Wij mogen een setje van deze boeken verloten. De vraag is: noem twee personages, naast Rani, die veelvuldig voorkomen in de boeken van Sterre Carron. Stuur je antwoord naar Thrillerlezersblog@gmail.com ovv Lafaard! Doe dit voor 17 april.
Tijdens een sessie hardlopen wordt Esmée Dejonge, rechter
van beroep, aangerand. Iemand lijkt nog niet klaar met haar. Maar waarom?
Op een avond terwijl Esmée en echtgenoot Olivier uiteten
zijn bij de schoonouders wordt de ex-vriend van oppas Jill voor de villa
van de familie Lagrain doodgeschoten. Was hij het bedoelde slachtoffer?
Rani Diaz en haar team worden op de zaak gezet. Het team
werkt weer als een goed geoliede machine. Rani heeft echter kopzorgen. Frederik
neemt deze keer geen blad voor de mond en wijst haar terecht. Bert is ook niet
in topvorm. Een man die wat pijntjes heeft, je weet wel.
Het verhaal switcht moeiteloos tussen het heden en toen.
Terwijl de personages in het heden een naam en een gezicht hebben, blijft de
‘ik’-persoon in het verleden driekwartboek lang een mysterie. De stukjes
beschikbare informatie ‘verplichten’ tot gissen over diens identiteit. Dan
verdwijnt ‘ik’ spoorloos.
Hoe passen alle personages en verhaallijnen in het verhaal
van Esmée? ‘Zonder genade’ kruipt als een boekenwurm in je hoofd en van dat
moment af wroet hij zich in de rondte die je hersenen zijn. Het mysterie rond
Esmée wordt alsmaar groter. Geheim na geheim. Dan als donder bij heldere hemel
… dat.
Korte hoofdstukken, wisselende perspectieven, de lezer
blijft up to date zowel in het heden als in het verleden. Het tempo ligt zeer
hoog, recht evenredig met de nood waarin Esmée verkeert.
Het is verre van fraai, dat wat gebeurt in ‘Zonder genade’.
Leugen op leugen, vernedering na vernedering, agressie van de ergste soort,
alles verterende geheimen … Het bepaalt de perceptie van de personages die
voortdurend evolueert. Dan wordt een punt bereikt waarop niemand nog terug kan.
Alle kaarten komen op tafel te liggen. Verwoestend, ongenadig. Zowel bij leven
als in de dood is het lot dat sommige personages is beschoren zonder genade.
‘Zonder genade’ is een vlot geschreven thriller waarin de
spanningsboog hoog gespannen staat. Nillens willens tracht je uit te vlooien
wie achter Esmée aanzit en waarom. Dat haar geheim die proporties zou aannemen
valt bij aanvang van het boek niet in te schatten. Schokkend!
‘Zonder genade’ is ondertussen deel 19 in de Rani Diaz-reeks.
De meest lugubere locaties inspireren Sterre Carron tot het schrijven van
verhalen die de verbeelding tarten. Iets zegt mij dat deze auteur nog lang niet
is uitverteld.
4 kraaien!!
Anita.
Auteur: Johan Andersen
Uitgeverij: Harper
Collins
Publicatiedatum: mei
2020
Recensie door: Tamara
Kraaien: 2,5
Op een ochtend worden
Neli Panka, hoofdinspecteur bij de Amsterdamse recherche, en ex-commando Eugene
Hamer bij een bizarre moord geroepen. Er zijn vier doden gevonden op een
industrieterrein in Zaandam. Is het een afrekening in het criminele milieu? Een
rituele moord? Kort daarna ontploft er een autobom op de Dam. De aanslag wordt
geclaimd door een groepering die zich De Discipelen van De Brandende Dageraad
noemt. Hun doel: wraak nemen op Nederland. Hamer en Panka gaan samen op jacht
naar het brein achter de moorden en de aanslag: de Jakhals. Niemand weet wie
hij is, maar hij wordt gezien als de gevaarlijkste terrorist van Europa. Zijn
ware motieven zijn duister, maar zijn boodschap is duidelijk: pak me, voordat
de volgende bom afgaat…
“Zijn keel was doorgesneden en zijn
handen lagen vroom gevouwen op zijn buik.”
Om heel eerlijk te zijn, ben ik niet
echt een groot fan van boeken van eigen bodem. Een enkeling weet mij te bekoren
maar de meeste is voor mij een worsteling om door te komen.
Ook helaas dit boek. Ik heb dit boek
vaker aan de kant gelegd dan dat mij lief was en op het laatste echt moeten
doorlezen om de “deadline” te halen. Ik kon maar niet in het verhaal komen. En
waar het nu precies aan lag.... Ik durf het je echt niet zeggen. Het verhaal
zelf is niet slecht. Een actueel onderwerp, terrorisme, wat bol staat van de
actie.
Het verhaal is makkelijk geschreven en
te volgen. Het is niet een boek wat je een paar dagen kan laten liggen omdat je
dan bijna bent vergeten waar het verhaal ook alweer over ging.
Maar ik kon maar niet de personages
voor mij zien. Hamer en Neli bleven vlak, de achtergrond dof. Vaak was het
verhaal ook best voorspelbaar. Ik denk vooral dat ik het boek wat te mak vond,
vooral voor een zelfingenomen persoon als “de jakhals”. Vond de momenten ook
erg leuk dat hij Hamer zat te teasen en had dat graag meer willen zien.
Pas toen bekend werd dat één van de
bekendste Nederlanders het volgende doelwit wou worden en alles uit de kast
werd getrokken om hem te beschermen, trok het mijn aandacht en de laatste paar
bladzijden heb ik ook in een rap tempo uitgelezen.
Wel vond ik leuk dat “de jakhals”
overal zijn spoor achterliet. Waar hij was geweest, kon je iets van hem
verwachten.
Helaas komt dit boek niet bij mij in de
kast en ik zal erg hard moeten nadenken om een vervolgverhaal van Johan
Andersen te lezen. Deze auteur is niet mijn “cup of tea”.
Spanning:
2
Originaliteit:
4
Psychologische
ontwikkeling personages: 2
Leesplezier:
2
Schrijfstijl:
3
Plot:
2
