad van het Creodroom te komen. En dan zijn er ook nog die vreemde berichten. Het lijkt wel of iemand hem puzzelstukjes aanreikt. Maar wie? En kan hij hem of haar vertrouwen?
Steeds duidelijker tekent de toekomst van het Creodroom zich af. Onlosmakelijk verbonden met de toekomst van Rémi. Vanaf nu zal alles anders zijn.
De cover
Daar kunnen we kort, maar krachtig over zijn:
Futuristische veelbelovende cover en past uitstekend bij de vorige twee delen.
Verwachting voor het lezen
Zoals Jaimy zegt: "Ik verwacht dat alle vragen die ik nog had van Black-out beantwoord worden en dat het verhaal mooi afgesloten wordt."
Maar het belangrijkste is natuurlijk hoe het lezen bevalt. Lukt dat in deze rare periode met Corona. Hoe is het om de personages terug te vinden.
Hilona
Ik ben nu ongeveer halverwege het boek en geniet ontzettend van het verhaal. Fijn om weg te kunnen dromen in een wereld die even ver van de huidige realiteit staat. Mooi om te lezen hoe Emma en Rémi groeien in hun ontwikkeling en zich ontwikkelen als echte pubers.
Jaimy
Kom er iets moeilijker in, merk toch dat ik wat last van alle heisa heb de laatste paar dagen.
Rémi met zijn capsules en chips die gebruikt kunnen worden tegen virussen, ik zeg kom maar op!
Ben heel benieuwd hoe het allemaal afgerond wordt. Ik heb het idee dat Rémi even niet zo goed weet wat die moet, dus ook benieuwd welke richting hij uit zal gaan.
Wilma
Ik vind het heel goed in elkaar zitten. Het is best een lange zoektocht toch wordt het nooit ergens saai of gaat het vervelen terwijl je het toch al bijna drie dikke boeken verder bent. Ik vind het knap gedaan, heel spannend en voor mij toch wel wat uit mijn comfort zone. Ik ben principieel tegen het knutselen en manipuleren van mensen.
Yoo Meeae
Dit boek leest echt vlotjes weg
Ik zit zo in het verhaal
Soms een ergernis op emma maar dan vangt ze wat niemand anders kan vangen en dat maakt haar gedrag dan weer goed
Remi komt steeds dichter bij de waarheid
Majonne
Ben nu bij hoofdstuk 26 aangekomen, wat is het spannend aan het worden. Ik heb dat niet snel, maar ik krijg bijna de neiging om achterin te spieken.
Fany
Het boek is uit. Heb het eigenlijk bijna in 1 keer uitgelezen.
Het verhaal sleurde me weg uit de realiteit. Het idee van modificatie, genetische manipulatie en het dwarsbomen van iemands vrije wil is voor mij ontzettend boeiend maar toch voelt het ook angstaanjagend en gevaarlijk.
 |
| Lara , derde van rechts (of vierde van links kan ook) |
Vragen meer dan genoeg aan Lara, de auteur. Dus slechts een kleine greep uit de 78 opmerkingen die ik zie tijdens het maken van dit verslag.
*Wanneer zette jij de laatste punt van dit 3e boek? Oftewel mis je Remi ?
Eind vorig jaar schreef ik het laatste hoofdstuk. Daarna ben ik er nog veel mee bezig geweest, maar niet met schrijven zelf. Ik vond het raar om af te ronden. Ik ben het afgelopen jaar zo druk met Black-Out en Home geweest, dat ik het echt mis om elke dag in die wereld te duiken. Gelukkig kwam er met de jonge jury en alles weer veel Rémi voorbij, dus ik ben er nog wel veel mee bezig. Maar het echte schrijven eraan mis ik zeker!
*Ben je al aan een ander boek bezig? En kan of wil je daar iets over kwijt?
Ja zeker 🙂 In september komt er een boek voor iets jongere kinderen aan, over een meisje dat het moeilijk heeft maar hulp krijgt van een wonderlijk doosje. Er komt ook een nieuwe ya aan. De thematiek uit deze trilogie laat me nog niet los 😊
*Is er een genre dat je nooit zou kunnen schrijven? Of waarover je nooit zou willen vertellen.
Leuke vraag. Feel good zal t nooit worden voor mij 😊 daar ga je me niet op betrappen. Misschien nog weleens een roman voor volwassenen, maar ik vind voor jeugd schrijven voorlopig geweldig om te doen.
*Over welk onderwerp of personage zou je nu in deze speciale corona tijden een boek schrijven? Misschoen wil je je steun betuigen of net iets heftig schrijven of...
Mooie vraag. Weet je, ik vind het heel moeilijk. Ik zou steun willen betuigen, maar het is te dichtbij en te actueel om erover te kunnen schrijven. De gebeurtenissen zullen een keer op papier terugkomen, maar nu moeten we het eerst meemaken. Ik probeer wel altijd in een boek een plek te maken waar ik iemand kan laten groeien en lezers in een ander verhaal kan laten stappen. Daarom hou ik ook zo van dit genre. Maar als ik hier ooit over schrijf zal het afleidend en hopelijk steunend zijn, iets heftigs voelt als te veel, het is al heftig genoeg.
De deelnemers slaan het boek dicht en maken hun recensie.
Hier wat quotes uit de recensies van elke deelnemer, daarbij opmerkend dat er zulke mooie recnesies tussen zitten, dat het gewoon jammer was alleen quotes hier te gebruiken):
Jaimy
Hoe een futuristische wereld dicht bij de werkelijkheid kan komen, laat Lara Reims zien in haar Rémi-trilogie.
Nog nooit heb ik me zo dicht bij een boek gevoeld als bij Home.
Meerdere keren sluitte het perfect aan op de rare wereld waar wij nu in leven en dacht ik meer dan eens: “dat was toch wat, als we ons zo genetisch konden laten afstellen dat virussen door het lichaam zelf werden opgespoord en vernietigd”.
Daar waar natuurlijk al vele lijntjes waren uit gegooid in zowel Black-out als nu in Home, was dit toch niet wat ik aan zag komen.
Er zouden nog nieuwe verhalen uit voort kunnen vloeien..... (hint, Lara)
Maar het is heel mooi samen gekomen in deel 3 en als het hierbij blijft is het ook meer dan goed.
Een waardige afsluiter van een top-trilogie.
Hilona
Het derde deel gaat verder waar het tweede deel eindigt en mede door de mooie en fijne schrijfstijl met veel prachtige zinnen, wordt ik vrijwel direct weer volledig het verhaal ingezogen. Mooi hoe hele actuele dilemma’s in dit boek ter sprake komen zoals bijvoorbeeld genetisch manipuleren, klimaatverandering en de steeds veranderende technologie.
Rémi en Emma die zich ontwikkelen tot echte pubers, inclusief alle gemakken en ongemakken die daarbij horen en voor een ieder zo herkenbaar zijn. Fijn dat in dit laatste deel ook veel aandacht is gegeven aan de andere personages, zoals onder andere de docenten en medeleerlingen. Dit geeft een mooie verdieping aan het verhaal en gaandeweg vallen er steeds meer puzzelstukjes op hun plaats.
Een eind dat een prima slotstuk is voor deze trilogie, maar waar ook zeker nog ruimte is voor een nieuwe verhaallijn en ik zou dat helemaal niet erg vinden, want alle personages (de een wat meer dan de ander) hebben toch stiekem allemaal een plekje in mijn hart gekregen.
Wilma
Ik ben geen young adult en ik geloof niet in een door de mens maakbare wereld maar toch heeft Lara een triologie geschreven die me meetrok die wereld in en een wereld ik me prima vermaakt heb. Het heeft te maken met de meeslepende schrijfstijl en haar bijzondere omschrijvingen. Want waar denk je aan als iemand op een begrafenis duizend tinten grijs glimlacht? Dat is aan jou als lezer.
Ook in deze ogenschijnlijk maakbare wereld zijn nog twijfels, verwachtingen en teleurstellingen. Dat maakte dit deel zo sterk. Het is geen oppervlakkig spannend avontuur nee het heeft zeker diepte. Zaken als macht, geld, teleurstelling, liefde en geluk komen voor en roept ook vragen op en maakt dat je over dingen gaat nadenken.
Yoo Meeae
De echte reden waarom Remi er is, was toch wel een beetje verrassend. Ik kreeg zelfs even een the 100 gevoel. Hoe lara deze virtuele wereld heeft kunnen creëren waarin je zelfs in je dromen plots in zit, vind ik echt heel uniek. Hoe ze je meesleept in de avonturen van Remi en Emma, hoe ze je meeneemt naar Abraham, hoe je zelfs teruggetrokken wordt in de flashbacks naar zijn ouders.
Dit boek was zo hartelijk welkom in deze tijden. En niet enkel dit boek, ook de andere boeken. Dit is een heerlijk dystopisch verhaal die zeer vlot las en je even de tijd van nu doet vergeten. We kunnen natuurlijk niet in de toekomst kijken, maar van mij zou dit wel mogen.
Fany
Home is het fascinerende einde rond het aparte Creodroom waar wensen, maar ook nachtmerries tot leven kunnen komen.
Opnieuw verrast deze auteur met een ogenschijnlijk vlot geschreven young adult, maar vergis je niet, tussen de lijnen zit er een diepzinnig verhaal verborgen over genetische manipulatie, technologische vooruitgang en het gevaar dat macht of zelfs onbegrensd idealisme met zich kan meebrengen.
Kan onze moegetergde Aarde met rust gelaten worden om zichzelf te herstellen en kan de mens ergens anders opnieuw beginnen? Is vrije wil ondergeschikt om te overleven en ziekte en dood tegen te gaan? Nog veel belangrijker in Home is de vraag of Rémi wel iemand kan vertrouwen. Hij weet de waarheid nu, maar wil je deze wel weten?
Door de auteur haar heerlijke personages, , de interactie tussen de leraars en studenten, haar doordachte verhaal en haar manier van schrijven is het moeilijk om afscheid te nemen van een bizarre toekomst, die misschien sneller realiteit wordt dan gedacht.
Deze ya trilogie is een aanrader om te verdwijnen uit de harde realiteit en je te laten betoveren door de wetenschap en zijn onbegrensde mogelijkheden maar vooral door de kracht van vriendschap, verbondenheid en liefde.
Eindoordeel
Een mooi eindcijfer voor de afsluiter van de trilogie
Lara Reims over de leesclub
Het derde boekvonnis, het laatste voor Rémi, Emma en de rest! Ik vond het heel fijn, zeker in deze lastige tijd, om een aantal vaste lezers weer te spreken. En om nieuwe deelnemers te ontmoeten die in een razend tempo de hele trilogie gelezen hebben.
We hadden het over of het lukte om te lezen, niet altijd makkelijk in deze tijd. Maar al snel waren we toch weer samen in de avonturen van Rémi en Emma verdiept. Ik vind het ontzettend leuk om mee te kijken naar wat jullie eruit halen. Naar zinnen en personages die jullie raken, dingen die jullie je afvragen. Het mooiste onderdeel voor mij deze keer? Jacqueline vroeg wat jullie nog over Rémi zouden willen lezen. En dat leverde een prachtige lijst met ideeën op. Daar ben ik heel blij mee. Ik ben nog niet uitgeschreven. Rémi en de anderen komen jullie zeker nog eens een knipoog geven.
Dus dank aan jullie allemaal voor jullie betrokkenheid, voor de leuke vragen, voor de gezelligheid. Voor de quotes en voor al het werk en de aandacht die jullie in de recensies hebben gestopt. Aan Jacqueline en Ink voor de begeleiding. Ik hoop jullie snel weer tegen te komen! Heel veel liefs en sterkte voor iedereen.
