Win Sneeuwspoor van Rudy Morren GESLOTEN

 Gynaecoloog Peter Vandervlught is tijdens een sneeuwstorm getuige van een verkeersongeval op een verlaten weg. De twee slachtoffers zijn zwaar gewond. Peter kan de eerste medische zorgen toedienen. Tijdens de verzorging van beide jongemannen komt hij erachter dat ze de daders zijn van de moord op zijn vrouw een jaar eerder en dat ze als enige weten waar zijn dochter is, die sinds de moord wordt vermist. Zal hij de verkeersslachtoffers uit wraak niet verzorgen en laten omkomen? Zo komt hij nooit te weten wat er met zijn dochter is gebeurd én of ze nog leeft... Een dodelijke tweestrijd.

Rudy Morren won dit jaar de Knack Hercule Poirotprijs met dit boek. Jij kan nu kans maken als je het antwoord weet op de volgende vraag: de Vlamingen kennen Rudy Morren nog wat iets anders dan boekenschrijver. Welk beroep heeft Rudy nog meer?

Stuur het antwoord naar Thrillerlezersblog@gmail.com ovv Rudy Morren.

Kom je ook bij onze grote facebookgroep? Via onderstaande link is dat een makkie:

Facebookgroep Thrillerlezers!

Rudy Morren, winnaar Hercule Poirotprijs 2020, ondervraagd

 

In 2019 debuteerde acteur en scenarist Rudy Morren als auteur met ‘Wild vlees’.  Deze maand won hij met ‘Sneeuwspoor’ de Knack Hercule Poirotprijs.  Thrillerlezers! mocht de kersverse winnaar enkele vragen stellen.

● Rudy, voor de Thrillerlezers! die je nog niet zouden kennen, wil je je even voorstellen?

Van opleiding ben ik acteur. Ik heb theater gespeeld en veel voor tv gewerkt. Sinds een tiental jaar schrijf ik ook scenario’s. En sinds ‘Wild Vlees’ dus romans.

● Hartelijk gefeliciteerd met het winnen van de Knack Hercule Poirotprijs!  Kan je vertellen wat deze erkenning voor jou betekent?

Waardering. Het applaus dat je bij een toneelvoorstelling elke avond krijgt. Het geeft me ook de drive om door te gaan.

● Hoe heb jij de periode na de nominatie tot de bekendmaking beleefd?

Ik had er eigenlijk totaal geen rekening mee gehouden dat ik ook nog kon winnen. De nominatie vond ik al geweldig.

● Op het moment dat Michael Pas jou interviewde, leek je nog helemaal niet op de hoogte van jouw winst.  Wat ging er door jou heen?

Ongeloof. Het drong langzaam tot me door en dan kwam de euforie.

● ‘Sneeuwspoor’ is na ‘Wild vlees’ jouw tweede boek.  Een vrij late roeping als auteur.  Hoe komt het dat het zo lang geduurd heeft vooraleer je boeken bent beginnen te schrijven?

Acteren was mijn vak, mijn opleiding. Schrijven behoorde niet tot mijn rayon.

● In Vlaanderen ben je wereldberoemd als acteur.  Je bent ook scenarioschrijver.  Is jouw rijkgevulde carrière in de toneel- en televisiewereld een troef tijdens het schrijven?

De carrière op zich maakt geen verschil. De ervaring van spelen en schrijven des  te meer.

● Als acteur heb je op de scène de onmiddellijke feedback van de toeschouwer.  Als auteur is het wachten hoe je boek ontvangen wordt.  Een grote aanpassing?  Is schrijven een eenzaam beroep voor jou?

Er is het gemis van de collega’s, zondermeer. Maar de eenzaamheid is inherent verbonden aan het schrijverschap.

● Concentreer je je tegenwoordig op het schrijven of blijf je ook bezig in de wereld van toneel en televisie?

Neen, ik ben nogal monomaan. Eén ding tegelijk en dat goed doen is het motto.

● Je lijkt mij een bezige bij.  Hoe ziet een doorsneedag er voor jou uit?

Eigenlijk saai. In de voormiddag schrijf ik. In de namiddag bereid ik voor voor de volgende dag. En dat maandenlang. J

● Waar vond je de inspiratie om ‘Sneeuwspoor’ te schrijven?

Een autotrip in de Ardennen tijdens hevige sneeuwval. Wat als ik hier een ongeluk krijg? Het was een klein baantje en niemand te bekennen.

● Had je het plot al helemaal klaar in je hoofd toen je aan het boek begon?

Ja. Ik ben begonnen met het einde en heb dan de rest van het verhaal verteld.

● Het plot zit ijzersterk in elkaar, maar doordat er voortdurend geschakeld wordt tussen winter 2020 en winter 2018/2019 heb je het jezelf als schrijver niet echt gemakkelijk gemaakt.  Hoe heb je dat concreet aangepakt?

Ik schreef de drie episodes apart en checkte regelmatig met wat al geschreven was.

● ‘Sneeuwspoor’ is dan wel een thriller, maar bulkt bovendien van de emoties.  Wat doet het verhaal met jou?

Het is een emotionele rollercoaster. Het raakt mij ook. Nog altijd.

● Peter Vandervlught is het personage dat op elke bladzijde aanwezig is.  Hoe verhoud jij je tot hem?  Heeft hij jouw sympathie?

Elk personage heeft mijn sympathie. Je moet er met liefde over kunnen schrijven. Meestal handelt men uit liefde, al is dat soms eigenliefde.

● Peter begaat een medische fout.  De ‘puppet master’ Richard neemt de touwtjes in handen.  Is ‘Sneeuwspoor’ ook een aanklacht tegen de gang van zaken in de medische wereld?

Het was nooit mijn bedoeling om een aanklacht te schrijven, daar zijn andere kanalen voor. Het is allemaal fictie.

● Richard pepert het er voortdurend in bij Peter: procedure, procedure, procedure, … .  Hou jij graag de controle of hou je niet van vastgeroeste mechanismen en reeds ingevulde verwachtingspatronen, net als Peter?

Mijn professionele parcours is hobbelig: acteren, scenarist, auteur. Er zit nog geen roest op het mechanisme.

● Op een gegeven moment wordt Peter heen en weer geslingerd tussen plicht en wraak.  Begrijp je hem?  Zonder te spoileren, welke keuze zou jij maken?

JOKER

● Je draagt ‘Sneeuwspoor’ op aan Elise en Sarah.  Jouw dochters?  Schreef je met hen in jouw achterhoofd het liefdevolle verhaal over een vader en een dochter?

Niet bewust.

● ‘Quand on n’a que l’amour …’  Van alle verzen koos je deze om je thriller in te leiden.  Niet echt evident, een vers over liefde in een thriller, denk ik dan.  Vanwaar deze keuze?

Het is volgens mij een erg liefdevol verhaal.

● Ben je een Brel-fan of gaat het hem echt om het vers?

Natuurlijk ben ik Brel-fan. Elke song van hem is een roman.

● Winterreise van Franz Schubert wint aan betekenis naarmate het verhaal vordert.  Waarom koos je precies voor Schubert?  Voor dit lied?

Mateo is een jonge man, agressief, die voortdurend naar muziek luistert. Het is een verrassing wanneer blijkt dat dat klassieke liederen zijn. Het lied heeft het thema van de dood.

●  Hou je van klassieke muziek?  Van Schubert?

Ik vind Schubert erg mooi maar ken te weinig van klassieke muziek.

● ‘Sneeuwspoor’ zit boordevol mooie associaties.  Ik denk aan de passage met de sneeuwengel (Nathalie en Matteo), de neuze-neuze, … .  Komen die beelden spontaan tijdens het schrijven of zijn dat ideetjes die je ooit eerder hebt genoteerd en nu hebt gebruikt in jouw boek?

Ik noteer nooit wat. Met je fantasie kom je al een heel eind.

● Indien je ‘Sneeuwspoor’ zou moeten vatten in een paar woorden, welke woorden zou je gebruiken?

Bloedstollend, liefdevolle thriller.

● ‘Sneeuwspoor’ is een boek dat zich uitstekend leent tot lezen op een koude herfst- of winteravond. knus onder een dekentje met een warm drankje, ideaal!  Welk boek zou jij uitkiezen om te lezen?

Mijn debuut: ‘Wild Vlees’. Razend spannend!

● Lees jij veel?  Welke auteur(s) genieten jouw voorkeur?

Minder wanneer ik in het schrijfproces zit. Ik heb geen specifieke voorkeur en laat me graag een boek aanpraten.

● Vorig jaar was er ‘Wild vlees’, nu verblijd je de lezer met ‘Sneeuwspoor’.  Wat brengt de toekomst?  Ben je ondertussen al aan een nieuw boek aan het werken?  Wanneer mogen we dat boek verwachten?

Boek drie staat stevig in de steigers. Eind september 2021 ligt het in de winkelrekken.

Bedankt, Rudy Morren.

Ik veronderstel dat er nu heel wat op jou afkomt.  Met ‘Sneeuwspoor’ prijkt er op de lijst van  de Knack Hercule Poirotprijs een waardige winnaar voor 2020.  Nogmaals gefeliciteerd!  De Thrillerlezers kijken vol ongeduld uit naar jouw volgende boek.

Sneeuwspoor van Rudy Morren

 

Als liefde je alles is

In 2019 lag zijn eerste boek ‘Wild vlees’ in de boekenwinkel.  Dit jaar wint Rudy Morren met ‘Sneeuwspoor’ de Knack Hercule Poirotprijs.

De cover valt op door zijn eenvoud: sneeuw, bandensporen, bloed.

Alles in het boek ademt ‘winter’.  Winterreise van Franz Schubert leidt het verhaal in.  Desolate besneeuwde landschappen, auto’s die elkaar achternazitten op spiegelgladde wegen, op de achtergrond met de regelmaat van de klok het weerbericht. Voilà het decor van ‘Sneeuwspoor’, af en toe onderbroken door een een scène binnenskamers. 

Peter Vandervlught leidt met zijn twee blauwogige prinsessen Caroline (echtgenote) en Nathalie (dochter) een leven uit de boekjes. Papa is een gerespecteerd gynecoloog/chirurg wiens carrière in de lift zit, mama een getalenteerde pianiste en Nathalie is hun beider oogappel en innig geliefd.

Het verhaal schiet als een pijl uit een boog onmiddellijk in actie.

Peter Vandervlught raast tegen ongeoorloofde snelheid in zijn zilvergrijze Audi over bevroren wegen.  Geen levende ziel te bekennen behalve de twee inzittenden van een SUV die de Audi meermaals ramt.  In een poging om aan deze verkeersagressie een einde te maken, belandt Peter in een afgelegen en aftands benzinestation met annex een kleine shop.  Ternauwernood ontsnapt hij daar aan een poging tot verkrachting.  In een volgende confrontatie met de SUV komt het tot een schietpartij.  Een dolle rit, een opgeschrikt hert, een ongeluk.  Bloed kleurt de sneeuw rood.  Wiens bloed?  ‘Sneeuwspoor’ neemt een heftige start.

Rudy Morren werkt een knap en ijzersterk plot uit.  De lezer stapt mee in voor een bewogen rit over het gladde noodlottige pad van een familie die, ondanks dat ze de geijkte ‘procedures’ volgt, afglijdt naar een onafwendbare ontknoping.

Peter Vandervlught neemt de lezer mee in zijn kielzog.  Gebeurtenissen in het heden roepen herinneringen op aan het verleden. Het gevoel van koude, ook als metafoor voor eenzaamheid, hangt als een deken over ‘Sneeuwspoor’.  Altijd is het koud, eerst buiten, en naarmate het boek vordert, ook binnen in de schoot van de eens zo gelukkige familie, wanneer er barsten komen in de mooie familiebanden en de personages zich meer en meer van elkaar verwijderen.  De familie kreunt onder geplogenheden die geen publiek dulden. 

Winter van 2018.  Nathalies 15^de verjaardag wordt gevierd.  De liefde en het geluk spatten van de bladzijden.  Peter Vandervlught kan niet gelukkiger zijn met zijn twee mooie vrouwen.  Enkele bladzijden verder is het winter 2019 en blijft alleen de chaos na het feest over.  De sfeer is helemaal omgeslagen.  Wat is er gebeurd?  Waar is Nathalie?  En …?

p. 106

‘Het verleden had hen ingehaald en was hun voorbijgelopen.  Ze zouden het nooit achter zich kunnen laten.’

‘Sneeuwspoor’ is verslavend. Rudy Morren verstaat de kunst om de lezer aan het boek vast te pinnen.  De stenen van het verleden worden één na één opgelicht en omgedraaid.  Met mondjesmaat deelt Rudy Morren info met de lezer.    De vele cliffhangers sporen de lezer aan om nog een bladzijde te lezen, en nog één, en nog één, …  Het boek bruist dán weer van actie, even daarna ben je een stille getuige van emoties die diep raken.

Rudy Morren levert geen half werk.  Met veel inlevingsvermogen en diepgang brengt hij Peter Vandervlught tot leven.  Peter is authentiek, complex en compleet.  De zoektocht naar Nathalie is meteen ook zijn zoektocht naar zichzelf.  Het verhaal van ‘Sneeuwspoor’ bereikt de lezer via verschillende getuigen.  Maar of die allemaal zo betrouwbaar zijn?  Puppet master Richard stuurt en controleert en is dus een slechte getuige.  Wat het lot van Caroline betreft, toont Peter zich een waardeloze getuige.  Het vraagt een gans boek eer Peter zijn verantwoordelijkheid neemt en de waarheid uitschreeuwt.  Ondertussen zijn de zaken onherroepelijk uit de hand gelopen. 

Gelukkige momenten worden gevierd op de tonen van Schubert, verdrietige scènes ademen eenzaamheid en wanhoop.  Rudy Morren vat de emoties moeiteloos. De conflicten tussen de personages en de innerlijke stormen die ze doorstaan leveren pakkende beelden op.  De ranzigheid van een mislukte poging tot verkrachting, het diepe gemis van zijn geliefden, de tederheid van een vader ten opzichte van zijn kind, … .  Onder het schrijven van ‘Sneeuwspoor’ contrasteert Rudy Morren geluk en ongeluk door middel van pareltjes van associatie : van de vrolijke scène met de sneeuwengel gaan de gedachten van Peter naar het intrieste beeld van de dode sneeuwengel; de neus van Matteo roept de herinnering op aan een vrolijke neuze-neuze met Nathalie. 

Regelmatig weerklinkt Schubert op de achtergrond.  Een aangename warme herinnering tot dat moment waarop ‘Het lied van de orgelman’ vol binnenkomt en het muziekstuk dat stond voor geluk, een macaber doodslied wordt. 

Rudy Morren schrijft met ‘Sneeuwspoor’ een vlot lezende thriller die bulkt van de emoties.  Met mooie en tegelijk o zo eenvoudige beelden grijpt hij de lezer bij de keel. 

p.  240

“Het was niet zozeer de lijnscherpe maar roze afdruk van hun bips in de sneeuw die op hem een nadruk naliet als wel de onmiddellijke vergankelijkheid ervan.  Het idee van kwetsbaarheid en sterfelijkheid overviel hem, en hij was er niet op voorbereid.  Hij zou het niet overleven, mocht vrouw of dochter iets onherroepelijks overkomen.”

Als een beeldhouwer met woorden, schept hij pakkende scènes. 

p. 241

“Het zou een uit steen gebeeldhouwd grafmonument kunnen zijn, zoals de jongens, bedekt door een dun laagje sneeuw, bij elkaar liggen.  De meester-beeldhouwer heeft het witste carraramarmer gebruikt om de expressie van intense broederliefde vorm te geven en haar in de eeuwigheid te beitelen.”

‘Sneeuwspoor’ vertelt over recente bandensporen in de sneeuw alsook over de sporen uit Peters verleden in een wereld die koud en eenzaam is geworden nadat hij heeft verloren wat hem lief was.

Op de tonen van Schubert gaat ‘Sneeuwspoor’ langs de wall of fame aan mooie herinneringen over momenten van dodelijke wraak naar de ontknoping toe.  En dan nog heb je geen zekerheid over hoe het nu echt eindigt.

‘Sneeuwspoor’ moet je gewoon lezen!

 Vijf kraaien