Over en uit van Marion Coolwijk

Achterflap

Emiel heeft een succesvolle carrière als app-ontwikkelaar. Hij is getrouwd met Roos en ze hebben een dochtertje, Tirza. Ogenschijnlijk leiden ze een gelukkig gezinsleven. Maar de spanningen nemen langzamerhand toe. Emiel staat onder grote druk als hij niet al zijn klanten tevreden kan houden. Roos is jaloers op zijn haar idee wel erg amicale relatie met de bloedmooie au pair. En hun rijkdom blijkt ook een heel gevaarlijke kant te hebben als Tirza wordt ontvoerd.

De cover

Een duiker die richting een scheepwrak zwemt.

De naam van de auteur in grote rode letters bovenaan met daaronder de titel in wit.

Mijn mening

Een beetje een niks-cover. Niet mooi. Niet lelijk. Veilig, is het eerste dat bij me opkomt. Eerder een cover voor een roman dan voor een thriller.

Het verhaal

Emiel en Roos hebben het druk met hun beider carrières. Roos staat fulltime voor de klas en Emiel bestiert zijn eigen bedrijf dat wat vaags doet met online beveiliging. Samen hebben ze een dochtertje, Tirza. Omdat beide ouders liever geen concessies doen met betrekking tot hun werk, is er een au pair in huis, Adinda.

Adinda en Emiel lijken het samen erg goed te kunnen vinden waardoor Roos twijfelt aan haar huwelijk met Emiel.

Emiel en Roos hebben vrij recent hun vriend, Gijs, verloren bij een duikongeluk. De drie-eenheid, die zij tot die tijd samen hadden, werd door dit ongeval ruw verbroken.

Als Tirza wordt ontvoerd, en daarna de ontvoerder contact opneemt met Roos, lijkt zowel het heden als het verleden anders in elkaar te zitten als Roos altijd dacht.

Mijn mening

Voor mij was dit de kennismaking met Coolwijk. Voor de liefhebbers van de wat simpelere vrouwenthrillers zal het boek een prettige aanvulling zijn. Verwacht je iets meer uitdaging en diepgang in een boek dan zou ik deze vooral laten liggen.

Het hele boek is eenvoudig geschreven en leest vlot. Spannend wordt het echter nergens en ook de rol van de vreemde man in Portugal is eigenlijk al vanaf de eerste zin helder.

Het plot biedt dan weer wel enige verrassing en is redelijk origineel.

De personages, en vooral die niet de hoofdrol spelen, komen ongeloofwaardig over.

Al met al, een prima verhaal om op vakantie te lezen. Maar ook een boek waarvan ik, een paar dagen nadat ik het uit had en deze recensie ging schrijven, echt terug moest bladeren omdat ik niet meer wist waar het verhaal over ging. Zelfs bij het lezen van de flaptekst moest ik even in mijn geheugen graven.

Een mustread? Nee. Daarvoor had het een indruk achter moeten laten.

Maar wil je ontspannen in je tuinstoel een paar uurtjes aangenaam vermaak hebben dan is het ook geen miskoop.

Schrijfstijl    3

Leesplezier   2

Spanning   1

Plot   2

Originaliteit   3

2 kraaien

Baukje

Op de thee..met Marion Coolwijk

Marion van de Coolwijk is fulltime schrijfster, en ze heeft haar eigen instituut opgericht om kinderen met leesproblemen te begeleiden: Kind in Beeld. ‘Lezen moet leuk zijn,’ is haar motto.

Marion is dropverslaafd tijdens het schrijven en zodra een boek klaar is, trekt ze de champagne open. Ze schrijft al meer dan 25 jaar en heeft meer dan 250 kinderboeken geschreven. Met de MZZLmeiden-serie vestigde ze definitief haar naam als jeugdboekenauteur. 
In 2016 kwam zij met haar eerste thriller , Mangelvrouw genaamd. Daarna volgde Mannenjacht en pas geleden, 30 mei verscheen Over en uit. 

Deze week doet Marion mee aan Op de thee. De volgende vijf vragen waren voor haar:

1. Hoe zou je dag eruitzien als je miljonair was?
   Hmm, dan zou ik op mijn gemak aan het schrijven zijn, zonder de druk van mijn `gewone` werk. Het lijkt me heerlijk om rustig de dag beginnen, te ontbijten, de natuur in of familie/vrienden bezoeken, om vervolgens in de middag een paar uurtjes te schrijven. Schrijven blijf ik altijd!
    
2. Naar welke dag in de geschiedenis zou je terug willen?
   Ik zou niet speciaal terug willen naar een dag in de algemene geschiedenis. Laat mij maar in het nu. Ik ben een echte beelddenker dus kan me goed inleven in situaties en verhalen, waardoor vroeger als vanzelf gaat `leven` in mijn hoofd. Dat is genoeg. Geschiedenis is daarom altijd een lievelingsvak van me geweest. 
   Maar mijn eigen schoolperiode zou ik best nog een keer over willen doen. Dat was elke dag een feest. Leren ging me makkelijk af dus van wat ik me herinner was ik meer bezig met ander dingen, zoals verhalen schrijven, lezen, tekenen/schilderen, muziek luisteren, buiten spelen (knikkeren, voetballen), uitgaan en sporten. 

3. Waarvoor kwam je vroeger vaak in de problemen?
   Eigenlijk nooit. Ik ben een braaf meisje J dat graag rekening houdt met anderen en verwacht dat anderen dat ook met mij doen. Maar… de personages in mijn boeken mogen van mij alles denken, doen en zeggen. Een goede uitlaatklep, haha!
   
   
4. Wanneer heb je voor het laatst gehuild van het lachen?
   Pas nog, met mijn zus. Wij voelen elkaar goed aan en kunnen om heel subtiele dingen de slappe lach krijgen. Een blik of een woord is soms al genoeg, want de context is voor ons beiden direct duidelijk. Maar met mijn man kan ik ook geregeld onbedaarlijk lachen. Dat is vaak een snelle, associatieve soort humor die snel denken vereist. Adrem en direct dus. Wat dat betreft zijn we echte Amsterdammers.
   
   
5. Welke superkracht zou je het liefst willen hebben?
   Vliegen. Daar droomde ik als kind al van. Zweven als een adelaar boven de aarde. Alles van bovenaf bekijken, het overzicht krijgen… dat lijkt me zo mooi.
   Sowieso heb ik altijd iets gehad met deze vrijheid van bewegen. Als kind dacht ik al na over een uitvinding die je binnen een paar seconden kon vervoeren naar waar dan ook op aarde. Een kastje op je buik met knopjes waar je dan de locatie op intoetste en hup…. je was er. Een soort `Beam me up, Scotty.` Het lost veel milieu- en vervoersproblemen op. Wie weet komt het er ooit van.