Via onderstaande link kan je onze recensie lezen:
http://thrillerlezers.blogspot.nl/2015/10/een-schitterend-ongeluk-inge-ipenburg.html
Dat ik het dus niet moest wagen om lekker met hem op de foto te gaan...pompom...
Inge komt even gedag zeggen en vertelt zo blij te zijn met onze mooie recensie. Wij vertellen haar zo van haar boek genoten te hebben. Wat op zich ontzettend slijmerig staat, dus vul ik het aan met dat wij best kritisch kunnen zijn. Maar dat wist ze al, zei Inge gelijk.
Wij settelen ons met een lekker wijntje op een goed plekje. Zie ik vlak voor mij neus Inge met een dame knuffelen waarvan ik denk dat lijkt.... staat daar een vriendin van mij, die ik ooit heel lang (30 jaar?) geleden interviewde voor de schoolkrant, omdat ze toen in 'Zeg eens aaa' speelde. Inmiddels een stuk wijzer en vooral veel ouder en bevriend. Zo leuk om Pim opeens voor mijn neus te zien. Zij ging er al van uit dat ik bij deze boekpresentatie zou rondlopen. Inge en zij kennen elkaar ook al vrij lang door het werk.
Maar Jan had ooit op elfjarige leeftijd naar Inge een brief geschreven. De dag dat zijn vader zei dat er een brief voor Jan junior was, maakte hem een gelukkig ventje. Een foto en brief terug van zijn idool. Hij heeft nu nog steeds die brief in zijn bezit.
Met Inge zelf nog even over de opvallende titel van haar boek gepraat en daarna gedag gezegd en op weg naar elf verdiepingen lager. Even weg uit de wolken weer van een wel zeer geslaagde boekpresentatie.