Hoi Dennis, wat leuk dat we jou wat vragen mogen stellen
voor Thrillerlezers! Zou jij jezelf kort kunnen voorstellen aan onze leden?
Ik ben dus Dennis Biesma, 48 jaar oud en ik woon samen met
mijn vrouw in Amsterdam. De afgelopen 20 jaar werk ik in de IT in rollen als Business
Analist, Product Owner, Solution Designer en nu recent als freelance Solution
Architect bij Dura Vermeer.
Een eigen boek schrijven is altijd mijn droom geweest, al
sinds dat ik nog een tiener was. Toen COVID startte ben ik die droom wat
serieuzer gaan nemen. Ik volgde de opleiding Creatief Schrijven aan de
Schrijversacademie en daarna de thrillerspecialisatie. Volledig Verknipt is
mijn tweede boek, daarvoor schreef ik ‘De regen kwam van binnen’, een
autobiografie over opgroeien binnen de Jehovah’s Getuigen.
Het schrijven heeft inmiddels een warm plekje in mijn hart
gekregen. Ik geniet optimaal als ik verhaallijnen kan bedenken en
zinconstructies kan formuleren waarmee ik lezers kan raken. De boeken die ik
schreef en waarschijnlijk nog ga schrijven, moeten een beleving zijn die je
zelfs na de laatste bladzijde niet loslaten.
Hoe ontstond voor jou het idee om een verhaal te maken over
DNA-ontwikkelingen in combinatie met o.a. de goden uit het oude Egypte en enkele
andere historische personen?
In het begin van mijn creatieve proces had ik alleen maar de
mythe over Lilith als eerste vrouw van Adam en Lara als hoofdpersoon in onze
huidige tijd. Lara groeide op met een stem in haar hoofd en terwijl dat
voornamelijk zorgde voor problemen in haar leven, wilde ik dat ‘haar afwijking’
juist een speciaal iets was. Toen ik in de verhaallijn Lilith en Lara gekoppeld
had, leek het vreemd dat er in al die jaren nooit een ander speciaal iemand zou
zijn geweest. Wanneer of hoe ik de vrouwelijke Farao’s uit Egypte hiertussen
heb geplaatst weet ik niet meer precies, maar het past perfect in het verhaal.
Er hangt toch een bepaalde magie rondom personen zoals Nefertiti, Hatsjepsoet
en Cleopatra. Ze waren misschien wel de meest invloedrijke vrouwen in onze
geschiedenis. Dat hint natuurlijk heel mooi naar de potentie die Lara mogelijk
zou kunnen hebben in deze wereld.
En wat kunnen wij op dit moment te weten komen over personen
die duizenden jaren geleden hebben geleefd? Er zijn verhalen en muurtekeningen,
maar keiharde DNA-resultaten liegen niet. Ik wilde dat de vergelijking tussen
Lara en die Egyptische Farao’s meetbaar kon zijn.
Was het voor jou als man moeilijk om je te verplaatsen in
het leven, bezigheden, gevoelens en emoties van Lara en om haar prille liefdesrelatie
met Lotte te verwoorden?
 |
| Lara Jade |
Niet zozeer moeilijk, maar wel vaak intens. Ik had er veel
over nagedacht en kwam tot de conclusie dat liefde een universele emotie is. De
liefde die ik voelde toen ik net aan het begin van een relatie stond, zal niet
veel anders zijn dan wat Lara voelt tijdens haar verliefdheid.
Het grootste verschil zit erin dat ik een man ben en Lara
een vrouw. Door Lara iets stoerder te maken en een wat ruwe gedachtegang te
geven, kwam ze al iets meer mijn kant op. Ik moest me nog wel verplaatsen in zachte
aanrakingen, details waar vrouwen iets meer op letten en bepaalde handelingen
die ik zelf nooit hoef te doen, zoals je haar in een knot of make-up opdoen.
En qua persoon lijkt Lara best veel op mij, of andersom.
Haar emoties en gedachten heb ik alleen wat heftiger gemaakt. Hogere pieken en
diepere dalen.
Met het personage van Lara-Jade heb je een andere
werkelijkheid gecreëerd die best heel ver gaat. Kan je daar iets meer over
vertellen? Zit er veel van jezelf in of van mensen om je heen? En hoe lang is Lara
al een onderdeel van jezelf?
Initieel had ik het idee om Lara ook de auteur van dit boek
te laten zijn. Dat zou dan een extra mindfuck zijn waar lezers over na gingen
denken. Bestaat Lara echt of is alles fictie? Om die twijfel groter te maken,
leek het mij leuk om haar ook een eigen website en socials te geven. Zie www.larajade.nl. Omdat ik mijn autobiografie onder mijn
eigen naam heb uitgegeven, heb ik de keuze gemaakt om ook deze thriller onder
mijn eigen naam uit te geven.
Momenteel positioneert Lara zichzelf in het echte leven als
Ghostwriter, dus misschien heeft ze mij wel geholpen met dit boek? Ze geeft aan
zelf mee te spelen in de boektrailer voor dit verhaal en werkt zelfs mee aan
interviews voor bladen. Puur op basis van wat de lezer ziet, zou Lara zomaar
echt kunnen zijn. Ik hou ervan om wat magie in deze wereld te creëren.
De basis voor dit verhaal is zo’n zeventien jaar geleden
ontstaan. Zo lang zit ze al in mijn hoofd. Ik heb het inleven in dit personage
ook heel serieus genomen. Als ik bijvoorbeeld een nieuwe stad bezoek en een
bezienswaardigheid bezoek, dan kan ik switchen tussen hoe ik dat beleef en hoe
Lara het ervaart. Bij elke handeling die ik uitvoer zoals douchen, kleding
aantrekken of deelnemen aan een gesprek, kan ik me inbeelden hoe Lara dat zou
doen.
Zonder te veel spoilers weg te geven kan je toch wel stellen
dat Lara, door de stem die zij hoort, soms het gevoel heeft uit twee te
bestaan. Is dit iets wat herkenbaar is voor jou?
Die vraag had ik wel verwacht. Ik vond het zelf wel speciaal
en apart, dat ik door het schrijven over een vrouw met een stem in haar hoofd,
uiteindelijk zo ver ging dat Lara zichzelf op een bepaalde manier in mijn hoofd
nestelde. Bij Lara, in het boek, wordt er verwezen naar een religieus trauma
als veroorzakende factor. Dat is niet helemaal uit te lucht gegrepen, want zelf
groeide ik op in een sekte en heb ik veel pijn en verlies meegemaakt toen ik
daarmee stopte.
Ik denk dat het mijn kracht is als schrijver, om bestaande
emoties en gebeurtenissen te gebruiken en de realiteit om te buigen naar een
fictieve variant. Door echt in de huid van Lara te kruipen, voelde het alsof ik
authentieke emoties en ervaringen op papier zette. En op een bepaalde manier
was dat natuurlijk ook zo, ze waren alleen een beetje aangepast.
Heb ik echt een tweede persoonlijkheid? Lara zegt van niet 😊
Is de band die jij hebt met Lara vergelijkbaar met de
band die Lara heeft met Jade?
Ik grapte er net over, maar Lara is geen tweede
persoonlijkheid van mij. Doordat ik zoveel tijd en energie heb gestopt om haar
te visualiseren en haar emoties en gedachtegang eigen te maken, kan ik wel
zeggen dat ik Lara beter ken dan bijvoorbeeld een gemiddelde vriend.
En dan kom je op een heel leuk onderwerp. Hoe bouw je een
herinnering op? Door iets mee te maken dat indruk op je maakt. Tijdens het
schrijven probeerde ik echt in de huid van Lara te kruipen en te voelen hoe zij
bepaalde situaties ervaarde. Het klinkt misschien vreemd, maar wat Lara fictief
heeft meegemaakt voelt voor mij bijna aan als een authentieke herinnering. Ik
was daar. Ik voelde het.
Er roken nogal wat mensen in Volledig Verknipt en het
nuttigen van alcohol wordt ook niet echt geschuwd. Is dit een bewuste (autobiografische?)
keuze of heel toevallig?
Toen ik uit de religie van de Jehovah’s Getuigen stapte, kon
en mocht ik ineens dingen doen die ik daarvoor nooit mocht. Ik denk dat ik me
op een bepaalde manier afzette tegen mijn vorige leven door te gaan roken en
wat meer te gaan drinken. In dit boek heeft Lara een soortgelijke hel
meegemaakt in haar verleden en als schrijver put je toch ook vaak uit je eigen
herinneringen.
Dus ja, dit is autobiografisch en tijdens het schrijven van
dit boek zat ik dan ook geregeld met een flink glas wodka op tafel. Ik heb
zelfs wel eens schrijfvrienden gehad die op bezoek kwamen, en die namen dan een
fles wodka mee met een briefje erbij: Voor Lara.
Op een bepaalde manier hielp die alcohol mij misschien ook
wel om nog beter in haar huid te kruipen. Ik heb wel een paar maanden geleden
een bewuste keuze gemaakt om voorlopig even te stoppen met drinken. Momenteel
zit ik op bijna 100 dagen zonder.
Sinds wanneer ben je bezig met het schrijven van
verhalen/boeken? Was het voor jou al vroeg duidelijk dat je dit graag wilde
doen?
Als tiener schreef ik soms korte verhalen. Dan moet je
denken aan enkele bladzijden. Vaak flarden van emoties of een bepaalde scène. In
die periode heb ik wel besloten dat ik ooit een keer een boek wilde schrijven. Helaas
kwam ik er keer op keer achter dat het mij aan de technische kennis ontbrak. Ik
was nooit trots op wat ik had geschreven.
Het leek mij een fantastisch mooi gevoel om ooit een boek in
je handen te hebben waar je eigen naam op staat. Deze thriller is mijn tweede
boek en ik kan je nu vertellen dat het een heel bijzonder moment is als je die
doos openmaakt. Emotioneel ook. Er zit zo veel tijd en energie in het schrijven
van een boek.
Hoe ziet bij jou een dag eruit als je bezig bent met het
schrijven van een nieuw boek? Trek je je terug of zoek je juist de drukte op,
schrijf je het liefst thuis of ga je liever op vakantie of naar een hutje op de
heide?
Helaas ben ik nog geen broodschrijver, dus ik moet het
combineren met mijn werk. Ik ben getrouwd, dus als ik rond 18:30 thuiskom van
werk, dan proberen we eerst wat tijd met elkaar door te brengen. Koken, de keuken
opruimen en even kletsen of een serie kijken.
Daarna zit mijn vrouw vaak op de bank in de woonkamer met
haar Kindle en zit ik achter de eetkamertafel met mijn laptop. Heel soms
verplaats ik mezelf naar het kantoor op de eerste verdieping, maar vrijwel
alleen als ze een film wil kijken waar veel afleidende geluiden inzitten. Ik
werk het liefst met muziek op de achtergrond die past bij de sfeer die ik op
papier wil zetten.
Onlangs ben ik twee maanden naar Bali gegaan. Daar vond je
mij geregeld met een kokosnoot naast mijn laptop, het strand op de achtergrond
en het geluid van de zee. Echt heerlijk om zo te kunnen schrijven. Het is mijn
droom om voor zo’n 6-8 maanden per jaar op Bali te gaan wonen en momenteel werk
ik er hard aan om die droom te verwezenlijken.
Zijn er onderwerpen die voor jou taboe zijn om over te
schrijven?
Interessante vraag. Ik denk
dat ik het liefst schrijf over onderwerpen waarin ik me kan verplaatsen. Dan
denk ik aan het niet jezelf kunnen zijn in een bepaalde fase van je leven of
onderwerpen als pijn en verlies, maar ook het ontsnappen daaraan. Verliefdheid en
trots zijn op de vrijheid die je hebt verkregen door daar keihard voor te
knokken.
Zou ik ooit over bijvoorbeeld seksueel misbruik van kinderen
kunnen schrijven? Ik denk niet vanuit het moment zelf, maar misschien wel als
een emotie die een personage heeft gevormd tot wie hij of zij nu is. Ik geniet
ervan om complexe personages te bedenken en die hebben altijd een geschiedenis.
Je kan niet zomaar een personage bedenken dat bijvoorbeeld heel wantrouwig in
het leven staat. Daar moet een verhaal achter zitten, zoals een partner die
vreemdging, ouders die hem of haar in de steek hebben gelaten of een goede
vriend of vriendin die iets verschrikkelijks heeft gedaan.
Persoonlijk sta ik graag voor gelijkheid tussen man en vrouw.
Ik haat discriminatie en steun graag de queer-gemeenschap. Door mijn
geschiedenis krijg ik bij het onderwerp religie altijd een vieze smaak in mijn
mond. Hoe reflecteert dat in mijn schrijven? Door juist dit soort tegenpolen te
creëren t.o.v. mijn hoofdpersoon. De oneerlijkheid die daaruit ontstaat is weer
een emotie die ik persoonlijk kan voelen, waardoor ik er makkelijker over kan
schrijven.
Welke genres lees je zelf graag, en zijn er auteurs die
je bewondert?
Vroeger las ik veel fantasy, maar momenteel het liefst
thrillers en soms een roman. Zo vond ik ’t Jagthuys van Merijn de Boer
verrassend goed. Een zondag aan het zwembad van Kigali, van Gil Courtemanche
heeft heel veel indruk op me gemaakt. Daar was ik dagen stil van. Heel knap
geschreven.
Teerbemind van Gillian Flynn is denk ik mijn grootste
inspiratie geweest voor Volledig Verknipt. Een complex hoofdpersonage met een
zware geschiedenis. Het is een hele typerende schrijfstijl, waarbij je langzaam
de protagonist leert kennen. Je proeft echt karakter in de zinnen die gevormd
worden, die perfect bij dat personage passen. Gillian Flynn is dan ook de
auteur die ik het meest bewonder, al vond ik haar andere boeken iets minder
goed. Teerbemind heeft een enorme indruk achtergelaten.
En ik moet hier ook eerlijk bij vermelden, dat ik geen
schrijver ben die zelf tientallen boeken per jaar leest. Als ik heel diep in
mijn eigen schrijfproces zit, wil ik me niet laten afleiden door de
schrijfstijl van iemand anders. Ik merk dat ik daar onbewust toch iets van
meeneem. Daarom lees ik graag als ik buiten mijn creatieve proces zit. Op een
vakantie lees ik trouwens veel meer. Heerlijk.
Op welk boek uit jouw boekenkast ben je het meest
trots/is je het meest dierbaar en waarom?
Ja, dan kom ik toch weer op Teerbemind van Gillian Flynn. Ik
heb dat boek echt binnenstebuiten gekeerd en bestudeerd.
Schrijf je alweer aan een nieuw boek, en gaan we Lara dan
weer terugzien?
Ik ben momenteel de verhaallijn van een volgend boek in mijn
hoofd aan het vormen. Dat gaat bijna vanzelf, als ik bijvoorbeeld naar de
supermarkt loop, op mijn motor zit naar werk of andere korte breaks waarin ik
even mijn gedachten los kan laten. Het gaat inderdaad een vervolg worden op
Volledig Verknipt, dus jullie gaan Lara weer terugzien.
Ik denk dat ik over zes tot acht weken begin met het echte
schrijven. Op dit moment geef ik voorrang aan het promoten en verkopen van mijn
thriller. Ook dat is belangrijk, want uiteindelijk schrijf ik om een zo groot
mogelijk publiek te bereiken.
Jouw ‘persoonlijke noot’
aan het einde van Volledig Verknipt geeft de lezer een klein beetje een beeld
van de persoon Dennis. Het antwoord op een deel van deze vragen zijn daarin ook
terug te vinden maar we willen juist de lezers bereiken die jouw
boek nog niet hebben gelezen. Kan je in een paar zinnen vertellen waarom onze
leden beslist jouw boek moeten lezen? In die persoonlijke noot beschrijf ik o.a. dat ik rond mijn
dertigste door een heel diep dal ging. Doordat ik afstand nam van mijn religie,
verloor ik vrijwel alles in mijn leven. De relatie met mijn ouders, het contact
met vrienden en ook een groot deel van mijn eigen identiteit. Mijn hele bestaan
was opgebouwd binnen die religie, dus naar buitenstappen voelde aan als een
resetknop.
Rond diezelfde periode is de basis voor dit verhaal
ontstaan. Gedachten die ik vroeger niet mocht uitspreken werden in dit boek de
stem die Lara letterlijk in haar hoofd hoort. De relatie met haar ouders heeft
veel overeenkomsten met hoe ik ben opgegroeid. Het is een fictief boek, maar
wel met authentieke emoties. Als ik uitga van de eerste recensies, dan merkt en
voelt de lezer dat heel goed.
De reis die Lara meemaakt in het boek, is fascinerend, bijna
niet voor te stellen, maar toch heel mooi om mee te maken. Het brengt wat magie
in onze wereld. Een boek waarover je na blijft denken, ook na de laatste
bladzijde.
Als je voornamelijk een fan bent van oppervlakkige thrillerverhalen
waarin veel bloed of seks in voorkomt, dan is dit niet jouw boek. Hou je van
een indrukwekkende mindfuck die intens geschreven is, dan moet je dit boek
zeker een kans geven. Het is een alsof je in een achtbaan stapt waarin je
tijdens de eerste helft van het boek steeds verder naar boven kruipt, om
vervolgens keihard naar beneden te denderen.
Dennis, namens Thrillerlezers! heel erg bedankt voor het
beantwoorden van onze vragen. Heel veel succes met Volledig Verknipt en uiteraard
met je volgende boeken.
Groeten Karin Knol, namens Thrillerlezers!