Win De dwaling van C.J. Tudor

 Bereid je voor op ijzingwekkende kou.

Een gekantelde bus vol studenten.

Een gestrande kabelbaan vol vreemden.

Een afgelegen chalet vol onderzoekers.

In een van de groepen verschuilt zich een moordenaar - maar in welke groep?

Buiten raast een sneeuwstorm en de hulpdiensten komen niet opdagen. Er is geen levende ziel te bekennen, iedereen is op de vlucht. Maar waarvoor? Niemand weet wat er aan de hand is, maar één ding weten ze zeker: overleven is moordend.

Wij willen weten hoe het debuut van Tudor heet: stuur het antwoord naar Thrillerlezersblog@gmail.com ovv De dwaling.

Boeken van 2021 van Ink

 

Ik vond het lastig dit jaar.

Mijn boekje met gelezen boeken doorbladerend, ontdekte ik weinig waar ik laaiend enthousiast over was. Maar ook nauwelijks wat ik echt om door de tuindeuren te gooien vond.

Laat ik beginnen dat ik dit jaar geen boek kan benoemen wat ik echt slecht vond. De boeken haalden wel gewoon minimaal een 3 en zelden een 5.

*Dit stukje was al gemaakt toen opeens een boek op schoot verscheen die doorgeworsteld moest. Het boek was mij bij uitkomst totaal ontgaan, maar het belandde op de shortlist van de Hercule Poirotprijs.

Na lezen ben ik lichtelijk verbijsterd waarom. Oké, ik geef eerlijk toe dat ik misschien te stom ben voor dit boek. Maar voor mij komt dit boek dicht bij het boek dat ik in alle jaren het minst graag las. Hoe netjes zei ik dit?
Ze vragen wel eens welk boek neem je mee naar een onbewoond eiland: als het deze verplicht zou zijn beland ik in de hel.....

Welke boeken zijn mij enigszins bijgebleven dat zijn twee boeken die zeer wisselende reacties hebben opgeroepen. Zeker het boek Valse getuige van Karin Slaughter. Een van de teamleden heeft het zelfs als slechtste boek van dit jaar. Het is dat ze zulke mooie platen maakt, anders. Mensen die het niks vinden zeggen het saai te vinden. En er wordt te veel over mondkapjes gepraat. Tja, het verhaal speelt in de huidige tijd...
Het boek kan je smaak niet zijn, maar het is geen slecht boek.

Dan vond ik Een langzaam Smeulend vuur van Paula Hawkins geweldig. Ik wil zeggen geen boek voor de grote massa, ook al verloop ze 100.000-en boeken. Een goede vriendin van mij vind dit dan weer het slechtste boek van het jaar. Een heerlijk, tergend langzaam op gang komend verhaal.

En het 3e boek wat ik goed vond is Brandende meisjes van C.J. Tudor. In de recensie op 14 maart schreef ik al:

"WAT EEN BOEK!

Eind van elk jaar kijk ik altijd terug naar welke boeken er boven uit staken. Ik weet nu al dat deze ‘Brandende meisjes’ in het rijtje van 2021 zal staan."

En vervolgde met:
Dit boek is een spekkie naar mijn bekkie. Een boek wat rustig opgebouwd wordt, langzaam onder je huid kruipt, creepy wordt en je hebt geen idee waar het heen gaat. Wat is er nu toch aan de hand? Worden mensen gek, wordt het paranormaal? Wie is toch de dader? Je zult het niet raden! Bij het spectaculaire einde vallen alle puzzelstukjes in elkaar. Wat geweldig bedacht en ik zag het zo niet aankomen.

Nu begon het blog ooit om wat meer aandacht te geven aan de Nederlandse auteurs waar heel weinig aandacht toen voor was, want er waren sowieso amper boekenblogs. En nu heb ik een top 3 met alleen buitenlands. Las ik geen goede Nederlandse thrillers? Zeker wel en die wil ik dan ook even benoemen:
Evi van Tjeerd Langstraat
Het is zo ontzettend jammer dat deze man zelf zijn boeken uitgeeft. (dus minder aandacht)

Oscar van Yvonne Franssen
Spannend en op de laatste bladzijde nog een schrikken van neeeeee!

De zonde waard van Simone van der Vlugt als beste Nederlandse thriller. Spannend, heerlijk geschreven. Vorige thrillers vond ik gewoon leuk, maar deze steekt er bovenuit.

Ink

De terugkeer van C.J. Tudor

Titel:De terugkeer 

Auteur: C.J. Tudor

Uitgeverij: AW Bruna

Publicatiedatum: juni 2019

Recensie door Lisa

Waardering: afgeronde 4 kraaien

Toen Joe Thorne vijftien jaar was, verdween zijn zusje Annie. Iets ergers kon er niet gebeuren. En toen kwam ze terug.

Vijfentwintig jaar later is Joe terug in zijn geboortedorp Arnhill. Hij heeft een baan aangenomen als leraar Engels op zijn oude middelbare school. Niet omdat hij zo graag terug wil, maar omdat hij het geld nodig heeft - hij heeft schulden. Terugkomen in zijn oude woonplaats betekent ook dat hij de mensen met wie hij opgroeide opnieuw onder ogen zal moeten komen, evenals de dingen die ze op hun geweten hebben. Dan krijgt hij een anonieme mail: Ik weet wat er gebeurd is met je zusje. Het gebeurt opnieuw.

Mijn recensie:

Wie Tudors debuut ‘De Krijtman’ in de gaten hield enige tijd geleden, merkte wellicht al heel snel op dat je voor- en tegenstanders hebt van deze auteur. Een aantal vonden het boek geweldig. Anderen knapten erop af. Velen vonden het matig. Persoonlijk vond ik De Krijtman een sterk debuut waar ik ontzettend van genoten heb. De Terugkeer was dus voor mij zeker geen straf om te mogen lezen en Tudor bevestigt met dit verhaal dat ze haar plek in het genre heeft verdiend. Maar over dat genre ga ik het nog even hebben.

Het verhaal is niet echt origineel (man verlaat dorp – komt terug – ontdekt zijn oude jeugdliefde – heeft een vermiste zus), maar de prettige schrijfstijl van Tudor doet je dat wel vergeten en de manier waarop ze het verhaal heeft opgebouwd, werkt beklijvend.

Over het genre ging ik het nog even hebben. De Terugkeer is deels psychologisch – deels horror, wat erg bedrieglijk overkomt als je de korte inhoud van dit boek leest en denkt dat het over een ‘gewone’ thriller gaat.

Aanvankelijk werkt de auteur vooral op het psychologische, maar verderop in het boek komen vooral de horrorelementen rijkelijk aan bod. Dit is niet altijd voor gevoelige zielen en soms erg extreem. Dit gedeelte van het boek vond ik persoonlijk minder sterk – de conclusie kwam te snel, bad guys gingen heel snel voor de bijl en het voelde wat te gemakkelijk aan. Desalniettemin was het verhaal zelf goed, maar het had nog beter moeten uitgewerkt worden. Ook kwamen er weinig spannende elementen aan bod aan het einde van de hoofdstukken, waardoor je niet het gevoel had van door te moéten lezen.

Conclusie: Voor wie denkt dat dit een psychologische thriller is zonder gruwel en horror, komt dus bedrogen uit. Dit moet wel duidelijk zijn als je dit boek ter handen neemt, of je komt voor nare verrassingen te staan, zeker als de horror toeneemt en je dus echt wel gruwel te lezen krijgt.

Anderen die het wél weten, mogen een echte King-stijl thriller verwachten met al zijn aspecten en elementen zoals het een echte horror-thriller betaamt. Toch deed dit boek me minder dan De Krijtman, dat ik sterker vond uitgewerkt, vooral naar het einde toe. Hoe dan ook geef ik dit boek graag 3,8 kraaien.