Posts tonen met het label Evi. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Evi. Alle posts tonen

donderdag 20 oktober 2022

Win Evi van Tjeerd Langstraat gesigneerd


 Een jonge vrouw pleegt zelfmoord. Haar vader blijft radeloos achter met een afscheidsbrief die meer vragen oproept dan dat het antwoorden geeft.

Een psychologisch spel volgt als hij probeert uit te vinden wat er precies is gebeurd. En, waar het lichaam van zijn dochter is gebleven…

Het voert hem door heel Europa op zoek naar antwoorden, maar hoe dieper hij graaft, hoe bizarder de zelfmoord van zijn dochter lijkt te zijn.

Wanneer wordt zelfmoord moord?


Dit jaar bracht Tjeerd Langstraat een roman uit. wat is de naam van dit boek?  Stuur het antwoord naar Thrillerlezersblog@gmail.com ovv Tjeerd.


dinsdag 25 mei 2021

Evi van Tjeerd Langstraat

 


De meesten van ons sjouwen in het leven genoeg bagage mee in een rugzak. Zo ook Evi, de hoofdpersonage van dit verhaal.

 

Het verhaal begint met een deel van een afscheidsbrief, dat terwijl ik het lees mij al kippenvel bezorgd. Dit deel van die brief wordt afgesloten met:

 

‘Herinner je mij als je de zon op je gezicht voelt. Als de geur van een ziltig strand je neus prikkelt. Wanneer de eerste slok van een glas koude witte wijn je tong doet tintelen. Herinner je mij wanneer je uitkijkt over een bergmeer, koester de fijne momenten’.

 

Deze tekst alleen al komt behoorlijk binnen, ik moet dan ook wel even slikken en dit blijf ik doen wanneer ik de tekst opnieuw in het verhaal tegenkom. Het maakt wel dat ik gelijk op scherp sta. Ik weet ook dat ik het boek niet meer weg ga leggen, alleen wanneer het echt niet anders kan! 

 

Je snapt wanneer de vader (Hans)van Evi bovenstaande tekst in de afscheidsbrief van zijn dochter leest de schrik om zijn hart slaat en hij haar probeert te traceren. Maar wanneer hij haar niet kan bereiken gaat hij een aangifte van vermissing doen bij de politie, maar dat leidt helaas tot niets. Totdat oud rechercheur Jan Vos van Olga, een oud collegaatje over deze zaak hoort. Jan blijft met de zaak in zijn hoofd zitten en besluit Hans op te zoeken om zijn hulp aan te bieden om Evi of haar lichaam te gaan zoeken. Dat ze hiervoor heel Europa door moeten reizen om antwoorden te vinden op de vragen die de brief van Evi oproept hadden ze van tevoren niet kunnen vermoeden.

 

Evi, die een bekende dj is, draait haar muziek op (besloten) partijen in heel Europa. Ze weet, terwijl ze meestal stevig onder invloed is door de drank en drugs die manager Kasper haar geeft, haar publiek goed op te zwepen! Wanneer dit bijna fout dreigt te lopen probeert Karlijn, de vriendin van Evi, daar wat tegen te doen maar wil Evi dit wel of heeft  ze een reden om liever onder invloed van drank en drugs te blijven?

 

Ik vind dat Tjeerd Langstraat de kunst heeft om emoties puur en prachtig te verwoorden ook al zijn sommige van die emoties donker. De worsteling met het leven beschreven in de brieven die in dit verhaal voorkomen, zijn zo realistisch geschreven en komen echt binnen, ze raken me tot in mijn ziel.

 

Dit is een thriller waarvan ik aan het begin van het verhaal het al helemaal in gedachten had hoe dit verhaal zou gaan verlopen. Maar gaandeweg het verhaal sloeg dit om in ‘waar gaan we in vredesnaam naar toe?’ Tjeerd heeft met het plot van Evi me enorm laten schrikken want dit had ik echt niet verwacht!

 

Het verhaal laat me na het lezen echt niet los, het spookt nog een aantal dagen in mijn hoofd. Dit komt mede door hoe Tjeerd de personages van Hans en Evi heeft neergezet in dit verhaal. Zo realistisch en herkenbaar. Dit geldt niet alleen voor de mooie emoties maar ook de worsteling met de donkere emoties. Het hoort allemaal bij het leven. Tjeerd krijgt, net zoals voor zijn boek RÄV, ook voor Evi 5 kraaien van mij.

donderdag 13 mei 2021

Interview met Tjeerd Langstraat


Tjeerd schreef vijf boeken, werkte mee aan een verhalenbundel, gaf tien boeken uit, waaronder nu Evi . Ik heb genoten van dit boek en stelde de auteur wat vragen.


 Wat heb je met vossen. Op je vorige cover stond een 3d en nu een vrouw met masker?

Nou, behalve dat ik het een prachtig beest vind, is Vos natuurlijk ook de hoofdpersoon in de laatste vier boeken. Dat is simpelweg bij toeval ontstaan: ik wilde een korte, simpele naam voor de rechercheur. Dat werd Jan Vos. Sindsdien is de vos eigenlijk telkens wel weer een terugkerend thema geworden. Een soort kenmerk wel.



Hoe zou jouw partner ( de mooie rooie) jou omschrijven. En wijkt dat af in hoe je jezelf ziet?


Eigenwijs, wispelturig, maar bovenal lief en loyaal. En los van dat ik het knap vind dat ze me nog steeds kan blijven uitstaan, is dat ook wel hoe ik mezelf zie.

 


Je verhaal gaat over Evi, een dj die veel draait, snuift en slikt en een afscheidsbrief schrijft. 

Waarom koos je voor een vrouwelijke dj in het dancewereld als 1 van de belangrijke personages?


Er zijn een aantal vrouwelijke techno-dj's die het bijzonder goed doen als dj. Ik hou van de muziek, het zijn prachtige vrouwen en het zijn voor mij enorme inspiratiebronnen. Omdat ik flink geprikkeld wordt door hun schoonheid, hun kunde en hun levens. Voor Evi wilde ik dan ook niet Jan Vos als enige hoofdpersoon, maar een vrouwelijke dj. Een ander perspectief en... Evi is een personage die erg op mij lijkt, hoewel Jan Vos dat ook doet, maar ik wilde dat juist niet al te duidelijk maken: Evi is een sterke vrouw, heeft demonen te overwinnen en begeeft zich in een creatieve, bijzondere intense wereld. Als ik, maar dan anders. 


 

Hou je zelf van dance. Noem eens iets op?


Jazeker! Trance, dance, hardstyle. Enne... achter in het boek heb ik een QR-code laten drukken die linkt naar een Spotifylijst waarin een aantal trance nummers staan van dj's die terugkomen in het boek.


 Wat luistert zo'n druktemaker als jou eigenlijk?

Dat is echt enorm verschillend. Ik luister veel klassieke muziek, hou enorm van Bach. Zeker tijdens het schrijven. Ga ik hardlopen dan zet ik keiharde hardstyle op. Mijn playlists gaan van The National naar Miley Cyrus en van The Lumineers naar Oscar and the Wolf. O, en natuurlijk Acda en De Munnik. Al sinds de middelbare school. Franse rap, heerlijk, Snelle vind ik ook tof. Heel breed georiënteerd dus.


 Er zit veel Tjeerd in het boek viel me op: het reizen naar de bergen oa, het vrij willen zijn enz. Was dat de vorige boeken ook al? Baseer je d epersonages sws op bekenden van jou?


Ja, was in de vorige boeken ook al wel. Ik baseer veel van de personages op mezelf en op mijn omgeving. Da's toch waar je de meeste inspiratie vandaan haalt: alledaagse gebeurtenissen en de mensen die je kent of ontmoet. Maar Evi is wel veel meer "Tjeerd". Het was (en is) een moeilijke periode en dat heb ik verwerkt in Evi, zowel in het boek als in het personage an sich. 


 Evi heeft een net andere stijl dan de vorige boeken. Hoe zou je het zelf omschrijven?


Toch wel zoals op de cover staat: psychologische thriller. Ik ben nooit zo'n fan van het toevoegen van 'literair' of andere vormen, zeker omdat er al snel geschermd wordt met 'literaire thriller' waarvan ik dan denk "waar is het literaire gedeelte dan?". Maar in dit geval vond ik dat 'psychologische' er wel voor moest. Dit boek sluimert meer, heeft minder moord en doodslag in zich en gaat veel meer over de psyche van de personages. Een psychologische thriller dus.


 Vast personage in je boeken is (oud) rechercheur Jan Vos. Is dit jouw hoofdpersoon voor nog vele boeken? Of gaat Jan Vos met pensioen voor jou zelf?


Eigenlijk had Jan Vos al na Villa Gladiola nooit meer hoeven verschijnen wat mij betreft, maar ik kreeg zoveel goede reacties op het personage Jan Vos én de vraag of hij weer terug zou komen in volgende boeken, dat ik dat telkens maar weer heb gedaan. Maar ik voorzie dat hij nog wel een keer het loodje legt. ;)


 Je schreef een geweldige Rav. Hoe frusterend is het dan om te zien hoe moeilijk je publiciteit kreeg?


Heel erg frustrerend. Maar dat is met alle boeken zo. Goede recensies, nominaties en prijzen, boeken van meer dan prima (schrijf)kwaliteit: het maakt weinig uit want Saskia Noort heeft weer een nieuw boek en dan gaat daar simpelweg alle aandacht naar toe. Tekenend was bijvoorbeeld het moment dat ik was uitgenodigd bij Koffietijd om over mijn boek te komen praten. "Eindelijk!" dacht ik. Want je hebt die publiciteit gewoon nodig. Maar toen werd ik ad hoc afgebeld: Fred van Leer kwam tegelijkertijd uit met dat knip- en plakwerk fotoboek en door iemand anders voorzien van wat teksten en dat is dan blijkbaar toch interessanter voor de kijkers. 

En om eerlijk te zijn, ik zie hetzelfde gebeuren op de blogs: pas als een schrijver goed wordt geplugd door de uitgever, het wordt opgepikt door wat media, pas dan gaan veel lezers overstag om een onbekende schrijver 's een keer te proberen. Ik zag het ook hier bij de aankondiging van de Leesclub van Evi, mensen die reageren dat ze me nog niet kennen. Dat verbaasd me dan oprecht omdat jullie echt al mijn boeken regelmatig hebben uitgelicht. (waarvoor dank!) Vier boeken, drie prijzen, vijf nominaties verder, maar nog steeds is het opboksen tegen de vergetelheid.


Je ziet, het zit diep. ;)


Je bent richting Mallnitz gegaan om te gaan wonen en werken. Wat trok je aan om daar je leven te gaan vestigen?


Dat ik ooit in de bergen zou gaan wonen, stond wel vast. Ik ben het liefst in de natuur, tussen de bomen, de bergen en de beesten, alleen vond ik nooit DE plek. Tot vorig jaar. Ik ging een week op wintersport



naar Mallnitz, een oude crossfit clubgenoot van me was daar een pension begonnen (je kent ze vast wel uit Ik vertrek) en ik vond het wel tof om te gaan kijken. Was hier ook nooit geweest. Maar het was liefde op het eerste gezicht. "Hier wil ik wonen," dacht ik. Dus dan ga ik dat ook doen, ik neem altijd wel gewoon gelijk een besluit, snel handelen. Alle coronamaatregelen gooiden wel enigszins roet in het eten (daarom, lees R.I.P., het boek dat ik schreef over mijn coronajaar - later meer over dit boek bij Boekinkt), maar inmiddels zit ik er. (voor mooie bergplaatjes: www.instagram.com/tjeerdlangstraat)


 


Hoe moeten we ons jouw leven daar voorstellen: sochtends in een ijswater springend, rennend door bergen en wat houtblokken hakken voor het kampvuur met een biertje? Of net anders?


Nou dit klopt wel zo'n beetje, haha! Zodra ik wakker ben neem ik een kop koffie en ga naar buiten. De bergen in. Herten spotten, de rust opzoeken, de frisse lucht opsnuiven. Het werkt louterend, is goed voor mijn hoofd. Ik leef hier ook gezonder. Beweeg meer, eet minder, drink uiteraard wel gewoon dat biertje en dan ook flink, maar het is meer een weekendding geworden. Het is bijzonder om te merken wat de natuur doet. Japanners noemen dat shinrin-yoku. Bosbaden. Niet per se letterlijk een bosmeer inspringen (wat overigens wel lekker is), maar de rust die de bossen en de bergen geven zijn zo goed voor mijn mentale gestel. 


 Welke 3 dingen van Nederland mis je als je daar ben. En welke 3 dingen totaal niet?

Ik mis:

- de mooie rooie, de muze, die heerlijke vrouw. (en de naaktkatjes)

- mijn vrienden en familie

- effe een broodje halen om de hoek


En niet:

- de drukte

- het opgejaagde

- de herrie


 


Wat keuzemogelijkheden:

Suppen of kano - Moeilijke, maar toch de sup! Want ik heb nu een eigen sup en het is zo fijn!

Rennen of mountainbike - zeker weten rennen

Snowboarden of skieen - zeker weten snowboarden

Gouden strop of Cpnb 60 - zeker weten CPNB 60: want dan zouden mijn boeken eindelijk 's een keer echt goed verkopen

Naaktkat of naaktslakken - naaktkatten natuurlijk!


Als je 100.000 zou winnen dan... - zou ik eerst mijn schulden moeten afbetalen helaas. Maar met wat rest... onbezorgd het volgende boek schrijven.

Als je dagje mag zijn wie je wilt dan - Miley Cyrus, zodat ik de hele dag fantastisch kan zingen en naar mezelf kijken, want manmanman wat is die vrouw mooi.  

Als ik minister moest zijn dan van het departement - VWS en dan demissionair minister Hugo de Jonge, zodat ik linea recta mijn biezen zou pakken en nooit meer in de openbaarheid zou verschijnen. #clowntjeclusterfuck

Als ik mocht kiezen welke beroemde auteur ik zou zijn -  Carlos Ruiz Zafón, ook al is hij dood inmiddels... maar wat een schrijver. 

Als ik nog een tattoo laat zetten dan -  die komt er uiteraard al aan: de dodo. Pracht van een rare vogel.


maandag 5 april 2021

Evi van Tjeerd Langstraat

 

Een jonge vrouw pleegt zelfmoord. Haar vader blijft radeloos achter met een afscheidsbrief die meer vragen oproept dan dat het antwoorden geeft. Een psychologisch spel volgt als hij probeert uit te vinden wat er precies is gebeurd. En, waar het lichaam van zijn dochter is gebleven... Het voert hem door heel Europa op zoek naar antwoorden, maar hoe dieper hij graaft, hoe bizarder de zelfmoord van zijn dochter lijkt te zijn. Wanneer wordt zelfmoord moord? 

Het boek start met een brief van Evi aan haar vader Hans waar ze haar dood lijkt aan te kondigen.

Hans gaat aangifte van vermissing doen bij Olga een agent.

De hoofdstukken wisselen van perspectief tussen vader, dochter Evi, oud rechercheur Jan Vos en stukken uit de brief die Evi schreef.

 

De oud rechercheur was gestopt met zijn werk en geniet van de vrijheid en het opknappen van zijn tjalk. Hij heeft een vrije relatie met oud collega Olga. Jan voelt zich aangetrokken tot de zaak en biedt vader aan te helpen. Hij gaat met Hans na waar Evi, die een dj in de dancescene is met alle vooroordelen er bovenop: snuiven, slakken, zuipen en veel seks, allemaal opgetreden heeft om haar daar hopelijk te gaan vinden. De reis gaat onder andere naar Kiev en Mallnitz. Steeds stoten ze hun neus want Evi is niet meer op de plek waar zij zich bevinden.

 

Tussen hun ervaringen door lees je over het leven van Evi met haar vriend Kasper en vriendin Karlijn. Haar vriend en tegelijk ook manager pusht Evi tot optredens en gebruik van veel drugs.

Wanneer ze op een dag (beter gezegd nacht) in een gevaarlijke situatie zijn belandt en Evi weer out is van de drugs, is dat de druppel voor Karlijn en ze neemt de regie over. Ze besluit samen terug te keren en een week rust te gaan nemen en een toekomst samen te hebben. Ver weg van het foute wereldje.

In tussentijd krijgen Jan Vos en Evi's vader schokkend nieuws te verwerken en vertrekken gedesillusioneerd ook terug naar Nederland. Het verhaal werkt zich dan naar een triest einde, welk recht doet aan het boek.

 

Tjeerd Langstraat heeft zoals we van hem kennen ene vlotte pen met tussendoor rauwe teksten. Ik zelf persoonlijk vond het af toe wat te ruw, maar dat is smaak. Het verhaal leest als een tierelier en je leest zo naar het einde door met in je achterhoofd toch altijd bij een thriller een idee hoe het zal gaan aflopen. Maar ik werd verrast. En dat is best knap na al die honderden gelezen thrillers. Dit verhaal ‘Evi’ is net even wat anders dan de vorige boeken van de auteur. Toen meer wie deed het en nu meer inkijk in de psyché van enkele personages. Een thema in het boek is depressie. Nu niet gelijk denken van oh, het is een zwaar boek. Juist door het in het verhaal van ‘Evi’ te verwerken, krijg je mee hoe het kan werken in iemands hoofd, ook als hij alle geluk om zich heen lijkt te hebben. Benoemen dat wandelen en kijken naar de goede dingen in het leven geen remedie zijn om te zeggen tegen een serieus depressief iemand. Mooie les Tjeerd, zonder dat het belerend overkomt, maar duidelijk inleefbaar in het verhaal.

 

Opnieuw weer een goed boek van deze auteur! Tjeerd Langstraat is een bewijs dat Nederlandse thrillers dus wel goed zijn. 

Wat zou het zonde zijn wanneer Tjeerd zich alleen nog maar door de bergen van zijn nieuwe woonplek zou begeven. Schrijf maar door aan je volgende boek. Ik wil hem lezen. Heel graag zelfs.

 4,5

Ink