Toby , Bobby en een boekpresentatie

Witte tijger XXL, is de naam van de kattenklimpaal die wij pasgeleden hebben gekocht. Met hangmand en allerlei toeters en bellen. Ja, ik zocht naar een nieuwe, mooie en hogere dan wat we hadden en deze naam deed 't 'm. Wij hebben twee witte tijgers dus kat in 't bakkie zogezegd. En het is een prachtding, vinden ook onze katers. De favoriete ligplek van de heren is precies zoals ik had gehoopt. Bobby links bovenin, in een wat grote superzachte ronde mand, Toby rechts, in een hangmandje. Ze samen zo zien liggen is te cute voor woorden, zij genieten dus wij genieten.

Toby is een speciaaltje. Hij is apart en een tik anders dan Bobby. Bobby is gewoon altijd lief, Joris Goedbloed, Toby is doof dus misschien komt het verschil daardoor. Toby kan een boef zijn en heeft daar nog lol in ook. Begrijp me niet verkeerd, Toby is echt mijn baby, mijn lekkere dikke schat. Maar soms kan hij een enorme eikel zijn.

Zoals gisteren. Bobby ligt ultiem relaxt in de mand te slapen, bovenop die kattenpaal. Toby komt al mauwend aan, Bob is dat gemiauw gewend en maft rustig door. Vanaf de bankleuning kijkt Toby omhoog: ja hoor, Bobby gespot. Hij neemt met luide mauw een sprong, Bob kijkt op en hoppa: Toby zet het op een likken. O zo schattig, hoe hij de kop van Bob wast, dikke mik die twee. 

Tot Toby zijn tanden gebruikt. 

Haantjesgedrag. Dan stort Toby zijn volle 8 kilo op het ranke lijf van de Maine Coon: lieve Bobby - half in slaap - schrikt zich rot, wil achteruitspringen en doet dat ook. Het lekkere dier vergeet alleen even dat hij een paar meter hoog ligt. Boem.

Dan komt mijn rol! Ja, ik keek toe, maar het was secondewerk en zo snel ben ik niet. Dus: ik ren naar voren, geef en passant Toby een tik op zijn dikke billen, roep dat hij een eikel is wat hij toch niet kan horen, negeer hem en zijn verontwaardigde commentaar, en duikel achter een hevig geschrokken Bobby aan. Arme schat. Optillen (waar hij niet van houdt, maar hij toestaat omdat hij gewoon zielig is) knuffelen en weer fijn terug in zijn mand. Daar nog tien minuten aaien en vragen of hij geen pijn heeft door de val en hem vertellen hoe ellendig ik dit allemaal voor hem vind.

Hij gaat er goed voor liggen. Al spinnend valt hij weer in slaap. In the mean time loopt Toby mauwend en verongelijkt in de rondte. Bedelt ook om knuffels, hij heeft toch niks fout gedaan? Als om dat aan te geven springt hij opnieuw op de paal, mauwend, een lik over Bobs oor (ik kijk met haviksogen toe, hij kijkt terug: ik doe toch niets?) en hij hobbelt in zijn hangmand om lekker te nagelen, stoned uit zijn ogen te kijken en vervolgens in slaap te vallen. Just a day in Hoorn!

Zaterdag 9 september was ik, samen met mijn zus Mascha, bij de boekpresentatie van Waanidee van Karin Hazendonk bij Boekhandel Haasbeek Herenhof in Alphen aan den Rijn. Voor we naar deze gezellige happening gingen, ploften Mas en ik eerst op de bank bij Karin. In haar warme, sfeervolle woning kletsen we de oren van elkaars hoofdjes. Karin was, zoals het eigenlijk gewoon hoort, nerveus, maar ik probeerde dat niet te zijn. Waarom zou ik? Nou, omdat ik een praatje zou houden en Karin enkele vragen zou gaan stellen. Geen dagelijkse kost voor mij, ook al ben ik een kletsmens. Ogen op jou gericht, hopen dat je uit je woorden komt. Brrr.

Het gezelschap werd aangevuld met vrienden en later reden we, vrij ontspannen, met meerdere auto’s naar de boekhandel. Karin werd thuis al verwend met mooie bloemen (waaronder een bos rode en witte rozen van ons) Zelf nam ze ook rozen mee, om aan de bezoekers van de presentatie te geven. Iets dat ik nog niet op een boekpresentatie heb meegemaakt (zelf nooit aan gedacht!): een mooie witte roos met daaraan een kaartje waarop de cover van Waanidee staat en de tekst: Wat is jouw Waanidee?

Boekhandel Haasbeek had het perfect geregeld. Stoelen en statafels stonden klaar, net als thee, koffie en koekjes. Dat kwam goed uit want het werd snel druk. Veel lezers, familie en vrienden en leden van diverse boekenblogs. Andere auteurs, bijvoorbeeld Bronja Hoffschlag en haar man Bert, Latoya Meuris (Moirae), John Winkel (onze nieuwe collega bij LetterRijn)

Theo van Rijn, uitgever van LetterRijn, opende de presentatie. Hij vertelde uiteraard hoe trots hij op Karin was, hij bedankte zelfs mij omdat ik Karin naar LetterRijn had ‘verwezen’ (ik geef toe, dat was tof om te horen) en hij gaf Karin nog een enorm compliment door te zeggen dat Waanidee een van de beste boeken was die hij uitgeeft. Die kun je als auteur fijn in je zak steken.

Daarna, er was geen ontkomen aan, was ik aan de beurt. En verdomd, het ging eigenlijk wel goed! Ik vertelde over de samenwerking tussen Karin en mij. Dat we vaste proeflezers van elkaar zijn, mega kritisch, de altijd rode pen. Ik haalde aan dat ik een volledig ander manuscript van Karin proeflas en ze ineens met Victor en Waanidee op de proppen kwam. Victor had een verhaal en dat moest op papier, wat dus inhield dat het andere verhaal moest wachten. Ik baalde daarvan, ik geef het toe, maar dat was ook zo’n verdomd spannend verhaal! Goddank werkt ze daar nu weer aan dus verheug je maar! Gelukkig voor mij kroop Victor onder mijn huid en liet me niet los. Heerlijk, op die manier proeflezer zijn.

Goed, daarna vuurde ik vijf vragen op haar af en mocht Karin het woord zelf doen. Ze gaf haar eerste exemplaar aan Marjan, een jarenlange trouwe proeflezer.

Na het officiële gedeelte was het tijd om Waanidee aan te schaffen en door Karin te laten signeren. Ook was er een gastenboek en Mascha zorgde ervoor dat niemand vergat een krabbel te zetten. Verder was het uiteraard supergezellig praten met iedereen onder het genot van een borreltje. De catering was echt super, ik heb behoorlijk zitten schransen als ik eerlijk ben. Niet alleen mikte ik vrolijk kaas en diverse soorten worst naar binnen, ook stukjes groenten met een zalige dipsaus.

Er zijn ontzettend veel foto’s gemaakt en ik geloof dat ik er op geen één normaal opsta. Nu ben ik al niet fotogeniek, zeker niet als ik sta te praten. Daar krijg je vreemde plaatjes van. Nee, die laat ik niet zien, her en der zijn ze op Facebook te vinden en dat is al erg genoeg. Je vindt mij staand op enkele foto’s en die zijn te doen. Verder stuur ik er een met de blog mee van de ster van deze dag: Karin Hazendonk! Het was namelijk haar feestje en een feestje was het. Ik heb het zo naar mijn zin gehad. Het was een presentatie zoals die in mijn ogen hoort te zijn. Ik kan alleen maar hopen dat de mijne, 2 november – VT4 Verminkte toekomst – ook zo’n feest wordt!

En Waanidee nog niet gelezen? Doen!

Boekpresentatie Bronja Hoffschlag

Afgelopen zaterdag was de boekpresentatie van De Skinner Methode van Bronja Hofschlag. De fans van De Dode Kamer hebben best een lange periode moeten wachten op het vervolg. Dat is het nadeel als je boeken in eigen beheer uitbrengt. Er staat dan wel leuk uitgever Amego op de kaft, maar het adres van deze uitgever is gewoon het huisadres van Bronja en haar man Bert. Het eerste boek werd betaald uit het spaargeld van beiden en heeft helaas niet het geld teruggebracht. Bert heeft vele exemplaren gratis weggeven om zo de naam van zijn vrouw bekender te maken. Vooral het boek in de leesclub te doen van Hebban toentertijd was een slimme zet. Bert vertelde toentertijd dat Sander Verheijen contact met hem opgenomen had en het voorstel gedaan had om korting op de leesclub te geven. Toentertijd op Crimezone moest er nog betaald worden als je jouw boek in de leesclub wilde. Ik weet het niet meer precies, maar het staat mij bij dat het 750 euro was.
Wel zagen Bronja en Bert al snel na de leesclub hun gratis uitgedeelde boeken , die ook nog per stuk 6,75 verzendkosten waren, op marktplaats aangeboden worden. Ik hoor Bert nog tot in Breda vloeken, zo kwaad was hij toen.
Maar nieuwe ronde en nieuwe kansen. Daar het echtpaar eerst het boek wilde uitreiken aan de general-iets van Hebban Sander Verheijen, zal men wel enige publiciteit mogen verwachten.

Echter, haar man en dus hoofd van de uitgeverij (bestaande uit hem) had als verrassing voor Bronja haar schrijfidool R.J. Ellory uitgenodigd. Dat is natuurlijk wel vet als je je nieuwe boek uitgereikt krijgt door jouw favoriete schrijver. Al zal de schrijver het boek niet zelf gelezen hebben, daar het in het Nederlands is.

Bronja en Bert Hoffschlag

Wel jammer was dat de gehuurde hotelzaal niet heel vol was, maar gelukkig waren er best nog wat facebookvrienden en vooral familie en bekenden van het echtpaar komen opdagen. 
Won Bronja met haar eerste boek de debuutprijs bij Hebban, misschien volgend jaar wel de beste thriller van Nederlandse bodem.

Bronja Hoffschlag is klaar met schrijven...

In een blog als volwaardige Hebbanist schreef Bronja Hoffschlag dat haar opvolger van De Dode kamer , genaamd De Skinner Methode nu eindelijk helemaal op papier staat. Vorig jaar mei vertelde ze mij dat ze bijna klaar was en nachtenlang tot diep in de nacht zat te schrijven. Verbazingwekkend dus dat nu 14 maanden later het eindelijk pas echt af is. Met een aantal anderen zit Bronja nu voor de zoveelste keer haar manuscript door te nemen op zoek naar fouten.  Deel 1 bleek na uitkomst toch nog een aantal fouten te bevatten. 
Ze gaat zichzelf trakteren  op een welverdiende vakantie, die dan thuis zal plaatsvinden. Wegens de opvangtic van Bronja is het huis nogal bevolkt met te veel beesten die anderen kwijt wilden en zij dan maar opving. Ook wordt het tweede deel uit eigen zak betaald, want ze geeft het boek zelf uit. De uitgeverij die op het boek vermeldt staat is van haar en haar man Bert. Keuze tussen eens lekker een ver land te bezoeken of het boek uit te brengen was een makkelijke keuze. Bronja is niet iemand die graag onder onbekende mensen is, dus lekker thuis met de beestjes voelt al als een vakantie.

Bronja is echter wel van plan een echte boekpresentatie te gaan geven bij uitkomst van deel twee. Hopelijk wordt het dan wel wat drukker dan bij de signeersessie van De Dode Kamer, waar onze Miriam ongeveer naast een goede vriend van het stel de enige bezoeker was in Vlaardingen.
Het boek De Skinnermethode lijkt nu in augustus uit te gaan komen. Ongeveer de meest slechte periode om een boek van een eigen uitgeverij uit te brengen! Ten eerste is het hoog zomer en na de zomervakantie komt er een enorme lading spannende boeken uit van echte uitgeverijen. Om dan op te vallen tussen het boekengeweld, moet je van goede huize komen.
Bronja won vorig jaar in oktober de Hebbandebuutprijs. Een enorme opsteker die je commercieel heel goed had kunnen inzetten. Echter de site van Bronja was wekenlang under construction na het Thrillerfestival. Verder waren er nauwelijks acties met het boek ergens te vinden. Helemaal niet zelfs volgens mij.
Bronja kan schrijven. Met de Dode kamer heeft ze een goed boek afgeleverd. Maar het blijkt toch dat een goed boek en een thrillerprijs niet genoeg zijn om van je boek een succes te maken. Als deel 1 al niet heel goed verkocht, welke mensen kopen dan deel twee? Deel twee welk zeker niet gelezen kan worden als je De Dode Kamer niet gelezen hebt.

Van De Dode Kamer zijn meer boeken weggegeven dan verkocht, wat niet bevorderlijk is om je zuurverdiende spaarcentjes terug te verdienen.
Toch hoop ik dat Bronja een groter publiek gaat trekken die een bijzonder verhaal kunnen gaan ontdekken in haar boeken.