Tik Tak van Chris McGeorge

“Mijn vriend. Hij hangt midden in  het lokaal met een riem om zijn nek.”

Als 11-jarig jongetje loste Morgan Sheppard de moord op zijn wiskundeleraar op, terwijl iedereen dacht aan zelfmoord. Nu, 25 jaar later, wordt hij wakker, geboeid aan een bed in een onbekende hotelkamer, met vijf vreemden die ook net ontwaken. In de badkamer ligt een lijk. Op de tv verschijnt een man met een masker op. Sheppard krijgt de opdracht om binnen 3 uur de moord op te lossen, anders zal iedereen sterven. De moordenaar blijkt een van de aanwezigen te zijn, maar het is onduidelijk wie…
Tik Tak is een rollercoasterthriller die je vanaf de eerste bladzijde te pakken heeft.

Het verhaal begint gelijk al lekker. Je bent meteen getuige van een moord. Heerlijk als een boek meteen goed begint. Het gehele verhaal speelt zich af om en rond Morgan Sheppard.

Je leest over zijn jeugd en hoe hij nu leeft. Bekend als presentator van de reality show Resident Detective maar met de verslaving van drank en drugs moet hij nu de levens redden van hemzelf en 5 vreemden. Zal het hem lukken de moordenaar te kunnen aanwijzen voordat de 3 uur om zijn?

Het verhaal loopt lekker soepel  en gladjes. Dit is eigenlijk een boek waarin je begint en moeilijk kan wegleggen. Niet omdat het nu zo bijster spannend is maar gewoon omdat het lekker leest je toch wel wilt weten hoe het verhaal nu in elkaar zit.

In het begin dacht ik dat dit nog wel eens een “SAW” boek kon worden ( voor diegene die niet van horror houden en SAW niet kennen. Daarin zitten mensen opgesloten in een kamer en kunnen alleen ontsnappen door een zeer pijnlijke opdracht uit te voeren. Lukt dat niet..... dan gaan ze op een gruwelijke wijze dood.) Helaas ( voor mij) bleek dat niet het geval. Het lijkt een beetje op een “escape room” boek. Desalniettemin was het niet slecht. Ik moet eerlijk bekennen dat ik niet zo snel de moordenaar kon ontmaskeren ( al was dit wel een beetje lastig, maar waarom zeg ik niet want dan verklap ik meteen het gehele boek) maar werd mij wel vrij snel duidelijk welke kant het verhaal op zou gaan.

Het einde zit ook goed in elkaar, maar ook hierin was het niet bijster spannend. Het verhaal valt mij wel iets wat tegen, maar dat is meer omdat het voor mij te makkelijk was. Niet echt veel spanning, maar wel datgene wat je kan verwachten. Ik denk dat ik toch iets meer spanning, plotwendingen en verraad had verwacht. Sommige stukken waren iets wat aan de saaie kant. Al waren sommige stukken ook wel weer verrassend. Al met al niet een mind blowing boek, maar wel lekker leesbaar voor aan het strand o.i.d. Als je even niet oplet, mis je ook niet meteen een groot detail zeg maar.

Komt dit boek in mijn kast?: Nee, maar meer omdat ik niet echt vastgekluisterd zat aan het boek.

Hoop ik meer van deze auteur te lezen?: Ik ben wel benieuwd naar een nieuw boek van hem.

Raad ik dit boek aan aan anderen?: Ik denk het wel!

Ik geef dit boek 3 kraaien.

Tamara

Tik Tak van Chris McGeorge

Een gesloten kamer.
 Een lijk. 
Vijf verdachten.
Drie uur om de moordenaar te vinden.

Chris McGeorge weet de lezer meteen het verhaal in te krijgen. Als een toneelstuk stelt hij eerst de zes spelers voor, vijf van hen worden wakker in de gesloten kamer, de zesde is vermoord. Door daarna met een flashback te beginnen, geeft hij meteen een denkrichting mee aan de lezer. Want wat is er met meneer Jefferies, de wiskundeleraar, gebeurd, dat Morgan Sheppard, het jongetje dat als 11-jarige de moord op zijn wiskundeleraar oploste, in het nu moet boeten? Sheppard wordt geboeid wakker in een afgesloten hotelkamer samen met vijf anderen. Ze vinden een lijk in de badkamer en Sheppard krijgt van een gemaskerde man drie uur de tijd om de moord op te lossen.

Het verhaal deed mij vrijwel vanaf het begin denken aan Murder on the Orient Express van Agatha Christie. Hercule Poirot lost een moord op in de uren dat de trein gestrand is doordat de rails vol ligt met sneeuw. En net zoals in dat verhaal hebben alle verdachten in Tik Tak een link met het slachtoffer, iets waar Sheppard achter komt tijdens zijn ondervragingen. Ik vond het dan ook fijn dat Chris McGeorge tijdens de lezersbijeenkomst op 13 mei zelf ook de vergelijking maakte met dit boek van Agatha Christie. Sterker nog, het was zijn bedoeling om net zo’n verhaal te schrijven, alleen dan in het nu, met een ander plot, dat dan gelukkig weer wel.

Het is de lezer vrij snel duidelijk dat het met Sheppards verleden ook niet helemaal goed zit, want waarom is hij verslaafd geraakt aan drank en drugs? Hij heeft zelf ook wat te verbergen. Waar is hij schuldig aan? Alle ingrediënten voor een spannende whodunit zitten in het verhaal. En net als bij een Agatha Christie is het de vraag of de verdachten de waarheid spreken. Maar hoe kom je daarachter, zonder wifi en zonder buitenwereld, in een afgesloten kamer.

Voldoende uitgediepte personages om geloofwaardig te zijn
Het verhaal is zonder meer geschikt voor mensen die houden van nostalgische whodunit murder mysteries. McGeorge heeft een vlotte schrijfstijl. De personages zijn voldoende uitgediept om geloofwaardig te zijn. Hij laat met wat verrassend originele wendingen de lezer in spanning hoe het mysterie nu echt zit. Dat hij dan eindigt met iets te veel uitleg aan het eind is jammer, maar doet niets af aan de charme van de Agatha Christie stijl van vertellen.

Aan het eind van de meeting met Chris McGeorge kon ik hem toch nog de vraag stellen over iets dat ik niet logisch (geen spoilers) vond in het verhaal. En elke schrijver die dan reageert met: ‘Daar heb je een goed punt, dat had ik waarschijnlijk anders op moeten lossen.’ krijgt van mij meteen het voordeel van de twijfel. Want laten we wel wezen, dit is tenslotte zijn debuut en het is een onderhoudend verhaal waar ik van genoten heb. Ik kijk nu al uit naar het volgende boek van zijn hand.

~ Liane Baltus

Drie kraaien

Deze recensie stond eerder op https://thespiritofwords.com/