Posts tonen met het label Wolfhunter river. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Wolfhunter river. Alle posts tonen

dinsdag 2 juni 2020

Rachel Caine met Wolfhunter River


!!Let op, deze recensie bevat spoilers van Stillhouse lake en Killman creek!!

Gwen Proctor is terug! En waar ik me echt afvroeg waar het derde deel over zou gaan nu haar moordende ex-man dood is werd ik aangenaam verrast.

In Stillhouse Lake en Killman creek leren we Gwen vooral kennen in haar rol als ex-vrouw van de moordende Melvin Royal. Zij en haar kinderen zijn op de vlucht sinds de lugubere hobby van haar man bekend is geworden en hun niet meer veilig zijn omdat velen ervan overtuigd zijn dat Gwen ervan geweten móet hebben.

Ook haar kinderen zijn het doelwit van de vele bedreigingen.
Daarnaast bleef Melvin hen ook bestoken met berichten en waren ze nergens veilig.
aar zoals gezegd is Melvin na twee delen uit de picture en was de verhaallijn voor Gwen helemaal open.

Ze woont ondertussen samen met Sam, nog steeds in Stillhouse lake maar toch blijven de mensen ervan overtuigd dat Gwen óók een rol heeft gespeeld in de slachtpartijen van Melvin.
Ze blijft dan ook bestookt worden met bedreigingen en als er een documentaire opgenomen gaat worden die vooral gebaseerd is op het aan de schandpaal nagelen van Gwen, laait het hele vuurtje weer op.
Toch draait dit boek (gelukkig) niet helemaal om Melvin en de moorden.
Hoewel er in het begin nog flink op teruggeblikt wordt, gaan we na een pagina of 100 over op de oorspronkelijke verhaallijn.


Gwen komt terecht in Wolfhunter, een plaatsje wat niks lijkt op wat de idyllische naam doet verwachten.
Er gebeuren rare dingen in Wolfhunter maar de politie lijkt zich er niet zo druk om te maken.
Gwen zou Gwen niet zijn als ze zich er niet mee zou inlaten en zo volgt er een zeer spannende zoektocht naar de waarheid.
Er gebeurt weer veel in een rap tempo en waar we ons kunnen afvragen of het wel realistisch is dat Gwen al deze problemen aantrekt is het verhaal hartstikke goed uitgezet en lijkt het volkomen logisch.


Niet alleen de verhaallijn, die nu níet om Melvin draait, is zeer aangenaam.
We leren in dit deel ook Sam beter kennen.
De vraagt speelt of hij wel daadwerkelijk goede bedoelingen heeft met Gwen.
Is hij er echt van overtuigd dat zij niks te maken had met de moorden van Melvin, op onder andere zijn zus, of siddert er toch nog wat onder de oppervlakte?
Hun relatie heeft al veel moeten doorstaan, kan het nog een hobbel aan?
En wat is dat ene wat altijd onbesproken is gebleven over zijn aandeel in de bedreigingen en stalkingen die Gwen en haar kinderen hebben moeten doorstaan.


De eerste hoofdstukken heb ik me echt er doorheen moeten worstelen. De hele terugblik op Melvin en hun vlucht, dat weten we wel.
Toch is dit slim gedaan van Rachel Caine, want op deze manier is Wolfhunter river ook als standalone te lezen. De personages worden uitgezet, hun verleden wordt besproken en zo is het makkelijk te volgen als je de eerdere delen niet gelezen zou hebben.
Het verhaal gaat daarna, zoals gezegd, snel en heb ik dan ook in één ruk uitgelezen.

De combinatie van razende spanning, lugubere passages op zijn tijd, maar ook het psychologische aspect in het verhaal laat je billen knijpend doorlezen.

Vier kraaien
Jaimy

maandag 23 maart 2020

Wolfhunter van Rachel Caine


Titel: Wolfhunter River
Auteur: Rachel Caine
Uitgeverij: Karakter Uitgevers Bv
Publicatiedatum: februari 2020
Recensie door: Tamara
Kraaien: 3

Gwen Proctor ontsnapte aan haar echtgenoot, een seriemoordenaar, en redde haar familie. Het lukt haar echter niet om aan de bekendheid van haar echtgenoot te ontsnappen. Op internet zijn fanatieke burgerwachten nog steeds uit op wraak. Ondertussen wil Gwen nog maar één ding: een normaal leven opbouwen voor haar kinderen.

In een poging haar naam te zuiveren en haar kinderen te beschermen, treedt Gwen op in een talkshow op de televisie. Het blijkt een gruwelijke misrekening. Gwen ontvangt een vreemd telefoontje van een vrouw uit Wolfhunter River. De vrouw voelt zich bedreigd en vraagt om hulp. Maar tegen de tijd dat Gwen in de kleine, geïsoleerde plattelandsgemeenschap aankomt, is de vrouw dood... 

“ Ze gingen in elk geval zo ver dat ze een vrouw door de borst schoten, alleen omdat ze dachten dat ze hen had verraden.”

MOCHT JE DEEL 1 EN/OF 2 NOG NIET GELEZEN HEBBEN, STOP DAN MET LEZEN I.V.M. MOGELIJKE SPOILERS!!

Ik was in het begin een beetje aan het worstelen om in het verhaal te blijven. Ik kreeg niet echt een feeling met het verhaal en ik vond dat de auteur veel in herhaling bleef vallen. Vooral het gedeelte met de camera's begon mij een beetje tegen te vallen.
We beginnen het verhaal met Ellie. Ellie is een meisje dat wordt ontvoerd en ook al begint het verhaal hiermee, het is niet de rode draad van het verhaal. Het was net of dat Caine had besloten dat Ellie de hoofdrol zou krijgen in het verhaal maar zich daarop snel had bedacht.

Uiteraard lezen we over Gwen, Conor, Sam en Lanny. Net als in het voorgaande boek, lees je hoe ieder het op dat moment vergaat of denkt. Al moet ik zeggen dat de kinderen dit keer heel weinig podium hebben gekregen. Het concept is eigenlijk een beetje hetzelfde elke keer. Gwen wordt nog steeds belaagd, Sam ook, er gebeurd iets en iedereen gaat op pad. Gwen en Sam vechten met alles en iedereen, de kinderen worden of gegijzeld of onder schot genomen, Gwen en Sam winnen, ze omhelzen de kinderen en het is klaar... Dit gaat eigenlijk ook een beetje met dit verhaal zo.
Het verhaal leest lekker weg, op een gegeven moment wordt het spannend, het einde is ook weer wat slapjes en het is klaar. Hier en daar komt de ex man nog aan bod, maar Caine heeft ook wel door dat ze dit niet lang meer kan rekken. Het wordt wat voorspelbaar, dingen worden aangehaald wat niet echt nodig blijkt te zijn en ik ben bang dat Gwen ook in het volgende boek zal verschijnen.

Wat alleen in het verhaal niet is opgelost is waarom de onderwijzeres Ellie heeft meegegeven aan de ontvoerder. Wat is haar belang hierin geweest?

Eerlijk, het verhaal is wel oké, maar ik vind het geen hoogstandje meer. Melvin is klaar, Gwen wordt een beetje de 2e Lara Croft. Voor mij is het allemaal iets te toevallig, iets te overdreven.
Als je een lekker wegleesboek zoekt, zit je hiermee goed. Zoek je een boek met wat diepgang, laat hem dan maar staan.

Spanning: 3,5
Originaliteit: 3
Psychologische ontwikkeling personages: 3
Leesplezier: 3
Schrijfstijl: 3
Plot: 3