Kater van Margje Woodrow

Omslag

Wit met een groot oog. In de mode bij veel volwassen thrillers en ik dacht dan ook 'waarom nu deze trend naar de jeugdthrillers'. Met knalgroen het woord kater. Wel verfrissend... qua kleur van de titel en het oog.

Samenvatting
Teddy en Chloe geven een groot feest in het oppashuis waar Teddy normaal oppast . Ze is pas een jaar geleden in Tilburg komen wonen.
Chloe is het type grote bek, uitdagen en populair. Teddy is veel rustiger. Met Sabine en Jolijn trekken ze met zijn vieren veel op.
Het feest loopt door het vele drankgebruik best uit de hand met geiten die naar binnen worden gesleurd, de woning wordt besmeurd enz enz. De volgende dag wordt Chloe dood gevonden.

Je blik valt eerst op een stuk songtekst van The Editors, een band die later vaker in het verhaal voor zal komen. Dan volgt een bladzijde waar een afbeelding van een rat staat.
Vaker vertelt de dader in het verhaal op dit soort pagina's zijn boze teksten.
De eerste rattenpagina heeft de volgende tekst:

Ze denken dat ze heel wat voorstellen. Dat ze zomaar over alles en iedereen heen kunnen walsen. Omdat ze meer waard zijn dan een ander. Maar weet je wat ze werkelijk zijn? Ratten. Smerige ratten.

Het verhaal is zoals we gewend zijn van Margje geschreven met korte zinnen en vanaf de start een lekkere vaart.
Het is echt spannend en natuurlijk komen er geheimen naar boven en beginnen mensen elkaar te verdenken. Je gedachten wisselen tussen mogelijke daders en aan het einde was het toch een ander dan ik zelf verwachtte. Of dat dan aan domheid van mij ligt of goed gedaan door Woodrow is, zal de lezer zelf moeten beslissen.

Jammer aan het boek is dat Woodrow lekker schrijft en je snel door het verhaal schiet. Voor je het weet sla je het alweer dicht. Jammer dat het alweer afgelopen is. Margje Woodrow ontwikkelt zich per boek valt mij op. Geraakt was beter dan examendeal en Kater is echt weer beter dan Geraakt.
Vanaf dit boek Kater kan zij moeiteloos aansluiten bij de queens of Young crime!

Vier sterren

Ink

Leesweek van Ink , week 2

We starten dit weekend The Reading Challenge van Thrillerlezers. Er staan 30 categorieën waar een boek voor gekozen moet worden.
Het team gaat proberen aan het eind van het jaar alle 30 volbracht te hebben. Natuurlijk lees ik veel meer boeken dan 30 stuks.
Ik lees heerlijke boeken aan het begin van 2016.
Het debuut van Diana Van Hal De verzamelaar was de eerste knaller. Zeer verrast door deze schrijver. Het minpunt wat ik had, zal in deel twee niet terugkomen. Ik liep in het begin wat aan tegen de staccato zinnen. Maar het boek is serieus een aanrader om een nieuw talent te leren kennen. Binnenkort een actie trouwens op ons blog.
Daarna werd ik helemaal verpletterd door weer een debuut: Trudi Rijks met De weg van het water. Wat baalde ik toen het boek uit was. Eindelijk weer eens een echte literaire thriller. Prachtige zinnen die een origineel verhaal vertellen.
Vandaag houden we een Trudi Rijksdag (mooi woord zo Rijksdag) met een interview, duorecensie en natuurlijk een winactie. Ik zeg: meedoen!
Het boek zorgde er voor dat ik het hokje kon afvinken van de literaire thriller.

Ik lees nu een jeugdthriller (weer iets om af te vinken)van Margje Woodrow Kater. Margje hoort bij de categorie Mel Wallis de Vries en Helen Vreeswijk
Goed dus!
Oh ja en ik las Medicijn van Ingrid Oonincx vast vooruit, want hij komt eind van de maand pas uit! Een boek wat ik zo uit had. Interessant onderwerp over een bepaald medicijn wat gemaakt is om niet oud
te worden. Binnenkort gaan de freule en ik naar de boekpresentatie. Enneh een vinkje in het hokje van een boek van iemand die een deel van jouw naam heeft of waar jouw naam in het verhaal in voorkomt. 
Maaaaar eerst een heerlijk vooruitzicht om aanstaande zaterdag bijna het hele team te zien en Sterre Carron en Linda Jansen weer te ontmoeten.
Gaat een keileuke middag worden op de Grote Markt.
Maar nu de hoogste tijd voor een kommetje van mijn perfect gelukte tomatengroentesoep. Dankzij mijn teamlid Karin heb ik opeens heerlijke soep leren maken. Zo zie je dat het best ook wel eens niet over boeken gaat...Soms...

Tot volgende week, Ink