Heidi doorbreekt de stilte

Eindelijk, daar was ik weer. Het was een tijdje stil van mijn kant.

Er stond namelijk een operatie in mijn agenda. Doordat ik bijna altijd verkouden was en daardoor ook druk achter mijn oog had, kwamen ze erachter dat mijn tussenschot scheef stond, dus die moest recht worden gezet.

9 januari was de grote dag, met lood in mijn schoenen bracht mijn man me weg naar het ziekenhuis. Wat op zich al een wonder mag heten, hij heeft namelijk de neiging alleen al bij de geur flauw te vallen en heeft dit in het verleden al vaak gedaan. Gelukkig ging het goed.

Ook bij mij viel het in eerste instantie mee, als ik ergens tegenop zie, dan is het wel onder narcose gaan. De pijn die je na de operatie hebt maakt me niks uit.

Het gevoel dat je niets meer kunt doen en alle controle kwijt bent, zorgt bij mij alleen bij het idee al voor een paniekaanval, ik zou zo van de operatietafel af kunnen springen en weg kunnen rennen.

Mensen die me kennen, vroegen al of ik niet teveel thrillers lees?

Nou, nee... die kun je niet teveel lezen :-) grapte ik maar terug.

Gelukkig kreeg ik voor die tijd een kalmeringstablet, helaas kreeg die alleen geen tijd om in te werken, want ik werd direct opgeroepen voor de operatie.

Toch ging ik rustig onder narcose en toen ik wakker werd had ik het gevoel dat ik heel zielig had gedroomd, want de tranen liepen over mijn wangen. Ik blijf het een raar iets vinden die narcose.

De nacht die ik door moest brengen in het ziekenhuis was werkelijk een nacht om niet gauw te vergeten, ik heb geen oog dicht gedaan.

Ademhalen door mijn neus ging niet, doordat die helemaal vol zat met tampons, ik voelde me net een vis op het droge. Gelukkig had ik een gezellige overbuurvrouw, die ook wakker lag, samen hebben we elkaar de nacht door gekletst.

Het was ook werkelijk een hele opluchting dat die rotdingen er na twee dagen uit mochten.

Blij dat ik weer in mijn eigen huis was, bedacht ik me eens lekker te gaan lezen.

Nou vergeet het maar, de letters dansten voor mijn ogen, dagen achter elkaar heb ik mijn ogen meer dicht dan open gehad.

Verschrikkelijk balen is dat, dan kom je er achter, hoe gelukkig je jezelf mag prijzen als je gewoon gezond bent en fijn kunt lezen.

Langzaam gaat het wat beter, al heb ik nog erge last van de nasleep van de narcose.

Inmiddels ben ik op aanraden van Lydia, begonnen in De verloren dochters van Arjan Hoks. Een thriller die over prostitutie en onrecht gaat.

Daarna hoop ik te beginnen in Kleine zwarte leugens van Sharon Bolton, ook een thriller waar ik erg benieuwd naar ben. Dit ook omdat meerdere mensen enthousiast over Sharon Boltons thrillers zijn en ik nog niks van haar heb gelezen. Altijd leuk om een nieuwe schrijfster te ontdekken.

Ik ben blij dat ik weer begonnen ben met lezen, straks weer fijn kilometers maken, want wat heb ik dat gemist!

Gezonde (lees) week allemaal.

Groetjes,

Heidi.

De vakantiekoffer van Arjan Hoks

Waar ga je heen op vakantie?
Ik ga naar het Reuzengebergte in Tsjechië. Een mooi, bergachtig gebied, dat ik nog niet ken. Er is vast genoeg te doen, naast de nodige leesuurtjes en hopelijk ook nog wat schrijfuurtjes. En een dagje Praag zal er vast ook wel in zitten.

Welke boeken gaan er mee in de vakantiekoffer?

Momenteel lees ik een thriller van Henning Mankell: De man die glimlachte. Alweer enkele jaren oud, maar met rechercheur Kurt Wallander ga ik graag op stap, dus ik doe er vast nog een Mankell achteraan. Een fijne inspiratiebron voor het spannende boek dat ik momenteel aan het schrijven ben en dat goed vordert.

Daarnaast staat op m’n voorlopige lijstje:

‘De man die de taal van de slangen sprak’, van de Est Andrus Kivirähk. Een fantasierijk verhaal over een klein woudvolk dat buigt voor de vooruitgang; in een geheel eigen schrijfstijl, zo beweert men.
Ik ben benieuwd.

‘Aquarium’ van David Vann. Een roman over familiebanden, waarin de droomwereld van een aquarium wordt afgewisseld door en contrasteert met het harde leven van een meisje in Seattle.
De roman heeft veel waardering gekregen.

‘Het Joshua profiel’ van Sebastian Fitzek. Ik verwacht een spannende pageturner. Ook uit nieuwsgierigheid naar de opzet en de stijl van een volbloed thriller.

Welk boek raad jij ons aan om in de vakantie te lezen?
‘Laat het feest beginnen’, van Niccolò Ammaniti. Spannend, humoristisch, hilarisch en explosief.

De karakters zijn lekker sterk aangezet, het verhaal over de botsing tussen twee werelden (snobs en arbeidersklasse) heeft veel vaart en loopt volledig uit de hand, en Ammaniti is een heerlijke verteller.

De boekenkast van schrijver Arjan Hoks

1) welke genres boeken heb je in je kast?

Veel genres: romans, thrillers, maar ook kookboeken en boeken over natuur, geschiedenis, wetenschap, plus een paar biografieën.



2) wat is je favoriete boek en schrijver in je kast en waarom?

Ik heb niet één favoriete schrijver of favoriet boek, maar Wacht tot het voorjaar Bandini van John Fante, het Duistere dal van Thomas Willman en mr.Vertigo van Paul Auster zijn voor mij boeken waar het vertelplezier van afspat.

3) Lees je allang en kan je je eerste boek nog herinneren?

 Ik lees vanaf een jaar of acht, negen. Het eerste boek dat ik heb uitgelezen was een moderne versie van Tijl Uilenspiegel. Mijn eerste 'serieuze' boeken waren van Edgar Allan Poe en De komst van Joachim Stiller van Hubert Lampo. De mysterie zat er toen dus al wat in.

 4) Lees je veel? Enig idee hoeveel in de maand/jaar?

Ik lees best veel, naast het schrijven en andere bezigheden. Gemiddeld een boek per twee weken, schat ik zo in. Lezen en schrijven horen voor mij bij elkaar. In boeken zit toch een soort brandstof om te schrijven.

5) Wat voor lezer ben je? Leg je het open weg, ezelsoren of juist heel secuur?

 Ik ben een tamelijk zorgvuldige lezer, dus niet een heel snelle; de tijdsdruk van de boekenclub waar ik bij zit, spoort me geregeld aan om sneller te gaan. En zorgvuldig wil ook zeggen dat ik met een bladwijzer werk, hoewel een boek er voor mij best wat belezen uit mag zien. 

 6) Wat als je kast vol is?

Dan gaan we stapelen, zoals op een foto te zien is. Eén grote boekenwand lijkt me ideaal.