Boeken van 2021 van Ink

 

Ik vond het lastig dit jaar.

Mijn boekje met gelezen boeken doorbladerend, ontdekte ik weinig waar ik laaiend enthousiast over was. Maar ook nauwelijks wat ik echt om door de tuindeuren te gooien vond.

Laat ik beginnen dat ik dit jaar geen boek kan benoemen wat ik echt slecht vond. De boeken haalden wel gewoon minimaal een 3 en zelden een 5.

*Dit stukje was al gemaakt toen opeens een boek op schoot verscheen die doorgeworsteld moest. Het boek was mij bij uitkomst totaal ontgaan, maar het belandde op de shortlist van de Hercule Poirotprijs.

Na lezen ben ik lichtelijk verbijsterd waarom. Oké, ik geef eerlijk toe dat ik misschien te stom ben voor dit boek. Maar voor mij komt dit boek dicht bij het boek dat ik in alle jaren het minst graag las. Hoe netjes zei ik dit?
Ze vragen wel eens welk boek neem je mee naar een onbewoond eiland: als het deze verplicht zou zijn beland ik in de hel.....

Welke boeken zijn mij enigszins bijgebleven dat zijn twee boeken die zeer wisselende reacties hebben opgeroepen. Zeker het boek Valse getuige van Karin Slaughter. Een van de teamleden heeft het zelfs als slechtste boek van dit jaar. Het is dat ze zulke mooie platen maakt, anders. Mensen die het niks vinden zeggen het saai te vinden. En er wordt te veel over mondkapjes gepraat. Tja, het verhaal speelt in de huidige tijd...
Het boek kan je smaak niet zijn, maar het is geen slecht boek.

Dan vond ik Een langzaam Smeulend vuur van Paula Hawkins geweldig. Ik wil zeggen geen boek voor de grote massa, ook al verloop ze 100.000-en boeken. Een goede vriendin van mij vind dit dan weer het slechtste boek van het jaar. Een heerlijk, tergend langzaam op gang komend verhaal.

En het 3e boek wat ik goed vond is Brandende meisjes van C.J. Tudor. In de recensie op 14 maart schreef ik al:

"WAT EEN BOEK!

Eind van elk jaar kijk ik altijd terug naar welke boeken er boven uit staken. Ik weet nu al dat deze ‘Brandende meisjes’ in het rijtje van 2021 zal staan."

En vervolgde met:
Dit boek is een spekkie naar mijn bekkie. Een boek wat rustig opgebouwd wordt, langzaam onder je huid kruipt, creepy wordt en je hebt geen idee waar het heen gaat. Wat is er nu toch aan de hand? Worden mensen gek, wordt het paranormaal? Wie is toch de dader? Je zult het niet raden! Bij het spectaculaire einde vallen alle puzzelstukjes in elkaar. Wat geweldig bedacht en ik zag het zo niet aankomen.

Nu begon het blog ooit om wat meer aandacht te geven aan de Nederlandse auteurs waar heel weinig aandacht toen voor was, want er waren sowieso amper boekenblogs. En nu heb ik een top 3 met alleen buitenlands. Las ik geen goede Nederlandse thrillers? Zeker wel en die wil ik dan ook even benoemen:
Evi van Tjeerd Langstraat
Het is zo ontzettend jammer dat deze man zelf zijn boeken uitgeeft. (dus minder aandacht)

Oscar van Yvonne Franssen
Spannend en op de laatste bladzijde nog een schrikken van neeeeee!

De zonde waard van Simone van der Vlugt als beste Nederlandse thriller. Spannend, heerlijk geschreven. Vorige thrillers vond ik gewoon leuk, maar deze steekt er bovenuit.

Ink

De boeken van 2021 van Jacqueline

 

Mijn keuze voor de top 3 van 2021 was niet eenvoudige want ik heb een paar keer een boek 5 Kraaien gegeven en nu moet ik daar 3 uit kiezen. Eigenlijk verdienen ze allemaal de eerste plaats maar ik moet kiezen heJ

1) De Nachtdienst van Esther Verhoef
2) Ramkraak (Undercover 2) van Hugo Luijten
3) Evi van Tjeerd Langstraat

Nummer 1:
De nachtdienst van Esther Verhoef
Esther Verhoef heeft een fijne schrijfstijl dat vlot wegleest, mij de adem beneemt van spanning, mij laat glimlachen van de ontluikende romantiek en mij bijna van verbazing laat na het lezen van het plot! Voor mij heeft De nachtdienst alle facetten waarvan ik enorm van genieten.

Nummer 2:
Ramkraak (Undercover 2) van Hugo Luijten
De humor die Hugo Luijten in Ramkraak heeft Vlaamse inslag maar ik heb er enorm om kunnen gelachen, heerlijk. Ook wordt er in Ramkraak stevige taal gebruikt, dit past bij het verhaal want de criminelen zijn geen doetjes. Door spanning en humor leest het verhaal als een tierelier dat het niet weg te leggen is. En het einde? Natuurlijk een onverwachte en de mogelijkheid voor een vervolg!

Nummer 3:
Evi van Tjeerd Langstraat
Tjeerd Langstraat weet mij vanaf het begin stevig te raken met hoe hij emoties in zijn verhaal omschrijft.  Die emoties zijn puur en prachtig verwoord, inclusief de donkere emoties. De worsteling met het leven beschreven in de brieven die in het verhaal voorkomen, zijn zo realistisch geschreven en komen echt binnen, ze raken me diep! Evi is dan ook een thriller die nadat ik het uit gelezen had nog een aantal dagen in mijn hoofd rondspookt.

Niet een heel goed boek:
Zijdelings van Sophie Ester
Sophie Ester heeft een makkelijke schrijfstijl waardoor het verhaal vlot wegleest.  Ondanks dat Zijdelings op zich een redelijk boeiend en spannend boek is, zitten er in het verhaal tegenstrijdigheden die voor mij te ongeloofwaardig zijn. Maar ook de keuze die de auteur heeft gemaakt door op het einde een personage in het verhaal ten tonele te laten verschijnen snapte ik niet en baalde daar erg van en was ook teleurgesteld. 

Op naar een prachtig jubileumjaar, het 10^e van Thrillerlezers! waarin er vast weer mooie pareltjes ons allen aan de leesstoel vastpint!

Jacqueline

Boeken van 2021 van Fany

 

Lucht - Lara Reims

Humor, ruimtereizen en buitengewone connecties geven Lucht net dat anders dan anders gevoel.

 

Waardoor dit young adult verhaal echt blijft hangen is hoe Lara Reims haar maatschappelijke visie knap verwoordt en personages creëert die echt leven. De karakters hebben elk op hun eigen manier indruk gemaakt op mij en ik hoop om deze ooit nog opnieuw te ontmoeten.

 

Paniek- Sandra J Paul

Dit boek staat op deze lijst omdat het achteraf nog door mijn hoofd bleef spoken. Sandra J. Paul heeft het beleven van een drama waanzinnig weergegeven in twee verschillende waarheden. Wat is echt waar? Hoe iemand zo ver komt, wat gevaren in onze maatschappij zijn en hoe ver iemand gaat: " Lees Paniek en je weet het”. Angst, haat en pijn, geloof me: Je ervaart het omdat het verhaal zich als een film voor je ogen afspeelt en het lijkt of je er zelf deel van bent ".

 

 

Nachtmerries - Arne Dahl

Beeldende, beklemmende Zweedse thriller vol poëtische indrukken en personages die niet gespaard worden. Door de genadeloze cliffhanger, de details en de ijzingwekkende climax is dit voor mij een topper. Ik kan niet wachten om het vervolg te verslinden.

 

Een meesterstuk - Peter Romer

Hier waren de verwachtingen heel hoog. Het is een fascinerend verhaal over kunst en dat vond ik een knap uitgangspunt maar het verhaal is goed maar niet speciaal.

Fany

Boeken van 2021 van Jantsje

 Het was best een moeilijke keus om 3 boeken uit te zoeken die ik afgelopen jaar heb gelezen en mooi vond. Niet omdat ik niks moois heb gelezen, maar omdat er veel boeken waren die ik goed vond. Een luxeprobleem noem ik het. Dit waren voor mij de beste boeken. 

 

 

1. De Nachtvorst van Suzanne Vermeer

Tot aan zijn overlijden in 2011 werden de boeken geschreven door Paul Goeken. Hij schreef onder de naam Suzanne Vermeer. Dat Goeken achter die naam schuilging, werd pas na diens dood bekend. In overleg met zijn familie werd besloten om de boeken voort te zetten. Wie ze nu schrijft blijft geheim. Er wordt ook wel gesproken over meerdere auteurs.

Dat idee heb ik ook. Dit omdat het ene boek anders leest dan het andere. 

De manieren van schrijven zijn verschillend. Andere zinsopbouwen en het toewerken naar het einde is anders. De ene is meer als een young adult geschreven en de andere als een goede thriller waar veel gebeurd.

Nachtvorst hoort voor mij bij de goede thrillers. Sterker nog, na Paul zijn overlijden is er niet meer zo'n goede thriller van Suzanne Vermeer geweest als deze vind ik. De personen zijn goed uitgewerkt. De hulpverleenster Lieke wordt erg geloofwaardig neergezet. Ook wat ze meemaakt in haar werk. Het verhaal klopt naar mijn gevoel van alle kanten. Ik weet niet of de Nachtvorst echt een mythe uit Noorwegen is maar deze mythe komt erg geloofwaardig over. De mythe zou zo kunnen bestaan. Het mysterieuze over de Nachtvorst maakt het spannend.

Fijn dat in de epiloog wordt verteld wat er toen met Ivar is gebeurd. 

Dat maakt het verhaal voor mij af.

 

2. De zonde waard van Simone van der Vlugt

Elk hoofdstuk begint met een naam. Over die persoon gaat het hoofdstuk.
Hoofdstukken over Ella, over haar vriendin Lis, Over de ontvoerder Manuel, over Ruud de inspecteur van de politie. De eerste hoofdstukken vond ik wat kort, wat mij ergerde. Zat ik er net lekker in kwam er weer iemand anders aan het woord. En ik wilde nog meer van het vorige weten. 
Maar later werden de hoofdstukken langer en dat beviel mij een stuk beter. Ik had tijdens het lezen gewoon medelijden met Ella van Doornik. Doordat zij niet langer tot de jehova's wilde behoren mocht zij haar familie en vrienden niet meer zien. Het is een grondregel daar dat als je weg wilt, dat niemand binnen in de gemeenschap nog contact met jou mag hebben.
Ella gaat daarna aan het werk als verpleegkundige, maar wordt beschuldigd van de dood van een van de patiënten. Op het moment dat zij het meisje vindt wordt het spannend. Red Ella het om uit handen van de achtervolgers te blijven? Je vraagt je wel af waarom zij het meisje niet bij de politie brengt: maar langzaam wordt die reden duidelijk. 

Dat gaat wel gepaard met een stel plotwendingen en geweld.
Ik leef echt erg mee doordat Simone het verhaal zo levensecht op heeft geschreven. Ik wilde steeds tegen Ella roepen, daar niet heen en pas op! Zo zat ik in het verhaal.

Door het einde was ik erg verrast, want ik had iemand anders verwacht. 

Ook de reden waarom Demi ontvoerd was, kwam als verrassing.
Ik kan niet anders zeggen dan dat ik erg genoten heb van De zonde waard

 

 

3. Camping Oosthoek van Nathalie Pagie

Nathalie Pagie heeft al een flink aantal boeken geschreven. Ik heb haar boeken allemaal gelezen, en vind haar boeken heel goed. Ik vond dit boek een van de allerbeste die ze heeft geschreven. Het boek is spannend, je zit op het puntje van je stoel want je wilt graag weten hoe het afloopt.
Diana komt uit een wat hoger milieu en is getrouwd tegen de zin van haar ouders met John, die van een kamp komt. Hoe haar ouders en Diana met elkaar omgaan wordt zo beschreven dat je ook echt mee gaat voelen met Diana. Ook zet Nathalie Pagie het Brabants kampvolk met hun platte manier van praten goed neer. Ook de beschrijving hoe zij er voor elkaar zijn en Diana en haar kinderen opvingen was levendig beschreven.
Als advocate en uit een goed milieu spreekt Diana ABN. Ik vond het leuk dat de gesprekken van de kamplui in het Brabants dialect stond geschreven, en dat ik het nog kon volgen ook.
Je voelt terwijl je het leest echt het verschil in rangen en standen.
Wat betreft de ontvoering vond ik het plot leuk. 
Omdat ik deze dader niet had verwacht, en dacht dat het iemand anders zou zijn. Ik ben dus op het verkeerde spoor gezet.

Voor de manier hoe Diana dit alles oploste en de durf die zij had, want zij komt toch uit een ander milieu, kan ik bewondering hebben.
Kortom dit is weer een geweldig boek van Nathalie Pagie wat lekker vlot weg las en echt spannend was.

 

Helaas waren er ook een paar teleurstellingen.

 

Het boek wat ik niet goed vond was De studente, geschreven door Tess Gerritsen. Nu ben ik een enorme fan van haar boeken maar met deze sloeg ze de plank mis.

 

De studente gaat over Taryn Moore. Taryn is een jong meisje, dat een student is aan de hogeschool. Het verhaal begint met haar zelfdoding. Hierdoor zit je meteen in het verhaal en ben je benieuwd waarom het meisje zelfmoord zou plegen. Wanneer rechercheur Frankie Loomis de fatale duik van het balkon onderzoekt, Denkt ze dat er meer aan de hand is. Haar vermoedens worden versterkt na de autopsie.
Taryn was zwanger. Reden voor zelfmoord of moord? En wie is de vader?
Ze is een gedreven studente die literatuur studeert. Je gaat met haar mee naar die literatuurlessen, die door haar favoriete docent Jack Dorian gegeven worden. Hierdoor krijg je ook veel van de colleges mee.
In het begin beloofde het een spannend boek te worden. Het hoofdstuk heet erna. Het begint met het verhaal van rechercheur Frances ’Frankie’ Loomis die naar het lichaam van de overleden studente gaat. Ze start een onderzoek naar de student.
Dan begint het boek met een nieuw hoofdstuk. Het verhaal van drie maanden eerder. Dat vond ik erg saai want het ging alleen maar over die lessen. Ze bespraken beroemde slecht aflopende liefdes, waaronder Tristan en Isolde, Jason en Medea, Abelard en Heloise, en Romeo en Julia. Ook het liefdesleven van studente Taryn wordt besproken. Dat duurde ook erg lang doordat alles uitgebreid werd besproken. Het leek meer een liefdesroman dan een thriller. Na ongeveer bladzijde 127 begon het eindelijk wat beter te worden. Het nieuwe hoofdstuk heette weer erna. En daarin ging het onderzoek verder over de dood van de studente Taryn.
De zelfmoord/moord werd onderzocht.

Het was naar mijn idee een saai en voorspelbaar boek. Je weet al heel snel hoe het in elkaar zit. Geen boek wat ik gewend ben van Tess Gerritsen. Dit boek lijkt op een bouquet-reeksboek met een klein beetje thriller. Het enige positieve is dat het vlot leest.

 

Jantsje

Boeken van 2021 van Hilona

 

1 – Tjeerd Langestraat – Evi:
Het verhaal is spannend en de emoties gaan behoorlijk diep. Ik ben geraakt door de rauwe, pure maar oh zo respectvolle manier waarop Tjeerd thema’s als rouw, gender diversiteit, verslaving, misbruik en depressie weet te verwerken in het verhaal. De gevoelens en de emoties van de hoofdpersonages kruipen onder mijn huis, zo puur en tastbaar. De ontknoping laat me verbijsterd achter en de laatste bladzijden lees ik terwijl de tranen over mijn wangen stromen. Het verhaal heeft een grote indruk op mij achtergelaten.

2 – Erik van der Linden – De Buitenstaanders:
De buitenstaanders is een bijzonder goed en doordacht geschreven boek. Wat ik zeker extra wil benoemen is de geweldige humor die de schrijver heeft. Hij heeft mij menig keer aan het lachen gekregen en daarnaast heb ik intens genoten van zijn mooie taalgebruik. Thema's als liefde, trouw, jaloezie, pesten, verdriet maar vooral het wanhopig ergens bij willen horen passeren de revue. Wie is nu toch die dader, maar vooral: waarom? Om hier achter te komen wordt er nog wel wat van jou als lezer verwacht. Een aantal puzzels zullen moeten worden opgelost, waarbij de antwoorden in het verhaal zijn verstopt. Na het opvragen van een hint, lukt het mij uiteindelijk om de puzzels te kraken en heb ik het toch bij het juiste eind. Dit alles bij elkaar maakt dat ik intens genoten heb van dit boek van Erik van der Linden/Bob Dijkgraaf.

3 – Yvonne Franssen - Oscar:
Voor mij de eerste kennismaking met Yvonne Franssen en dat heeft me geenszins teleurgesteld. In deze psychologische thriller verandert het leven van Ilse in een ware nachtmerrie wanneer haar vier maanden oude zoontje Oscar op klaarlichte dag wordt ontvoerd. Wat volgt is een zinderend verhaal dat je een kijkje geeft in het leven van de moeder en de dierbaren om haar heen. Stukje bij beetje weet Yvonne steeds een klein stukje van de sluier op te lichten, waardoor het maar moeilijk is om het boek weg te leggen en alsof deze verhaallijn nog niet genoeg is verrast Yvonne ons met een tweede verhaallijn die de spanning alleen nog maar meer opbouwt. Ik geniet van het mooie taalgebruik en de beeldende schrijfstijl van Yvonne en de spanning wordt steeds groter. Hoe vallen al deze puzzelstukjes uiteindelijk op zijn plaats? Ik daag je graag uit om daar vooral zelf achter te komen.

Slechtste thriller gelezen in 2021:

Karin Slaughter – Valse getuige:

Hoewel ik doorgaans een groot fan van alle boeken van Karin Slaughter ben, was ik behoorlijk teleurgesteld in dit boek. Het verhaal ging veelbelovend van start, maar al vrij snel kabbelde het maar traagjes verder. Zelfs op een dusdanige manier dat ik gewoon moeite had om verder te lezen. Ik heb echt nog nooit zo lang over een boek van Karin Slaughter gedaan. Eindeloze herhalingen, de mondkapjes en desinfectantia vliegen je om de oren om nog maar te zwijgen over de ellenlange beschrijvingen wat welke drugs met een verslaafde doet. Te veel informatie die weinig toevoegt aan het verhaal en mij er zelfs helemaal uithaalt. Het einde voor mij te voorspelbaar. Al met al niet het niveau dat ik van Karin Slaughter gewend ben.

Hilona

 

Boeken van 2021 van Anita

 

2021 was een toch wel vruchtbaar leesjaar!

Ik had het geluk en het genoegen om veel leuke en goed geschreven boeken te mogen lezen in opdracht van Thrillerlezers! Nou ja, opdracht?

Vermits ik vooral Vlaamse en ook wel Nederlandse auteurs lees, zitten ook mijn favoriete boeken bij deze auteurs.

Op één staat Jos Pierreux met ‘Russische Poppetjes’. Denk ik ‘beste boek’, poppen onmiddellijk deze auteur en titel op. Het decor (Knokke) is me welbekend en ik vind dat de auteur de sfeer van de badstad perfect vat. Luk Borré overtuigt als personage en komt mij heel écht over. De misdaad zou zomaar kunnen plaatsvinden in Knokke en het verloop van het onderzoek wordt heel realistisch uitgewerkt.

Op twee onthoud ik graag ‘Verdwaalde ziel’ van Sterre Carron. Van de boeken die ik van Sterre reeds las, vind ik deze de beste. Een mooi uitgewerkt plot en een verhaal dat naar de keel grijpt. Sterre toont zich alweer heel inventief wat het decor voor het verhaal betreft. De werking van de menselijke psyché weet zij heel goed te vatten.

Op drie zet ik ‘Oscar’ van Yvonne Franssen. De auteur vertelt een heel beklijvend verhaal en houdt je van begin tot eind aan het boek gekluisterd. Ze brengt heel precies in beeld wat onverwerkt verdriet en wraak kunnen doen met een mens!

Ik las uiteraard meer dan drie goede boeken. Laat dat duidelijk zijn!

Als beste buitenlandse boeken vernoem ik graag ‘De nimfen’ van Alex Michaelides en ‘Wie niet horen wil’ van Nicci French.

Daarnaast had ik ook een aantal minder prettige leeservaringen.

‘Mooie moorden Volkerak’ van Tica Morgan. Deze heb ik puur op karakter

uitgelezen. Echt geen boek voor mij! ‘De druppel’ van Frederik Baas heb ik aan de kant gegooid. Ik dreigde zelf waanzinnig te worden van de waanzin van het hoofdpersonage!

Tenslotte wil ik nog een voor mij ‘memorabel’ boek vermelden dat ik niet het etiket van ‘thriller’ zou geven.

‘De vuurvrouw’ van Meredith Van O is een boek dat me lang zal bijblijven. De wetenschap dat het verleden van de auteur er voor een belangrijk deel in is verwerkt, maakt ‘De vuurvrouw’ bijzonder. Tatsuo pleegt dan wel een aantal moorden, maar voor mij ligt de focus in het boek toch vooral op de uitwerking van de psychologie van de personages.

En nu op naar een nieuw leesjaar! Benieuwd wat 2022 aan moois zal brengen!

Anita

De boeken van 2021 van Tamara

 

Beste boeken van het jaar:

Handtekening van het kwaad

Gezicht van het kwaad

Afdaling, Bernard Minier

Mimic, Daniel Cole

Stephen King, Billy Summers

 De top 3 beste boeken..

1.   Billy Summers. Man, wat heeft King mij omgeblazen met dit boek. Voor zijn doen een normaal verhaal geschreven en heb ik ervan genoten. Ondanks dat er geen gruwelijkheden en King magie aan te pas is gekomen. Misschien dat hij daarom voor mij zo bijzonder maakte…

2.   Afdaling: Deze boeken zijn een 5 gangen diner. Rustig beginnen en genieten van elk woord wat je wordt voorgeschoteld. Dat is hoe ik Minier het beste kan omschrijven. Het is een genot om met zijn boek op de bank te kruipen en de wereld om je heen te vergeten. Zijn manier van schrijven houdt je vast en neemt je teder mee naar een zinderende ontknoping!

3.   Handtekening en gezicht van het kwaad. Beide zijn van dezelfde auteur en zijn zo gruwelijk geschreven dat ik er intens van genoten heb. Het is geen boek dat als een slachter te keer gaat. De slachtoffers zijn weloverwogen gekozen. Als je van marteling, moord, spanning, bloed en goeie personages houd, heb je hier een goede serie aan!

 

 

 

Slechtste boek van het jaar:

Concurrentie, Tom Bergs.

 

Het boek wat ik met liefde zo willen verbranden is die van Tom Bergs. Het spijt me echt om te zeggen, maar dit boek slaat echt nergens op. Zoveel fouten, zoveel dingen wat gewoon niet waar kan zijn! Moet je nagaan, het boek is zó slecht dat ik nog steeds dingen weet te herinneren wat gewoon niet kan. Als een klein plastic prullenmandje die bij een zware explosie alleen smeult tot een hoopje plastic of dat een goedkoop cameraatje tijdens diezelfde explosie ( Denk aan een hele bovenverdieping wat is weggevaagd) op een kast bleef staan…..

 

Dit boek moest Tamara lezen van de chef dit jaar.

Het boek wat mij enorm tegenviel was het boek van Harlan Coben met Win. Wat heb ik uitgekeken naar dit verhaal maar oh wat was ik teleurgesteld. Bij het uitlezen hoorde ik Doe maar zingen met “is dit alles?” Coben is een meester in het uitdelen van klappen en voor je het weet lig je bijna uitgeteld op de bank. Maar met Win miste ik dat volledig. Alsof Win niet de spanning mag hebben als bij/met Myron Bolitar.

Tamara

De boeken van 2021 van Wendy

 

Mijn top 3 van 2021:

Op 3 “De Nachtdienst” van Esther Verhoef.

Een spannende thriller waarin dierenarts Emma tijdens haar nachtdienst bezoek krijgt van 2 gemaskerde mannen. Ze eisen van haar dat ze de 3^e, zwaargewonde persoon, opereert… Het begin van een hoop narigheid.

Op 2 nek aan nek met de nummer 1 “Undercover 2” van Hugo Luijten.                                                         Ik heb genoten van wederom een spannend avontuur met undercover Bob Lemmens in de hoofdrol. Bob wordt als contactcoördinator ingezet om een collega te begeleiden in een zaak waarin op zeer gewelddadige manier plofkraken gepleegd worden. Als de collega verdwijnt, is Bob genoodzaakt om zelf undercover te gaan. Een spannende race tegen de klok volgt. De Vlaamse humor die door het hele verhaal verweven zit is een heerlijke kers op de taart.

En dan de nummer 1 “Oscar” van Yvonne Fransen. Een meer dan geweldige psychologische thriller. Tijdens het boodschappen doen wordt de grootste nachtmerrie van iedere moeder werkelijkheid. Op klaarlichte dat wordt de 4 maanden oude baby Oscar ontvoerd. Met Maxi-Cosi en al wordt hij meegenomen. Een grote zoektocht begint terwijl je als lezer steeds meer te weten komt over Ilse, de moeder van Oscar. Speelt Ilse zelf een rol in de vermissing?

2021 Een jaar waarin ik weer heerlijk heb kunnen lezen. Veel mooie boeken en sommige wat mindere boeken. Echt slechte boeken heb ik niet gelezen dit jaar. Een boek waar ik persoonlijk meer van had verwacht was ‘Verdwenen’ van Ingrid Oonincx. Onderzoeksjournalist Simone heeft haar vader nooit gekend. Totdat ze van haar stervende moeder de naam en een foto krijgt van haar vader. Simone duikt in het verleden van haar vader en stuit hierbij op gruwelijke feiten… Het verhaal was prima geschreven, alleen qua inhoud kon het mij niet echt pakken helaas.

Ik kijk uit naar 2022 waarin we hopelijk weer veel mooie nieuwe spannende thrillers mogen lezen.

Wendy

De boeken van 2021 van Astrid

 De mensen van Thrillerlezers vertellen deze laatste dagen van het jaar welke boeken ze graag lazen in dit jaar. Tevens geven ze aan welk boek. Vandaag is Astrid aan de beurt.

 

 Ojee, er wordt mij gevraagd de beste drie boeken van dit jaar te maken. Maar dat is moeilijk. Ik moest dan ook wel even diep graven.

1; Verdwaalde ziel van Sterre Carron

2; De Camino van Anya Nieweera

3; Het zesde uitsterven van James Rollins

 

Niet perse in deze volgorde, maar wanneer je het mes op mijn keel zet, zijn dit mijn beste boeken. Het verhaal van James Rollins, net op de valreep maar errug goed

Astrid leest ook voor boekenblog Boekinkt en benoemd een boek wat zij niet goed vond van daaruit.

Het boek wat ik echt waardeloos vond is het boek van Lale Guhl ‘ik ga leven’. Ik vind het slecht geschreven en het kon me niet boeien, ondanks het zware onderwerp.

 

Astrid

De topboeken van 2021 van Annemarie

 

Ik heb dit jaar niet zo heel veel boeken gelezen en de boeken die ik las waren van prima niveau. Ik heb dit jaar mijn eerste thriller ooit herlezen (eerste boek van Nicci French) en dat viel me tegen. Met dat boek begon mijn passie voor thrillers maar de magische uitwerking die het boek destijds op mij had miste ik nu totaal. Ik heb me door de traagheid en gebrek aan spanning heen moeten worstelen.

Dan mijn top 3: 

Op 3, de serie Mooie moorden een ontdekking van een voor mij nieuwe Nederlandse schrijfster Tica Morgan. Ze schrijft onderhoudend en soepel en het is gemakkelijk om je te verbinden met de hoofdpersoon. Goed plot en leuk om te lezen hoe de Zeeuwse provincie in de boeken is uitgewerkt als setting.

Op 2, de Schimmenjager van Camilla Grebe, een prachtig verhaal over vier vrouwen bij de politie die onderzoek doen naar moorden die overeenkomsten met elkaar hebben. Het mooie is dat je over een tijdsbestek van 75 jaar vrouwen in het politievak volgt en ook de ontwikkelingen hierin. Dit boek is daarmee ook meer dan een thriller voor mij, al is het een mooi en spannend verhaal met diverse lijnen die soepel bij elkaar worden gebracht. En een tip climax aan het einde. Zoals een thriller in de basis moet zijn.

Op 1, Smeulend Vuur van Arnardur Indridason, deze auteur is een van mijn Scandinavische favorieten, naast Haken Nesser, Hjort Rosenfeldt en Michael Robotham (de laatste komt uit Australië). Indridason schrijft altijd op een constant hoog niveau. Rustige spanningsboog, interessante, intrigerende plots waarbij het draait om het verhaal achter het misdrijf. Het zijn verhalen die altijd nog een tijdje na sudderen bij de lezer. Dit keer betreft het een reeks met oud-rechercheur Konrad die betrokken raakt bij de moord op een oude dame. Prachtig om te lezen welk drama achter dit misdrijf schuil ging en hoe levens van mensen met elkaar in aanraking komen en kunnen leiden tot hoogspanning. Ik houd enorm van de onderkoelde Scandinavische spanning, het personage van de oudere rechercheur die met al zijn ervaring geheimen ontrafelt en bovenal is Indridason een begenadigd schrijver. ‘Gewoon’ genieten dus.

Groetjes, Annemarie

 

 

De boeken van 2021 van Karin V.

 

Mijn keuze van top- en flopboeken gelezen in 2021 in willekeurige volgorde. Ik vermeld er nog even bij dat ik specifiek gekozen heb voor stand alones, en de reeksen buiten beschouwing heb gelaten; ik vermeld ook kort het waarom

 

Beste boeken 2021: (kregen elk 4,5 kraaien van mij)

• De vrouw en de weduwe van Christian White: ok, het boek is waarschijnlijk nog net in 2020 uitgegeven, maar het was één van de eerste die ik dit jaar las. Het is een boek dat mij heeft verrast, ik omschreef het ook als verfrissend. Echt van genoten!
• Voor het donker thuis van Riley Sager: Riley Sager is zo een auteur waar ik altijd van denk 'hebben, hebben', maar omwille van melding als griezelverhaal en horror kwam ik er maar niet toe om deze te lezen, tot ik dus aan deze begon, oké, het boek is op momenten op het griezelige af, maar het wordt telkens ook zo uitgewerkt dat het mooi gedoseerd blijft, echt een geweldig goed boek, en een kentering in mijn leesgedrag wat betreft de boeken van Riley Sager
• Gegijzeld door Claire Mackintosh: net zoals de vorige boeken van deze schrijfster: een topboek!

Het valt me trouwens wel op dat ik volgens mij voor 2021 nog geen enkele 5 heb uitgedeeld, maximum score dit jaar is 4,5 kraaien. Lees ik kritischer dan vroeger? Met voorlopig nog 2 recensieboeken op de lijst, valt het af te wachten of er nog een 5 kraaien uit de bus gaat komen

 

Beste Vlaamse boek 2021: Paniek van Sandra J Paul 

 

Mindere boeken 2021:

• Een ouder boek dat ik dit jaar las: Het smelt van Lize Spit: de spijt me, ik weet dat er heel veel mensen zijn die dit boek geweldig vinden, maar het heeft mij jammer genoeg niet kunnen bekoren. Er waren teveel aspecten die me bij fysiek een afkeer bezorgden, ik heb het boek uitgelezen omdat ik zelden een boek wegleg, maar dit is jammer genoeg echt mijn ding niet.
• Recenter: De Rode Koningin van Juan Gomez Jurado: alhoewel ik recent van Spaanse thrillerauteurs ben gaan houden, was dit jammer genoeg geen boek naar mijn smaak; de personages lagen me niet, het verhaal boeide me niet, jammer, ik vrees dat het vervolg van de reeks niet aan mij besteed zal zijn.

Karin V.