Angelique van der Bijl op de thee

De schrijfstijl van het boek Carte Blanche van Esther Kreukniet was voor Angelique van der Bijl de aanleiding om bij haar een cursus creatief schrijven te volgen. Jaren daarvoor droomde ze er al van om te gaan schrijven. In maart 2017 kam haar debuut Nachtschade uit en onlangs in februari kwam haar nieuwe boek Het weeskind van Haamstede uit. Binnenkort volgt op Thrillerlezers de recensie. 

Maar eerst is zij op de thee en kreeg daarom vijf vragen voorgelegd:


1.       Aan welk huishoudelijk klusje heb jij een grote hekel?

Echt een hekel aan huishoudelijke klusjes heb ik niet. Het huishouden maakt me altijd rustig in mijn hoofd. Terwijl ik aan het schoonmaken ben, bedenk ik weer nieuwe scenes voor in mijn boek en als het hele huis extra fris ruikt na de schoonmaakbeurt, nestel ik me achter mijn laptop en werk ik mijn gedachten uit. In een opgeruimde omgeving komt mijn inspiratie het beste tot uiting. Als ik dan toch iets moet noemen, is dat het aan straat zetten van de kliko’s. Dat vergeet ik altijd en dan moet ik op het laatste nippertje nog snel naar buiten door regen en wind om de kliko aan straat te zetten. Als ik net lekker zit te schrijven, stel ik het weleens te lang uit en moet ik gaan rennen als ik de vuilniswagen de straat in hoor rijden.

2.       Bij welke film moest jij voor het laatst huilen?

Het laatst dat ik voor de tv gehuild heb, was eigenlijk bij een serie. Gevoel voor tumor. Een Vlaamse serie over een arts in opleiding die zelf kanker krijgt. De serie weerspiegelt de onzekerheid, de pijn, het verdriet en het doorzettingsvermogen en dat alles gecombineerd met een vleugje humor. Heel knap hoe de seriemakers en de acteurs dat heftige verhaal op die manier hebben kunnen neerzetten. Ik heb gelachen en ook echt gehuild bij de serie, omdat het verdriet echt bij je binnenkomt. Het is echt een aanrader om deze serie te kijken.

3.       In welk tijdperk zou of had je willen leven?

De roaring twenties. De modetrends die toen werden neergezet blijven toch echt heel bijzonder. Ik zie dan het plaatje voor me van mooie vrouwen die zich steeds vrouwelijker gaan kleden en steeds meer van zichzelf laten zien. Chique en klassiek, een combinatie die ik heel mooi vind. Maar ook het gevoel van toen zonder social media, internet en mobiele telefoons lijkt me mooi om mee te maken. We kunnen ons dat niet meer voorstellen en als je schrijft, heb je al die bronnen nodig voor informatie. Ik zou weleens willen weten hoe het voelt om te schrijven zonder dat er internet is. Een dag Agatha Christie zijn, lijkt me een hele bijzondere leerschool…

4.       Waar geef jij te veel geld aan uit?

Schoenen! Als ik in de stad loop en mezelf heb voorgenomen geen nieuwe schoenen te kopen, dan moet ik echt die winkels vermijden. Zodra ik binnenstap en mijn oog valt op een heel mooi paar schoenen ben ik verkocht. Meestal loop ik eerst nog even door, maar als mijn ogen blijven afdwalen naar dat ene paar, weet ik dat het te laat is. Het geeft me altijd een heerlijk gevoel als ik met de nieuwe aanwinst naar buiten stap en al bedenk bij welke kleding ik de schoenen ga dragen. Al weet ik ook dat ik meer dan genoeg schoenen heb en toch vaak naar hetzelfde paar grijp.

5.       Wat is je favoriete ‘foute’ liedje?

Wonderful van Patty & Shift uit 1989. Ik herinner me nog goed dat ik de LP grijs draaide en net als Patty in de serie Spijkerhoek de sprongetjes nadeed die zij op het podium maakte. Tijdens een playbackshow op de lagere school deed ik dit liedje en ik won de wedstrijd.

Wonderful voor Angelique en alle nieuwsgierigen!

Buiten het boekje met Angelique van der Bijl

Angelique van der Bijl bracht begin februari haar tweede boek  Het weeskind van Haamstede genaamd uit. Haar eerste boek Nachtschade kreeg mooie recensies en tot nu toe mag de auteur niet klagen over de positieve recensies van het nieuwe boek. 
Maar wat leest zij zelf eigenlijk?


1. Wat lees je momenteel

Wees onzichtbaar van Murat Isik. Een roman over de jongen Metin die opgroeit in de Bijlmer in de jaren tachtig. Zijn schrijfstijl is echt fantastisch, zo beeldend. Over iedere zin lijkt Murat Isik diep te hebben nagedacht. Je kruipt helemaal in het personage van Metin en leeft met hem mee hoe hij er alles aan doet om onzichtbaar te blijven, omdat hij met het idee leeft dat hij onopvallend door het leven moet gaan.

2. Welk boek heb je niet uitgelezen

Oktober van Sören Sveistrup. Het is de bedenker van de Deense serie The Killing en daarom kocht ik meteen het boek toen ik het zag liggen in de boekhandel. Op de een of andere manier kwam ik er niet in en vond ik het te gruwelijk. Toch ga ik het zeker nog een keer uitlezen, want het boek heeft alle ingrediënten die me aanspreken in een thriller. Het ontrafelen van de toedracht van de moord wil ik toch als lezer meebeleven.

3. Welk boek geef je graag cadeau

Misschien is het een cliché antwoord, maar ik vind het leuk om mijn eigen boeken cadeau te geven. Winacties in lezersgroepen vind ik een leuk initiatief en ik stel mijn boek daar graag voor ter beschikking. Dus bij deze ook voor thrillerlezers J

4. Welk boek had je graag zelf geschreven willen hebben

Rendez-vous van Esther Verhoef. Ik vind haar boeken echt heel erg goed. De spanning zit vooral in de personages en de relaties waarin ze verzeild raken en dat vind ik interessant om te lezen. Een thriller hoeft voor mij niet luguber te zijn. Haar schrijfstijl vind ik pakkend en lees ik het liefst in een adem uit. Doordat de personages toegankelijk zijn en herkenbaar kun je je helemaal inleven. Ik zie Esther Verhoef als een groot voorbeeld voor mij.

5. Welk boek las je vroeger stuk

De liftster uit de Pandora-crimi reeks van Theo Hoogstraten. Een detective over een meisje die stiekem met haar vriendje op vakantie gaat en verstrikt raakt in het criminele netwerk van een liftster die haar vriendje onderweg oppikt. Ik vond dit boek als tiener zo spannend dat ik het keer op keer van de bied leende tot het boek een keer te koop werd aangeboden in de bieb. Nu staat het in mijn boekenkast als favoriete boek uit mijn tienerjaren.

6. Wat is jouw quilty pleasure op leesgebied

De boeken van Sophie Kinsella en haar pseudoniem Madeleine Wickham. Ik vind haar boeken echt hilarisch en moet altijd hardop lachen als ik een grappige scene in haar boek lees. Wat spook jij uit heb ik al drie keer gelezen en is mijn favoriete feel good boek.

7. Welk boek las je ivm een hype en vond je tegenvallen

Vijftig tinten grijs. De omslag en de beschrijving spraken me meteen aan toen ik de boeken zag liggen in de boekhandel. Het was vlak voordat ik op vakantie ging en uit enthousiasme kocht ik meteen alle drie de boeken om mee te nemen. Het eerste deel las ik aan het strand in een dag uit en vond ik heel goed, maar bij de tweede haakte ik toch langzaam af en vond ik het veel van hetzelfde worden. Van deel drie heb ik zelfs hoofdstukken overgeslagen om het eind snel te kunnen lezen. Jammer, want het eerste deel greep me toch wel aan. Nog niet eerder had ik erotische thrillers gelezen en het sprak me wel aan waardoor ik ook de boeken van Marique Maas ging lezen die ik wel verslond, maar misschien heeft dat ermee te maken dat het de pseudoniem van Esther Verhoef is…

Nachtschade van Angelique van der Bijl

Over de schrijver: 

Angelique van der Bijl (1982) woont in Geertruidenberg en werkt als Business Analist. Nachtschade heeft zij geschreven tijdens de cursus Creatief Schrijven die zij volgde bij journaliste en schrijfster Esther Kreukniet. Na het insturen van een fragment werd ze geselecteerd om de cursus 'Literair Debuteren' bij het agentschap Sebes & Bisseling Literary Agency te volgen waarna zij de laatste hand heeft gelegd aan haar thrillerdebuut Nachtschade. 

Achterflap: 

Carmen is een jonge succesvolle journaliste die de band met haar zus Irene probeert te versterken nadat ze elkaar een aantal jaren uit het oog zijn verloren. Op het eerste gezicht lijken Carmen en Irene weer dichter tot elkaar te komen, maar dat verandert wanneer de dubieuze zakenman Ivan in hun leven opduikt.  Als op een dag Ivan plotseling samen met haar zus verdwijnt, gaat Carmen op onderzoek uit. Ze raakt verstrikt in een crimineel netwerk wat ooit is begonnen bij de moord op een Servische politicus waarna zijn vrouw met hun tienjarig zoontje naar Nederland vluchtte. Het eens zo evenwichtige bestaan van Carmen komt in schril contrast te staan met de machtsstrijd tussen twee zakenpartners. In haar zoektocht naar de waarheid ontdekt ze dat de psychologische strijd tussen haar en Irene een lange familiegeschiedenis met zich meedraagt. 

Mijn mening:  

Nachtschade heeft een duistere cover en dat is gelijk ook tekenend voor het verhaal. Een cover die goed past bij het boek. Je ziet bijna niet staan dat het hier een thriller betreft, onderaan staat zelfs Ellessy relax, maar relaxt voelde ik me geenszins, daar was het boek veel te spannend voor.  

De personages Carmen en Irene, zijn in dit verhaal mooi uitgediept. Ondanks de grote verschillen in leefstijl en karakter die beide zussen ervaren is de bloedband voelbaar. Je voelt als zussen zijnde of iets klopt of niet klopt, dit is vaak naar de omgeving toe niet uit te leggen. Je denkt elkaar door en door te kennen, maar helaas is dit niet altijd het geval. 

Carmen is gelijk argwanend als op een dag haar zus samen met Ivan verdwijnt, ze besluit haar gevoel te volgen en wil kosten wat kost te weten komen wat hun ertoe gebracht heeft samen te vluchten.  

Niemand in haar omgeving is van plan haar te helpen, sterker nog, ze wordt zelfs op de meest bizarre manieren belemmerd en is op zichzelf aangewezen. Ivan heeft samen met zijn vriend Daan een goed lopend onroerend goed bedrijf wat door de plotselinge verdwijning van Ivan onder druk komt te staan. Daan is van mening dat de zaken voor het meisje gaan, hij is een man die alleen op geld uit is. Daan heeft een totaal andere mening over de definitie van vriendschap dan ik, dat is ook de rede dat ik hem geen sympathiek persoon vind. Een personage die goed is neergezet als bad guy.  

Nachtschade is mooi opgebouwd uit twee verhaallijnen, welke zich wisselend afspelen in Nederland en Servië.  De hoofdstukken zijn kort, heden wordt continu afgewisseld met verleden. De start van het verleden is in 1974 en voegt langzaam in tot het heden. Zowel in het heden als verleden wisselen spannende scenes zich af met aangrijpende momenten. 

Je voelt dat het verleden zijn sporen heeft nagelaten en dat daar in het heden de gevolgen van gedragen worden.  De vrouw die vroeger vanuit Servië is gevlucht met haar zoontje om hem een beter leven te geven is zich bewust van de sporen die het verleden op hun ziel heeft achter gelaten. De traumatische ervaringen zijn te bizar voor woorden.  Ze probeert haar zoon zijn verleden te laten verwerken maar hier sluit hij zich, misschien wel bewust, voor af. Pas wanneer ze een aantal jaren in Nederland zijn en een nieuw leven hebben opgebouwd gaat het langzaam beter met hem.  

Tijdens het lezen vermoed ik welke kant het verhaal op zal gaan maar ik ben toch op het verkeerde been gezet. De plot is verrassend, spannend maar zeker ook schokkend te noemen. 

Nachtschade is een verhaal wat angst, spanning, liefde, verdriet, jaloezie, macht, onmacht en machtsmisbruik bevat. 

Een thriller zoals ik ze graag lees. De schrijfstijl is prettig en nodigt uit tot snel door willen lezen. 

Zo voelde zij zich ook, in stukken gebroken waarbij de randjes in zulke kleine stukjes waren afgebrokkeld dat aan elkaar lijmen geen zin meer had. 

Angelique van der Bijl is er wat mij betreft in geslaagd een origineel spannende thriller met een duistere kant te schrijven waarin de criminaliteit binnen de politieke kringen in Servië mooi is verweven in een verhaal met een rauw, emotioneel aangrijpend randje.  

Originaliteit: **** 

Schrijfstijl: **** 

Spanning: **** 

Psychologie: **** 

Plot: **** 

Nachtschade krijgt van mij dik verdiend 4 sterren! 

Bianca 

Foto van de dag

Daar stond ze dan: Angelique van der Bijl met de omslag van haar debuut Nachtschade.
In Made werd  afgelopen vrijdagavond in cafe De Tijd het eerste exemplaar uitgereikt aan vriendin en schrijfcoach Esther Kreukniet.