zaterdag 3 september 2016

Het meisje op de foto - Carina Bergfeldt

Titel: Het meisje op de foto
Auteur: Carina Bergfeldt
Uitgeverij A.W. Bruna
Verschenen: juli 2016

Over de auteur
Carina Bergfeldt (1980) is Amerika-correspondent voor de Zweedse tv-zender SVT. Hiervoor werkte ze tien jaar lang als journalist bij Aftonbladet, het grootste dagblad van Zweden. Voor haar reportage over het bloedbad op het Noorse eiland Utøya werd ze bekroond met de belangrijkste journalistieke prijs van Zweden, waarmee ze een van de jongste winnaars ooit werd. Bergfeldts thrillerdebuut De moord op mijn vader verscheen in twaalf landen. In verband met haar werk woont ze afwisselend in Washington D.C. en Stockholm.

Achterflap
Wanneer Viktor Hyldgaard na een avond stappen in het Zweedse Skövde niet thuiskomt, vreest zijn vrouw het ergste. De jonge rechercheur Anna Eiler, die op de zaak wordt gezet, gelooft aanvankelijk niet dat er sprake is van een misdaad, totdat in een klein meertje een afschuwelijke vondst wordt gedaan. Tussen de waterlelies drijft een lichaam. In de keel van het slachtoffer is een foto van een vrouw gestoken. Het meer, dat onder de lokale bevolking bekendstaat als ‘Valdemars graf’, herbergt echter een nog veel verschrikkelijker geheim.

De gedachte maalt door haar hoofd, telkens weer.
Als hij me weer aanraakt ga ik dood.
Hij raakt haar weer aan.

Jeanette belt met de politie als ze haar man Victor niet kan bereiken. Hij neemt zijn telefoon niet op als hij na een avondje stappen nog steeds niet thuis is gekomen. Rechercheur Anna Eiler neemt de vermissing in behandeling, maar zij is eigenlijk van mening dat Victor vanzelf wel weer komt opdagen.
Dan wordt de verdwijning van Hyldgaard overschaduwd door een gruwelijke vondst in een klein meertje in het park: er wordt een hoofd gevonden. En het blijft niet alleen bij een hoofd. Wie is het slachtoffer? Is het Victor Hyldgaard? En wie is het meisje op de foto dat in de keel van het slachtoffer gevonden wordt?
Journaliste Julia Almliden houdt zich niet alleen bezig met de berichtgeving rondom de vermissing van Victor Hyldgaard, ook de vondst in ‘Valdemars graf’ houdt haar bezig. Haar vader verdween namelijk een jaar geleden en sindsdien ontbreekt elk spoor…wanneer komt er een einde aan haar onzekerheid?

Alle roofdieren doden, maar de enige die voor zijn plezier doodt, uit gemeenheid of wraak, is de mens.

Anna Eiler is een jonge, ambitieuze rechercheur die aanvankelijk de vermissing van Hyldgaard niet heel serieus neemt. Gewoon een man die tijdens een avondje stappen een leuke meid tegenkomt, daarmee een hotelletje is ingedoken en vervolgens niet meer thuis durft te komen bij zijn vrouw. De vondst van het hoofd blijkt het topje van de ijsberg. Hoe meer het onderzoek vordert, hoe dieper de beerput blijkt die opengetrokken wordt.
Net als Eiler is Julia Almliden ambitieus en probeert zij op een integere manier het nieuws te brengen. Tevens is Julia de beste vriendin van Anna.

Haar beste vriendin en tegelijkertijd haar ergste vijand.

De vermissing van Victor en de vondst in ‘Valdemars graf’ brengt de vriendinnen samen op professioneel vlak, maar op persoonlijk vlak lijken ze steeds meer uit elkaar te liggen. Julia worstelt met de verdwijning van haar vader, heeft daar een dubbel gevoel bij. Haar vader heeft haar altijd gezegd dat ze een weerzinwekkend karakter heeft en dat niemand haar ooit zou willen en als je dat als kind te horen krijgt, dan ga je erin geloven en om die reden is ze er niet rouwig om dat haar vader verdwenen is, maar ze voelt zich er ook schuldig over dát ze er zo over denkt.
Anna’s privéleven is rommelig zal ik maar zeggen. Ze is tot over haar over verliefd op haar collega Patrick, waar ze een relatie mee heeft, alleen is zij niet de enige: Patrick is namelijk getrouwd en niet echt van plan bij zijn vrouw weg te gaan.

Bergfeldt heeft een uitermate prettige schrijfstijl waardoor je lekker in het verhaal komt en het boek vlot uitleest. Wat ik erg jammer vond is dat de persoonlijke problemen van Julia en Anna de boventoon gingen voeren en het politieonderzoek naar de verdwijning en de vondst in het meer daardoor meer naar de achtergrond verdwenen. Daarmee verdween ook de spanning die in het begin van het verhaal werd opgebouwd. De ontknoping was wat aan de makkelijke kant en overduidelijk. Zonde, want daardoor krijg je als lezer het gevoel dat het verhaal afgeraffeld werd. En zonde omdat de spanning richting het einde juist wél weer opgebouwd werd. Erg jammer, want met de schrijfstijl van Bergfeldt is wat mij betreft niets mis. Als ze niet ineens haar focus had verlegd van het politieonderzoek naar de persoonlijke beslommeringen van de hoofdpersonages, dan had dit een erg goed boek kunnen zijn. Er blijven aardig wat losse eindjes over, waardoor ik wel nieuwsgierig ben naar een volgend boek.

Het is er altijd, ergens in het leven van een mens. Het moment waarop alles verandert. Als de spelregels veranderen en iemands reis door het leven met een flinke kaakslag ten einde komt. De dag waarop niets meer is zoals het moet zijn.

Spanning 2,5
Originaliteit 2,5
Leesplezier 4
Schrijfstijl 4
Psychologie 3
Plot 3

3 sterren voor Het meisje op de foto.

Miriam

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen