Het schaduwhuis van Anna Downes

 

 

Anna Downes is een Britse actrice, bekend van diverse series als Eastenders en Dalziel and Pascoe. In 2009 besloot ze samen met haar partner te gaan reizen. Zo belandden ze in Frankrijk op een afgelegen landgoed, waar ze als huishoudster aan de slag ging. Dit avontuur was de basis voor haar debuut, de psychologische thriller ‘Het veilige huis’. Downes woont met haar gezin in Australië en heeft inmiddels haar tweede thriller geschreven.

 

Het schaduwhuis gaat over moeder Alex die met haar twee kinderen naar een ecodorp op een paar uur rijden van Sydney verhuist. ‘Opslagdozen, losse schoenen en boeken, grote plastic manden vol vuile was, die ik haastig had gekocht […]. Maar als ik ergens goed in was, dan was het wel inpakken en verhuizen.’ Hoofdstuk 1

 

De veertienjarige Ollie neemt het zijn moeder kwalijk dat ze hem van zijn vrienden weghaalt na een schorsing van school. Baby Kara heeft last van doorkomende tandjes en bezorgt haar moeder sinds haar geboorte onderbroken nachten. Kara’s vader Stuart zijn ze ontvlucht. Hij weet niet waar zijn vrouw, stiefzoon en dochter uithangen, maar stuurt constant dreigende berichten en is vastberaden ze te vinden.

 

Al op de eerste dag doet Alex een verontrustende vondst voor de deur. Maar omdat haar relatie met Ollie nogal gespannen is, vertelt ze niemand erover. Tevens wordt ze afgeleid door de knappe oprichter van Pine Ridge, de tien jaar jongere Kit die haar vlinders in haar buik bezorgt. Ollie vindt aansluiting bij een groepje iets oudere kinderen. Anders dan in Sydney raakt ook Alex snel bevriend met een stel moeders.

 

Het verhaal wordt verteld vanuit Alex én vanuit Renee. We weten nog niet veel van Renee. Ook is het niet duidelijk wanneer haar verhaal zich afspeelt. Renee is getrouwd met Michael en ze hebben een bloemenkwekerij. Zoon Gabriel is een tiener die het liefst in zijn kamer zit te gamen. Dan hebben we ook nog de heks en haar monsters die volgens het verhaal dat de ronde doet, kinderen komen stelen. Is de heks verantwoordelijk voor de dozen met afschuwelijke inhoud? Of is dat het werk van de vijandige Maggie die Alex en haar gezin weg wil hebben uit het dorp?

 

Tijdens het lezen van deze psychologische thriller bekruipt me een akelig gevoel. Is Renee’s verhaal een voorbode van de gebeurtenissen in Alex’ en Ollie’s levens? Je weet dat er iets afschuwelijks staat te gebeuren. Hoewel het verhaal zelf erg spannend is, is de vertelstijl dat niet altijd. Sommige delen waren nogal overbodig. Ook komen er zoveel mensen in het boek voor. Daardoor zit de vaart er niet altijd in en wordt het verhaal soms een beetje saai en warrig. Het eerste stuk moet je doorzetten. Vooral als het ecodorp wordt omschreven. Voor de meeste mensen komt die levensstijl als een hippiecommunie over. Daarna kon ik het boek niet meer neerleggen.

 

Downes moet minderen met woorden, maar de spanning zit er al wel goed in. In dit geval is het woord ‘psychologisch’ echt op zijn plaats. Het voelt aan als een mindf*ck. Je weet niet meer wat te denken. De grens tussen hekserij en daden van mensen van vlees en bloed is dun. Wat is echt en wat niet? Het is moeilijk om een cijfer te geven aan het verhaal dat spannend is, maar nog niet helemaal goed beschreven is. Er gebeurde veel en na afloop dacht ik nog lang over het verhaal na. Vooral het leed dat mensen een ander aandoen en het verdriet daarvan maakte nogal indruk op me. 

Daarom krijgt Het schaduwhuis toch vier inktpotjes van mij.

Liliën

Het veilige huis van Anna Downes

Titel: Het veilige huis
Auteur: Anna Downes
Uitgeverij: De Fontein Romans & Spanning
Publicatiedatum: juli 2020
Recensie door: Ilse
Kraaien: 3

Wat vind ik van de cover?
Een mooi zwembad, infinty pool met uitzicht op de zee of een meer. In deze zomerperiode sowieso een aantrekkelijke cover, zou willen dat ik op die plek was.

Wat verwacht ik van tevoren?
Aan de hand van de cover zou ik wel aan dit zwembad willen liggen, maar vermits het om een psychologische thriller gaat, is het maar de vraag of ik dat nog steeds zal willen eens ik het e-book virtueel dichtklap. Emily krijgt de kans van haar leven, er is sprake van een luxeleven, isolatie, idylle, een gevaarlijk geheim ... benieuwd waar we zullen uitkomen.

Quote die ik het vermelden waard vind:

·         Ze was beschadigd, maar ook verfijnd, zoals die gebroken Japanse vazen, die heel kostbaar werden nadat de scherven met goud aan elkaar waren geplakt.

Mijn recensie:
Het verhaal leest behoorlijk vlot, maar voelt heel erg lang niet als een thriller aan. Soms doet het me zelfs een beetje denken aan de verhalen van 50 tinten... Je merkt sowieso dat er iets vreemds aan de hand is in dat mooie huis met het mooie zwembad. Als ik ongeveer een derde gelezen heb, word ik toch stilaan heel erg benieuwd wanneer en hoe het verhaal gaat omschakelen naar een psychologische thriller.

Jammer genoeg, na driekwart van het boek gelezen te hebben, blijf ik het verhaal voorlopig vooral nog vermakelijk vinden, en word ik toch stilaan ongeduldig naar hoe, met nog een kleine 100 pagina’s te gaan, een aantal zaken verklaard zullen worden.

En dan, is plots het boek uit, en effectief, het laatste stuk van het boek drijft de spanning effectief op, verklaart een aantal zaken, maar het is mij eerlijk gezegd allemaal een beetje dun uitgewerkt, ook naar de uiteindelijke plot toe. ‘Het veilige huis’ is absoluut geen onaangenaam boek, maar het valt voor mij toch echt niet onder categorie psychologische thriller. Het doet me eerder denken aan bepaalde andere boeken die rond vakantiethema’s of seizoenthema’s geschreven worden. En daar is op zich niets mis mee, uiteraard, maar ik verwacht toch meer van een psychologische thriller.

Ik heb het boek met plezier gelezen, er is op zich niet echt iets mis met het boek, maar voor mij onderscheidt het zich toch niet helemaal in de zee van heel veel boeken in hetzelfde genre; en daarom kom ik op een eindoordeel van 3 kraaien voor ‘Het veilige huis’ van Anne Downes.