Posts tonen met het label Chanette Paul. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Chanette Paul. Alle posts tonen

zaterdag 18 juni 2016

Welke drie mensen wonnen Offerlam van Chanette Paul?

Wie wonnen een exemplaar van Offerlam van Chanette Paul?

1. Belinda Pietspa

2. Bianca Scheffer
3. Esther Westerveld

Veel leesplezier en jullie mogen je adres naar onze mail sturen of naar Ink in pb!

maandag 9 mei 2016

Win Offerlam van Chanette Paul!

Deze Zuid-Afrikaanse thriller speelt zich af in Gent
Caz Colijn krijgt in Zuid-Afrika plots een vreemd telefoontje. Haar zus die in Gent woont, laat weten dat hun moeder op sterven ligt en haar graag nog eens zou zien. Vreemd, want haar moeder heeft jaren geleden alle contact verbroken. Met een groot familiegeheim lokt haar zus Caz naar België. Professor Luc De Reu wordt ook geconfronteerd met zijn verleden als hij opgeroepen wordt bij het ziektebed van zijn stiefmoeder, die verantwoordelijk was voor de dood van zijn vader. Ondertussen doet de Congolees Erevu er alles aan om zijn heilige taak uit te voeren en Congo te redden. In deze beklijvende thriller kruisen hun paden voortdurend en bij elke nieuwe ontdekking verhoogt de spanning. 



Ons vroegere teamlid Karin mocht het boek lezen en via onderstaande link kan je haar recensie lezen:

http://thrillerlezers.blogspot.nl/2016/02/offerlam-chanette-paul.html

Daarin kan je het antwoord op de volgende vraag vinden: Waarom liggen aan het einde van het boek nog vele lijntjes open?

Stuur jouw antwoord naar Thrillerlezersblog@gmail.com

zaterdag 19 maart 2016

De lees- en doe week van Mir

En weer een week voorbij. Het gaat zo snel soms! Nou ja soms, best wel vaak eigenlijk.
Afgelopen week was relatief rustig. De griep had zijn koffers gepakt en vertrok naar mijn schoonmoeder. Maandagavond weer rustig een stukje hardgelopen. Klein stukje, want hey, een griepje moet je niet onderschatten en dan moet je weer voorzichtig beginnen (kuch). Zondag staat de Circuitrun in Zandvoort op de kalender en dan zou het fijn zijn als ik in één keer de finish haalde. Een erg leuk event vind ik het altijd. Met vier dames gaan we rennen deze keer en Annie is er natuurlijk ook. Waar zou ik zijn zonder Annie :-)

Op woensdag had ik afgesproken met Ann. Het werd hoog tijd om weer eens bij te kletsen (al is dat bij ons een onbegonnen missie, omdat we nooit uitgepraat raken, maar je moet ergens beginnen). De muppet ging mee, want die hoefde in verband met een studiedag niet naar school. 'Kunnen we meteen voor nieuwe schoenen kijken mam'. Tuurlijk. Waarom ook niet.
Er stond niet alleen 'bijkletsen onder het genot van een lunch bij Dudok' op het programma. Er was nog iets anders. James Dashner (schrijver van o.a. De Labyrintrenner) kwam signeren bij Paagman. Ann en ik hadden ons daar allebei voor aangemeld. De man schrijft erg fijne boeken en wij wilden er wel eentje laten signeren. Voordat Lot en ik naar Dudok gingen, liepen we eerst bij Paagman naar binnen zodat ik Cyberbrein kon kopen. Dan had ik die vast in mijn tas.
Na een lekkere (ik mis toch die zelfgemaakte eiersalade) en vooral gezellige lunch gingen we weer naar Paagman. Nu had ik die ochtend op Facebook ergens al gelezen dat er 200 aanmeldingen waren voor de signeersessie....toen we Paagman binnenliepen bleek dat inderdaad ook zo te zijn. Meneer Dashner is mateloos populair! Het signeren zou boven gebeuren, maar 'boven' bij Paagman is klein, heel klein. Zeker als er 200 meiden in de rij staan/zitten/hangen. De roltrap naar boven was stilgezet, zodat je daar ook gewoon kon aansluiten. Het was serieus niet grappig. Voor Pearl Jam liggen we graag in de rij, geen enkel probleem. Maar dit? Nope. De lichte paniek in Lotte's ogen verdween meteen toen we zeiden dat we niet in de rij gingen staan. Jammer, maar helaas.

Een tijdje terug kwam de vraag van een collega of ik weer wilde corrigeren bij het groot Alphens Dictee. Tuurlijk. Erg leuk om te doen vorig jaar, dus ik ging vast op zoek naar mijn rode pen. Het dictee van dit jaar werd geschreven door kinderboekenschrijver Gerard van Gemert. Hij had het leuk bedacht allemaal. En je leert nog eens iets. Earlgreythee bijvoorbeeld, in plaats van Earl Grey thee. En jackrusselterriër is ook een leuke. Het Alphens dictee werd gewonnen door een Vlaming met maar 3 fouten. Gemiddeld werden er 22 fouten gemaakt. Zelf had ik er 19, niet slecht vond ik zelf!

Momenteel ben ik bezig met een vertaalklus voor het blog. De Zuid-Afrikaanse schrijfster Chanette Paul heeft een aantal vragen voor ons beantwoord. Al een tijdje geleden. Maar ze is nogal lang van stof, zes A4'tjes om precies te zijn (leuk!!) en die hele lap Engelse tekst gooien we liever in het Nederlands op het blog. Maar dat kost wat tijd. Ik ben er bijna, nog twee pagina's te gaan :-)

Dan wordt het ook eens tijd dat ik de recensie van Magnus Chase ga maken. Dat boek las ik afgelopen maandag uit. Ik heb toen een ander boek opgepakt dan eigenlijk mijn bedoeling was: De crypte van Amanda Stevens. Nog 50 bladzijden te gaan en dan is die ook uit. Het gaat over Amelia Gray, een vrouw die kerkhoven restaureert. Als er een vermoorde vrouw wordt gevonden op het kerkhof waar zij aan het werk is, wordt haar hulp ingeroepen door rechercheur John Devlin. Samen gaan zij op zoek naar de moordenaar...

Hoog tijd voor mij om hier even in actie te komen (lees: douchen en aankleden), want ik ga de opticiën weer een bezoekje brengen. De nieuwe lenzen zijn niet helemaal je van het....balen!

Fijne week!

Miriam



zondag 31 januari 2016

Leesweek van der Inkel

Eigenwijs haalde ik geen griepprik in oktober...ach een griepje... Maar ja  eigenwijze dodo, je behoort wel tot 1 van de risicogroepen en die oproep doen ze niet voor niets...Nu dus goed beroerd. Eigenwijs dus eigen schuld...
Maar mijn kaken staan stijf en mijn kop bonkt naast alle andere dingen.
In deze tijden leer je wel echt mensen kennen die gewoon lief zijn. Wat dacht je van mijn buurvrouw die een aantal avonden een bordje warm eten kwam brengen? Wel op een bord met doodskoppen.. Misschien een hint?? 

Of een vriendin die me elke dag even belde om gewoon even te kunnen kleppen nu ik een aantal weken alleen thuis ben. Of die vriendin die een pakketje voor de arme doodgaande zieke stuurde met kippensoep, zakdoeken, lekkers en leesvoer.. Of diegene die geen echte knuffel kon geven en een Dikkie Dik-knuffeltje stuurt? Als je je sneu zielig voelt doen die dingen zo 1000 keer goed. Een aantal mensen die ik simpel leerde kennen door mijn boekengekte zijn vrienden voor het leven geworden. Dat klinkt wel eng lang?! Laten we het zo zeggen: het zijn mensen die ik graag in mijn leven heb en die mij positieve energie geven. Ook al komen ze met tips als smeer Vapo rub onder je voetzolen dan ben je morgen weer beter. Oh ja en doe er dikke sokken over heen! Ik voelde me zo voor gek zitten met mijn potje Vapo rub
Mensen die je eigenlijk iedereen gunt. Want van die leegzuigers...doodvermoeiend en lang vind ik het dan sneu, maar fuck it! Ga naar een therapeut ofzo mar hou op met je gezeur. Zoals ik nu zeur... ssst..stop. 


Lezen ging minimaal met die snotkop en jankoogjes. Zat zowaar eens wat vaker voor de tv (mis je ook weinig aan) en keek zo een docu over Jaap van Zweden waar ik van genoot, terwijl ik niets met klassieke muziek heb.
En dan heb ik nu ook nog eens een heel dik boek uitgekozen: Dag des oordeels van Elizabeth George. Een George als vanouds: rustig tempo maar wel lekker...
Daarvoor sloeg ik de nieuwste Sharon Bolton dicht: lekkerrrr. Die vrouw schrijft zoals je van een thriller verwacht. Spannend en veel plotwendingen. Ik genoot echt.


Er ligt inmiddels een boek van een Zuid-Afrikaanse schrijfster. Weer enorm dik... Alhoewel ik op het lumineuze idee kwam om Karin dit Afrikaanse boek in haar maag te splitsen zodat ik even rustig aan kan doen.
Er zijn wat rollen gewisseld in het team dus de enorme stroom boeken moesten ook via andere wegen geleid worden. Maar het loste zich vrij makkelijk en snel op met mensen die nu wat extra lezen voor het blog. En als ik zie hoe snel wij de nieuwste boeken plaatsen, mag dat 
best een tandje lager.

Wat ik vooral zo leuk vind, is alle creatieve ideetjes die deze weken zo borrelen. We gaan van alles uitproberen en zien wel of het aanslaat. Dat onze Lydia opeens met het idee kwam om schrijvers op te zoeken waar het allang stil om heen is, was natuurlijk een super idee. Greet Slikker werd geïnterviewd en haar debuutroman gelezen. Inmiddels is Lydia met een tweede schrijfster bezig.
Juul gaat deze week al helemaal los, al hebben haar plannetjes meer inbreng op Boekinkt, ons andere blog.
Binnenkort staat er hier een vervolgverhaal op het blog waarvoor Olga Hoekstra de start schreef. Elke week zal een lezer een stuk aan het verhaal breien.
Daarnaast hebben we ook een essay van de Vlaamse schrijver Kevin Valgaeren wat in vier gedeeltes op de zondagen gepubliceerd zal worden.

En weet je ieders idee is welkom. Ook dat van u. Denkt u wat zou het leuk zijn als ze toch eens... Meldt het en wie weet ziet u opeens uw idee terug.
Schroom niet!
Dan ga ik nu maar eens lezen.

Denk ik

Houdoe van de brabantse bol