Posts tonen met het label You. Alle posts tonen
Posts tonen met het label You. Alle posts tonen

vrijdag 6 maart 2020

Anders dan Anders met Rani de Vadder

Rani de Vadder kwam in februari uit met haar debuut Toxine. Waar alleen al liefhebbers van mooie covers erg blij mee waren.
Vandaag beantwoordt Rani de vragen van het Anders dan andersitem.


*Wat maakt je kwaad?
Als mensen dieren pijn doen. Ik ben een hele grote natuurliefhebber en ik kan er echt niet tegen als ik onrecht in de dierenwereld zie. Ik moet en zal ze helpen en als ik slecht nieuws hoor, word ik daar heel erg verdrietig van.


*Geloof jij in toeval?
Mmm... dat is een moeilijke. Ik geloof eerder in het lot, denk ik. Als er heel mooie dingen in het leven gebeuren - en soms ook minder leuke dingen - hoop ik altijd dat die een reden hebben. Dat maakt de wereld toch een stukje specialer, niet?

*Welk nummer doet pijn aan je oren?
Heavy metals xd Al kan ik wel meedoen op Rage against the Machine en ACDC (soms toch).

*Welk nummer blère je altijd zo hard mogelijk mee?
I see fire van Ed Sheeran zing (lees: jank) ik altijd mee! Zo vals als maar kan, maar wel met passie.
klik voor de song


*Met welk bekende persoon zou jij wel een avondje willen gaan stappen?
De auteur Leigh Bardugo. Ik ben een heel grote fan van haar boeken en ze is een grote inspiratie voor me. Ik ben er zeker van dat ik met haar heel wat ideeën kan opdoen voor een volgend boek. We zouden waarschijnlijk heel veel slechteriken verzinnen in onze fantasywerelden, haha.

*Waarvan word jij super-enthousiast?
Op reis gaan en eigenlijk ook wel van boeken kopen of ontvangen. Als ik bepaalde boeken écht wil hebben, sta ik te springen als ze aankomen! Zo'n geweldig gevoel om het tweede boek in je favoriete reeks te lezen of een nieuwe reeks te ontvangen waar je weken naar hebt uitgekeken! Op reis vertrekken geeft dan weer veel stress, maar zorgt er ook voor dat ik altijd heel erg vrolijk ben.

*Waar werd je voor het laatst stil van?
Een nummer dat ik had gehoord. Het heet: YOU van Keaton Henson. Ik moest er zowaar bijna van huilen. Zo gevoelig.

*Speel je wel eens vals in spelletjes?
Misschien wel eens in de jeugdbeweging... Oeps.

*Welk beroep zou je nooit kunnen uitoefenen?
Iets met wiskunde - ingenieur of zo. Of in een labo werken. Ik ben echt super onhandig en getallen brengen mijn hoofd alleen maar meer in de war. Dat zou echt uitdraaien op een fiasco.

*Wanneer heb je voor het laatst gedanst?
Met mijn vriendje heb ik een beetje raar gedanst op mijn boekpresentatie om de stress weg te krijgen. We stonden met z'n allen wat te headbangen haha.

*Kan jij tolerant zijn voor intolerante mensen?
Soms, maar als ik heel eerlijk moet zijn: nee. Ik heb helaas niet zoveel geduld. Als mensen niet openstaan om ergens over te praten, verlies ik al zelf mijn eigen geduld, al zal ik nooit echt heel kwaad worden. Eerder zoiets van: oké, ik heb geprobeerd.

*Word je liever aangevallen door een hond of een zwerm bijen?
Een zwerm bijen! Ik houd te veel van honden en zou er echt geen angst voor willen krijgen door een aanval. Al vind ik bijen nu ook weer niet een geweldig idee, maar ja... liever 10 steken dan een hondenbeet. Hondjes zijn er om te knuffelen.

*Welke film vond je verschrikkelijk?
De laatste Star Wars-serie. Helemaal anders dan de vorige films en ik vond hem echt totaal niet meer Star Wars-achtig.

*Welke film kan jij wel duizendmaal zien?
Harry Potter, haha.

*Wat bestel je bij McDonald's?
Een chickenburger met groot pak frietjes!

*Welke foto staat er als achtergrond op je tablet/laptop?
Nu een foto van Toxine! Moet toch genieten van de cover hè?

*Als je nog maar 1 boek zou mogen lezen, welk zou je dan nemen?
Warriors van Erin Hunter. Opnieuw en opnieuw - wat ik nu ook al doe.

*Wat zou je eten als laatste avondmaal?
Frietjes met een hamburger!

*Wat staat op de eerste plaats op je bucketlist?
Een paar maanden in Australië blijven en werken!

*Welk dier omschrijft jouw persoonlijkheid?
Een wolf. Ik ben best onzeker en onopvallend, maar zet wel door om een doel te bereiken. Het zijn geweldige dieren: wijs en liefdevol en heel gevoelig.

*Wie zou de hoofdrol in de verfilming van jouw boek moeten spelen?
Oei, dat is echt een moeilijke. Ik vind Jennifer Lawrence wel een geweldige actrice. Zij mag wel ;)



zaterdag 16 februari 2019

Jij van Caroline Kepnes


Titel: Jij
Auteur: Caroline Kepnes
Publicatiedatum: oktober 2014
Uitgeverij: Xander Uitgevers
Waardering: 2 kraaien


Caroline Kepnes is een Amerikaans auteur die al een reeks bestsellers op haar naam heeft. Van dit boek werd een Netflix-reeks gemaakt (You).

Achterflap
Als een adembenemende vrouw Joes boekwinkel op Manhattan binnenloopt, weet hij het zeker: hij wil haar. Guinevere is perfect: mooi, stoer, slim en supersexy. En ze hebben ook meteen een leuk gesprek. Joe raakt totaal geobsedeerd: hij bespiedt haar, wil alles over haar weten, wil haar lichaam bezitten en haar gedachten beheersen. Joe gaat tot het uiterste om zijn verlangens werkelijkheid te maken. Hij hackt haar smartphone, leest al haar berichten en e-mails en komt zo achter haar diepste geheimen. En haar geheimen en obsessies zijn heftig en pijnlijk. Is Guinevere wel zo perfect als Joe zou willen? En is Joe wel zo voorkomend als Guinevere denkt?

Mening
Ik geef eerlijk toe dat dit absoluut geen positieve recensie zal zijn. Ik geef ook eerlijk toe dat ik bijna altijd het boek beter vind dan de film. Dit is een uitzondering op die regel – een uitzondering gebaseerd op het feit dat ik het zo moeilijk had met dit boek, dat ik erbij in slaap viel. Letterlijk. Toen ik ontwaakte, heb ik een poging gedaan om verder te lezen, maar ik heb het uiteindelijk toch opzijgelegd.

Lees deze recensie dus niet als ‘jij’ JIJ goed vond. Lees hem wél als je de Netflix-reeks hebt gezien en goed bevonden. Want die vond ik dus echt wél goed.

Misschien lag het aan het feit dat dit boek helemaal anders werd geschreven dan de meeste boeken. Het hoofdpersonage Joe, is een stalker. Een giftig personage die niet doorheeft dat hij giftig is. Een man met behoorlijk wat geheimen, ontzettend veel complexen en vooral een afwijking die hem doet geloven dat hij over het leven en de dood van Guinevere Beck, zijn ‘grote liefde’ (ook al weet dat zij aanvankelijk niet eens) en haar vrienden mag beslissen.

Op een dag maakt Guinevere (Beck genoemd door haar vrienden), de fatale fout om in Joe’s oude boekhandel binnen te stappen en daar onbewust zijn aandacht te trekken. Dat is vanaf pagina één het enige motief van Joe om meteen als een blok voor haar te vallen. Ze is (uiteraard) aantrekkelijk, lief, charmant, prachtig – kortom, perfect. En Joe besluit op dat moment om haar te beginnen volgen.
Eerst lijkt het allemaal onschuldig, maar het escaleert al snel in ware stalker-modus. Alleen duurt het heel lang voor Beck zelfs maar doorheeft dat er iets aan de hand is. Joe handelt immers vanop afstand. Hij is toevallig in de buurt wanneer zij bijna voor een trein valt en redt zo haar leven, waardoor hij meteen toegang krijgt tot haar leven. Hij ontvoert de man waarvan hij dénkt dat die slecht voor haar is. Hij infiltreert bij haar vriendinnen en begint ook een van hen te terroriseren. En zo benadert hij Beck alsmaar meer, wurmt hij zich in haar leven en wordt hij pas echt angstaanjagend.

Dit verhaal – als je het zo bekijkt – is sterk, net omdat het geschreven werd vanuit het standpunt van de stalker. Maar het is ook meteen het grootste probleem. Joe is geen aardige man. Hij is een wreedaardige kerel, die zich telkens weer wijsmaakt dat Beck voor hem valt en hem aardig vindt. En zij? Zij beseft niet eens wat er echt aan de hand is. Als lezer voel je geen sympathie voor Joe. Je vindt hem raar, koel, kil, moordlustig. Hij is een anti-held genre Mr. Ripley, genre Dexter, maar het verschil met die verhalen – vooral met de Mr. Ripley-boeken – is de vorm van dit boek.

Joe vertelt immers voortdurend tegen Beck. Hij vult ellenlange passages met gesprekken die hij voert met haar – alleen vinden die gesprekken nooit echt plaats. Hij bespreekt haar, spreekt haar aan met jij en jou, noemt haar, maar laat haar niet toe om haar eigen mening te vormen. De zinnen zijn zo lang dat je ze soms drie keer moet lezen. Ze zijn verwarrend, net als Joe. De auteur wilde duidelijk dat je in de geest van Joe zou kruipen, dat je een idee en beeld zou krijgen van hoe die man praat en reageert en redeneert. Die keuze begrijp ik, maar het maakt dit een ontzettend moeizaam boek. Je moet je worstelen door de vele passages, de woordenstroom en de manier waarop er nauwelijks dialoog is in het verhaal. Alles wordt immers vanuit Joe’s standpunt verteld, waardoor iedereen erg oppervlakkig blijft. Ik betrapte me erop dat Beck me niets kon schelen – maar dat deed Joe ook niet.

JIJ is een boek dat je geweldig vindt – of niet. Ik behoor helaas tot die laatste categorie.
En net dat is zo jammer, want de reeks is wél interessant, goed gebracht en geweldig geacteerd. De Joe van de serie heeft vlees en bloed gekregen, net als Beck, Peach en de andere personages die om haar heen draaien. Je weet wie zij zijn, wat hen motiveert en hoe ze het leven bekijken. In de serie vertelt Joe evengoed – hij spreekt Beck ook aan met jij en jou, hij verhaalt over haar net als in dit boek. Maar, daar wordt het netjes verwerkt in het visuele. Daar zie je hem tot leven komen, zie je de blik in zijn ogen, weet je hoe hij denkt.

Het enige positieve is de waarschuwing rond het gebruik van sociale media. Want dat punt wordt wel met verve neergezet én is realistisch. Het is zo eenvoudig iemands leven binnen te dringen dat het angstaanjagend wordt.

Zoals ik al zei: dit is een van de zeldzame keren dat ik een serie/film boven het boek verkies. You was een uitstekende serie. Jij is vermoeiende – en vaak ook heel saaie – lectuur.
Ik kan dus niet anders dan 2 kraaien geven – waarvan 1 kraai voor de originaliteit en de moedige keuze van de auteur om dit verhaal op deze manier te schrijven, en de andere omwille van de sociale media waarschuwingen.

 Er komt een tweede reeks uit op Netflix – ik ga het boek waarop deze gebaseerd werd aan me voorbij laten gaan en gewoon geduldig wachten op de reeks.