donderdag 26 januari 2017

Leo's leesmaand

Januari 2017. Mijn eerste leesmaand voor Thrillerlezers. Ik ben altijd een beetje een mooi weer lezer geweest. Zonnetje, warm genoeg om lekker in de tuin te zitten en lezen maar. Dan las ik zeker vier boeken in de maand. Als het zonnetje maar scheen. Want op de een of andere manier gunde ik mezelf geen tijd om binnen te lezen. Binnen is er altijd iets anders wat de aandacht vraagt. Of dat nu mijn zoontje Roan van vier jaar is, of het huishouden (al is dat wel iets minder belangrijk dan) of iets op tv. Zo ongeveer twee jaar geleden kwam ik via Miriam op de Facebookgroep van Thrillerlezers en zoals bij iedereen op de groep, groeide mijn stapeltje NTL heel snel. Langzaamaan ging ik wat meer lezen dan alleen in de zomer. Maar het uitstapje naar de Boekenbeurs in Antwerpen was eigenlijk pas echt het omslagpunt. Ik zag toen pas echt hoeveel moois de boekenwereld te bieden had, allemaal in een paar grote hallen. Ik wilde weer echt gaan lezen!

Maar goed, terug naar januari 2017. Die is heel goed begonnen qua lezen. Mijn eerste recensie voor de groep was Eindspel van Isa Maron, ook al had ik dat boek stiekem al in december uitgelezen. Wat een fantastisch einde van een fantastische reeks boeken. Ik ben fan!

Op de een na laatste dag van 2016 was ik begonnen in Pluk een roos van M.J. Arlidge. Toen ik deze schrijver mocht ontmoeten op de boekenbeurs, had ik Iene Miene Mutte nog niet eens gelezen, maar na dat boek wist ik wel waarom iedereen zo enthousiast was. Ik heb heel snel ook de andere vertaalde titels aangeschaft. Omdat Pluk een roos zo lekker weg las, heb ik op Oudejaarsdag vlak voor sluitingstijd mijn man en zoontje nog even naar de Bruna gestuurd voor Klikspaan, wat ook gelijk mijn volgende op het lijstje was. En hier was ik nog veel enthousiaster over. Mijn man werkt bij de brandweer, dus enige affiniteit met brand hebben wij wel thuis. “Waarom hebben al die mensen geen rookmelders?”, heb ik ook heel vaak gedacht.

Na Klikspaan werd ik door Ink ‘gedwongen’ om Suzanne Vermeer’s Lawinegevaar te lezen. Ik vind de boeken van Suzanne Vermeer prima boeken voor tijdens de vakantie of een snel tussendoortje. Slecht zijn ze niet, maar voor een iets meer intellectueel boek, grijp ik toch naar iets anders.

Scorpio van Hilde Vandermeeren was de volgende op mijn eigen lijst. Ja, ik heb inmiddels een beste lijst gemaakt in Goodreads, zodat ik steeds daaruit kan kiezen wat de volgende wordt. Ik wil goede titels niet vergeten en dit is voor mij de manier. Scorpio is in 2016 uitgekomen en toen al zag ik hele goede recensies voorbij komen, dus ik was wel nieuwsgierig. Het begin vond ik goed, maar in het middenstuk verdween mijn aandacht een beetje. Lees ik door of stop ik? Toch doorgelezen en het einde vond ik echt weer super. Toch jammer van zo’n middenstuk dan.

En nu zijn we alweer ruim over de helft van januari en ben ik al in boek vijf begonnen: Hou van mij van Anja Feliers. Ook haar mocht ik ontmoeten op de beurs. Vanaf dat moment wilde ik graag aan de serie van Kathleen Verlinden beginnen. Ik ben nog niet zo ver, dus ik heb nog niet echt een mening gevormd. Het boek leest wel echt lekker weg en ik houd toch wel van een beetje spanning, vermengd met liefde. Of dat het thema van dit boek is, weet ik nog niet, maar voorlopig lees ik lekker door.

Al met al heb ik voor mijn doen al best veel gelezen. Ik las altijd hooguit 10 boeken in het jaar. Ik heb een drukke baan van 32 uur en veel activiteiten ernaast, dus er is niet altijd leestijd. Maar mijn doel voor 2017 is 30 stuks. Met dit tempo gaan we dat makkelijk halen, maar juichen in januari is natuurlijk nog een beetje vroeg.

Een heel fijn leesjaar allemaal!

Leontine

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen